EVALUATIONS ON THE CORPORATE REPORTING ECOSYSTEM IN TURKEY

Öz

Corporate reports, which are an important tool in the decision making of both internal stakeholders (managers, employees) and external stakeholders (investors, creditors, suppliers, etc.), have increased the importance of non-financial information (environmental, social and governance-ESG) in recent years and it is changing due to various reasons such as the increase in stakeholder demand for this information, global economic crises, corporate scandals, the transition from profitability to value creation, double and dynamic materiality, and the transition from linear economy to circular economy. This change also causes differences in the content, design, and type of the corporate reports submitted. International authorities are attempting to adapt to this trend by establishing various regulations. These developments are actively monitored in Turkey, and the required legislative regulations are established at the national level by the authorities to respond rapidly to international changes. This study aims to demonstrate what the corporate reporting ecosystem in Turkey looks like in comparison to the global corporate reporting landscape. In this context, qualitative research methodologies were used to analyze the factors that affect Turkey’s corporate reporting ecosystem, including institutions and organizations, as well as legal requirements, and the appearance of Turkey’s corporate reporting ecosystem was developed. This view in Turkey demonstrated, the scope of financial reporting (BOBİ FRS and KÜMİ FRS-Draft in addition to TFRSs) has expanded and sustainability and climate-related disclosures have begun to be included in corporate reporting in line with international developments such as the Paris Agreement, the European Green Agreement. It reveals various results, such as the competent institutions such as the KGK quickly adapting to these developments, preparing the necessary legal regulations, and increasing the awareness of the work done by NGOs and the developments in corporate reporting.

Anahtar Kelimeler

• Corporate Report
• Corporate Reporting Ecosystem
• Sustainability
• Turkey

TÜRKİYE’DEKİ KURUMSAL RAPORLAMA EKOSİSTEMİ ÜZERİNE DEĞERLENDİRMELER

Öz

Hem işletme içi paydaşların (yöneticiler, çalışanlar) hem de işletme dışı paydaşların (yatırımcılar, kredi verenler, tedarikçiler vd.) alacakları kararlarda önemli bir araç olan kurumsal raporlar, son yıllarda finansal olmayan bilginin (çevresel, sosyal ve yönetişimsel-ESG) artan önemi ve bu bilgiye olan paydaş talebinin artması, küresel ekonomik krizler, şirket skandalları, kârlılıktan değer yaratmaya geçiş, çifte ve dinamik önemlilik, doğrusal ekonomiden döngüsel ekonomiye geçiş gibi muhtelif nedenler ile değişim göstermektedir. Söz konusu değişim sunulan kurumsal raporların içeriğinde, tasarımında ve türünde de farklılıkların yaşanmasına neden olmaktadır. Bu çerçevede uluslararası otoriteler, muhtelif düzenlemeler yaparak bu değişime yanıt vermeye çalışmaktadır. Türkiye’de de söz konusu gelişmeler yakından takip edilmekte, uluslararası gelişmelere hızlı bir şekilde uyum sağlamak adına ilgili otoriteler tarafından ulusal düzeyde gerekli olan yasal düzenlemeler yapılmaktadır. Bu çalışmada, kurumsal raporlama ekosisteminin uluslararası görünümü karşısında Türkiye’deki kurumsal raporlama ekosisteminin nasıl bir görünüme sahip olduğunun ortaya konması amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda Türkiye’de kurumsal raporlama ekosistemini oluşturan unsurlar, kurumlar ve kuruluşlar ile yasal düzenlemeler nitel araştırma yöntemleri aracılığıyla incelenmiş olup Türkiye’deki kurumsal raporlama ekosisteminin görünümü oluşturulmuştur. Bu görünüm; Türkiye’de finansal raporlama kapsamının (TFRS’lere ek olarak BOBİ FRS ve KÜMİ FRS-Taslak) genişlediği, Paris İklim Anlaşması, Avrupa Yeşil Mutabakatı vb. uluslararası gelişmeler ile uyumlu olacak şekilde sürdürülebilirlik ve iklim ile ilişkili açıklamaların kurumsal raporlamalara dahil edilmeye başlandığı, KGK gibi yetkili kurumların da bu gelişmelere hızlı bir şekilde uyum sağlayarak gerekli yasal düzenlemeleri hazırladığı ve STK’ların yaptıkları çalışmalar ile kurumsal raporlama konusundaki gelişmelere ilişkin farkındalığı arttırdığı gibi muhtelif sonuçları ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Kurumsal Rapor
• Kurumsal Raporlama Ekosistemi
• Sürdürülebilirlik
• Türkiye

