The Effect of Digital Stories on Developing Creative Writing Skills of Preservice Turkish Language Teachers

Öz

In this research, it is aimed to evaluate the effects of digital stories on creative writing skills of pre-service Turkish language teachers and to analyze their digital story building skills. In the quantitative dimension of the research conducted by the mixed method, pre-test post-test quasi-experimental design without control group was used and case study design in its qualitative phase was used. Simple random sampling was used to determine the quantitative study group, and purposeful sampling method was used to determine the sample of phase. Participants chosen through this sampling method consist of 43 preservice teachers who are studying in their second years at Turkish Language Teaching Department in Recep Tayyip Erdoğan University in 2016-2017 academic year. For the analysis of the quantitative data obtained from the study, paired sample t-test was used for dependent groups and descriptive analysis was used for the analysis of qualitative data. As a result of the research, it has been determined that creative writing skills significantly differ in favor of the post-test scores in terms of "originality of ideas, fluency of thoughts, flexibility of ideas, vocabulary richness, sentence structure, organization, writing style and grammar". Moreover, it has been determined that pre-service Turkish language teachers are generally good at digital story building skills. As a result of the research, it was found that digital stories have developed creative writing skills.

Anahtar Kelimeler

• Prospective Turkish teachers,creative writing,digital story,story,writing skill

Türkçe Öğretmeni Adaylarının Yaratıcı Yazma Becerilerinin Geliştirilmesinde Dijital Öykülerin Etkisi

Öz

Bu araştırmada dijital öykülerin, Türkçe öğretmeni adaylarının yaratıcı yazma becerilerine etkisi ve dijital öykü oluşturma becerilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Karma yöntemle gerçekleştirilen araştırmanın nicel boyutunda ön-test son-test kontrol grupsuz yarı deneysel desen, nitel boyutunda ise durum çalışması deseni kullanılmıştır. Nicel boyuttaki çalışma grubunun belirlenmesinde basit seçkisiz örnekleme, nitel boyuttaki çalışma grubunun belirlenmesinde ise amaçlı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Bu örnekleme yoluyla belirlenmiş olan katılımcılar, 2016-2017 akademik yılında Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği Bölümünde 2. sınıfta öğrenim gören 43 öğretmen adayından oluşmaktadır. Araştırmadan elde edilen nicel verilerin analizinde bağımlı gruplar için t testi, nitel verilerin analizinde ise betimsel analiz kullanılmıştır. Araştırma sonucunda dijital öykülerin “fikirlerin orijinalliği, düşüncelerin akıcılığı, düşüncelerin esnekliği, kelime zenginliği, cümle yapısı, organizasyon, yazı tarzı ve dil bilgisi” açısından yaratıcı yazma becerilerinin gelişiminde son-test puanları lehine manidar düzeyde farklılık olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Türkçe öğretmeni adaylarının dijital öykü oluşturma becerilerinin genel olarak iyi düzeyde olduğu ve dijital öykülerin yaratıcı yazma becerilerini geliştirdiği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• yaratıcı yazma,Türkçe öğretmeni adayları,dijital öykü,öykü,yazma becerisi

Kaynakça

1. Ak, E. (2011). Yaratıcı yazma tekniklerinin ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin Türkçe dersindeki yazılı anlatım becerileri üzerindeki etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
2. Akdağ, M., & Güneş, H. (2003). Öğretmen rolünün yaratıcı bir sınıf ortamı oluşturmasındaki önemi. Milli Eğitim Dergisi, 159.
3. Akkaya, N. (2011). İlköğretim 6. sınıf Türkçe dersinde yaratıcı yazma yaklaşımının Türkçe dersine yönelik tutuma etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (30), 311-319.
4. Akkaya, N. (2014). Sınıf öğretmenlerinin yaratıcı yazma sürecine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(4), 1487-1504.
5. Aktaş, Ş. (2003). Roman sanatı ve roman incelemelerine giriş. Ankara: Birlik Yayınları.
6. Akpınar, B. (2009). İlköğretim 1–5. sınıflar Türkçe öğretim programları görsel okuma ve sunu öğrenme alanının değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim, 34(154), 37-49.
7. Alexander, B. (2011). The new digital storytelling: Creating narratives with new media. Santa Barbara, CA: Praeger.
8. Albertson, L., Billingsley, M., & Felix R. F. (2001). Using strategy instruction and selfregulation to improve gifted students' creative writing. Journal of Secondary Gifted Education, 12 (2), 90-101.

