A Review of Research Trends on Pre-service Turkish Teachers (2014-2018)

Öz

Examining the trends with articles on prospective Turkish teachers is regarded as important for the demonstration of the characteristics of these publications and the associated problems, and also the suggestions for future studies. The aim of the research is to determine the general characteristics of the academic articles published on the pre-service Turkish teacher. The scope of this study includes a total of 178 articles published in 50 different journals between 2014 and 2018, and the articles were examined in terms of various variables. This research was designed as a qualitative case study, and the data were obtained through document analysis and analyzed with the content and descriptive analyses. The findings revealed that the examined articles usually had a single author, the topic of writing skills was majorly studied, many studies aimed at expressing a standpoint, qualitative studies are in the majority employing screening model, the methodological terms used in the studies differed significantly, and most importantly, most of the publications were not directly related to the field of training Turkish teachers. This study is considered to contribute to future studies on training Turkish teachers.

Anahtar Kelimeler

• Turkish education,pre-service Turkish teacher,trend studies

Türkçe Öğretmeni Adaylarıyla İlgili Yayımlanan Makalelerin İncelenmesi (2014-2018)

Öz

Türkçe öğretmeni adayları üzerine yazılan makalelerin eğilimlerinin belirlenmesi, bu alandaki akademik yayınların genel özelliklerini, sorunlarını ortaya koymak ve ileride yapılacak çalışmalar için öneriler getirmek bakımından önemlidir. Araştırmanın amacı Türkçe öğretmeni adayları ile ilgili yayımlanan akademik makalelerin eğilimlerinin belirlenmesidir. Araştırma kapsamında 2014-2018 yıllarında 50 farklı dergide yayımlanan toplam 178 makale çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir. Nitel durum çalışması olarak desenlenen bu araştırmada veriler doküman incelemesiyle elde edilmiş, içerik analizi ve betimsel analizle çözümlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre incelenen makalelerin çoğunlukla tek yazarlı olduğu, konu bakımından en çok yazma becerisinin çalışıldığı, birçok çalışmanın görüş belirleme amacıyla yapıldığı, nitel çalışmaların ön plana çıktığı, tarama modeli deseninin sıklıkla tercih edildiği, çalışmalarda kullanılan yöntembilimsel terimlerin birbirinden farklılık gösterdiği ve en önemlisi de yapılan yayınların büyük bir bölümünün Türkçe öğretmeni yetiştirme alanı ile doğrudan ilişkili olmadığı belirlenmiştir. Araştırmanın Türkçe öğretmeni yetiştirme ile ilgili yapılacak çalışmalara katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe öğretmeni adayları,Türkçe eğitimi,eğilim

Kaynakça

1. Akaydın, Ş. ve Çeçen, M. A. (2015). Okuma becerisiyle ilgili makaleler üzerine bir içerik analizi. Eğitim ve Bilim, 40(178), 183-198.
2. Aktaş, E. ve Uzuner Yurt, S. (2015). Türkçe eğitimi alanındaki makale özetlerine yönelik bir içerik analizi, Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume, 10(7), 73-96.
3. Arslan, A., Ilıman, E. ve Aslan, R. (2019). Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Konuşma Kaygıları ve Öz-Yeterlik Algılarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Uluslararası İnsan Çalışmaları Dergisi, 2(4), 124-147.
4. Aydın, İ. S. , Kaya, N. S. ve Bayraktar, U. (2015). Türkçe öğretiminde öğrenci tutumlarına yönelik yazılan makaleler üzerine meta-analiz çalışması. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 3(2), 95-118.
5. Biçer, N. (2017). Yabancılara Türkçe öğretimi alanında yayınlanan makaleler üzerine bir analiz çalışması. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (27), 236-247.
6. Boyacı, S. ve Demirkol, S. (2018). Türkçe eğitimi alanında yapılan doktora tezlerinin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(2), 512-531.
7. Bozkurt, B. Ü. ve Uzun, N. E. (2015). Türkçenin eğitimi-öğretimine ilişkin bir alanyazını değerlendirmesi: Uluslararası bilimsel toplantılarda eğilimler/yönelimler. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 1(2), 1-15.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel F. (2018). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

