THE TRANSFORMATION OF ILLUSTRATION IN THE TECHNOLOGICAL ERA: AN ANALYSIS OF THE NEW YORKER MAGAZINE COVERS WITHIN THE FRAMEWORK OF ARTIFICIAL INTELLIGENCE

Öz

Illustration has undergone significant development in recent years with the advent of digitalization. As a form of artistic and communicative expression, illustration has successfully integrated itself into innovations of every era, including the field of artificial intelligence (AI) recently. This study examines the historical development of illustration and explores the relationship between art and AI, providing examples to support the analysis. This research aims to examine the extent to which images generated by artificial intelligence applications resemble designs of human creativity. The study compares examples produced by AI applications with original artworks in terms of design characteristics. Additionally, these images are analyzed in context of both message and content; evaluating the role of AI in design processes and its relationship with human creativity. The study examined the capabilities of three design-oriented artificial intelligence programs through illustrative examples. Based on the works of designers, images were recreated using prompt-based AI tools, and results were compared with the original artworks. Findings revealed that the images produced by AI programs demonstrated varying levels of similarity to the original works in terms of design. It was concluded that these AI applications can serve as supportive and assistive tools in the design process, the results also demonstrate that human skills and creativity remain a critical component of the creative process.

Anahtar Kelimeler

• Illustration
• Artificial Intelligence
• The New Yorker Magazine Cover

İLLÜSTRASYONUN TEKNOLOJİ ALANINDA DÖNÜŞÜMÜ: YAPAY ZEKÂ ÇERÇEVESİNDE THE NEW YORKER DERGİ KAPAKLARININ İNCELENMESİ

Öz

İllüstrasyon, günümüzde dijitalleşmeyle birlikte büyük bir gelişim yaşamıştır. Sanatın ve iletişimin ifade etme biçimi olan illüstrasyon her dönemde oluşan yeniliklere entegre olarak varlığını sürdürmeyi başarmış ve son yıllarda çığır açan yapay zekâ alanındaki gelişmeler ile de etkileşim içinde olmuştur. Bu çalışma kapsamında; illüstrasyonun tarihsel süreç içerisinde sanat ile yapay zekâ arasındaki ilişkinin gelişimi ele alınmış ve örneklerle açıklanmıştır. Bu nitel araştırmanın amacı, yapay zekâ uygulamaları tarafından üretilen görüntülerin insan yaratıcılığıyla tasarlanmış eserlerle olan benzerlik düzeyini incelemektir. Araştırma kapsamında, yapay zekâ uygulamaları tarafından üretilen örnekler ile orijinal eserler tasarım açısından karşılaştırılmıştır. Ayrıca, bu görüntüler hem mesaj, hem de içerik bağlamında yorumlanarak analiz edilmiştir. Bu şekilde, yapay zekânın tasarım süreçlerindeki rolü ve insan yaratıcılığıyla olan ilişkisi değerlendirilmiştir. Çalışmada belirlenen tasarım odaklı üç farklı yapay zekâ programının becerileri örneklerle incelenmiş olup tasarımcıların eserleri doğrultusunda prompt tabanlı programlarda görüntüler yeniden oluşturulmuş ve bu görüntülerin orijinal eserler ile karşılaştırması yapılmıştır. Yapılan incelemeler sonucunda üretilen görüntülerin orijinal eserlere tasarım açısından farklı seviyelerde yakınlık gösterdiği, bu uygulamaların tasarım süreçlerinde destekleyici ve yardımcı bir araç olarak kullanılabileceği, ancak yaratıcı süreçte insan becerilerinin hala kritik bir unsura sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İllüstrasyon
• Yapay Zekâ
• The New Yorker Dergi Kapağı

