ÖĞRETMEN PERFORMANS DEĞERLENDİRMESİNE İLİŞKİN SENDİKA SÖYLEMLERİ

Öz

Bu araştırmanın amacı son zamanlarda ülkemizde çokça tartışılan ve sadece öğretmenlerin değil tüm eğitim paydaşlarının gündemini oluşturan öğretmen performans değerlendirme sistemine ilişkin sendikaların görüşlerinin belirlenmektir. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden “durum çalışması” deseni benimsenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, Türkiye’deki eğitim sendikaları arasında en çok üye sayısına ve oranına sahip üç sendika olan Eğitim-Bir-Sen, Türk Eğitim-Sen, Eğitim-Sen oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında “doküman incelemesi” yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın dokümanlarını her bir sendikaya ait öğretmen performansı ile ilgili birer afiş oluşturmaktadır. Bu afişler sendikaların resmi web sitelerinden elde edilmiştir. Araştırma verileri “söylem analizi” yöntemiyle analiz edilmiş ve analizde Şahin, Ökmen ve Kılıç (2018) tarafından geliştirilen söylem analizi modeli kullanılmıştır. Analizler sonucunda sendikaların öğretmen performans değerlendirme sistemine ilişkin görüşleri belirlenmiş ve sendikaların görüşleri arasında karşılaştırmalar yapılmıştır. Araştırma sonucunda her üç sendikanın da yürürlüğe konulması planlanan söz konusu öğretmen performans sistemine karşı oldukları, Eğitim-Bir-Sen’in uygulamanın “yanlış” olduğunu vurguladığı, diğer iki sendikanın ise bu uygulamayı hayata geçirmeyi planlayan MEB’in “iyi niyetli olmadığını vurguladığı görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen,performans değerlendirme,sendika,afiş,söylem analizi

Kaynakça

1. Aggarwal, A., & Thakur, G. S. M. (2013). Techniques of performance appraisal: A review. International Journal of Engineering and Advanced Technology, 2(3), 617-620.
2. Akyüz, Y. (1980). Öğretmenlerin örgütlenmesi Türkiye, Fransa, İsviçre’de ve uluslar arası düzeyde kuruluşlar, etkinlikler, sorunlar. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.Akşit, F. (2006). Performans değerlendirmeye ilişkin öğretmen görüşleri (Bigadiç İlköğretim öğretmenleri örneği). Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi. 2, 76-101.
3. Altunel, A. M. (2012). Namus. Ankara Barosu Dergisi, 1, 215-217.
4. Altunya, N. (2008). Türkiye’de öğretmen örgütlenmesi (1908-2008). Ankara: Ürün Yayınları.
5. Baggot, R. (1995). Pressure groups today. Manchester and New York: Manchester University Press.
6. Bakan, İ., & Kelleroğlu, K. (2003). Performans değerlendirme: Çalışanların performans değerlendirme uygulamalarından beklentileri konusunda bir alan çalışması. Süleymen Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, 8(1), 103-127.
7. Bavelas, J. B., Kenwood, C., & Phillips, B. (2000). Handbook of interpersonal communication. M. Knapp & J. Daly, (Ed.), In. Discourse analysis, 102-129.Bustami, G. (2014). Improving the teacher’s evaluation methods and tools in Abu Dhabi schools-case study. Athens Journal of Social Sciences, 1(4), 261-273.
8. Bloome, D., Carter, S. P., Christian, B. M., Otto, S. & Shuart-Faris, N. (2005). Discourse analysis and the study of classroom language and literacy events: A microethnographic perspective. London: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.

