Okul Öncesi Aday Öğretmenlerin Öğrenme Stillerinin Matematiksel Algoritmaya Dayalı Olarak Modellenmesi

Gökhan Güneş

doi:10.30964/auebfd.405853

Okul Öncesi Aday Öğretmenlerin Öğrenme Stillerinin Matematiksel Algoritmaya Dayalı Olarak Modellenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, okul öncesi öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin, matematiksel bir algoritma yöntemi kullanılarak modellenmesidir. Çalışma 2015-2016 akademik yılında Ankara ilinde bulunan bir devlet üniversitesinin okul öncesi eğitimi anabilim dalında öğrenim gören 159 lisans öğrencisi ile yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama aracı olarak Felder ve Soloman (1994)’ın Öğrenme Stilleri Envanteri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğretmen adaylarının sağ yarıküre kontrolündeki aktif, algısal ve görsel öğrenme stillerini ağırlıklı olarak tercih ettikleri saptanırken; sol yarıküre kontrolündeki sıralı (analitik) öğrenme stilini de bütüncül (global) öğrenme stiline oranla daha fazla kullandıkları ortaya çıkmıştır. Bununla beraber araştırmada yer alan öğretmen adaylarının öğrenme stillerinde yaklaşık olarak % 11 oranında sağ yarıküre temelli stillere kaydıkları belirlenmiştir. Bununla beraber geliştirilen modelleme sonucunda sapmanın fazla olduğu öğrenme stili güçlerinin de % 12 yansıtıcı/aktif ve % 16 işitsel/görsel alt boyutlarında kayba uğradığı hesaplanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Öğrenme stilleri,matematiksel model,okul öncesi öğretmen adayları

Kaynakça

Akpan, G. A., Essien, E. O., and Okure, O. S. (2013). Conceptual analysis and implications of students’ individual differences to curriculum implementation in technical education. International Education Studies, 6(3), 156-161.
Arnup, J. L., Murrihy, C., Roodenburg, J., and McLean, L. A. (2013). Cognitive style and gender differences in children’s mathematics achievement. Educational Studies, 39(3), 355-368. DOI: 10.1080/03055698.2013.767184.
Alumran, J. I. A. (2008). Learning styles in relation to gender, field of study, and academic for Bahraini University students. Individual Differences Research, 6(4), 303-316.
Büyüköztürk, Ş. (2007). Veri analizi el kitabı (8. Baskı). Ankara: PegemA Yayıncılık.
Constant, K. P. (1997). Using multimedia techniques to address diverse learning styles in materials education. Journal of Materials Education, 19, 1-8.
De Bello, T. C. (1990). Comparison of eleven major learning styles models: Variables, appropriate populations, validity of instrumentation and the research behind them. Journal of Reading, Writing, and Learning Disabilities International, 6, 203-222.
Dilci, T., ve Babacan, T. (2011). Sınıf öğretmen adaylarının üstbilişsel okuma stratejileri ile çoklu zeka alanları arasındaki ilişkinin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3), 47-64.
Dunn, R., Beaudry, J. S., and Klavas, A. (1989). Survey of research on learning styles. Education Leadership, 46(6), 50-57.

