An Analysis of Studies on Problems Encountered in Turkish Lessons at Primary School Level: A Meta-Synthesis Study

Öz

This study aimed to examine the problems encountered in listening, speaking, reading, and writing skills based on studies aiming to identify the problems encountered in Turkish lessons at primary school level. The meta-synthesis method was applied in this study. 17 studies that provided the necessary conditions were included in the study. As a result of the study, it was determined that listening skills were scarcely examined, that problems in listening skills mostly stemmed from student-related reasons, and that lack of student attention and motivation and also lack of vocabulary of students were the problems in the development of listening skills. Problems in speaking skills were mostly caused by students’ lack of vocabulary. Regarding reading skills, it was determined that students had problems in reading accurately and fluently, that students read by spelling out words, and that they had problems in reading comprehension. It was determined that writing skills were examined the most; students had problems with using punctuation marks, applying spelling rules, and the physical dimension of writing. It is recommended that research aimed at improving students’ vocabulary is conducted and that measures should be taken so that research does not focus on specific language skills but rather focuses on needs.

Anahtar Kelimeler

• Listening
• speaking
• reading
• writing

İlkokul Düzeyinde Türkçe Dersinde Yaşanan Sorunlara Yönelik Çalışmaların Analizi: Bir Meta-Sentez Çalışması

Öz

Bu araştırmada ilkokul düzeyinde Türkçe derslerinde yaşanan sorunları belirlemeyi amaçlayan çalışmalardan hareketle dinleme, konuşma, okuma ve yazma becerilerinde yaşanan sorunları ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırma meta-sentez yöntemiyle yürütülmüştür. Araştırma kapsamına alınmak için gerekli koşulları sağlayan toplam 17 çalışma ile araştırma yürütülmüştür. Araştırma sonunda dinleme becerisi ile ilgili yeteri kadar çalışma olmadığı, dinleme becerisinin gelişiminde sorunların daha çok öğrenci kaynaklı nedenler olduğu, öğrenci dikkat ve motivasyon eksikliği ile öğrencilerin söz varlığı yetersizliğinin dinleme becerisinin gelişiminde sorun olduğu; konuşma becerisinde yaşanan sorunların çoğunlukla öğrencilerin söz varlığı yetersizliğinden kaynaklandığı; okuma becerisi ile ilgili öğrencilerin doğru ve akıcı okumada sorun yaşadıkları, öğrencilerin heceleyerek okudukları, okuduklarını anlamada sorun yaşadıkları; en çok yazma becerisi ile ilgili çalışma olduğu, öğrencilerin noktalama işaretleri kullanma, yazım kurallarını uygulama ve yazmanın fiziksel boyutu ile ilgili sorunlar yaşadıkları belirlenmiştir. Öğrencilerin söz varlığını geliştirmeyi amaçlayan araştırmalar yapılması, araştırmaların belli dil becerilerinde yoğunlaşmayıp ihtiyaca odaklı olabilmesi için önlemler alınması önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Dinleme
• konuşma
• okuma
• yazma

Kaynakça

1. Acat, M. B. (2003). Kavram haritalarının Türkçe öğretiminde kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 34(34), 168-193.
2. Akın, E. ve Çeçen, M. A. (2015). Çoklu ortama dayalı Türkçe öğretimine ve çoklu ortam araçlarına yönelik öğrenci görüşleri. Turkish Studies International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 10(7), 51-72.
3. Aktaş, E. ve Çankal, A. O. (2019). Akıcı Okuma stratejilerinin 4.sınıf Türkçe derslerinde okuduğunu anlama becerisine ve okuma motivasyonuna etkisi. Zeitschrift Für Die Welt Der Türken / Journal of World of Turks 11(1), 85-114.
4. Akyol, H. (2019). Yeni programa uygun Türkçe öğretim yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
5. Akyol, H. ve Sural, Ü. Ç. (2020). Okuma, okuduğunu anlama ve okuma motivasyonunun geliştirmesi: bir eylem araştırması. Eğitim ve Bilim, Erken Görünüm, 1-24.