9. Coşkun, E., Özçakmak, H. ve Balcı, A. (2012). Türkçe eğitiminde eğilimler: 1981-2010 yılları arasında yapılan tezler üzerine bir meta-analiz çalışması. E. Yılmaz, M. Gedizli, E. Özcan ve Y. Koçmar (Ed.), Türkçenin eğitimi-öğretimi üzerine çalışmalar. (1. Baskı) (ss. 204-212). Ankara: Pegem Akademi.
10. Çankal, A. O. (2018). Akıcı okuma stratejilerinin okuduğunu anlama becerisine ve okuma motivasyonuna etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Temel Eğitim Anabilim Dalı, Rize.
11. Çifci, E. G. ve Altınova, H. H. (2017). Sosyal hizmet eğitiminde yaratıcı drama yöntemiyle iletişim becerisi geliştirme: Ders uygulaması örneği. İlköğretim Online, 16(4), 1384-1394.
12. Doğan, Y. ve Özçakmak, H. (2014). Dinleme becerisinin eğitimi üzerine yapılan lisansüstü tezlerin değerlendirilmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(2), 90-99.
13. Dönmez, B. ve Gündoğdu, K. (2016). 2000-2016 Yılları Arasında Türkçe Öğretim Programları Alanında Yayımlanan Makale ve Tezlerin Analizi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 5(4), 2109-2125.
14. Erdem, C. ve Eğmir, E. (2018). Öğretmen adaylarının eğitim programı okuryazarlığı düzeyleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(2), 123-138.
15. Havle, N., İlnem, M. C., Yener, F. ve Gümüş, H. (2008). İstanbul’da çalışan psikiyatristlerde tükenmişlik, iş doyumu ve bunların çeşitli değişkenlerle ilişkisi. Düşünen Adam, 21(1-4), 4-13.
16. Karasar, N. (2018). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel.
17. Kardaş, M. N., Çetinkaya, V. ve Kaya, M. (2018). 2005-2017 yılları arasında dinleme eğitimi üzerine yapılmış akademik çalışmaların eğilimleri üzerine bir araştırma. Kuram ve Uygulamada Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 21-32.
18. Kaya, N., Aştı, T., Kaya, H. ve Kaçar, G.Y. (2008). Hemşirelerin bilgisayar kullanımına ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi, 16(62), 83-89.
19. Kemiksiz, Ö. (2017). Dinleme becerisi üzerine yazılan makalelerin değerlendirilmesi. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 5(1), 511-531.
20. Kudret, Z. B., ve Baydık, B. (2016). Başarılı ve başarısız dördüncü sınıf okuyucularının okuduğunu anlama ve özetleme becerileri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 17(03), 317-346.
21. Melanlıoğlu, D. (2013). Ortaokul öğrencilerinin sözlük kullanma alışkanlıkları: Nitel bir araştırma. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 2(2), 266-284.
22. Miles, M. B., Huberman, A. M. ve Saldaña, J. (2014). Qualitative data analysis: A methods sourcebook. California: SAGE Publications.
23. Mutlu, H. H. (2018). Ana dili eğitimi dergisinde yayınlanan araştırmaların eğilimleri: İçerik analizi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(4), 1196-1209.
24. Özçakmak, H. (2017). Türkçe eğitimi lisansüstü araştırmalarında yeni yönelimler (2011-2015). Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 6(3), 1607-1618.
25. Özekes, M. (2011). Ergenlik döneminde boş zaman aktivitelerinin incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 12(1), 1-21.
26. Özenç, M. (2009). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşım ile ilgili yeterlik düzeylerinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
27. Öztürk, E. ve Müdar, E. (2013). Türkiye’de ilköğretim 1-5. sınıflar arasında Türkçe öğretimi ile ilgili yapılan yüksek lisans ve doktora tezlerinin eğilimleri ve değerlendirilmesi. İ Güleç, Ö. E. Akgün ve M. Bayrakçı (Ed.), VI. Ulusal Lisansüstü Eğitim Sempozyumu Bildiriler Kitabı (ss. 189-196). Sakarya: Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
28. Özyürek, A., Kapçı, P. E. ve Yılancı, S. (2019). Farklı yaş grubundan bireylerin Türkiye’deki Suriyeli mültecilerin durumu hakkındaki görüşlerinin incelenmesi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 56-69.
29. Sevim, O. ve İşcan, A. (2012). Türkçenin eğitimi ve öğretimi alanında yapılan yüksek lisans tezlerinde geçen anahtar kelimelere dönük bir içerik analizi. Electronic Turkish Studies, 7(1), 1863-1873.
30. Taşgın, A., İleritürk, D. ve Köse, E. (2018). Ortaokul öğrencilerinin “Türkçe dersi” ve “Türkçe öğretmeni” ne ilişkin metaforları. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 7(1), 397-410.
31. Tavşancıl, E. ve Aslan, A. E. (2001). Sözel, yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri. İstanbul: Epsilon Yayınları.
32. Tok, M. ve Potur, Ö. (2015) Yazma eğitimi alanında yapılan akademik çalışmaların eğilimleri (2010-2014 Yılları). Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(4), 1-25.
33. Uludağ, E. (2002). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarını uygulama beceri düzeyleri. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 97-114.
34. Uluyol, Ç. ve Şahin, S. (2018). Pedagojik formasyon öğrencilerinin öğretmen kimliği ve mesleki kaygı durumlarının incelenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 22(4), 1051-1072.
35. Ünsal, S., Korkmaz, F. ve Çetin, A .(2016). Lise öğrencilerinin ‘‘felsefe’’ kavramına yönelik metafor Algılarının incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,16(3), 1047-1064.
36. Varışoğlu, B., Şahin, A. ve Göktaş, Y. (2013). Türkçe eğitimi araştırmalarında eğilimler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1767-1781.
37. Yıldırım, A. (2013). Türkiye’de öğretmen eğitimi araştırmaları: yönelimler, sorunlar ve öncelikli alanlar. Eğitim ve Bilim, 38(169), 175-191
38. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.