Dunn, R., and Dunn, K. (1999). The complete guide to the learning styles inservice system. Boston, MA, Allyn and Bacon.
Dunn, R., Griggs, S. A., Olson, J., and Beasley, M. (1995). A meta-analytic validation of the Dunn and Dunn model learning-style performances. The Journal of Educational Research, 88(6), 353-363.
Ekici, G. (2002). Gregorc öğrenme stili ölçeği. Eğitim ve Bilim, 27(123), 42-47.
Felder, R. M. (1996). Matters of style. ASEE Prism, 6(4), 23.
Felder, R. M., and Brent, R. (2005). Understanding students differences. Journal of Engineering Education, 57-72.
Felder, R. M., and Soloman, B. A. (1994). Index of learning styles. http://www.ncsu.edu/felder-public/ILSpage.html
Fleming, N. D. (2001). Teaching and learning styles: VARK strategies. New Zealand: Christchurch.
Giedd, J. N., Snell, J. W., Lange, N., Rajapakse, J. C., Casey, B. C., Kozuch, P. L., Vaituzis, A. C, Vauss, Y. C., Hamburger, S. D., Kaysen, D., and Rapoport, J. L. (1996).Quantitative imagnetic resonance imaging of human brain development: Ages 4-18.Cerebral Cortex, 6, 551-560.
Gilbert, J. K. (2004). Models and modelling: Routes to more authentic science education. International Journal of Science and Mathematics Education, 2, 115-130.
Gregorc, A. F. (1979). Learning/teaching styles: Their nature and effects. NASSP Monograph, (October/November), 19–26.
Harrison, G. A., and Treagust, F. D. (2000). A Typology of science models. International Journal of Science Education, 22(9), 1011-1026.
Hawk, T. F., and Shah, A. J. (2007). Using learning styles instruments to enhance student learning. Decision Sciences Journal of Innovative Education, 5(1),1-19, Retrieved from. http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1540-4609.2007.00125.x/pdf
Healy, J. M. (2004). Your child's growing mind: Brain development and learning from birth to adolescence. New York: Broadway Books.
Herrmann, N. (1990). The creative brain. Lake Lure, North Carolina.
Iaccino, J. F. (2014). Left brain-right brain differences: Inquiries, evidence, and new approaches. New York: Pschology Press.
Karasar, N. (2013). Bilimsel araştırma yöntemi (25. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Keefe, J. W. (1979). Learning Style: An Overview. In J. W. Keefe (Ed.), Student learning styles: Diagnosing and prescribing programs, Reston, Va: National Association of Secondary School Principals.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Kolb, A. Y., and Kolb, D. A. (2005). Learning styles and learning spaces: Enhancing experiential learning in higher education. Academy of Management Learning and Education, 4(2), 193–212.
Koyré, A. (2000). Bilim tarihi yazıları I. Ankara: Tübitak Popüler Bilim Kitapları.
Lebel, C., and Beaulieu, C. (2011). Longitudinal development of human brain wiring continues from childhood into adulthood. The Journal of Neuroscience,31(30), 10937–10947.
Litzinger, T. A., Lee, S. H., Wise, J. C., and Felder, R. M. (2005). A study of the reliability and validity of the Felder-Soloman Index of Learning Styles. In American Society for Engineering Education Annual Conference and Exposition. Retrieved from http://www4.ncsu.edu/unity/lockers/users/f/felder/public/ILSdir/Litzinger_Validation_Study.pdf
Livesay, G. A., Dee, K. C., Nauman, E. A., and Hites, L. S. (2002). Engineering student learning styles: A statistical analysis using Felder’s index of learning styles. In Annual Conference of the American Society for Engineering Education, Montreal, Quebec.
Narlı, S., Aksoy, E., ve Ercire, Y. E. (2014). Veri madenciliği ile ilköğretim matematik öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin ve aralarındaki ilişkilerin incelenmesi. International Journal of Educational Studies in Mathematics, 1(1), 37-57.
Narli, S., Ozgen, K., and Alkan, H. (2011). In the context of multiple intelligences theory, intelligent data analysis of learning styles was based on rough set theory. Learning and Individual Differences, 21, 613- 618.
Özek, M. B., Akpolat, Z. H., and Orhan, A. (2010). Web tabanlı akıllı öğretim sistemlerinde tip-2 bulanık mantık kullanarak öğrenci öğrenme stili modelleme. Fırat Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 22(1), 37-44.
Pehlivan, K. B. (2010). Öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ve öğretmenlik mesleğineyönelik tutumları üzerine bir çalışma. İlköğretim Online, 9(2),749-763.
Rana, H., and Lal, M. (2014). Rough set theory based reasoning of learning style in e-learning. International Journal of e-Education, e-Business, e-Management and e-Learning, 4(6), 423-434.
Reiss, A. L., Abrams, M. T., Singer, H. S., Ross, J. L., and Denckla, M. B. (1996). Brain development, gender and IQ in children A volumetric imaging study. Brain, 119, 1763-1774.
Samancı, N. K. ve Keskin, M., Ö. (2007). Felder ve Soloman öğrenme stili indeksi: Türkçeye uyarlanması ve geçerlik-güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2),37-54.
Sharp, S. E. (1899). Individual psychology: A study in psychological method. The American Journal of Psychology, 10(3), 329-391. Slaats, A., Lodewijks, H. G. C., and Van der Sanden, J. M. M (1999). Learning styles in secondary vocational education: Disciplinary differences. Learning and Instruction, 9(5), 475-492.
Uysal, M. P. (2010). Öğrenme stillerinin bulanık mantıkla modellenmesi. 4th International Computer and Instructional Technologies Symposium, Selçuk University, Konya, Turkey, 1040-1045.
Ültanır, E., Ültanır, Y. G., and Temel, G. Ö. (2012). The examination of university students’ learning styles by means of Felder-Silverman Index. Education and Science, 37(163), 29-42.
Van Zwanenberg, N., Wilkinson, L.J., and Anderson, A., (2000). Felder and Silverman’s index of learning styles and honey and mumford’s learning styles questionnaire: How do they compare and do they predict academic performance? Educational Psychology, 20(3), 365-380.
Zhang, R. (2011). Cerebral hemispheres and learning: a study of the correlation between brain dominations and learning styles. International Journal of Scientific and Engineering Research, 2(12),1-6.
Zywno, M. S. (2003). A contribution of validation of score meaning for Felder-Soloman’s index of learning styles. In Annual Conference of the American Society Engineering Education, Washington, DC.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Üzerine Çalışmalar