Kaynakça

1. ACCA. (2013). Understanding investors: directions for corporate reporting. 15 Mayıs 2022 tarihinde https://www.accaglobal.com/content/dam/acca/global/PDF-technical/financial-reporting/pol-afb-ui02.pdf adresinden erişildi.
2. ACCA, BAFA, & FARSIG. (2020). The future of financial reporting 2020: communication, standard setting, intangibles and audit.
3. Accounting Standards Board. (2007). Stewardship/Accountability as an objective of financial reporting - a comment on the IASB/FASB Conceptual Framework Project.
4. AKSA. (2004). Sürdürülebilir kalkınma raporu. 8 Mayıs 2022 tarihinde https://www.aksa.com/ca/docs/5793F89CADBC4F9983B30AEA92F8E7/84D65B4A185F47DC8529B8FD5A0C66B6.pdf adresinden erişildi.
5. Aras, G. (2020). Kurumsal raporlamada değişim ve dönüşüm rüzgarı. Reporting matters - SKD Türkiye 2020 Raporu.
6. Aras, G., & Sarıoğlu, G. U. (2015). Kurumsal raporlamada yeni dönem: entegre raporlama. İstanbul: TÜSİAD Yayınları.
7. Arslanoğlu, İ. (2016). Bilimsel yöntem ve araştırma teknikleri. Ankara: Gazi Kitabevi.
8. Azam, Z., Warraich, K. M., & Awan, S. H. (2011). One report: bringing change in corporate reporting through integration of financial and non-financial performance disclosure. International Journal of Accounting and Financial Reporting, 1(1), 50–71. https://doi.org/10.5296/ijafr.v1i1.831