9. Arhan, S. (2007). Öğretmen görüşlerine göre ilköğretim okulları ikinci kademede konuşma eğitimi (Ankara ili örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü, Ankara.
10. Ataman, M. (2006). Yaratıcı yazma ve yaratıcı drama. Gazi Üniversitesi Ulusal Sınıf Öğretmenliği Kongresi, Ankara.
11. Ataman, M. (2009). Türkçe derslerinde kullanılabilecek yaratıcı etkinlikler ve yaratıcı yazma örnekleri. Ankara: Kök Yayıncılık.
12. Avcı, A. S., & İşeri, K. (2014). Yaratıcı yazma etkinliklerinin sekizinci sınıf öğrencilerinin yazma eğilimleri ve yazma kaygılarına etkisi. International Journal of Language Academy, 2(4), 152-169.
13. Bailey, M. (1995). The impact of integrating visuals in an elementary creative writing process. International Visual Literacy Association, Chicago, IL. (ERIC Document Reproduction Service No. ED 391492).
14. Baki, Y. (2015). Dijital öykülerin altıncı sınıf öğrencilerinin yazma sürecine etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
15. Baki Y. (2017). Türkçe öğretmeni adaylarının dijital öykülerin konuşma becerilerinin gelişimi üzerindeki etkilerine ilişkin görüşleri. ISLET 2017, Roma, İTALYA, (20-23 Nisan).
16. Bal, M. (2017). Development of teacher candidates' text-making skills in multimodal literacy framework. Online Submission, 8(25), 218-237.
17. Barrett, H. (2006). Researching and evaluating digital storytelling as a deep learning tool. Editorler C. Crawford, R. Carlsen, K. McFerrin, J. Price, R. Weber, & D. Willis, Society for Information Technology & Teacher Education International Conference (pp. 647-654). Chesapeake, VA: Association for the Advancement of Computing in Education (AACE).
18. Başaran, M., & Erdem, İ. (2009). Öğretmen adaylarının güzel konuşma becerisi ile ilgili görüşleri üzerine bir araştırma. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(3), 743-754.
19. Bedir Erişti, S. D. (2016). Katılımcı tasarım temelli dijital öyküleme sürecinde ilköğretim öğrencilerinin yaratıcılık göstergeleri. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 7(4), 462-492.
20. Benmayor, R. (2008). Digital storytelling as a signature pedagogy for the new humanities. Arts and Humanities in Higher Education, 7(2), 188-204.
21. Beydemir, A. (2010). İlköğretim 5. sınıf Türkçe derslerinde yaratıcı yazma yaklaşımının yazmaya yönelik tutum, yaratıcı yazma ve yazma erişisine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
22. Bjørgen, A. M. (2010). Boundary crossing and learning identities-digital storytelling in primary schools. International Journal of Media, Technology and Lifelong Learning, 6(2), 161-177.
23. Brookes, I., & Marshall, M. (2004). Good writing guide. New York: Harap Publishers Ltd.
24. Bogard, J. M., Mary C.,& McMackin, M. C. (2012). Combining traditional and new literacies in a 21st-century writing workshop. The Reading Teacher, 65(5), 313-323.
25. Borneman, D., & Gibson, K. (2011). Digital storytelling: Meeting standards across the curriculum in a WWII/Holocaust unit. School Library Monthly, 27(7), 16-17.
26. Büyüköztürk, Ş. (2007). Deneysel desenler: Öntest-sontest kontrol grubu desen ve veri analizi. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
27. Campbell, T. A. (2012). Digital storytelling in an elementary classroom: Going beyond entertainment. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 69, 385-393.
28. Chen, C. (2003). A constructivist approach to teaching: implications in teaching computer networking. Information Technology, Learning and Performance Journal, 21(2), 17.
29. Cheung, W. M., Tse, S. K., & Tsang, H. Wh. (2003). Creative writing practice in primary schools: a case study in hong kong. The Korean Journal of Thinking & Problem Solving, 13 (2), 55-65.
30. Chung, S. K. (2007). Art education technology: digital storytelling. Art Education, 17-22.
31. Conroy, M., Marchand T., & Webster, M. (2009). Motivating primary students to write using writer’s workshop. An action research project submitted to the graduate faculty of the school of education in partial fulfillment of the requirements for the degree of masters of arts in teaching and leadership. Saint Xavier University, Illinois.
