How Do English Language Teachers Reflect on the Erasmus+ Projects They Have Experienced in Their School/Classroom Environments?

Öz

The aim of the study is to determine the experiences of English teachers through Erasmus+ projects and to examine their views on the reflection of these experiences in school/classroom environments. The research was conducted in a phenomenological design. The participants of the study consisted of 10 English teachers working at different levels and school types affiliated with the Ministry of National Education. Focus group interview technique was used to collect the data. In this context, data were collected through a semi-structured interview form prepared by the researchers. The data obtained from two focus group interviews were analyzed using the content analysis method. As a result, it was determined that English teachers gained different personal, socio-cultural, and professional experiences through Erasmus+ projects. It was concluded that teachers reflected these experiences to their school/classroom environments by supporting them with examples, using web 2 tools, sharing newly recognized cultural characteristics, using different teaching methods, techniques, and materials in their lessons, and giving assignments for the use of technology. It was determined that teachers had difficulties in reflecting on their experiences gained in project processes in school/classroom environments due to the curriculum, examination system, physical environment of the school, students, teachers, and administrators.

Anahtar Kelimeler

• Erasmus+ Projects
• English Teacher
• Personal and Socio-cultural Experience
• Professional Experience

İngilizce Öğretmenleri Deneyimledikleri Erasmus+ Projelerini Okul/Sınıf Ortamlarına Nasıl Yansıtıyor?

Öz

Araştırmanın amacı, İngilizce öğretmenlerinin Erasmus+ projeleri aracılığı ile edindikleri deneyimlerin belirlenmesi ve bu deneyimlerin okul/sınıf ortamlarına yansıtılmasına ilişkin görüşlerinin incelenmesidir. Araştırma olgubilim deseninde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın katılımcılarını Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı farklı kademelerde ve okul türlerinde görev yapan 10 İngilizce öğretmeni oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında odak grup görüşmesi tekniği kullanılmıştır. Bu kapsamda araştırmacılar tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla veriler toplanmıştır. İki odak grup görüşmesinden elde edilen veriler, içerik analizi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuç olarak araştırmada İngilizce öğretmenlerinin Erasmus+ projeleri aracılığıyla kişisel, sosyo-kültürel ve mesleki türde farklı deneyimler kazandıkları belirlenmiştir. Öğretmenlerin kazandıkları bu deneyimleri; örneklerle destekleyerek, web 2 araçları kullanılarak, yeni tanınan kültür özelliklerini paylaşarak, farklı öğretim yöntem, teknik ve materyalleri derslerinde kullanarak ve teknoloji kullanımına yönelik ödevler vererek okul/sınıf ortamlarına yansıttıkları sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin proje süreçlerinde kazandıkları deneyimleri okul/sınıf ortamlarına yansıtırken; öğretim programı, sınav sistemi, okulun fiziki ortamı, öğrenci, öğretmen ve yönetici kaynaklı zorluklar yaşadıkları belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Erasmus+ Projeleri
• İngilizce Öğretmeni
• Kişisel ve Sosyo-kültürel Deneyim
• Mesleki Deneyim

Kaynakça

1. Adanır, Y., & Susam, E. (2019). Yükseköğretim öğrencilerinin Erasmus+ programı hakkındaki görüşleri: Muş Alparslan Üniversitesi örneği. Journal of History School, 43, 1584–1612. http://dx.doi.org/10.29228/Joh32681
2. Akay, C., & Yanpar-Yelken, T. (2012). The aspects of project attendant teachers about European Union education and youth programmes projects. Social Sciences Research Journal, I, 277–294.
3. Bağcı, Ö. A., Erdem, S., & Erişen, Y. (2018). Erasmus+ ka103 hareketlilik programının öğrenci ve koordinatör görüşlerine göre değerlendirilmesi. Türkiye Eğitim Dergisi, 3(1), 54–76.
4. Barzanò, G. (2002). School self-evaluation towards a European dimension. European Journal of Teacher Education, 25(1), 83–100. https://doi.org/10.1080/0261976022000012886
5. Başaran, M., Kumru, S., Acar, D., Kayıklık, F., & Vural, Ö. F. (2021). Ar-ge çalışmalarının okullar üzerine etkisinin Erasmus+ projeleri bağlamında değerlendirilmesi. Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi, 7(3), 183–200. http://dx.doi.org/10.47714/uebt.978486
6. Bogdan, R. C., & Biklen, S. K. (2007). Qualitative research for education (5th ed.). Allyn and Bacon.
7. Bozak, A., Konan, N., & Özdemir, T. (2016). The views of teachers school directors and educational inspectors towards European Union educational programs. Gümüşhane University Electronic Journal of the Institute of Social Sciences, 7(15), 1–23.
8. Bozkur, S. (2019). Erasmus+ değişim programı ile artan etkileşimin gençlerin kimliği üzerine etkileri [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Artuklu Üniversitesi.