6. Akyol, H. ve Temur, T. (2006). İlköğretim üçüncü sınıf öğrencilerinin okuma düzeyleri ve sesli okuma hataları. Ekev Akademi Dergisi, 29(25), 9-274.
7. Altun, T. ve Batmaz, O. (2018). Bitişik eğik yazı uygulaması zorunluluğunun kaldırılmasına ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşleri. Electronic Turkish Studies, 13(11), 169-188.
8. *Altun, T., Ekiz, D. ve Odabaşi, M. (2011). Sınıf öğretmenlerinin sınıflarında karşılaştıkları okuma güçlüklerine ilişkin nitel bir araştırma. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 17, 80-101.

9. *Altuntaş, İ. ve Akyüz, E. (2015). Üçüncü ve dördüncü sınıf dinleme eğitiminde karşılaşılan güçlüklerin öğretmen görüşlerine göre belirlenmesi: nitel bir çalışma. International Journal of Language Academy, 3(3), 293-305.
10. Arslan, D. ve Bağcı, H. (2017). İlköğretim öğrencilerinin (2.-7. Sınıf) yazı hızı: kesit çalışması. Journal of International Social Research, 10(50), 451-462.
11. Arslan Özer, D. ve Bağcı, H. (2018). İlköğretim öğrencilerinin (2-7. Sınıf ) yazı okunaklılığı. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 11, 121-132.
12. *Ateş, S., Çetinkaya, C. ve Yıldırım, K. (2014). Elementary school classroom teachers' views on writing difficulties. International Online Journal of Educational Sciences, 6(2), 475-493.
13. Aydın, İ. (2014). Türkçe öğretiminde yazılı anlatım çalışmalarındaki sorunlar üzerine bir inceleme. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 4, 166-170.
14. *Babayiğit, Ö. (2019). İlkokul birinci sınıf öğrencilerinin dik temel yazı ile kelime yazım hatalarının incelenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 230-246.
15. *Babayiğit, Ö. ve Ökten, B. (2016). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin dinlediğini anlama becerilerinin incelenmesi. International Journal of Education Technology and Scientific Researches, 1(1), 1-12.
16. Bağcı Ayrancı, B. (2016). Konuşma, konuşma eğitimi ve Türkçe programlarındaki yeri. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(1), 15-24.
17. Batdı, V. (2019). Meta-tematik analiz örnek uygulamalar. Ankara: Anı yayınları.
18. Batur, Z. ve Tufan, B. (2019). İlkokul öğrencilerinin serbest yazma etkinliklerindeki konu eğilimlerinin incelenmesi. Journal of History Culture and Art Research, 8(2), 372-389.
19. Bayat, S. (2015). İlkokul birinci sınıf öğrencilerinin sesli okuma becerilerinin okula başlama yaşına göre değerlendirilmesi. KSBD Hüseyin Hüsnü Tekışık Özel Sayısı 1(7), 241-251.
20. Bayburtlu, Y. S. (2019). Öğrencilerin hazırlıksız konuşmalarında kelime hazinesi katsayılarının tespiti. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(1), 44-66.
21. Belet, S. ve Yaşar, S. (2007). Öğrenme stratejilerinin okuduğunu anlama ve yazma becerileri ile türkçe dersine ilişkin tutumlara etkisi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 3(1), 69-86.
22. Bilge, H. ve Sağır, M. (2017). Ortaokul öğrencilerinin okuma hatalarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Ihlara Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 77-88.
23. Bozkurt, B. Ü. (2016). Türkiye’de okuma eğitiminin karnesi: PISA ölçeğinden çıkarımlar. Abant
24. İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(4), 1673-1686.
25. Bozkurt, M. ve Memiş, A. (2013). Beşinci sınıf öğrencilerinin üstbilişsel okuduğunu anlama farkındalığı ve okuma motivasyonları ile okuma düzeyleri arasındaki ilişki. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(3), 147-160.
26. Braze, D., Katz, L., Magnuson, J. S., Mencl, W. E., Tabor, W., Van Dyke, J. A. ve ark. (2016). Vocabulary does not complicate the simple view of reading. Reading and Writing, 29(3), 435-451.
