Relationship Between Writing Self-Efficacy Perception Levels and Writing Performance of Secondary School Students

Öz

This research was designed in relational screening model in order to determine the relationship between writing self-efficacy perception level and writing performance of secondary school students. The study group of the research consisted of 160 secondary school students. "Writing self-efficacy scale" and students' written texts were used to obtain study data. Written texts were evaluated with “composition evaluation rubric”. Non-parametric analysis tools Kruskal-Wallis, Mann Whitney U and Spearman Correlation Coefficient were used in the analysis of the research data. The main result obtained from the research is that there is a weak, positive and meaningful relationship between writing performance and writing self-efficacy perception levels. Other findings obtained from the study showed that the level of writing self-efficacy perception did not differ significantly in terms of the “gender” variable; the level of writing self-efficacy perception shows a significant difference in terms of “grade” variable; and the highest relationship between writing performance at the grade level and writing self-efficacy is in the 8th grade.

Anahtar Kelimeler

• Writing performance
• writing self-efficacy
• secondary school students
• relationship

Ortaokul Öğrencilerinin Yazma Özyeterlik Algı Düzeyleri ile Yazma Başarımları Arasındaki İlişki

Öz

Bu araştırma, ortaokul öğrencilerinin yazma özyeterlik algı düzeyleri ile yazma başarımları arasındaki ilişkiyi saptamak amacıyla ilişkisel tarama modelinde desenlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 5, 6, 7 ve 8. sınıfa devam eden 160 ortaokul öğrencisi oluşturmuştur. Çalışma verilerinin elde edilmesinde “yazma özyeterlik ölçeği” ve öğrencilerin yazılı metinlerinden yararlanılmıştır. Yazılı metinler “kompozisyon değerlendirme ölçeği” ile değerlendirilmiştir. Araştırma verilerinin çözümlenmesinde non-parametrik analiz araçlarından Kruskal-Wallis, Mann Whitney U testleri ve Spearman Korelasyon Katsayısı kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen temel bulgu, yazma başarımı ile yazma özyeterlik algı düzeyi arasında zayıf düzeyde, olumlu ve anlamlı bir ilişkinin olduğudur. Araştırmadan elde edilen diğer bulgular ise yazma özyeterlik algı düzeyinin “cinsiyet” değişkeni açısından anlamlı bir farklılık göstermediği; yazma özyeterlik algı düzeyinin “sınıf” değişkeni açısından anlamlı bir farklılık gösterdiği; sınıflar düzeyinde yazma başarımı ile yazma özyeterliği arasındaki en yüksek ilişkinin 8. sınıfta olduğu yönündedir.

Anahtar Kelimeler

• Yazma başarımı
• yazma özyeterliği
• ortaokul öğrencileri
• ilişki

Kaynakça

1. Akar, C. (2008). Özyeterlik inancı ve ilk okuma yazmaya etkisi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(2), 185-198.
2. Alberth. (2018). Use of Facebook, students’ intrinsic motivation to study writing, writing self-efficacy and writing performance. Technology, Pedagogy and Education, 28(1), 21-36.
3. Andrade, H. L., Wang, X., Du, Y. ve Akawi, R. L. (2009). Rubric-referenced self-assessment and self-efficacy for writing. The Journal of Educational Research, 102(4), 287-302.
4. Arslan, A., Ilıman, E. ve Aslan, R. (2019). Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu öğrencilerinin yazma kaygıları ve öz-yeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2019(12), 108-127.
5. Aydın, B. O. ve Duğan, Ö. (2017). Halkla ilişkiler lisans öğrencilerinin yazma öz yeterlik algılarının belirlenmesi üzerine bir çalışma. International Journal of Social Sciences and Education Research, 3(2), 35-49.
6. Aydın, I. S. (2019). Improvement of preservice Turkish teachers' perceived writing self-efficacy beliefs. Educational Sciences: Theory and Practice, 19(1), 78-94.
7. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavior change. Psychological Review, 84, 191–215.
8. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.