9. Brantlinger, E., Jimenez, R., Klingner, J., Pugach, M., & Richardson, V. (2005). Qualitative studies in special education. Exceptional Children, 71(2), 195–207.
10. Bulut, N. (2021, 14-16 Ekim). Uluslararası norm inşasında kültürel benzerlik: Erasmus+’ın AB bütünleşme sürecine etkileri [Sözlü bildiri]. 5. Uluslararası Yükseköğretim Çalışmaları Konferansı, İstanbul, Türkiye.
11. Cairns, D. (2019). Researching social inclusion in student mobility: methodological strategies in studying the Erasmus programme. International Journal of Research & Method in Education, 42(2), 137–147. https://doi.org/10.1080/1743727X.2018.1446928
12. Cangil, B. E. (2004). Küreselleşme ve Avrupa Birliği yabancı dil eğitim politikaları ışığında 2000'li yıllarda Türkiye'de yabancı dil ve yabancı dil öğretmeni yetiştirme politikalarına bir bakış. HAYEF Journal of Education, 1(2), 273–282.
13. Cansever, B. A. (2009). Avrupa Birliği eğitim politikaları ve Türkiye’nin bu politikalara uyum sürecinin değerlendirilmesi. International Online Journal of Educational Sciences, 1(1), 222–232.
14. Cantez, K., & Atar, C. (2021). Investigating the contribution of the European Union Erasmus+ youth exchange project to foreign language learning. Eurasian Journal of Applied Linguistics, 7(1), 259–276. https://doi.org/10.32601/ejal.911281
15. Center for European Union Education and Youth Programmes. (2017). Erasmus+ programme. http://www.ua.gov.tr/
16. Ceylan, H., & Yorulmaz, M. (2010). Avrupa Birliği’ne uyum sürecinin Türkiye’de yabanci dil öğretmeni yetiştirme politikalarina etkisi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 116–127.
17. Deakin, H. (2013). How and why we should encourage undergraduate geography students to participate in the Erasmus programme. Journal of Geography in Higher Education, 37(3), 466–475. https://doi.org/10.1080/03098265.2012.731043
18. Demir, A., & Demir, S. (2009). Erasmus programının kültürlerarası diyalog ve etkileşim açısından değerlendirilmesi: öğretmen adaylarıyla nitel bir çalışma. Journal of International Social Research, 2(9), 95–105.
19. Demirer, M., & Dak, G. (2019). Üst düzey yöneticiler, okul yöneticileri ve öğretmenlerin Erasmus+ projelerine ilişkin oluşturdukları görsel metaforlar. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, 5, 255–266. https://doi.org/10.21733/ibad.627950
20. Dinçer, Ç., Aslan, B., & Bayraktar, A. (2017). Ankara University Erasmus coordinators views on Erasmus programme. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 50(2), 201–223.
21. Dolga, L., Filipescu, H., Popescu-Mitroi, M. M., & Mazilescu, C. A. (2015). Erasmus mobility impact on professional training and personal development of students beneficiaries. Procedia- Social and BehavioralSciences, 191, 1006–1013.
22. Döşlü-Kıratlı, A. (2019). Liselerde yürütülen Erasmus+ projelerinin proje döngüsü yönetimine göre değerlendirilmesi: Edirne ili örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Trakya Üniversitesi.
23. Elmalı, G. G. (2013). Avrupa Birliği eğitim ve gençlik programlarının Türkiye uygulamasının Erasmus programı bağlamında değerlendirilmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Afyon Kocatepe Üniversitesi.
24. Endes, Y. Z. (2015). Overseas education process of outgoing students within the Erasmus exchange programme. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 174, 1408–1414.
25. Erlandson, D. A., Harris, E. L., Skipper, B. L., & Allen, S. D. (1993). Doing naturalistic inquiry: A guide to methods. SAGE Publications.
26. Ersoy, A., & Öncül, B. (2016). Araştırma yöntemleri denizinde yüzmek: doktora öğrencilerinin Erasmus yoğun program (IP) deneyimleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(3), 1203–1220.
27. European Commission Education & Training. (2013). History of the Erasmus programme. http://ec.europa.eu/education/erasmus/history_en.htm
28. Fansa, M. (2021). Erasmus+ projesinde gençlik çalışanı rolünde öğretmen olmak. Anadolu University Journal of Education Faculty, 5(4), 427–446. https://doi.org/10.34056/aujef.944872