27. Budinski, V. & Lujić, I. (2018). Preschool teachers' opinions on the methodology of teaching activities for developing pre-reading and pre-writing skills. Croatian Journal of Education, 20(2), 131-170.
28. *Bulut, P. ve Kuşdemir, Y. (2017). İlkokul öğrencilerinde görülen sesli okuma hatalarının öğretmen gözlemleri ışığında değerlendirilmesi. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 5(1), 1-14.
29. Cemiloğlu, M. (2009). İlköğretim okullarında Türkçe öğretimi: Yeni programa uyarlanmış. Bursa: Alfa Aktüel Yayınları.
30. Ceren, D., Aydın, M. ve Onarıcıoğlu, A. S. (2018). Okuma eğitimi üzerine yapılan tezlerde eğilimler: bir içerik analizi çalışması. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(3), 2377-2392.
31. *Çakır, O., Aslantaş Arslan, G. ve Doğan, M.C. (2018). İlkokul öğretmenlerinin bitişik eğik yazı ve dik temel harflerin kullanımına ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Kastamonu Education Journal, 26(5), 1539-1550.
32. Çalık, M. ve Sözbilir, M. (2014). İçerik analizinin parametreleri. Eğitim ve Bilim, 39(174), 33-38.
33. Çayci, B. ve Demir, M. K. (2006). Okuma ve anlama sorunu olan öğrenciler üzerine karşılaştırmalı bir çalışma. Journal of Turkish Educational Sciences, 4(4), 437-456.
34. Çeliktürk Sezgin, Z. ve Akyol, H. (2015). Okuma güçlüğü olan dördüncü sınıf öğrencisinin okuma becerilerinin geliştirilmesi. Turkish Journal of Education, 4(2), 4-16.
35. Çer, E. (2016). Türkçe öğretiminde etkinlikler. Ankara: Anı Yayıncılık.
36. Çetinkaya, F. Ç., Yıldırım, K. ve Ateş, S. (2017). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin okuduğunu anlama becerileri üzerinde konuşma ve okuma prozodisinin etkisi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 21(2), 451-464.
37. Çiftçi, Ö. (2007). Aktif dinleme. Milli Eğitim Dergisi, 176(36), 231-242.
38. Delican, B. ve Temizyürek, F. (2016). İlkokul Türkçe ders kitaplarında yer alan metinlerin tür ve tema açısından incelenmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(3), 842-856.
39. Demir, C. (2018). Okullarımızda yazım eğitimi ve sorunları üzerine. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(3), 121-135.
40. *Demir, O. ve İzci, E. (2015). İlkokul (4. Sınıf) Türkçe dersi öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve bu sorunların giderilmesine yönelik öğretmen görüşleri. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, 49, 440-460.
41. Demir, T. (2010). Konuşma eğitiminde benmerkezci konuşmaya yönelik bir deneme. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(2), 415-430.
42. Dinçer, S. (2018). Eğitim bilimleri araştırmalarında içerik analizi: Meta-analiz, metasentez, betimsel içerik analizi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 176-190.
43. Doğan, Y. ve Özçakmak, H. (2014). Dinleme becerisinin eğitimi üzerine yapılan lisansüstü tezlerin değerlendirilmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(2), 90-99.
44. Duran, E. ve Özdi̇l, Ş . (2020). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin bilgilendirici metin yazma beceri düzeylerinin belirlenmesi. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 8(1), 21-31.
45. Elma, C. ve Bütün, E. (2015). İlkokul ve ortaokul öğrencilerinin yazılı anlatım becerilerine ilişkin
46. öğretmen görüşleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(2), 104-131.
47. Emiroğlu, S. ve Pınar, F. N. (2013). Dinleme becerisinin diğer beceri alanları ile ilişkisi. Turkish Studies, 8(4), 769-782.
48. Erden, G. ve Çelik, C. (2019). Sesli okuma becerisi ve okuduğunu anlama testinin psikometrik özelliklerinin incelenmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Nesne Psikoloji Dergisi, 7(14), 1-18.
49. *Erdoğan, Ö., Gülay, A. ve Uzuner, F. G. (2017). Sınıf öğretmenlerinin yazma güçlüğüne ilişkin görüşleri. Electronic Journal of Social Sciences, 16(61), 700-718.