Kaynakça

1. Atan, U. (2013). Grafik illüstrasyon olarak minyatür. Akdeniz Sanat Dergisi, 6(11), s. 23-33.
2. Becer, E. (2013). İletişim ve grafik tasarım. (9. Baskı), Dost Kitabevi Yayınları
3. Baskın Pehlivan, Z. Ve Baskın, B. (2022). Görsel iletişim tasarımında uygulama sürecinde yapay zekânın yeri. Sanat Yazıları, (46), 219-238.
4. Bektaş, D. (1992) Çağdaş Grafik Tasarımın Gelişimi. Yapı Kredi Yayınları
5. Boden, M. (2004). The creative mind: myths and mechanisms (2nd ed.). Routledge.
6. Bulduk Türkmen, B. (2021). Bilim ile Sanatın İş Birliği Üzerine Bilimsel İllüstrasyon Leonardo da Vinci İncelemeleri. Art-e Sanat Dergisi, 14(28), 981-1011. https://doi.org/10.21602/sduarte.888812
7. Büyükgüner, K. H. Ve Savçın, B. E. (2023). Orta Çağ’da doğa ve bitki temsilleri: Mahlukatnamelerden herbaryumlara geçiş. Sanat Yazıları, (49), 425-446. https://doi.org/10.61742/sanatyazilari.1325013
8. Cemiloğlu, M. ve Ünalan, H. T. (2023). Yapay zekâ yoluyla Erken Cumhuriyet dönemi film afişlerinin yeniden yorumlanması: İstanbul sokaklarında film afişi üzerine bir deneme. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(Özel Sayı), 455-478. https://doi.org/10.18037/ausbd.1316896

9. Çeken, B. ve Ersan, M. (2019). Günümüz illüstrasyon sanatı ve geleneksel illüstrasyonda sıra dışı yaklaşımlar. ASOS Journal (Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi), vol.7, no.97, s. 318-328, ISSN: 2148-2489. http://dx.doi.org/10.29228/ASOS.36770
10. Dağ, E. S. (2012). Basın yayın illüstrasyonu (Editöryal). Ali Tekin Çam (Ed.), İllüstrasyon. (s. 264). Alternatif Yayıncılık.
11. Dilmaç, O. (2015). Tasarım eğitimi tarihi ve William Morris. İdil Sanat ve Dil Dergisi, 4 (16), s. 1-16. https://doi.org/10.7816/idil-04-16-01
12. Ford, M. (2018). Robotların yükselişi. Yapay zekâ ve işsiz bir gelecek tehlikesi. Kronik Kitap.
13. Gombrich, H. E. (1997). Sanatın öyküsü. Remzi Kitapevi
14. Hodge, S. (2021). Gerçekten bilmeniz gereken 50 sanat fikri. Domingo, Bkz Yayıncılık
15. Karabulut, B. (2021). Yapay zekâ bağlamında yaratıcılık ve görsel tasarımın geleceği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 2021;20(79): 1498-1520, s. 1517-1539. https://doi.org/10.17755/esosder.844536
16. Keleş, H. (2022). Tıpta yapay zekâ uygulamaları. Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 24(3), 604-613. https://doi.org/10.24938/kutfd.1214512
17. Marr, B. (2021). Yapay zekâ devrimi. Optimist Yayın Grubu
18. Onursoy, S. (2017). Türk gazetecilik kültüründe illüstrasyon: Dersaadet gazetesi illüstrasyonlarına göstergebilimsel bir yaklaşım. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 5(2), 901-925. https://doi.org/10.19145/e-gifder.297157
19. Sevim, S. S. ve Tan, Ö. (2020). Çağdaş seramik sanatında illüstratif anlatım. İdil Sanat ve Dil Dergisi, vol.9, no.70, 910-927. https://doi.org/10.7816/idil-09-70-01
20. Seylan, A. (2016). Disiplinlerarası bir formasyon olarak medikal illüstrasyon ve Türkiye’deki ilk örnek: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Tıbbi Resimleme Yüksek Lisans Programı. Uluslararası Disiplinlerarası ve Kültürlerarası Sanat, 1(1), 85-93. http://dx.doi.org/10.29228/ijiia.1.8
21. Sürmeli, K. (2014). Amerikan grafik tasarımında Avrupa modernizmi. E-Journal of New World Sciences Academy, Fine Arts, 9, (2), 101-110. http://dx.doi.org/10.12739/NWSA.2014.9.2.D0151
22. Uçar, F. T. (2017). Görsel iletişim ve grafik tasarım. İnkilap Kitapevi
23. Wigan, M. (2009). The visual dictionary of illustration. AVA Book, AVA Publishing