9. Bandura, A. (1989). Social cognitive theory. İçinde R. Vasta (Ed.), Annals of child development. Greenwich, CT: JAI.
10. Baştuğ, M. (2015). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin yazma eğilimi, tutumu ve yazma tutukluğunun yazma başarısı üzerine etkisi. Eğitim ve Bilim, 40(180), 73-88.
11. Bayat, N. (2014). Sürece dayalı yazma yaklaşımının yazma başarısı ve kaygısı üstündeki etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(3), 1123-1141.
12. Bong, M. (2006). Asking the right question: How confident are you that you could successfully perform these tasks? İçinde F. Pajares ve T. Urdan (Eds.), Self-efficacy beliefs of adolescents (ss. 287–303). Greenwich, CT: Information Age.
13. Bruning, R. H., Dempsey, M., Kauffman, D. F., McKim, C. ve Zumbrunn, S. (2013). Examining dimensions of self-efficacy for writing. Journal of Educational Psychology, 105, 25–38.
14. Büyükikiz, K. K. (2012). Türkçeyi ikinci dil olarak öğrenen yabancılar için yazma becerisi öz yeterlilik ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(18), 69-80.
15. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö., E., Karadeniz, Ş. ve Demirel F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. 21. Baskı, Ankara: Pegem Akademi.
16. Cahyono, B. Y. ve Astuti, U. P. (2019). Effect of process writing approach combined with video-based mobile learning on indonesian EFL learners' writing skill across creativity levels. International Journal of Instruction, 12(3), 325-340.
17. Cheung, Y. L. (2018). The effects of writing instructors’ motivational strategies on student motivation. Australian Journal of Teacher Education, 43(3), 55-73.
18. Daniels, S., McCurdy, M., Whitsitt, L., Skinner, C. H., Schwartz-Micheaux, J. ve White, J. (2019). Evaluating the effects of a writing self-efficacy ıntervention on writing quantity in middle school students. Reading & Writing Quarterly, 1-17.
19. Deci, E. L. ve Ryan, R. M. (1987). The support of autonomy and the control of behavior. Journal of Personality and Social Psychology, 53(6), 1024-1037.
20. Demir, T. (2013). İlköğretim öğrencilerinin yaratıcı yazma becerileri ile yazma özyeterlik algısı ilişkisi üzerine bir çalışma. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 2(1), 84-114.
21. Dilidüzgün, Ş. (2011). İlköğretim Türkçe derslerinde süreç odaklı yazma çalışmalarının yeri ve önemi. İçinde V. D. Günay, Ö. Fidan, B. Çetin ve F. Yıldız (Ed.), Türkçe Öğretimi Üzerine Çalışmalar (ss. 51-64). İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Matbaası.
22. Dilidüzgün, Ş. (2013). The effect of process writing activities on the writing skills of prospective Turkish teachers. Eğitim Araştırmaları-Eurasian Journal of Educational Research, 52, 189-210.
23. Dilidüzgün, Ş. (2017). Metindilbilim ve Türkçe öğretimi-uygulamalı bir yaklaşım. Ankara: Anı Yayıncılık.
24. Dilidüzgün, Ş. (2019). Yazma becerisinin önemi. İçinde N. Bayat (Ed.), Yazma ve Eğitimi (ss. 187-223). Ankara: Anı Yayıncılık.
25. Dölek, O. ve Hamzadayı, E. (2016). Akran etkileşimine dayalı yazma etkinliklerinin 7. sınıf öğrencilerinin yazılı anlatım becerileri üzerindeki etkisi. Turkish Studies, 11(3), 965-980.
26. Erkan, Y. D. ve Saban, A. I. (2011). Writing performance relative to writing apprehension, self-efficacy in, writing and attitudes towards writing: A correlational study in Turkish tertiary-level EFL. The Asian EFL Journal Quarterly, 13(1), 163-191.
27. Flower, L. ve Hayes, J. R. (1981). A cognitive process theory of writing. College Composition and Communication, 32(4), 365-387.
28. Gecas, V. (1989). The social psychology of self-efficacy. Annual Review of Sociology, 15(1), 291-316.
