Öğretmen Mesleki Gelişim Programına Genel Bir Bakış: Model, Süreç, Engel, Teori ve Uygulama
Öz
Son yıllarda ülkemizde, bilimsel ve teknolojik gelişmelere paralel olarak, çeşitli öğretim programı değişiklikleri ve program reformları gerçekleştirilmektedir. Ancak ülkemizde gerçekleştirilen program değişikliklerinde ve reformlarında uygulama süreci, öğretmenlere yeni programın felsefesi, kuramsal yapısı ve uygulama süreci hakkında gerekli bilgi ve yeterli mesleki gelişim ile ilgili destek verilmeden başlamaktadır. Bu durum öğretmenlerin bu hızlı değişimlere adaptasyonu ile ilgili güçlükleri de beraberinde getirmektedir. Öğretmenlerin son yıllarda gerçekleştirilen program reformlarındaki yeni yaklaşımları yeterince anlamaları ve uygulamalarına yansıtabilmeleri için, kendilerinin de aktif bir şekilde rol aldıkları verimli mesleki gelişim olanaklarına ihtiyaçları vardır. Bu olanakların başında, öğretmenlerin değişen yaklaşım ve uygulamalara oryantasyonları ile kişisel ve mesleki gelişimlerinin desteklenmeleri için düzenlenen mesleki gelişim programları gelmektedir. Bu anlamda son yıllarda ülkemizde bazı çalışmalar yapılmaktadır, ancak yapılan çalışmalar sınırlı sayıdadır. Bu araştırmada, literatürdeki mesleki gelişim programları model, süreç ve uygulama bağlamında 3 doğrultusunda incelenmiştir: (1) Bu alandaki bilimsel bilgi boşluğunun kapatılmasına katkı sağlanması, (2) öğretmen mesleki gelişim projelerine destek veren TÜBİTAK, MEB gibi kurumların bilinçlendirilmesi ve (3) bu konuda çalışma yapacak olan fen eğitimcilerine daha nitelikli öğrenme ortamları hazırlanabilmesi konusunda rehber olabilmesi. Bu doğrultuda ülkemizde yapılacak çalışmalar için çeşitli öneriler sunulmuştur. Bu derleme çalışmasının “Mesleki Gelişim Programları” ile ilgili araştırmalara rehberlik edeceği ve bu konuda bilimsel çalışmaların artmasına imkân sağlayacağı düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
bilim okur yazarlığı, fen öğretim programı, fen öğretmeni, mesleki gelişim, öğretmen eğitimi
Kaynakça
- Acar, T. (2012). Türkiye’nin PISA 2009 sonuçlarına göre OECD’ye üye ve aday ülkeler arasındaki yeri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(4), 2561-2572.
- Akerson, V. L., Abd-El-Khalick, F., & Lederman, N. G. (2000). Influence of a reflective explicit activity-based approach on elementary teachers' conceptions of nature of science. Journal of research in Science Teaching, 37(4), 295-317.
- APEC (Asia-Pasific Economic Cooperation). 1999. Preface and highlights of the study teacher preparation and professional development in APEC members: A comparative study. APEC Education Forum Document, No 9., October 1999.
- Balbağ, M. Z. ve Karaer, G. (2016). Fen bilgisi öğretmenlerinin fen öğretiminde karşılaştıkları sorunlara yönelik öğretmen görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi (JRET), 5(3), 1-11.
- Benejam, P. & Espinet, M. (1992). Spain. Issues and Problems in Teacher Education: An international Handbook içinde Leavitt, H. B. (editor). New York, Greenwood.
- Blank, R. K., & Alas, N. (2009). Effects of teacher professional development on gains in student achievement: How meta analysis provides scientific evidence useful to education leaders. Society for Research on Educational Effectiveness. The Council of Chief State School Officers, Washington, ABD.
- Broad, K., & Evans, M. (2006). A review of literature on professional development content and delivery modes for experienced teachers. University of Toronto, Ontario Institute for Studies in Education.
- Buluş Kırıkkaya, E. (2009). İlköğretim okullarındaki fen öğretmenlerinin fen ve teknoloji programına ilişkin görüşleri. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 6(1), 132-148.
- Burbank, M.D. & Kauchak, D. (2003) An alternative model for professional development: investigations into effective collaboration, Teaching and Teacher Education, 19(5), 499-514.
- Bümen, N. T., Ateş, A., Çakar, E., Ural, G., & Acar, V. (2012). Türkiye bağlamında öğretmenlerin mesleki gelişimi: Sorunlar ve öneriler. National Education, 31.