50. Feng, L., Lindner, A., Ji, X. R. & Joshi, R. M. (2019). The roles of handwriting and keyboarding in writing: A meta-analytic review. Reading and Writing, 32(1), 33-63.
51. Finfgeld, D. L. (2003). Metasynthesis: The state of the art-so far. Qualitative Health Research, 13(7), 893-904.
52. Geva, E., Galili, K., Katzir, T. & Shany, M. (2017). Learning novel words by ear or by eye? An advantage for lexical inferencing in listening versus reading narratives in fourth grade. Reading and Writing, 30(9), 1917-1944.
53. Girmen ,P., Kaya, M. F. ve Bayrak, E. (Mayıs, 2010). Türkçe eğitimi alanında yaşanan sorunların lisansüstü tezlere dayalı olarak belirlenmesi. 9. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu, Elazığ.
54. Güneş, F. (2019). Türkçe öğretimi: Yaklaşımlar ve modeller. Pegem Akademi, Ankara.
55. Güneş, F. (2014). Konuşma öğretimi yaklaşım ve modelleri. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 1-27.
56. Güneş, F. (2013). Türkçe’de metin öğretimi yerine metinle öğrenme. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11, 603-637.
57. Hamzadayı, E. (2019). Yazılı anlatım biçimleri. N. Bayat (Ed.), Yazma ve eğitimi içinde (s. 249-274). Ankara: Anı Yayınları.
58. İşçi, C., Susar Kırmızı, F. ve Akkaya, N. (2020). Evaluation of creative writing products according to content and some variables. Elementary Education Online, 19(2), 718-732.
59. Katrancı, M. (2015). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin kitap okuma motivasyonlarının incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(2), 49-62.
60. Kim, Y. S. G., Park, C. & Park, Y. (2015). Dimensions of discourse level oral language skills and their relation to reading comprehension and written composition: An exploratory study. Reading and Writing, 28(5), 633-654.
61. Kim, Y. S. G., Petscher, Y., Wanzek, J. & Al Otaiba, S. (2018). Relations between reading and writing: A longitudinal examination from grades 3 to 6. Reading and Writing, 31(7), 1591-1618.
62. Korhonen, A., Hakulinen‐Viitanen, T., Jylhä, V. & Holopainen, A. (2013). Meta‐synthesis and evidence‐based health care–a method for systematic review. Scandinavian journal of caring sciences, 27(4), 1027-1034.
63. *Kula, S., Budak, Y. ve Taşdemir, M. (2015). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin noktalama kurallarını öğrenme düzeyi. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 6(18), 58-80.
64. Kuru, O. ve Güneş, F. (2017). Akıcı konuşma problemi yaşayan ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin konuşma becerilerinin geliştirilmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 33-47.
65. Kurudayıoğlu, M. ve Çetin, Ö. (2015). Temel beceriler ve Türkçe öğretimi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(3), 1-19.
66. Kuşdemir, Y. ve Katrancı, M. (2016). Okumada kaygı ve anlama: ana fikri bulamıyorum öğretmenim!. Eğitim ve Bilim, 41(183), 251-266.
67. Kuşdemir, Y., Katrancı, M. ve Arslan, F. (2018). Veli ve öğretmen gözüyle ilkokul öğrencilerinde yazı okunaklılığı. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(2), 455-476
68. Kuzu, T. S. (2004). Etkileşimsel modele uygun okuma öğretiminin Türkçe bilgilendirici metinleri anlama düzeyine etkisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(1), 55-77.
69. Landi, N. (2010). An examination of the relationship between reading comprehension, higher-level and lower-level reading sub-skills in adults. Reading and Writing, 23(6), 701-717.
70. Millî Eğitim Bakanlığı (2019). Türkçe dersi öğretim programı. Ankara: MEB Yayınları.
71. Millî Eğitim Bakanlığı (2018). Türkçe söz varlığı projesi. http://meb.gov.tr/turkce-soz-varligi-projesinde-yeni-asama-26-ilden-1-milyon-ogrenci-veri-toplama-calismasina-katilacak/haber/21176/tr adresinden 05/09/2020 tarihinde alınmıştır.