29. Fidan, N., & Karatepe, C. (2021). How do Erasmus students evaluate their language learning experience abroad? Eurasian Journal of Educational Research, 93, 51–72.
30. Gençer, G. (2009). Avrupa birliği eğitim ve gençlik programları; Erasmus programı ve Türkiye yükseköğretiminde programın uygulanması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Beykent Üniversitesi.
31. Guba, E. G. (1981). Criteria for assessing the trustworthiness of naturalistic inquiries. ERIC/ECTJ Annual Review Paper, 29(2),75–91.
32. Güler, E. (2020). Uluslararası Erasmus programında görsel kültür öğretimine ilişkin durum çalışması (UCC örneği). Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(2), 522–557. https://doi.org/10.19171/uefad.548638 Hatisaru, V. (2017). Türkiye’nin Erasmus+ programına katılımının değerlendirilmesi: Stratejik ortaklıklar ve bilgi ortaklıkları örneği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 16(2), 65–83.
33. Hocaoğlu-Bahadır, N. H., & Gürsoy, S. (2020). Covıd-19 ve AB Erasmus+ programına bakış: Kırklareli Üniversitesi örneği. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 19(COVID-19 Special Issue), 728–751.
34. Jacobone, V., & Moro, G. (2015). Evaluating the impact of the Erasmus programme: Skills and European identity. Assessment & Evaluation in Higher Education, 40(2), 309–328. https://doi.org/10.1080/02602938.2014.909005
35. James, C. (2013). Enhancing the QLD: Internationalisation and employability: The benefits of Erasmus intensive programmes. The Law Teacher, 47(1), 64–82. https://doi.org/10.1080/03069400.2013.764737
36. Jansone, I. A., & Dislere, V. (2016). Counseling model for the promoting career development of Erasmus mobility participants. British Journal of Education, Society & Behavioural Science, 18(1), 1–13.
37. Juknyte-Petreikiene, I., & Pukelis, K. (2007). Quality assessment of internationalised studies: Experience of Socrates/Erasmus programme participants. Quality of Higher Education, 4, 74–101.
38. Kağnıcı, S. (2016). The impact of EU mobility programmes on the construction of European identity: A study on Turkish Erasmus students [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Yaşar Üniversitesi.
39. Karakuş, F., Yeşilpınar-Uyar, M., & Balbag, N. L. (2017). Determining teachers' educational needs regarding school education projects within the scope of Erasmus+ programme. Journal of Education and Training Studies, 5(11), 32–43. https://doi.org/10.11114/jets.v5i11.2653
40. Karlı, İ., & Özel, M. (2020). Türkiye’nin uluslararası imajında yurttaş diplomasisinin rolü: Erasmus+ değişim programı özelinde Polonya örneği. Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 5(9), 1–17.
41. Kaynar- Cebeci, E. (2022). Erasmus+ ka101 hareketlilik programının (okul eğitimi personel hareketliliği) öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Yıldız Teknik Üniversitesi.
42. Kesik, F., & Beycioğlu, K. (2020). An evaluation of the contributions of European Union education and youth programs to schools: Case of Comenius multilateral projects. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 8(2), 519–538.
43. Kohn, M. P. (2015). The Influences of Erasmus and Fulbright exchange programs from perspectives of their participants [Unpublished doctoral dissertation]. Middle East Technical University.
44. Kosar, G. (2020). A phenomenological study of the place of joining Erasmus+ programme in pre-service English teachers' professional development. International Online Journal of Education and Teaching, 7(3), 878–889.
45. Kuloğlu, M. E. (2020). Erasmus+ hareketliliklerine katılan öğrencilerin yabancı dil başarılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 28(3), 1190–1197. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3665
46. Küçükçene, M., & Akbaşlı, S. (2021). The opinions regarding the program of the students going abroad in the scope of the erasmus+ exchange program. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 26, 155–170.