32. Coutinho, C. (2010). Storytelling as a strategy for integrating technologies into the curriculum: an empirical study with post-graduate teachers. D. Gibson ve B. Dodge (Ed.), Proceedings of Society for Information Technology & Teacher Education International Conference 2010 (s. 3795-3802). Chesapeake, VA: AACE.
33. Creswell, J. W. (2013b). Nitel araştırma desenleri. S. B. Demir (Çev. Ed.). Ankara: Eğiten Yayın Dağıtım. (Eserin orijinal basım tarihi, 2013).
34. Creswell, J. W. (2017). Karma yöntem araştırmalarına giriş. M. Sözbilir. (Çev. Ed.). Ankara: EPegem A Yayın Dağıtım.
35. Creswell, J. W., & Clark, P. (2014). Designing nan conducting mixed method research. USA: SAGE Publications.
36. Creswell, J. W., & Clark, P. (2011). Karma yöntem araştırmaları. Y. Dede & S. B. Demir (Çev. Ed.). Ankara: Anı Yayıncılık.
37. Çakır, Ö. (2003). Yazma öğretiminde süreç yaklaşımına dayalı programın yazılı anlatım becerisini geliştirmedeki rolü: Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi örneği. TÖMER Dil Dergisi, 122, 31-51.
38. Çelik, G., & Çelik, O. (2014). Türkçe öğretmeni adaylarının görsel okuryazarlık becerileri hakkındaki görüşleri. Eğitimde Kuram ve Uygulama Dergisi, 10(4), 840-862.
39. Çetin, N. (2006). Roman çözümleme yöntemi. Ankara. Edebiyat Otağı Yayınları.
40. Çetinkaya, Z. (2011). Türkçe öğretmen adaylarının iletişim becerilerine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(2), 567-576.
41. Çoban, S. B. (2011). Medya ve halk hikâyeleri arasındaki ilişki üzerine bir deneme. Millî Folklor, 23(92), 34-40.
42. Del Moral Pérez, M. E., Martínez, L. V., & Piñeiro, M. D. R. N. (2016). Habilidades sociales y creativas promovidas con el diseño colaborativo de digital storytelling en el aula. Digital Education Review, 30, 30-52.
43. Demir, T. (2013). İlköğretim öğrencilerinin yaratıcı yazma becerileri ile yazma özyeterlik algısı ilişkisi üzerine bir çalışma. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 2(1), 84-114.
44. Demir, S., & Sinan, A. T. (2011). İlköğretim 6, 7 ve 8. sınıflar Türkçe ders kitaplarındaki öykülerin metin dil bilimsel yöntemler ışığında değerlendirilmesi. International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 5(1), 886-929.
45. Demirer V., & Baki Y. (2017). Türkçe öğretmeni adaylarının dijital öyküleme sürecine ilişkin görüşleri ve algıları. 10. Uluslararası Türkçenin Eğitimi-Öğretimi Kurultayı Bildiri Kitabı, PegemA Yayıncılık, s. 123-124. (28-30 Ekim).
46. Di Blas, N., & Paolini, P. (2013). Beyond the school’s boundaries: Policultura, a large-scale digital storytelling initiative. Educational Technology & Society, 16(1), 15-27.
47. Duru, A., & İşeri, K. (2015). Altıncı sınıf öğrencilerinin yaratıcı yazma becerilerini geliştirmeye yönelik stratejilerin etkililiğinin değerlendirilmesi. Başkent University Journal of Education, 2(1), 40-51.
48. Erdemir, N., Bakırcı, H., & Eyduran, E. (2009). Öğretmen adaylarının eğitimde teknolojiyi kullanabilme özgüvenlerinin tespiti. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 6(3), 99-108.
49. Erdoğan Ö. (2012). Süreç temelli yaratıcı yazma uygulamalarının yazılı anlatım becerisine ve yazmaya ilişkin tutuma etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
50. Fields, A. M., & Diaz, K. R. (2008). Fostering community through digital storytelling: a guide for academic libraries. Westport, CT: Libraries Unlimited.
51. Fries-Gaither, J. (2010). Digital storytelling supports writing across content areas. Ohio Journal of English Language Arts, 50(1), 9-13.
52. Gachago, D., Cronje, F., Ivala, E., Condy, J., & Chigona, A. (2014). Using digital counterstories as multimodal pedagogy among South African pre-service student educators to produce stories of resistance. Electronic Journal of e-Learning, 12(1), 29-42.
