Türkçe Öğretmeni Adaylarının Osmanlı Türkçesi Dersine Yönelik Öğrenen Güçlenmesi Düzeyleri
Öz
Bu çalışmada, Türkçe öğretmeni adaylarının Osmanlı Türkçesi dersine yönelik öğrenen güçlenmesi düzeyleri cinsiyet ve sınıf değişkenleri açısından incelenmiştir. Araştırma, 2017-2018 eğitim-öğretim yılının bahar döneminde Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı’nda öğrenim gören toplam 167 öğrencinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, katılımcıların Osmanlı Türkçesi dersine yönelik öğrenen güçlenmesi düzeylerinin belirlenmesi amacıyla Frymier, Shulman ve Houser (1996) tarafından geliştirilen, Çakır ve Erdoğan (2014) tarafından Türkçeye uyarlanan “Öğrenen Güçlenmesi Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, cinsiyet ve sınıf değişkenleri açısından öğretmen adaylarının öğrenen güçlenmesi düzeylerinin “etki”, “anlamlılık” ve “yeterlilik” boyutlarına göre istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde farklılık göstermediği belirlenmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda Türkçe öğretmeni adaylarının Osmanlı Türkçesi dersinde yapacakları faaliyetleri belirleyebildiği ve derste takdir edildikleri, Osmanlı Türkçesi dersinde edindikleri bilgileri ve yerine getirmeleri gereken görevleri anlamlı buldukları, Osmanlı Türkçesi dersi ile ilgili görevleri layıkıyla yerine getirebilme konusunda kendilerine güvendikleri, bu derste başarılı olmak için gerekli niteliklere sahip olduklarını düşündükleri sonucuna ulaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Öğrenen güçlenmesi,Osmanlı Türkçesi dersi,Türkçe öğretmeni adayı
Kaynakça
- Block, P. (1987). The Enpowered Manager: Positive Political Skills at Work. San Francisco: Jossey-Bass.
- Brooks, F. C. ve Young, S. L. (2001). Are Choice-Making Opportunities Needed in The Classroom? Using Self-Determination Theory to Consider Student Motivation and Learner Empowerment. International Journal of Teaching and Learning in Higher Education, 23(1): 48-59.
- Conger, J. ve Kanungo, R. (1988). The Empowerment Process: Integrating Theory and Practice. Academy of Management Review, 13: 471-482.
- Çakır, S. G. ve Erdoğan, M. (2014). “Öğrenen Güçlenmesi Ölçeğinin Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışmaları”, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(25): 297-307.
- Çalışkan, N. (2013). Lise Düzeyindeki Osmanlı Türkçesi Dersi Öğretim Programı’nın Uygulanışına İlişkin Öğrenci Görüşlerine Dayalı Bir Değerlendirme, Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2): 329-343.
- Frymier, A. B. ve Houser, M. L. (1999). The Revised Learning Indicators Scale. Communication Studies, 50(1): 1-12.
- Frymier, A. B., Shulman, G. M. ve Houser, M. (1996). The Development of a Learner Empowerment Measure. Communication Education, 45: 181-199.
- Guay, F., Vallerand, R. J. ve Blanchard, C. (2000). On the Assessment of Situational Intrinsic and Extrinsic Motivation: The Situational Motivation Scale (SIMS). Motivation and Emotion, 24(3): 175-213.
- Houser, M. L. ve Frymier, A. B. (2009). The Role of Student Characteristics and Teacher Behaviors in Students’ Learner Empowerment, Communication Education, 58(1): 35-53.
- Luechauer, D. ve Shulman, G. M. (1993). Empowerment at Work: Separating Folklore from Fact”. At Work: Stories of Tomorrow's Workplace, 2(6): 13-14.