72. *Önder, N. (2009). İlköğretim okulları 3. sınıf öğrencilerinin konuşma ve yazma sorunları (Bitlis örneği). Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Yayınlanmamış yüksek lisans tezi.
73. Örs, E. (2019). Bir ilkokul dördüncü sınıf öğrencisinin okuma-yazma öğrenimi üzerine durum çalışması. HAYEF Journal of Education, 16(1), 68-88.
74. Özbay, M. ve Çetin, D. (2011). Dinleme becerisinin geliştirilmesinde prozodik farkındalığın önemi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26, 155-175.
75. Özbay, M. ve Melanlioğlu, D. (2012). Türkçe öğretim programlarının dinleme becerisi bakımından değerlendirilmesi. Electronic Turkish Studies, 7(1), 87-97.
76. Özbay, M. ve Melanlıoğlu, D. (2008). Türkçe eğitiminde kelime hazinesinin önemi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 30-45.
77. Paterson, B. L., Dubouloz, C. J., Chevrier, J., Ashe, B., King, J. & Moldoveanu, M. (2009). Conducting qualitative metasynthesis research: Insights from a metasynthesis project. International Journal of Qualitative Methods, 8(3), 22-33.
78. Polat, S. (2015). The evaluation of qualitative studies in turkey about critical thinking skills: A meta-synthesis study. International Online Journal of Educational Sciences, 7(3), 229-243.
79. Polat, S. ve Ay, O. (2016). Meta-sentez: Kavramsal bir çözümleme. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 4(2), 52-64.
80. Puliatte, A. & Ehri, L. C. (2018). Do 2nd and 3rd grade teachers’ linguistic knowledge and instructional practices predict spelling gains in weaker spellers?, Reading and Writing, 31(2), 239-266.
81. *Sarikaya, İ. ve Sökmen, Y. (2019). İlkokul öğrencileri yazmayı neden zor ve sıkıcı bir etkinlik olarak nitelendiriyor? Sınıf öğretmenlerinin görüşleri. B. Duman (Ed.), 2. Uluslararası Temel Eğitim Kongresi Kitabı (ss. 568-574). Muğla: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
82. Seçkin Yılmaz, Ş. ve Baydık, B. (2020). Comparison of language skills of students with and without reading difficulties. Elementary Education Online, 19(2), 782-802.
83. Seçkin Yılmaz, Ş. ve Baydık, B. (2017). Okuma performası düşük olan ve olmayan ilkokul öğrencilerinin okuma akıcılıkları. İlkögretim Online, 16(4), 1652-1671.
84. Semeraro, C., Coppola, G., Cassibba, R. & Lucangeli, D. (2019). Teaching of cursive writing in the first year of primary school: Effect on reading and writing skills. PloS one, 14(2), 1-17.
85. Sönmez, H. (2020). Öğretmen adaylarının okuma güç stratejilerini kullanmalarına ilişkin bir inceleme. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(3), 1-18.
86. Spataro, S. E. & Bloch, J. (2018). “Can you repeat that?” Teaching active listening in management education. Journal of Management Education, 42(2), 168-198.
87. Spycher, P., Austin, K. & Fabian, T. (2018). The writing-centered classroom. Educational Leadership, 75(7), 54-59.
88. Şahbaz, N. K. ve Çekici, Y. E. (2012). Disiplinler arası bir disiplin olarak Türkçe eğitimi. Electronic Turkish Studies, 7(3), 2367-2388.
89. Şahin, N. (2019). Ortaokul öğrencilerinin okuma tutumları ve okuma motivasyonları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(4), 914-940.
90. Şahin, A. (2012). İlköğretim 4 ve 5. Sınıf öğrencilerinin kitap okuma alışkanlıklarının sosyo-ekonomik düzeylerine göre incelenmesi. Journal of Turkish Educational Sciences, 10(2), 367-388.
91. Tağa, T. ve Ünlü, S. (2013). Yazma eğitiminde karşılaşılan sorunlar üzerine bir inceleme. Electronic Turkish Studies, 8(8), 1285-1299.