53. Gakhar, S. & Thompson, A. (2007). Digital storytelling: Engaging, communicating, and collaborating. In R. Carlsen et al. (Eds.), Proceedings of Society for Information Technology & Teacher Education International Conference 2007 (pp. 607-612). Chesapeake, VA: AACE.
54. Göçer, A. (2016). Yazma eğitimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
55. Golubieski, M. R. (2003). Teaching for visual literacy: Critically deconstructing the visual within a democratic education. Unpublished doctoral disertation. USA: Miami University.
56. Graham, S., Gillespie, A., & McKeown, D. (2013). Writing: importance, development, and instruction. Reading and Writing (A Special Issue: Writing Development and Instruction). 26(1), 1-15.
57. Gregory, K., & Steelman, J. (2009, February). Digital storytelling: Powerful student engagement with multiple benefits. Paper presented at the annual meeting of the National Association of Developmental Education, Greensboro, NC.
58. Güleryüz, H. (2006). Yaratıcı çocuk edebiyatı. Ankara: Pegema Yayınları.
59. Hassan Seifeddin, A., Zakareya Ahmed, S., & Yahia Mohammed Ebrahim, E. (2015). A program based on English digital stories to develop the writing performance and reflective thinking of preparatory school pupils. Online Submission, 8(2). ERIC.
60. Heo, M. (2009). Digital storytelling: An empirical study of the impact of digital storytelling on preservice teachers’ self efficacy and dispositions towards educational technology. Educational Multimedia and Hypermedia, 18(4), 405-428.
61. Horng, J. S., Hong, J. C., & Chanlin, L. J. (2005). Creative teachers and creative teaching strategies. International Journal of Consumer Studies, 29(4), 352-358.
62. Hsieh, H.-F., & S. E. Shannon. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research 15(9), 1277-1288.
63. Ithindi, E. T. (2004). Motivating creative writing. Reform Forum.
64. İnceelli, A. (2005). Dijital hikâye anlatımının bileşenleri. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(3), 132-142.
65. İprişoğlu, Z. (2006). Yaratıcı yazma. İstanbul: Morpa.
66. İpşiroğlu, Z. (2012). Yaratıcı yazmanın önemi ve yaratıcı yazma dizisi üzerine. http://zehraipsiroglu.com/yaratici-yazma-2 adresinden 17.08.2018 tarihinde indirilmiştir.
67. Kantemir, E. (1995). Yazılı ve sözlü anlatım. Ankara: Engin Yayınevi.
68. Karahan, B. Ü. (2015). Türkçe öğretmen adaylarının konuşma eğitimine yönelik tutumları (Kars ili örneği). E-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 38-45.
69. Karakoyun, F. (2014). Çevrimiçi ortamda oluşturulan dijital öyküleme etkinliklerine ilişkin öğretmen adayları ve ilköğretim öğrencilerinin görüşlerinin incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
70. Kaya, B. (2013). Yaratıcı yazma becerisinin geliştirilmesine yönelik yapılan çalışmalardan bir derleme. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 1(2), 89-101.
71. Kearney, M. (2011). A learning design for student‐generated digital storytelling. Learning, Media and Technology, 36(2), 169-188.
72. Kıbrıs, İ. (2010). Çocuk edebiyatı. Ankara: Kök Yayıncılık.
73. Kırmızı, F. S., & Beydemir, A. (2012). İlköğretim 5. sınıf Türkçe dersinde yaratıcı yazma yaklaşımının yazmaya yönelik tutumlara etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(3), 319-337.
74. Köksal, H. (2003). Görsel okuryazarlık ve renklerin öğrenmeye etkisi. Çoluk Çocuk Aylık Anne Baba Eğitimci Dergisi, (25), 18-20.
75. Kocaman-Karoğlu, A. (2014). Personal voices in higher education: A digital storytelling experience for pre-service teachers. Education and Information Technologies, 1-16.
76. Kulla-Abbott, T., & Polman, J. L. (2008). Engaging student voice and fulfilling curriculum goals with digital stories. THEN: Technology, Humanities, Education, Narrative, 5, 38-60.
77. Kurudayıoğlu, M., & Bal, M. (2014). Ana dili eğitiminde dijital hikâye anlatımlarının kullanımı. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (28), 74-95.