29. Gecas, V. ve Schwalbe, M. L. (1983). Beyond the looking-glass self: Social structure and efficacy-based self-esteem. Social Psychology Quarterly, 46, 77-88.
30. Göçen, G. (2019). The effect of creative writing activities on elementary school students’ creative writing achievement, writing attitude and motivation. Journal of Language and Linguistic Studies, 15(3), 1032-1044.
31. Graham, S. ve Harris, K. R. (1989). Improving learning disabled students' skills at composing essays: Self-instructional strategy training. Exceptional Children, 56, 201-214.
32. Graham, S., Harris, K. R. ve Mason, L. (2005). Improving the writing performance, knowledge, and self-efficacy of struggling young writers: The effects of self-regulated strategy development. Contemporary Educational Psychology, 30(2), 207-241.
33. Graham, S., Kiuhara, S. A., Harris, K. R. ve Fishman, E. J. (2017). The relationship among strategic writing behavior, writing motivation, and writing performance with young, developing writers. The Elementary School Journal, 188, 1-23.
34. Hidi, S. ve Boscolo, P. (2006). Motivation and writing. İçinde C. MacArthur, S. Graham ve J. Fitzgerald (Ed.), Handbook of Writing Research (ss. 144-157). New York: Guilford Press.
35. Karasar, N. (2006). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları.
36. Karatay, H. (2011). 4+ 1 planlı yazma ve değerlendirme modelinin öğretmen adaylarının yazılı anlatım tutumlarını ve yazma becerilerini geliştirmeye etkisi. Turkish Studies, 6(3), 1029-1047.
37. Kırmızı, F. S. (2009). Türkçe dersinde yaratıcı drama yöntemine dayalı yaratıcı yazma çalışmalarının yazmaya yönelik tutuma etkisi. Yaratıcı Drama Dergisi, 4(7), 51-68.
38. Klassen, R. (2002). Writing in early adolescence: A review of the role of self-efficacy beliefs. Educational Psychology Review, 14, 173–203.
39. Konedralı, G. ve Özder, H. (2007). Yazılı anlatım becerisinin geliştirilmesinde "Sözlü anlatım destekli ön çalışma" yönteminin etkililiği. Doğu Akdeniz Üniversitesi 1. Uluslararası Türkçe Eğitimi ve Öğretimi Sempozyumu, ss.377-391.
40. Korkmaz, G. (2015). Yaratıcı yazma yönteminin 6. sınıf öğrencilerinin yazma öz yeterlik algılarına, yazmaya ilişkin tutumlarına ve yazma becerisi akademik başarılarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
41. Kuşdemir, Y. ve Gülcegül, S. (2018). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin yazma öz yeterlik inançları: Yazabilirim! Journal of International Social Research, 11(59), 779-785.
42. Martinez, C. T., Kock, N. ve Cass, J. (2011). Pain and pleasure in short essay writing: Factors predicting university students’ writing anxiety and writing self-efficacy. Journal of Adoloscent & Adult Literacy, 54, 351–360.
43. McCarthy, P., Meier, S. ve Rinderer, R. (1985). Self-efficacy and writing: A different view of self-evaluation. College Composition and Communication, 36, 465-471.
44. McGee, K. (2019). Reducing writing anxiety by improving self-efficacy beliefs. Learning to Teach, 8(1), 32-38.
45. Melanlıoğlu, D. ve Atalay, T. D. (2016). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin yazma öz yeterlikleri üzerinde yaratıcı yazma uygulamalarının etkisi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 20(3), 697-721.
46. Mills, N., Pajares, F. ve Herron, C. (2007). Self-efficacy of college intermediate French students: Relation to achievement and motivation. Language Learning, 57, 417–442.
47. Özdemir, B. ve Özbay, M. (2016). 6+1 Analitik Yazma ve Değerlendirme Modelinin Türkçe öğretmeni adaylarının yazma becerilerine etkisi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 4(2), 261-276.