92. Tavşanlı, Ö. F. ve Kaldırım, A. (2018). İlkokul 2. sınıf öğrencilerinin süreç temelli yazma uygulamalarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(3), 859-876.
93. Temel, S. ve Katrancı, M. (2019). İlkokul öğrencilerinin yazılı anlatım becerileri, yazmaya yönelik tutumları ve yazma kaygıları arasındaki ilişki. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 7(17), 322-356.
94. Temizyürek F., Erdem İ. ve Temizkan M. (2017). Konuşma eğitimi: Sözlü anlatım. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
95. Tok, R. ve Erdoğan, Ö. (2017). İlkokul 2. 3. ve 4. sınıf öğrencilerinin yazma becerilerinin incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 1003-1024.
96. *Tok, M. ve Ünlü, S. (2014). Becerisi sorunlarının ilkokul, ortaokul ve lise öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(50), 73-95.
97. Uçgun, D. (2007). Konuşma eğitimini etkileyen faktörler. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(1), 59-67.
98. *Ulu, H. (2019). İlkokul birinci sınıf öğrencilerinin dik temel yazılarının okunaklılık ve yazım hataları açısından incelenmesi. Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, 5(2), 195-211.
99. Ulu, H. (2018). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin yazma eğilimleri, tutumları ile yazma başarıları arasındaki ilişki. Kastamonu Education Journal, 26(5), 1601-1611.
100. *Uygun, M. ve Katrancı, M. (2013). Sınıf öğretmenlerinin Türkçe derslerinde karşılaştıkları sorunlara ilişkin görüşleri. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(1), 255-270.
101. Uzunkol, E. (2013). Akıcı okuma sürecinde karşılaşılan sorunların tespiti ve giderilmesine yönelik bir durum çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 70-83.
102. Vandergrift, L. (2004). Lıstenıng to learn or learnıng to lısten?. Annual Review of Applied Linguistics, 24, 3-25.
103. *Yağcı, E., Katrancı, M., Erdoğan, Ö. ve Uygun, M. (2014). Sınıf öğretmenlerinin kelime öğretiminde karşılaştıkları sorunlar ve kullandıkları yöntem-teknikler. International Journal of Curriculum and Instructional Studies, 2(4), 1-12.
104. *Yalar, T. (2010). İlköğretim 3. sınıflarda Türkçe dersi öğretiminde karşılaşılan sorunların öğretmen görüşlerine göre belirlenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 15, 30-41.
105. Yamaç, A. ve Çeliktürk Sezgin, Z. (2018). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin okuma kaygıları, akıcılıkları, motivasyonları ve okuduğunu anlamaları arasındaki ilişkiler. Eğitim ve Bilim, 43(194), 225-243.
106. Yıldırım, K. ve Ateş, S. (2010). Sınıf öğretmenlerinin bitişik eğik yazı öğretim uygulamalarına ilişkin görüşleri. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5, 57-71.
107. Yıldız, M. (2013). İlköğretim 3, 4 ve 5. sınıf öğrencilerinin okuma motivasyonlarının incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 38(168), 260-271.
108. Yıldız, E., Alaçam Akşit, A. C. ve Uyar, S. (2016). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin dinleme sürecine ilişkin görüş ve algıları. Journal of International Social Research, 9(45), 911-924.
109. Yıldız, M. ve Akyol, H. (2011). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin okuduğunu anlama, okuma motivasyonu ve okuma alışkanlıkları arasındaki ilişki. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(3), 793-815.
110. Yıldız, M. ve Kaman, Ş. (2016). İlköğretim (2-6. Sınıf) öğrencilerinin okuma ve yazma tutumlarının incelenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 20(2), 507-522.
111. Yıldız, M., Yıldırım, K. ve Ateş, S. (2009). Sınıf öğretmenlerinin sınıf tahtasına yazdıkları yazıların okunaklılık bakımından öğrencilere model olmadaki uygunluğu. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(2), 75-88.
112. Yılmaz, M. (2008). Kelime tekrar tekniğinin akıcı okuma becerilerini geliştirmeye etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(2), 323-350.