78. Kutno, S. P. (1993). Creative writing in the urban middle school: Writing imagined narratives to think about college. University at Buffalo, Buffalo.
79. Kuvanç, E. B. K. (2008). Yaratıcı yazma tekniklerinin öğrencilerin Türkçe dersine ilişkin tutumlarına ve Türkçe dersindeki başarılarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
80. Küçük, S. (2007). Yazılı anlatım ve yaratıcılık. Samsun: On dokuz Mayıs Üniversitesi Yayınları.
81. Majid, D. A., Tan, A. G., & Soh, K. C. (2003). Enhancing children’s creativity: an exploratory study on using the internet and scamper as creative writing tools. The Korean Journal of Thinking & Problem Solving, 13(2), 67-81.
82. Maltepe, S. (2007). Yaratıcı yazı yaklaşımı açısından Türkçe derslerinde oluşturulan yazılı anlatım ürünlerinin değerlendirilmesi. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 26, 143-154.
83. Maltepe, S. (2006). Yaratıcı yazma yaklaşımı açısından Türkçe derslerindeki yazma süreçlerinin ve ürünlerinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
84. MEB. (2017b). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programı ve kılavuzu (1-8. sınıflar). Ankara: MEB Yayınları.
85. Medd, E., Hills, B., & Houtz, J. C. (2003). The effects of facilitated incubation on fourth graders’ creative writing. Educational Research Quarterly, 26, 2.
86. Menezes, H. (2012). Using digital story telling to improve literacy skills. IADIS International Conference on Cognitionand Exploratory Learning in Digital Age. ERIC document.
87. Mert, E. L. (2014). Türkçe öğretmen adaylarının yaratıcı yazma örneklerinin çözümleyici puanlama yönergesi bağlamında değerlendirilmesi. International Journal Of Eurasia Social Sciences, (14), 1-15.
88. McLellan, H. (2007). Digital storytelling in higher education. Journal of Computing in Higher Education, 19(1), 65-79.
89. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. California: Sage Publications.
90. Miller, S., & Pennycuff, L. (2008). The power of story: Using storytelling to improve literacy learning. Journal of Cross-Disciplinary Perspectives in Education, 1(1), 36-43.
91. Morris, R. J. (2013). Creating, viewing, and assessing: Fluid roles of the student self in digital storytelling. School Libraries Worldwide, 19(2), 54-67.
92. Nalcı, H. B. (2009). Resim alanındaki özel yeteneğin yaratıcı yazma çalışmalarında etkili kullanımı (Kaman Bilim ve Sanat Merkezi Örneği). (Online): http://uycuk.anadolu.edu.tr/documents/uycukozetkitap_000.pdf, (17.08.2018).
93. Niemi, H., Harju, V., Vivitsou, M., Viitanen, K., Multisilta, J., & Kuokkanen, A. (2014). Digital storytelling for 21st-century skills in virtual learning environments. Creative Education, 5, 657-671.
94. Oğuz, A. (2009). Öğretmen adaylarının sözlü ve yazılı anlatım becerilerine ilişkin öz yeterlik algıları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(30), 18-42.
95. Oral, G. (2003). Yine yazı yazıyoruz. Ankara: PegemA Yayıncılık.
96. Oskoz, A., & Elola, I. (2016). Digital stories: Bringing multimodal texts to the Spanish writing classroom. ReCALL, 28(03), 326-342.
97. Özcan, S., Kukul, V., & Karataş, S. (2016). Dijital hikayeler için dereceli değerlendirme ölçeği. In 10th International Computer and Instructional Technologies Symposium. Rize.
98. Özer, M.(2016). Dijital hikâye anlatımının kelime öğrenme ve akılda tutmadaki rolü: Harran Üniversitesi'nde bir durum çalışması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
99. Öztürk, E. (2007). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin yaratıcı yazma becerilerinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
100. Pérez Escoda, A., Aguaded Gómez, J. I., & Rodríguez Conde, M. J. (2016). Generación digital vs escuela analógica: Competencias digitales en el currículum de la educación obligatoria. ERIC document.
101. Porter, B. (2004). Digitales: The art of telling digital stories. USA: Bernajean Porter Consulting.
102. Rubin, D. (2000). Teaching elementary language arts, “A balanced approach”. Boston: A Pearson Education Company.
103. Robin, B., & McNeil, S. G. (2013). The evolution of digital storytelling technologies: From PCs to iPads and e-Books. R. McBride and M. Searson, (Eds.). Proceedings of Society for Information Technology & Teacher Education International Conference 2013 (s. 1712-1720). Chesapeake, VA: AACE.