48. Özonat, Z. (2015). Sekizinci sınıf öğrencilerinin yazma öz yeterlik algıları. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(2), 207-220.
49. Pajares, F. (1996) Self-efficacy beliefs in academic settings. Review of Educational Research, 66, 543-578.
50. Pajares, F. ve Johnson, M. J. (1994). Confidence and competence in writing: The role of writing self-efficacy, outcome expectancy, and apprehension. Research in the Teaching of English, 28, 313-331.
51. Pajares, F. ve Valiante, G. (1997). Influence of self-efficacy on elementary students' writing. The Journal of Educational Research, 90(6), 353-360.
52. Pajares, F. ve Valiante, G. (1999). Grade level and gender differences in the writing self-beliefs of middle school students. Contemporary Educational Psychology 24, 390-405.
53. Pajares, F. ve Valiante, G. (2006). Self-efficacy beliefs and motivation in writing development. İçinde C. MacArthur, S. Graham ve J. Fitzgerald (Ed.), Handbook of writing research (ss. 158-170). New York: Guilford Press.
54. Ruegg, R. (2018). The effect of peer and teacher feedback on changes in EFL students’ writing self-efficacy. The Language Learning Journal, 46(2), 87-102.
55. Sanders-Reio, J., Alexander, P. A., Reio, T. G. ve Newman, I. (2014). Do students’ beliefs about writing relate to their writing self-efficacy, apprehension, and performance? Learning and Instruction, 33, 1-11.
56. Schunk, D. H. (1991). Self-efficacy and academic motivation. Educational Psychologist, 26 (3-4), 207-231.
57. Schunk, D. H. (2003). Self-efficacy for reading and writing: Influence of modeling, goal setting, and self-evaluation. Reading and Writing Quarterly, 19, 159-172.
58. Schunk, D. H. ve Swartz, C. W. (1993). Goals and progress feedback: Effects on self-efficacy and writing achievement. Contemporary Educational Psychology, 18, 337-354.
59. Sever, E. ve Memiş, A. (2013). Süreç temelli yazma modellerinin ilkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin yazım-noktalama becerisine ve yazma eğilimine etkisi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 5(9), 243- 259.
60. Shell, D. F., Murphy, C. C. ve Bruning, R. H. (1989). Self-efficacy and outcome expectancy mechanisms in reading and writing achievement. Journal of Educational Psychology, 81, 91-100.
61. Süğümlü, Ü., Mutlu, H. H. ve Cinpolat, E. (2019). Relationship between writing motivation levels and writing skills among secondary school students. International Electronic Journal of Elementary Education, 11(5), 487–492.
62. Szymanski, E. M., Linkowski, D. C., Leahy, M. J., Diamond, E. E. ve Thoreson, R. W. (1993). Human resource development: An examination of perceived training needs of certified rehabilitation counselors. Rehabilitation Counseling Bulletin, 37(2), 163–181.
63. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics. Boston, MA: Pearson.
64. Taş, H. ve Balcı, A. (2019). 8. sınıf öğrencilerinin yazma öz yeterlilik algıları ile öykü yazma becerileri üzerine bir araştırma. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 7(1), 51-70.
65. Tompkins, G. (2005). Language arts: Patterns of practice. 6. Press, Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
66. Ulu, H. (2018). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin yazma eğilimleri, tutumları ile yazma başarıları arasındaki ilişki. Kastamonu Eğitim Dergisi, 26(5), 1601-1611.
67. Yılmaz Soylu, M. ve Akkoyunlu, B. (2019). Yazma öz-yeterlik ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(5), 2233-2242.
68. Zimmerman, B. ve Bandura, A. (1994). Impact of self-regulatory influences on writing course attainment. American Educational Research Journal, 31, 845, 862.