Trends of Studies Published in The field of Educational Toys and Games Research: Content Analysis

Abstract

The aim of this study is to analyze the educational toys and educational games of thesises published by researchers in Turkey in terms of content and methodological aspects and to reveal the findings of research from different angles For this aim, the thesises published in YÖK National Thesis Center during the years 1997-2017 were reviewed in accordance with criteria of inclusion of the research (game-toy-educational play) and a total of 112 theses were included in this study. In the current study, success test, personal information form and various scale types were mostly used for data collection. For the analysis of data it was found that descriptive analysis were made more commonly and ANOVA/ANCOVA and t-test analysis were also used in the studies intensively.

Keywords

• Game,toy,educational game

Eğitsel Oyuncak ve Eğitsel Oyun İçerikli Araştırmalardaki Eğilimler: İçerik Analizi

Öz

Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de eğitsel oyuncak ve eğitsel oyunların araştırmasını yapan, eğitsel oyuncak ve oyunların türlerini belirleyen ve eğitim-öğretim sürecindeki etkililiğini test eden tezlerin içerik analizini yaparak araştırma bulgularını farklı açılardan ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda YÖK Ulusal Tez Merkezinde 1997-2017 yılları aralığında basılan, ‘oyun’, ‘oyuncak’ ve ‘eğitsel oyun’ anahtar kavramlarından herhangi birini ya da birkaçını kapsayan 112 tez belirlenmiştir. Bu tezler, araştırmacılar tarafından revize edilen ‘Tez Sınıflama Formu’ kullanılarak betimsel türde içerik analize tabi tutulmuştur. Tezlerde veri toplama aracı olarak en çok başarı testi, kişisel bilgi formu ve çeşitli ölçek türlerinin kullanıldığı belirlenmiştir. Verilerin analizi için ise nitel analiz yöntemlerinden içerik analizinin ön planda olduğu, nicel analiz yöntemlerinden ise t-testi, non-parametrik testler ile ANOVA/ANCOVA testlerini daha çok tercih ettikleri ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Oyun,oyuncak,eğitsel oyun

Kaynakça

1. Altun, E. (2009). Özel öğretim yöntemleri. Pegem Yayınevi: Ankara.
2. Altunay, D. (2004). Oyunla desteklenmiş matematik öğretiminin öğrenci erişisine ve kalıcılığa etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
3. Arık, R. S. ve Türkmen, M. (2009, Mayıs). Eğitim bilimleri alanında yayımlanan bilimsel dergilerde yer alan makalelerin incelenmesi. I. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi’nde sunulan sözel bildiri, 1-3 Mayıs, 2009, Çanakkale.
4. Baykoç Dönmez, N. (1992). Çocuğun Sosyal ve Duygusal Gelişiminde Oyunun Rolü. Okul Öncesi Dergisi, 43, 10-12.
5. Bilen, M. (2002). Plandan uygulamaya öğretim. Ankara: Anı Yayıncılık.
6. Çalık, M., Ünal, S., Coştu, B. ve Karataş, F. Ö. (2008). Trends in Turkish science education. Essays in Education, 23-45.
7. Chang, Y. H., Chang, C. Y., & Tseng, Y. H. (2010). Trends of science education research: an automatic content analysis. Journal of Science Education and Technology, 19(4), 315–331.
8. Cohen, L., Manion, L. (2001). Research methods in education. New York: Rotledge Falmer.

