Hop (Humulus lupulus L.) as a Roughage Source

Öz

In Turkey, roughages are insufficient to meet the quality roughage needed by the existing livestock population. For this reason, alternative roughage sources should be included in the rations. Some plants are important in terms of rumen health and animal productivity with contain the secondary metabolites (phenolic, flavonoid, condensed tannin, etc.). While these metabolites control nutritional stresses, such as rumen fermentation, bloating and acidosis, they can also be used as natural antibiotics. The hop (Humulus lupulus L.) is known as "beer flower" among the people and is a perennial herbaceous plant with a climbing stem from the cannabis family. The unused parts of hops such as stems and leaves are more than the parts used in beer production. The plant contains a significant amount of polyphenols, crude protein and crude ash, it has a high digestibility. Besides, hop has condensed tannin, therefore, it inhibits ammonia production and contributes to the reduction of greenhouse gas emissions. In this review, it is aimed to give information about the evaluation of hops as a fodder crops and to contribute to the national literature. 

Anahtar Kelimeler

• Hops
• Forage Crop
• Animal Health
• Greenhouse Gas

Kaba Yem Kaynağı Olarak Şerbetçi Otu (Humulus lupulus L.)

Öz

Türkiye'de üretilen yem bitkileri mevcut hayvan varlığının ihtiyaç duyduğu kaliteli kaba yemi karşılamakta yetersiz kalmaktadır. Bu nedenle alternatif kaba yem kaynaklarının rasyonlara dâhil edilmesi gerekmektedir. Bazı bitkiler içermiş olduğu sekonder metabolitler (fenolik, flavonoid, kondanse tanen, vb.) ile rumen sağlığı ve hayvan üretkenliği açısından önem teşkil etmektedir. Bu metabolitler rumen fermantasyonu, şişkinlik ve asidoz gibi beslenme streslerini kontrol altına alırken, doğal antibiyotik olarakta kullanılabilmektedir. Halk arasında “Bira çiçeği” olarak da bilinen şerbetçi otu (Humulus lupulus L.) kenevirgiller familyasından tırmanıcı gövdeli ve çok yıllık otsu bir bitkidir. Şerbetçi otunun sap ve yaprak gibi kullanılmayan kısımları bira üretiminde kullanılan kısımlarından daha fazladır. Bitki önemli miktarda polifenol, ham protein ve ham kül içermekte olup, sindirilebilirliği de yüksektir. Ayrıca, şerbetçi otu içermiş olduğu kondanse tanen sayesinde amonyak üretimini inhibe ederek sera gazı salınımının azaltılmasına da katkı sağlamaktadır. Bu derlemede, şerbetçi otunun kaba yem kaynağı olarak değerlendirilebilmesi hakkında bilgiler verilerek, ulusal literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Şerbetçi Otu
• Yem Bitkisi
• Hayvan Sağlığı
• Sera Gazı

Kaynakça

1. Gündüz, T. E. (2010). Diyarbakır Koşullarında Karışım Oranının Macar Fiği (Vicia pannonica Crantz) + Buğday (Triticum aestivum var. aestivum L.) Karışımında Ot Verimi ve Kalitesine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana.
2. Gürer, B. (2010). Türkiye’de Hayvansal Ürünlerde Gıda Güvencesinin Analizi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana.
3. Acar, Z., Tan, M., Ayan, İ., Önal Aşçı, Ö., Mut, H., Başaran, U., Gülümser, E., Can, M., & Kaymak, G. (2020). Türkiye’de Yem Bitkileri Tarımının Durumu ve Geliştirme Olanakları. Türkiye Ziraat Mühendisleri IX. Teknik Kongresi. 13-17 Ocak Ankara, 529-553.
4. Kale, M. C. (2008). Et ve Balık Ürünleri Anonim Şirketi Kombinalarında Sığır Etinin, Karkas veya Parçalanmış Et Olarak Sürümünün İşletme Gelirine Etkisi. Yayınlanmış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
5. Mayer, M., Vogl, C.V., Amorena, M., Hamburger, M., & Walkenhorst M. (2014). Treatment of Organic Livestock with Medicinal Plants:A Systematic Review of European Ethnoveterinary Research. Forsch Komplementmed, 21, 375–386.
6. Sipponen, A., Kuokkanen, O., Tiihonen, R., Kauppinen, H., & Jokinen, J.J. (2012). Natural Coniferous ResinSalve Used to Treat Complicated Surgical Wounds: Pilot Clinical Trial on Healing and Costs. International Journal of Dermatology, 51, 726–732.
7. Kowalczyk, E., Patyra, E., & Kwiatek, K. (2013). Organic Acids and Their Importance in Animal Husbandry. Medycyna Weterynaryjna, 69(5): 269-273.
8. Rochfort, S., Parker, A.J., & Dunshea, F.R. (2008). Plant Bioactives for Ruminant Health and Productivity. Phytochemistry, 69(2), 299–322.

