TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİNİN METİN İŞLEME SÜRECİNDE KULLANDIKLARI GERİBİLDİRİM TÜRLERİNE YÖNELİK BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu araştırmanın amacı, Türkçe öğretmenlerinin ders işleyiş sürecinde kullandıkları geribildirim türlerini ortaya koyarak süreçte verilebilecek geribildirim türleri ile ilgili farkındalık oluşturmaktır. Çalışmada nitel araştırma yaklaşımı çerçevesinde görüşme, gözlem ve doküman inceleme yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma, Kayseri ve Samsun illerinde görevli Türkçe öğretmeninden oluşturulan 28 kişilik bir çalışma grubu üzerinden yürütülmüştür. Çalışma grubu, amaçlı ve kümeleme örnekleme yöntemleri tercih edilerek oluşturulmuştur. Araştırmada incelenen veriler iki sorulu yarı yapılandırılmış görüşme formu ile elde edilmiş ve betimsel analizi yapılmıştır. Gözlem formu ile elde edilen veriler ise içerik analizi tekniğiyle öğretmenin öğrenci soru ve cevaplarına verdiği geribildirimler, etkinliklerle ilgili olarak konu anlatımı sürecinde ve dersin sonunda verdiği geribildirimler, öğretmenin öğrenciye ilişkin verdiği geribildirimler ile akranların geribildirim verme durumları ulamlarına yönelik incelenmiş kod ve temalar ile geribildirimin alt ulamları belirtilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, bölge farketmeksizin Türkçe öğretmenleri daha çok bütün sınıfa yönelik değerlendirmeci ve sözel geribildirim vermekle birlikte betimleyici, sürece dayalı ve yazılı geribildirim türlerini daha az kullanmaktadırlar. Türkçe öğretmenlerinin metin işleme sürecinde geribildirim vermenin önemine ilişkin görüş birliği sağlandığı ancak hangi beceri alanına ne zaman, nasıl ve hangi türde geribildirim verilebileceği ile ilgili konularda sorun yaşadıkları tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe eğitimi,metin işleme süreci,geribildirim türleri

A RESEARCH ON THE FEEDBACK SPECIES OF THE TURKISH TEACHERS USED IN THE PROCESS OF TEXT PROCESSING

Öz

The aim of this study is to reveal the types of feedback used by Turkish teachers in the course of the course process and to create awareness about the types of feedback that can be given in the process. In the study, interview, observation and document analysis methods were used within the framework of qualitative research approach. The study was conducted on a study group consisting of 28 Turkish teachers from Kayseri and Samsun. The study group was formed by preferential and clustering sampling methods. The data analyzed in this study were obtained by using a semi-structured interview form with two questions and a descriptive analysis was performed. The data obtained with the observation form are the feedback given to the teacher's questions and answers by the content analysis technique, the feedback given during the lecture process at the end of the lesson, the feedback given by the teacher on the student's feedback, and the codes and themes examined by the peers. It indicated. According to the results obtained, Turkish teachers, regardless of the region, give more evaluative and verbal feedback to the whole class, but they use less descriptive, process-based and written feedback types. It was determined that there was consensus on the importance of giving feedback in the process of text processing of Turkish teachers, but they experienced problems related to what skill area, when, how and what kind of feedback could be given.

Anahtar Kelimeler

• Turkish education,text processing,feedback types

Kaynakça

1. Atıcı, M.K. (2014). Sınıfta Davranış Yönetimi. Adana: Karahan Kitabevi.
2. Ayar, T. (2009). Öğretme-Öğrenme Sürecinde Geribildirim: Dördüncü ve Beşinci Sınıf Öğretmen Ve Öğrencilerinin Görüşlerine Göre Sınıfta Geribildirim Kullanımının Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış yükseklisans tezi, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
3. Bahçe, A. (1999). Oral Peer Feedback in Process Approach İmplemented EFL Writing Classes. Yayımlanmamış doktora tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
4. Baltaş, Z.l ve Baltaş, A. (1992). Beden Dili. (46. Basım). İstanbul: Remzi Yayınevi.
5. Baleghizadeh S. & Rezaei S. (2010). “Pre-Service Teacher Cognition On Corrective Feedback: A Case Study.” Journal Of Technology & Education, 4(4): 322-327.Baş, T. ve Akturan, U. (2017). Sosyal Bilimlerde Bilgisayar Destekli Nitel Araştırma Yöntemleri. (3. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
6. Benligiray, S. (2014). Yönetsel Bir Araç Olarak Çok Kaynaklı Geribildirim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
7. Borich, D.G. (2017). Etkili Öğretim Yöntemleri. Çev., Bahaddin Acat. (8. Basım). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
8. Büyükbay, S. (2007). The Effectiveness of Repetition as Corrective Feedback. Yayınlanmamış yükseklisans tezi, Bilkent Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Ankara.Büyüköztürk, Ş.; Çakmak Kılıç, E.; Akgün, Ö. A.; Karadeniz, Ş.ve Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (11. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