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Gökhan Güneş ^*

Yayımlanma Tarihi

1 Nisan 2018

Gönderilme Tarihi

16 Kasım 2017

Kabul Tarihi

14 Mart 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2018 Cilt: 51 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.30964/auebfd.405853

IZ

https://izlik.org/JA67MY66EM

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Güneş, G. (2018). Okul Öncesi Aday Öğretmenlerin Öğrenme Stillerinin Matematiksel Algoritmaya Dayalı Olarak Modellenmesi. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 51(1), 77-103. https://doi.org/10.30964/auebfd.405853

AMA

1.Güneş G. Okul Öncesi Aday Öğretmenlerin Öğrenme Stillerinin Matematiksel Algoritmaya Dayalı Olarak Modellenmesi. AÜEBFD. 2018;51(1):77-103. doi:10.30964/auebfd.405853

Chicago

Güneş, Gökhan. 2018. “Okul Öncesi Aday Öğretmenlerin Öğrenme Stillerinin Matematiksel Algoritmaya Dayalı Olarak Modellenmesi”. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES) 51 (1): 77-103. https://doi.org/10.30964/auebfd.405853.

EndNote

Güneş G (01 Nisan 2018) Okul Öncesi Aday Öğretmenlerin Öğrenme Stillerinin Matematiksel Algoritmaya Dayalı Olarak Modellenmesi. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES) 51 1 77–103.

IEEE

[1]G. Güneş, “Okul Öncesi Aday Öğretmenlerin Öğrenme Stillerinin Matematiksel Algoritmaya Dayalı Olarak Modellenmesi”, AÜEBFD, c. 51, sy 1, ss. 77–103, Nis. 2018, doi: 10.30964/auebfd.405853.

ISNAD

Güneş, Gökhan. “Okul Öncesi Aday Öğretmenlerin Öğrenme Stillerinin Matematiksel Algoritmaya Dayalı Olarak Modellenmesi”. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES) 51/1 (01 Nisan 2018): 77-103. https://doi.org/10.30964/auebfd.405853.

JAMA

1.Güneş G. Okul Öncesi Aday Öğretmenlerin Öğrenme Stillerinin Matematiksel Algoritmaya Dayalı Olarak Modellenmesi. AÜEBFD. 2018;51:77–103.

MLA

Güneş, Gökhan. “Okul Öncesi Aday Öğretmenlerin Öğrenme Stillerinin Matematiksel Algoritmaya Dayalı Olarak Modellenmesi”. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), c. 51, sy 1, Nisan 2018, ss. 77-103, doi:10.30964/auebfd.405853.

Vancouver

1.Gökhan Güneş. Okul Öncesi Aday Öğretmenlerin Öğrenme Stillerinin Matematiksel Algoritmaya Dayalı Olarak Modellenmesi. AÜEBFD. 01 Nisan 2018;51(1):77-103. doi:10.30964/auebfd.405853