9. Patra, A.K., Kamra, D.N., & Agarwal, N. (2006). Effect of Plant Extracts on In Vitro Methanogenesis, Enzyme Activities and Fermentation of Feed in Rumen Liquor of Buffalo. Animal Feed Science and Technology, 128 (3-4), 276–291.
10. Lee, S.H.Y., Humphries, D.J., Cockman, D.A., Givens, D.I., & Spencer, J.P.E. (2017). Accumulation of Citrus Flavanones in Bovine Milk Following Citrus Pulp Incorporation into the Diet of Dairy Cows. EC Nutrition, 7(4), 143-154.
11. Dohi, H., Yamada, A., & Fukukawa, T. (1997). Intake Stimulants in Perennial Ryegrass (Lolium perenne L.) Fed to Sheep. Journal of Dairy Science, 80, 2083–2086.
12. Santos Neto, T. M., Mota, R. A., Silva, L. B. G., Viana, D. A., Lima-Filho, J. L., Sarubbo, L. A., Converti, A., & Porto, A. L. F. (2009). Susceptibility of Staphylococcus spp. Isolated from Milk of Goats with Mastitis to Antibiotics and Green Propolis Extracts. Letters in Drug Design & Discovery, 6, 63-68.
13. Frozza, C. O. S., Garcia, C. S. C., Gambato, G., de Souza M. D., Salvador, M., Moura, S., Padilha, F. F., Seixas, F. K., Collares, T., Borsuk, S., Dellagostin, O. A., Henriques, J. A., & Roesch-Ely, M. (2013). ChemicalCharacterization, Antioxidant and Cytotoxic Activities of Brazilian Red Propolis. Food and Chemical Toxicology, 52, 137-142.
14. Seradj, A.R., Abecia, L., Crespo, J., Villalba, D., Fondevila, M., & Balcells, J. (2014). The effect of Bioflavex® and Its Pure Flavonoid Components on In Vitro Fermentation Parameters and Methane Production in Rumen Fluid from Steers Given High Concentrate Diets. Animal Feed Science and Technology, 197, 85-91.
15. Paula, E.M., Samensari, R.B., Machado, E., Pereira, L.M., & Maia, F.J. (2016). Effects of Phenolic Compounds on Ruminal Protozoa Population, Ruminal Fermentation, and Digestion in Water Buffaloes. Livestock Science,185, 136-41.
16. Anonim. (2014). The Fifth Assessment Report (AR5). The Intergovernmental Panel on Climate Change, Geneva, Switzerland. http://www.ipcc.ch_31.04.2017.
17. Anonim. (2021a). Sera Gazı Emisyon İstatistikler. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Greenhouse-GasEmissions-Statistics-1990-2019-37196.
18. Anonim. (2015). http://www.tuik.gov.tr/ Seragazı_Emisyon_İstatistikler_17.04.2017.
19. Lascano, C.E., & Cárdenas, E. (2010). Alternatives for Methane Emission Mitigation in Livestock Systems. Revista Brasileira de Zootecnia, 39, 175-182.
20. Lesschen, J.P, Van den Berg, M., Westhoek, H.J., Witzke, H.P., & Oenema, O. (2011). Greenhouse Gas Emission Profiles of European Livestock Sectors. Animal Feed Science and Technology, 166-167, 16-28.
21. Beauchemin, K.A., Janzen, H.H., Little, S.M., McAllister, T.A., &McGinn, S.M. (2010). Life Cycle Assessment of Greenhouse Gas Emissionsfrom Beef Production in Western Canada: A Case Study. Agricultural Systems, 103, 371-379.
22. Gür, G., & Öztürk, H. (2021). Ruminantlarda Metan Salınımını Azaltma Stratejileri. Veteriner Farmakoloji ve Toksikoloji Derneği Bülteni, 12(1), 43-54.
23. Haque, N., Saraswat, M.L., &Sahoo, A. (2001). Methane Production and Energy Balance in Crossbred Male Calves Fed on Rations Containing Different Ratios of Green Sorghum and Wheat Straw. Indian Journal of Animal Sciences, 71, 797–799.
24. Beauchemin, K.A., Kreuzer, M., O’mara, F., & Mcallister, T.A. (2008). Nutritional Management for Enteric Methane Abatement: A review. Australian Journal of Experimental Agriculture, 48, 21–27.
25. Önal Aşçı, Ö., & Acar, Z. (2018). Kaba Yemlerde Kalite. TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Yayınları, Ankara, Türkiye.
26. İncekara, F. (1964). Endüstri Bitkileri ve Islah Kitabı. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 4(84), 180.
27. İbrik, C. (2020). Bilecik ili Pazaryeri İlçesinde Şerbetçiotu Yetiştiriciliğinin İlçe Ekonomisine ve Gelişimine Katkısı. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
28. Anonim. (2021b). Türkiye İstatistik Kurumu. https://www.tuik.gov.tr/.
29. Flythe, M.D. (2009). The Antimicrobial Effects of Hops (Humulus Lupulus L.) on Ruminal Hyper Ammonia- Producing Bacteria. Letters in Applied Microbiology, 118, 242-248.
30. Öztürk, Y.E., Gülümser, E., Mut, H., Başaran, U., & Çopur Doğrusöz, M. (2020). Şerbetçi Otunun Mısır ve Yemlik Soya ile Karışımlarının Silaj Kalitesinin Belirlenmesi. Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 24(4), 440-446.