ALTINCI SINIF ÖĞRENCİLERİN DOĞRU ORANTI VE TERS ORANTI BİLGİSİNİ OLUŞTURMA SÜRECİNİN RBC+C MODELİNE GÖRE İNCELENMESİ: BİR ÖĞRETİM DENEYİ

Son zamanlarda yapılan araştırmalarda öğrenmenin ne düzeyde gerçekleştiğinden çok, nasıl gerçekleştiği üzerinde durulmakta ve öğrenme, öğretim, bilgi oluşturma, soyutlama, soyutlama süreci gibi kavramlar önemli bir araştırma konusu olarak karşımıza çıkmaktadır (Sezgin Memnun & Altun, 2012). Özellikle de Hershkowitz, Schwarz ve Dreyfus tarafından 2001 yılında ortaya sürülen RBC+C (Recognizing-Building with-Constructing-Consolidation) soyutlama modeli, daha önce oluşturulmuş matematiksel bilginin dikey olarak düzenlemesiyle yeni bir matematiksel yapı oluşturulması aktivetesi olarak tanımlanmaktadır. İlköğretim Matematik Dersi Öğretim Programı’nda (2013) oran-orantı, doğrusal ilişki, doğru orantı ve ters orantı gibi kavramların sarmal yapıda her sınıf düzeyinde yer aldığı görülmüştür. Ayrıca orantısal akıl yürütme becerisinin ön koşulu olan oran-orantı, matematiğin diğer disiplinlerle ilişkilendirilmesine yardımcı olmaktadır (Flores, 1995). Dolayısıyla bu çalışmada, 6.sınıf öğrencilerinin doğru orantı ve ters orantı bilgisini oluşturma süreçleri RBC+C soyutlama modeline göre incelenmiştir. Çalışmada ortaya konan bilgi oluşturma süreci, nitel araştırma yöntemleri içerisinde yer alan yorumlayıcı yaklaşıma dayalı öğretim deneyi yöntemi ile incelenmiştir. Araştırma bir devlet okulunda öğrenim gören biri kız diğeri erkek, iki 6.sınıf öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılarla yaklaşık 50-55 dakika süren yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Elde edilen veriler, RBC+C modelinin tanıma, kullanma, oluşturma ve pekiştirme bilişsel eylemleri çerçevesinde özetlenip yorumlanarak betimsel olarak analiz edilmiştir.  Elde edilen bulgular, öğrencilerin orantı sabiti bilgisini oluşturup kullandıklarını, ilgili problem çözümlerinde bu bilgiye yer vermeleri de oluşturulan bilginin pekiştirildiğini ortaya koymuştur.