47. Leung, M. W. H. (2012). Read ten thousand books, walk ten thousand miles: geographical mobility and capital accumulation among Chinese scholars. Transactions of the Institute of British Geographers, 38, 311–324. https://doi.org/10.1111/j.1475-5661.2012.00526.x
48. Mirici, I. H. (2019). An Erasmus+ project on the use of the EPOSTL by student teachers of English. The Journal of Language Learning and Teaching, 9(1), 101–114.
49. Mizikaci, F., & Arslan, Z. U. (2019) A European perspective in academic mobility: A case of Erasmus programme. Journal of International Students, 9(2), 705–726.
50. Özdem, G. (2013). Yükseköğretim kurumlarında ERASMUS programının değerlendirilmesi: Giresun Üniversitesi örneği. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 1(1), 61–98.
51. Özmen, H. (2019). Erasmus+ programlarının hoşgörü kültürü oluşturmada yeri ve önemi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Artuklu Üniversitesi.
52. Öztürk, F. (2009). Avrupa Birliği eğitim ve gençlik programları ve Türkiye [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Pamukkale Üniversitesi.
53. Papatsiba, V. (2005). Political and individual rationales of student mobility: A case‐study of ERASMUS and a French regional scheme for studies abroad. European Journal of Education, 40(2), 173–188.
54. Patton, M. Q. (2002). Qualitative evaluation and research methods (3rd ed.). Sage Publications.
55. Rodríguez- González, C., Bustillo Mesanza, R., & Mariel, P. (2011). The determinants of international student mobility flows: An empirical study on the Erasmus programme. Higher education, 62, 413–430. https://doi.org/10.1007/s10734-010-9396-5
56. Romano, M. (2002). Training teachers for quality education in Europe. European Journal of Teacher Education, 25(1),11–17. https://doi.org/10.1080/0261976022000012822
57. Sağlam, M. (2009). AB sürecinde Türk eğitim sistemi ve ilköğretimdeki değişmeler. A. Hakan. (Ed.), Öğretmenlik mesleki bilgisi alanındaki gelişmeler içinde (ss. 41–60). Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
58. Semiz, Ö., & Salman, Ö. (2017). The factors determining the motivation to participate in Erasmus program for Turkish EFL students, International Journal of Curriculum and Instruction, 9(2), 125–136.
59. Souto-Otero, M., Huisman, J., Beerkens, M., de Wit, H., & Vujic, S. (2013). Barriers to international student mobility: evidence from the Erasmus Program. Educational Researcher, 42(2), 70–77.
60. Şahin, E. (2013). Erasmus programına katılan Türk öğrencilerin görüşlerinin değerlendirilmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Bahçeşehir Üniversitesi.
61. Thorsteinsson, G., & Page, T. (2008). Blended learning approach to improve in-service teacher education in Europethrough the FISTE Comenius 2.1 project. Educatia, 21, 291–297.
62. Ulusal Ajans. (2020). Erasmus+ programı. http://www.ua.gov.tr/
63. Ulusal Ajans. (2022). Erasmus+ programı. https://www.ua.gov.tr/media/pgsoqrpq/ka2-uygulama-kitab%C4%B1.pdf
64. Ungan, S. (2015). Avrupa birliğinin dil öğretimine karşı tutumu ve Türkçenin yabancı dil olarak öğretilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15, 217–226.
65. Ural-Saltan, B., & Karataş, H. (2018). Özel ilkokul ve ortaokul bünyesinde bulunan program geliştirme servislerinin etkinliğinin incelenmesi: İstanbul örneği. YILDIZ Journal of Educational Research, 3(2), 14–43.
66. Ünal, M. (2016). Öğretim elemanı ve öğrencilerin AB Erasmus+ programını algılama durumlarının incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 581–598.
67. Yeşilpınar-Uyar, M. (2022). Okul temelli program geliştirme konusunda yayımlanan araştırmalara yönelik içerik analizi: Meta-sentez çalışması. Eğitim bilimlerinde uluslararası araştırmalar II içinde (ss. 111–148). Eğitim Yayınevi.
68. Yöntem, E., & Yıldız, S. (2017). Avrupa birliği eğitim ve gençlik programlarından yararlanan Kırıkkale Üniversitesi öğrencilerinin kültürel etkileşim bağlamındaki düşünceleri. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 5(12), 47–68.