9. Chu, R. (2011). “Effects of Teacher’s Corrective Feedback on Accuracy in The Oral English of English-Majors College Students.” Theory and Practice in Language Studies, 1(5): 454-459.
10. Clark, C.& Bergstrom, S. (1983). “Type and Perception of Feedback and Teacher Change.” to The Educatıonalresources Informatıon Center (ERIC): 3-31.
11. Çevikbaş, M. ve Argün, Z. (2016). “Matematik Öğretmenlerinin Yanlış Cevaplara Verdikleri Dönütlerin Öğrenci Öz Saygıları Üzerindeki Rolü.” GEFAD/GUJGEF, 36(3): 523-555.
12. Çetinkaya, G. ve Köğce, D. (2014). “Ortaokul Türkçe ve Matematik Öğretmenlerinin Öğrencilere Verdikleri Sözel Geribildirimlerin İncelenmesi.” TSA, 18(2): 113-136.
13. Çetinkaya, G.ve Hamzadayı, E. (2015). “Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretim Sürecinde Sözel Düzeltme Geribildirimleri: Öğretmen ve Öğrenci Yeğleyişleri, Turkish Studies.” International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 10(3): 285-302.
14. Çetinkaya, G. (2015). “Examining Characteristics of Teacher Feedback in Organizing Written Texts.” International J. Soc. Sci. & Education, 5(2): 322- 331.
15. Çetinkaya, G.; Bayat, N. ve Alaca, S. (2016). “Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretim Sürecinde Yazılı Düzeltme Geribildirimleri ve Öğrencilerin Edimsel Çıkarımları.” Mediterranean Journal of Humanities, 6(1): 85- 98.
16. Demirel, Ö. (2009). Öğretmen Sanatı (15. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
17. Demirel, E. ve Enginarlar, H. (2016). “Birleştirilmiş Akran-Öğretmen Dönütünün İkinci Dilde Yazma Gelişimine Etkisi.” Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(4): 657-675.
18. Dökmen, Ü. (1982). “Farklı Tür Geribildirimlerin (Feedback) Öğrenmeye Etkisi”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi.” 15(2):71-18.
19. Erişen, Y. (1997). “Öğretim Elemanlarının Dönüt Ve Düzeltme Davranışlarını Yerine Getirme Dereceleri.” Eğitim Yönetimi, 3(1): 45-61.
20. Evans, D. (2006). Philosophy of Education. (Volume 4). Ankara: Philosophical Society of Turkey.
21. Fitriani, N.; Yusuf, Y. Q. & Usman K. (2016). “Teacher Oral Feedback İn The Writing Class Of EFL Students.” Proceedings of The 1st EEIC İn Conjunction With The 2nd RGRS-CAPEU, November 12-13, 2016 Banda Aceh, Indonesia, 280-284.
22. Göçer, A. (2011). “Öğrencilerin Yazılı Anlatım Çalışmalarının Türkçe Öğretmenlerince Değerlendirilmesi Üzerine.” Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(2): 71-97.
23. Göçer, A. (2018). Türkçe Eğitiminde Ölçme ve Değerlendirme (2. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
24. Göçer, A. (2018). Yazma Eğitimi (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
25. Göker, S. D. (2015). “Denetim Sürecinde Öğretmen Öğrenmesi için Geliştirici Bir Geribildirim Modeli.” Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(10): 817-826.
26. Gunn, C. (2005). “Evaluating Teacher Feedback in Writing Classes.” Academic Exchange: 265-269.
27. Hattie, J. & Timperley, H. (2007). “The power of feedback.” Review of Educational Research, 77(1): 81–112.
28. Hamzadayı, E. ve Çetinkaya, G. (2011). “Yazılı Anlatımı Düzenlemede Akran Dönütleri: Dönüt Türleri, Öğrenci Algıları.” AİBÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1): 147-165.Hyland, K. (2013). “Student Perceptions of Hidden Messages in Teacher Written Feedback.” Studies in Educational Evaluation: 1-8.
29. Karaca, E. (2011). “Öğretimde Geribildirimin Önemi, Gerekliliği ve Niteliğine İlişkin Öğrenci Algıları.” E-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences, 6(2): 1951-1960.
30. Kavcar, C., Oğuzkan, F. ve Hasırcı, S. (2016). Türkçe Öğretimi. (9. Basım). Ankara: Anı Yayıncılık.
31. Kaya, H. İ. (2005). Geribildirime İlişkin Öğretmen Görüşlerinin Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış yükseklisans tezi, Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kars.
32. Köğce, D. (2012). İlköğretim Matematik Öğretmenlerinin Geribildirim Verme Biçimlerinin İncelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
33. Köğce, D. ve Baki, A. (2012). “İlköğretim Matematik Öğretmenlerinin Geribildirim Kavramına İlişkin İnanışları.” 10. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, 27-30 Haziran, Niğde, 1-11.
34. Kuyumcu, N. (2016). Kuram İyi de Sınıfta Ne Yapalım?. İstanbul: E Yayınları.
35. McMillan, J. (2015). Sınıf İçi Değerlendirme. Çev., Asım Arı. Konya: Eğitim Yayınevi.