9. Cintrón & Flaniken, (2011). Performance appraisal: A supervision or leadership tool?. International Journal of Business and Social Science, 2(17), 29-37.
10. Collier, R. B., & Mahoney, J. (1997). Adding collective actors to collective outcomes: Labor and recent democratization in South America and Southern Europe. Comparative Politics, 29(2).
11. Creswell, J. W. (2009). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches. USA: SAGE Publications.
12. Çakır, V., & Demir, S. (2011). İzleyicilerin film seçme davranışında film afişlerinin rolü. e-Journal of New World Sciences Academy, 6(1), 11-28.
13. Danış, R. (2010). 1980’lerden günümüze Türkiye’de sosyal sorumluluk projeleri ve afişlere yansıması (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül üniversitesi, İzmir.
14. Eğitim Bir Sen haber bülteni (01 Kasım 2017), http://www.ebs.org.tr/ebs_files/files/yayinlarimiz/bulten_86.pdf
15. Eğitim Bir Sen haber bülteni (21 Mart 2018), http://www.ebs.org.tr/ebs_files/files/yayinlarimiz/bulten_87_web.pdf
16. Eğitim Bir-Sen broşür (7 Nisan 2018), http://www.ebs.org.tr/ebs_files/files/yayinlarimiz/performans_imza_kampanyasi.pdf
17. Eğitim-Sen basın açıklaması (27 Ekim 2016), http://egitimsen.org.tr/mebin-performans-degerlendirme-dayatmasi-kabul-edilemez/
18. Eğitim-Sen basın açıklaması (20 Haziran 2016), http://egitimsen.org.tr/mebin-performans-degerlendirme-dayatmasini-kabul-etmek-mumkun-degildir/
19. Eğitim-Sen basın açıklaması (24 Ekim 2017), http://egitimsen.org.tr/mebin-performans-degerlendirme-dayatmasini-kabul-etmiyoruz/
20. Eğitim-Sen basın açıklaması (01 Mart 2018), http://egitimsen.org.tr/performans-degerlendirmeye-hayir/
21. Eğitim-Sen broşür (17 Mart 2018), http://egitimsen.org.tr/performansa-sinava-hayir-brosur/
22. Eğitim-Sen basın açıklaması (30 Mart 2018), http://egitimsen.org.tr/bakan-ismet-yilmaz-bir-gercegi-aklindan-cikarmamalidir-egitim-emekcileri-performansa-hayir-meslegime-dokunma-diyor/
23. Elliott, K. (2015). Teacher performance appraisal: More about performance or development?. Australian Journal of Teacher Education, 40(9), 101-115.
24. Eraslan, L. (2012). Günümüz öğretmen sendikacılığının değerlendirilmesi. 21. Yüzyılda Eğitim Ve Toplum Eğitim Bilimleri Ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(1).
25. Helvacı, M. A. (2002). Performans yönetimi sürecinde performans değerlendirmenin önemi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 35(1-2), 155-169.
26. Ingersoll, R. (2012) Beginning teacher induction: What the data tell us. Phi Delta Kappan, 93(8), 47-51.
27. Işık, R. (1962). Sendika hakkının tanınması ve kanuni sınırları. Ankara: AÜHF Yayınları.Kapani,
28. M. (1993). Kamu hürriyetleri. (Yedinci baskı). Ankara: Yetkin Yayınları.
29. Kaplan, S. N. (1986). Alternatives for the design of gifted inservice and staff development. Gifted Child Quarterly, 30(3) 138-139.
30. Karaman, H. G., & Erdoğan, Ç. (2016). Türkiye’deki eğitim sendikalarına yönelik bir inceleme: amaçlar, beklentiler ve sorunlar. Sakarya University Journal of Education, 6(2), 123-140.
31. McCarthy, M. (2005). Discourse analysis for language teachers. Cambridge: Cambridge University Press.
32. MEB, (2018). Öğretmen performans değerlendirme aday öğretmenlik iş ve işlemleri yönetmeliği (taslak).
33. MEB, (2018). Öğretmen performans değerlendirme. https://opds.meb.gov.tr/Anasayfa adresinden 30.06.2018 tarihinde elde edilmiştir.
34. Merriam, S. B. (2009). Qualitative research: A guide to design and implementation. California: John Wiley & Sons, Inc.