9. Çoşkun, H., Akarsu, B. ve Kariper, A. (2012). Bilim öyküleri içeren eğitsel oyunların fen ve teknoloji dersindeki öğrencilerin akademik başarılarına etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 93-109.
10. Dağbaşı, G. (2007). Oyun tekniği ve arapça öğretiminde kullanımı. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
11. Demir, M. (2012). 7. Sınıf vücudumuzdaki sistemler ünitesinin oyun tabanlı öğrenme yaklaşımı ile işlenmesinin öğrencilerin akademik başarılarına ve fen teknoloji dersine karşı tutumlarına etkisi. X. Ulusal Fen ve Matematik Eğitimi Kongresi, Niğde Üniversitesi, Niğde.
12. Demirel, Ö. (1999). Planlamadan değerlendirmeye öğretme sanatı. Pegem Akademi Yayınları: Ankara.
13. Ekiz, D. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
14. Erdem, D. (2011). Türkiye’de 2005–2006 yılları arasında yayımlanan eğitim bilimleri dergilerindeki makalelerin bazı özellikler açısından incelenmesi: Betimsel bir analiz. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 2(1), 140-147.
15. Erdoğmuş, F. U. (2009). Research trends in CEIT MS and PhD theses in Turkey: A content analysis. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Middle East Technical University, Ankara.
16. Göktaş, Y., Hasançebi, F., Varısoğlu, B., Akcay, A., Bayrak, N., Baran, M., Sözbilir, M. (2012). Trends in educational research in Turkey: A content analysis. Educational Sciences: Theory & Practice, 12(1), 443-460.
17. Göktaş, Y., Küçük, S., Aydemir, M., Telli, E., Arpacık, Ö., Yıldırım, G., ve Reisoğlu, İ. (2012). Türkiye’de eğitim teknolojileri araştırmalarındaki eğilimler: 2000-2009 dönemi makalelerinin içerik analizi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(1), 177-199.
18. Gülbahar, Y. ve Alper, A. (2009). Öğretim teknolojileri alanında yapılan araştırmalar konusunda bir içerik analizi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42(2), 93-111.
19. Hançer, A. H. (2007). Fen eğitiminde yapılandırmacı yaklaşıma dayalı bilgisayar destekli öğrenmenin kavram yanılgıları üzerine etkisi. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31(1), 69-81.
20. Hew, K. F., Kale, U., & Kim, N. (2007). Past research in instructional technology: Results of a content analysis of empirical studies published in three prominent instructional technology journals from the year 2000 through 2004. Journal of Educational Computing Research, 36 (3), 269-300.
21. Hranstinski, S., & Keller, C. (2007). An examination of research approaches that underlie research on educational technology: A review from 2000 to 2004. Journal of Educational Computing Research, 36 (2), 175-190.
22. Kaptan, F. (1999). Fen bilgisi öğretimi. Milli Eğitim Basımevi: İstanbul.
23. Kirazoğlu, Z. (2000). Ünitelere göre hazırlanmış oyunlar. Ezgi Kitapevi Yayınları: Bursa.
24. Koçyiğit, S., Tuğluk, M. N. ve Kök, M. (2007). Çocuğun gelişim sürecinde eğitsel bir etkinlik olarak oyun. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 324-342.
25. Lee, M. H., Wu, Y. T., & Tsai, C. C. (2009). Research trends in science education from 2003 to 2007: A content analysis of publications in selected journals. International Journal of Science Education, 31(15), 1999–2020.
26. MEB. (2013). İlköğretim kurumları (ilkokullar ve ortaokullar) fen bilimleri dersi (3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar) öğretim programı. Ankara: MEB Yayınevi.Oktay, A. (2002). Yaşamın sihirli yılları: Okul öncesi dönem. Epsilon Yayınları: İstanbul.
27. Özkan, F. (2010). İlköğretim 6.sınıf web destekli fen ve teknoloji dersinde öğrencilerin bilgisayar öz-yeterlilik algıları, bilgisayara ve fene yönelik tutumları ve akademik başarıları. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
28. Razon, N. (1984). Okul Öncesi Dönemde Oyuncağın Yeri ve Önemi. Ya-Pa Okul Öncesi Eğitim Semineri, İstanbul.
29. Ross, S. M., Morrison, G. R., & Lowther, D. L. (2010). Educational technology research past and present: Balancing rigor and relevance to impact school learning. Contemporary Educational Technology, 1 (1), 17-35.
30. Slavin, R. (2008). What works? Issues in synthesizing education program evaluations. Educational Researcher, 37 (1), 5-14.
31. Selçuk, Z., Palancı, M., Kandemir, M., Dündar, H. (2014). Eğitim ve bilim dergisinde yayınlanan araştırmaların eğilimleri: İçerik analizi. Eğitim ve Bilim, 39(173), 430-453.
32. Sözbilir, M., Kutu, H., Yaşar, M. D. (2012). Science education research in Turkey: A content analysis of selected features of papers published. In J. Dillon & D. Jorde (Eds). The World of Science Education: Handbook of Research in Europe (pp.341-374). Rotterdam: Sense Publishers.
33. Topsakal, Ü.U., Çalık, M., Çavuş, R. (2012). What trends do Turkish biology education studies indicate?. International Journal of Environmental and Science Education, 7(4), 639-649.
34. Tural, H. (2005). İlköğretim matematik öğretiminde oyun ve etkinliklerle öğretimin erişi ve tutuma etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
35. Ulutaş, F., & Ubuz, B. (2008). Research and trends in mathematics education: 2000 to 2006. Elementary Education Online, 7 (3), 614–626.
36. Varışoğlu, B., Şeref, İ., Gedik, M. ve Yılmaz, İ. (2013). Türkçe dersinde uygulanan eğitsel oyunlara yönelik tutum ölçeği: geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(11), 1059-1080.
37. Vygotsky, L. (1986). Thought and language. MIT Press.: Cambridge.
38. Yavuzer, H. (1984). Çocuk psikolojisi. Altın Kitaplar: İstanbul.
39. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınları: Ankara.
40. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınları: Ankara.