36. Matsumura, L. C.; Patthey-Chavez, G.; Valdés, R.& Garnier, H. (2013). “Teacher Feedback, Writing Assignment Quality and Third-Grade Students' Revision in Lower and Higher-Achieving Urban Schools.” The Elementary School Journal, 103(1): 3-25.
37. Meb (2018). Türkçe Dersi 1- 8. Sınıflar Öğretim Programı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı Yayınları.
38. Nanni A. & Black D. (2017). “Student And Teacher Preferences in Written Corrective Feedback.” The Journal of Asıa TEFL, 14(3): 540-547.
39. Nob, R. (2016). “Development and Validation of Teacher Attributional Feedback Scale.” Psychol Stud, 61(3): 259–266.
40. Nurmukhamedov, U. (2009). “Teacher Feedback On Writing: Considering The Options.” Equnox Publishing, 1(1): 113-124.
41. Nuhoğlu, M. M.; Başoğlu, N.ve Kayganacıoğlu, S. (2008). Türkçe Öğretiminde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
42. Özden, Y. ve Durdu, L. (2016). Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
43. Özen, Y. (2016). İlköğretimde İletişim (Sınıfta Yönetim). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
44. Paulus, T. (1999). “The Effect of Peer and Teacher Feedback on Student Writing.” Journal of Second Language Writing, 8(3): 265-289.
45. Patterson J., Redlich J., Hofmeyr A.& Roux P. (2014). “Video-Based Reflection: Corrective Feedback Patterns and Teacher Development.” Kotesol Proceedıngs, 171- 180.
46. Percell, J. (2017). “Lessons from Alternative Grading: Essential Qualities ff Teacher Feedback.” The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 1-5.
47. Richardson, J. (2005). “Instruments for Obtaining Student Feedback: A Review of The Literatüre.” Assessment & Evaluation in Higher Education, 30(4): 387–415.
48. Roland & Bee, F. (1997). Yapıcı Geribildirim. Çev., Aksu Bora& Onur Cankoçak. Ankara: İlk Kaynak Kültür ve Sanat Ürünleri.
49. Seggie, F. N. ve Bayyurt, Y. (2015). Nitel Araştırma Yöntem, Teknik, Analiz Ve Yaklaşımları. Ankara: Anı Yayıncılık.
50. Stone, D.& Sheila, H. (2015). Thanks For The Feedback. UK: Penguin Random House.
51. Sullivan, S.&Glanz, J. (2015). Okullarda Eğitim ve Öğretimi Geliştiren Denetim, Strateji Ve Teknikler. Çev., Ali Ünal. Ankara: Anı Yayıncılık.
52. Sönmez, V. (2012). Öğretmen El Kitabı. (17. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
53. Sönmez, V. ve Alacapınar, F. G. (2016). Sosyal Bilimlerde Ölçme Aracı Hazırlama. Ankara: Anı Yayıncılık.
54. Şahin, C. (2006). Gramer Derslerinde Öğretmelerin Kullandıkları Sözlü Dönüt Teknikleri ve Öğrencilerin Bu Dönütlere Gösterdikleri Tepkiler. Yayınlanmamış yükseklisans tezi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
55. Şahin, M. (2015). “Öğrenme ve Öğretme Sürecinde Uygulanan Dönüt Etkinliği ile ilgili Öğretmen Adaylarının Görüşlerinin İncelenmesi.” Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1): 247-264.
56. Telçeker, H. (2007). The Effect of Written and Oral Teacher Feedback on Pre-İntermediate Stuend Revisions in a Process-Oriented EFL Writing Class. Yayınlanmamış yükseklisans tezi, Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul.
57. Türkdoğan, A. (2011). Yanlışın Anatomisi: İlköğretim Matematik Sınıflarında Öğrencilerin Yaptıkları Yanlışlar ve Öğretmenlerin Dönütlerinin Analitik İncelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
58. Ülper, H. (2010). Okuma ve Anlamlandırma Becerilerinin Kazandırılması. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
59. Ülper, H. ve Çetinkaya, G. (2014). “Identifying The Students’ Corrective Textual Actions Towards Teachers Feedback.” Procedia Social and Behavioral Sciences, 116, 227-230.
60. Ülper, H. ve Çetinkaya, G. (2016). “Türkçe Öğrenen Yabancı Öğrencilerin Yazılı Taslak Metinlerine Yönelik Geribildirim Almaya İlişkin Beklentileri.” Mustafa Kemal University Journal of Graduate School of Social Sciences, 13(33): 1-17.
61. Viau, R. (2015). Okulda Motivasyon. Çev., Yusuf Budak. Ankara: Anı Yayıncılık.
62. Yalçıner, M. (2006). Eğitimde Gözlem ve Değerlendirme. Ankara: Nobel Yayıncılık.
63. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (9. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
64. Zacharias, N. (2007). “Teacher and Student Attitudes Toward Teacher Feedback.” Regional Language Centre Journal, 38(1): 38-52.
65. Zepeda, S.J. (2016). Öğretim Denetimi. Çev., Ali Balcı& Çiğdem Apaydın. (3. Basım). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
66. Wilson, J. (1988). Dil ve Anlam. Çev., Recep Songün. İzmir: Tinofset Yayıncılık.