35. Nandamuri, P. P. (2014). An appraisal of the teacher appraisal system. Anveshak, 3(5), 114-123.
36. Payne, G., & Payne, J. (2004). Key concepts in social research. USA: Sage Publication.
37. Resmi Gazete, (2000). Sekizinci Kalkınma Planı. Tarih:5.7.2000, Sayı: 24100.
38. Resmi Gazete, (2001). Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu. Tarih: 12/7/2001, Sayı: 24460.
39. Resmi Gazete, (2006). Dokuzuncu Kalkınma Planı. Tarih:1.7.2006, Sayı: 26215.
40. Resmi Gazete, (2013). Onuncu Kalkınma Planı. Tarih:10.6.2013, Sayı: 4908.
41. Resmi Gazete, (2017). 4688 Sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu Gereğince Kamu Görevlileri Sendikaları ile Konfederasyonların Üye Sayılarına İlişkin 2017 Temmuz İstatistikleri Hakkındaki Tebliğ. Tarih: 05.07.2017, Sayı: 30115.
42. Sarıaltın, H. (2017). Performans yönetiminde performans değerlendirme ve öneri sitemlerinin sürdürülebilir verimliliğe etkisinin incelenmesi: Bir örnek olay çalışması. İşletme Bilimi Dergisi, 5(1), 117-141.
43. Schlicter, C. L. (1986). Talents Un limited: an in service education model for teaching thinking skills. Gifted Child Querterly, 30(3) 119-122.
44. Soydan, T. (2012). Eğitim alanında performans değerlendirme sisteminin geçerliği üzerine yönetici ve öğretmen görüşlerine dayalı bir araştırma. Ege Eğitim Dergisi, 13(1), 1-25.
45. Starks, H., & Trinidad, S. B. (2007). Choose your method: A comparison of phenomenology, discourse analysis, and grounded theory. Qualitative Health Research, 17(10), 1372-1380.
46. Şahin, Ökmen, & Kılıç (2018). Söylem modeli önerisi. 13. Uluslararası Balkan Eğitim ve Bilim Kongresi, Edirne.
47. TDK, (2006). “Sözde” kelimesinin anlamı. http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5b33962a7f4459.46856559 adresinden 26.06.2018 tarihinde elde edilmiştir.
48. TEDMEM, (2018). Öğretmen Performans Değerlendirme ve Aday Öğretmenlik İş ve İşlemleri Yönetmelik Taslağı Üzerine Değerlendirmeler. 1-15.
49. Türk Eğitim-Sen haber bülteni (Kasım 2017), https://www.turkegitimsen.org.tr/lib_yayin/468.pdfTürk Eğitim-Sen afiş (24 Kasım 2017), https://www.turkegitimsen.org.tr/lib_yayin/466_HAM.jpg
50. Türk Eğitim-Sen haber bülteni (Mart 2018), https://www.turkegitimsen.org.tr/lib_yayin/484.pdfTürk
51. Eğitim-Sen haber bülteni (Nisan 2018), https://www.turkegitimsen.org.tr/lib_yayin/489.pdf
52. Türk Eğitim-Sen haber bülteni (Mayıs 2018), https://www.turkegitimsen.org.tr/lib_yayin/492.pdf
53. Watkins, R., Meiers, M. W., & Visser, Y. L. (2012). A guide to assessing needs. Washington DC: International Bank for Reconstruction and Development.
54. Widdowson, H. G. (2004). Text, context, pretext critical issues in discourse analysis. USA: Blackwell Publishing.
55. Wood. B., & Feldhusen. J. F. (1996). Creating special interes programs for gifted youth: Purdue’s super saturday serves as successful model. Gifted Child Today Magasine, 19, 22-28.
56. Woods, N. (2006). Describing discourse. London: Hodder Arnold.
57. Yalur, R. (2014). 1990-2013 yılları arasında afiş ve sosyal afişlerin grafik tasarım ve teknolojik açıdan incelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Arel Üniversitesi, İstanbul.
58. Yayan, G., & Bilgin, E. (2018). Görsel iletişim sürecinde müzik festivali afişlerinin çözümlemeleri. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 5(16), 166-179.
59. Yıldırım, E., & Haşlak, İ. (2007). “Evet, ama”: Türk işçi sendika konfederasyonları ve Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne üyeliği. Sivil Toplum Dergisi, 5(19).