104. Royer, R., & Richards, P. (2008). Digital storytelling. Learning & Leading with Technology, 36(3), 29-31.
105. Saban, A., &Ersoy, A. (2017). Eğitimde nitel araştırma desenleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
106. Sarıca, H. Ç., & Usluel, Y. K. (2016). Eğitsel bağlamda dijital hikâye anlatımı: Bir rubrik geliştirme çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 6(2), 65-84.
107. Susar, F. K. (2009). Türkçe dersinde yaratıcı drama yöntemine dayalı yaratıcı yazma çalısmalarının yazmaya yönelik tutuma etkisi. Yaratıcı Drama Dergisi, 2(5), 159-177.
108. Senemoğlu, N. (2002). Gelişim öğrenme ve öğretim kuramdan uygulamaya. Ankara: Gazi Kitabevi.
109. Sever, S. (2000). Türkçe öğretimi ve tam öğrenme. Ankara: Anı Yayıncılık.
110. Sönmez, V., & Alacapınar, F. G. (2013). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
111. Stojanova, B. (2010). Development of creativity as a basic task of the modern educational system. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 3395-3400.
112. Sylvester, R., & Greenidge, W. (2010). Digital storytelling: Extending the potential for struggling writers. The Reading Teacher Journal, 63(4), 284-295.
113. Tanrıverdi, B., & Apak, Ö. (2013). Görsel okuryazarlık üzerine bir içerik analizi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(1), 267-293.
114. Teehan, K. (2006). Digital storytelling: In and out of the classroom. New York: Lulu Press.
115. Temizkan, M. (2010). Türkçe öğretiminde yaratıcı yazma becerilerinin geliştirilmesi. TUBAR, 27, 621-643.
116. Temizkan, M. (2011). Yaratıcı yazma etkinliklerinin öykü yazma becerisi üzerindeki etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 11(2), 919-940.
117. Temizkan, M. (2014). Yaratıcı yazma süreci. Ankara: PegemA Yayıncılık.
118. Temizkan, M., & Yalçınkaya, M. (2013). İlköğretim 6. 7. 8. sınıf Türkçe öğretmenlerinin yaratıcı yazma etkinliklerini uygulama durumları. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 70-91.
119. Thang, S. M., Sim, L. Y., Mahmud, N., Lin, L. K., Zabidi, N. A., & Ismail, K. (2014). Enhancing 21st century learning skills via digital storytelling: Voices of Malaysian teachers and undergraduates. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 118, 489-494.
120. Thesen, A., & Kara-Soteriou, J. (2011). Using digital storytelling to unlock student potential. New England Reading Association Journal, 46(2), 93-100.
121. Tompkins, G. E. (2004). Teaching writing. balancing process and product. Upper Saddle River: Merrill Prentice Hall.
122. Uslupehlivan, E., Erden, M. K., & Cebesoy, Ü. B. (2017). Öğretmen adaylarının dijital öykü oluşturma deneyimleri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10, 1-22.
123. Uzuner, S. (2007). Yenilenen program çerçevesinde birinci ka¬deme Türkçe ders kitaplarında yer alan öyküleyici metinlerin sınıf öğretmenleri açısından algılanma yeterliliklerinin tespiti ve Türkçe öğretiminin amaçlarına uygunluğunun belirlenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
124. Ware, P. (2008). Language learners and multimedia literacy in and after school. Pedagogies: An International Journal, 3, 37-51.
125. Wass, E. (2002). Friendship and collaborative creative writing on the primary classroom. Journal of Computer Assisted Learning, 18, 102-110.
126. Yamaç, A. (2015). İlkokul üçüncü sınıf öğrencilerinin yazma becerilerinin gelişiminde dijital hikâyelerin etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
127. Yee, K., & Hargis, J. (2012). Digital storytelling: kizoa, animoto, and photo story 3. Turkish Online Journal of Distance Education-TOJDE, 13(1), 13-17.
128. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.
129. Yüksel, P. (2011). Using digital storytelling in early childhood education a phenomenological study of teachers’ experiences. Yayımlanmamış doktora tezi. Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.
130. Yüzer, T. V., & Kılınç, A. G. H. (2015). Açık öğrenme sistemlerinde dijital öykülemeden faydalanmak. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 243-250.