9. Barkemeyer, R., Preuss, L., & Lee, L. (2015). Corporate reporting on corruption: an international comparison. Accounting Forum, 39(4), 349–365. https://doi.org/10.1016/j.accfor.2015.10.001
10. Beattie, V. (2000). The future of corporate reporting: a review article. Irish Accounting Review, 7(1), 1–36.
11. Bhaskar, K., Flower, J., & Sellers, R. (2021). Disruption in financial reporting: a post-pandemic view of the future of corporate reporting. Oxon: Routledge.
12. Bilgin, N. (2014). Sosyal Bilimlerde içerik analizi: teknikler ve örnek çalışmalar. Ankara: Siyasal Kitabevi.
13. Bradish, R. D. (1965). Corporate reporting and the financial analyst. The Accounting Review, 40(4), 757.
14. Brockett, A., & Rezaee, Z. (2012). Corporate sustainability: integrating performance and reporting. New Jersey: John Wiley & Sons Inc.
15. Cavlak, H. (2021). Kurumsal ve finansal raporlamanın geleceği üzerine değerlendirmeler. Muhasebe Enstitüsü Dergisi - Journal of Accounting Institute, (64), 39–58. https://doi.org/10.26650/MED.797559
16. Cavlak, H., & Cebeci, Y. (2018). Kurumsal raporların incelenmesi ve karşılaştırılması. Journal of Research in Business, 1(3), 53–76. https://doi.org/10.23892/JRB.2018.22
17. CDP, CDSB, GRI, IIRC, & SASB. (2020a). Reporting on enterprise value - illustrated with a prototype climate-related financial disclosure standard.
18. CDP, CDSB, GRI, IIRC, & SASB. (2020b). Statement of intent to work together towards comprehensive corporate reporting.
19. CFI. (2022). Accountability. Resources - Careers - Soft Skills, 2 Mayıs 2022 tarihinde https://corporatefinanceinstitute.com/resources/careers/soft-skills/accountability adresinden erişildi.
20. CIMA, PwC, & Tomorrow’s Company. (2011). Tomorrow’s corporate reporting - a critical system at risk. 15 Mayıs 2022 tarihinde www.tomorrowscompany.com/wp-content/uploads/2016/05/Tomorrow_s_Corporate_Reporting_A_critical_system_at_risk_4f8d688cb87ca.pdf adresinden erişildi.
21. Corporate Reporting Dialogue. (2019). Understanding the value of transparency and accountability. London.
22. CRD. (2019). Driving alignment in climate-related reporting - year one of the better alignment project.
23. Deloitte. (2016). Thinking Allowed - The future of corporate reporting.
24. DiPiazza, S. A., & Eccles, R. G. (2002). Building public trust: the future of corporate reporting. New York: John Wiley & Sons Inc.
25. Doğu, M. (2016). Ülkemizde kurumsal raporlama uygulamalarında gelinen son nokta. 11. Türkiye Muhasebe Forumu - Muhasebe ve Denetim Mesleğinde Yenilikçi Yaklaşımlar. Ankara.
26. Ertuna, B., & Tükel, A. (2009). Türkiye’de KSS uygulamaları: geleneksel ve küresel arasında. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 9(2), 145–172.
27. FEE. (2015). The future of corporate reporting – creating the dynamics for change. Brüksel.
28. Fidan, M. E., & Uysal, T. (2017). Türkiye muhasebe ve finansal raporlama standartları konusunda üniversite öğrencilerinin algı düzeylerinin ölçülmesi: Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi örneği. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 19(33), 24–35.
29. Florio, C., Gotti, G., & Stacchezzini, R. (2021). New challenges in reporting on corporate governance. Journal of Management and Governance, 25(1), 1–5. https://doi.org/10.1007/s10997-020-09552-8
30. FRC. (2018). FRC to examine the future of corporate reporting, calls for participation. 30 Nisan 2022 tarihinde https://www.frc.org.uk/news/october-2018/frc-to-examine-the-future-of-corporate-reporting adresinden erişildi.
31. FRC. (2020). A matter of principles - the future of corporate reporting.
32. Gökten, P. O., & Marşap, B. (2017). Paradigm shift in corporate reporting. İçinde S. Gokten (Ed.), Accounting and Corporate Reporting - Today and Tomorrow (ss. 3–14). https://doi.org/10.5772/intechopen.68832
33. Haller, A., Link, M., & Groß, T. (2017). The term ‘non-financial information’ – a semantic analysis of a key feature of current and future corporate reporting. Accounting in Europe, 14(3), 407–429. https://doi.org/10.1080/17449480.2017.1374548
34. Harte, G., Lewis, L., & Owen, D. (1991). Ethical investment and the corporate reporting function. Critical Perspectives on Accounting, 2(3), 227–253. https://doi.org/10.1016/1045-2354(91)90012-3
35. Higson, A. (2003). Corporate financial reporting - theory and practice. London: SAGE Publications Ltd.
36. Hubble, B., & Harris, M. (2019). The future regulation of financial reporting. 6 Mayıs 2022 tarihinde http://www.mondaq.com/uk/x/776422/Audit/Kingman+Review+The+Future+Regulation+of+Financial+Reporting adresinden erişildi.
37. ICAEW. (2016). Audit insights: corporate reporting - improving annual reports of listed companies.
38. ICAEW. (2017). What’s Next for corporate reporting: time to decide? London.
39. ICAEW. (2020). Building a modern audit profession - audit manifesto. London.
40. IFAC. (2020). What defines the accountant of tomorrow? 15 Mayıs 2022 tarihinde www.ifac.org/knowledge-gateway/preparing-future-ready-professionals/discussion/what-defines-accountant-tomorrow adresinden erişildi.
41. IFAC. (2022). Enhancing corporate reporting. 10 Mayıs 2022 tarihinde www.ifac.org/what-we-do/speak-out-global-voice/points-view/enhancing-corporate-reporting#toptab-3-role-of-accountancy-profession-in-enhancing-corporate-reporting adresinden erişildi.
42. IIRC. (2019). External environment. Integrated Report 2019.
43. İslamoğlu, H., & Alnıaçık, Ü. (2013). Sosyal Bilimlerde araştırma yöntemleri. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
44. Kurt, E. S. (Ed.). (2018). Kurumsal raporlama. Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım.
45. Kurt, E. S., & Cavlak, H. (2021). Kurumsal raporlama ekosistemi: unsurlar, düzenlemeler ve öngörüler. İçinde H. Adıgüzel, M. Küçüker, B. Sultanoğlu, & N. Güngör (Ed.), 18. Uluslararası Muhasebe Konferansı (ss. 45–51).
46. Lai, A., Melloni, G., & Stacchezzini, R. (2018). Integrated reporting and narrative accountability: the role of preparers. Accounting, Auditing & Accountability Journal, 31(5), 1381–1405. https://doi.org/10.1108/AAAJ-08-2016-2674
47. Lessambo, F. I. (2018). Overview of financial statements. İçinde F. I. Lessambo (Ed.), Financial Statements: Analysis and Reporting (ss. 3–22). https://doi.org/10.1007/978-3-319-99984-5_1
48. Leuz, C. (2010). Different approaches to corporate reporting regulation: how jurisdictions differ and why. Accounting and Business Research, 40(3), 229–256. https://doi.org/10.1080/00014788.2010.9663398
49. Lewis, C., & Young, S. (2019). Fad or future? Automated analysis of financial text and its implications for corporate reporting. Accounting and Business Research, 49(5), 587–615. https://doi.org/10.1080/00014788.2019.1611730
50. Mora-Rodriguez, M., & Preist, C. (2016). The role of interoperability in sustainable decisions: the case of CDP. Proceedings of ICT for Sustainability 2016. https://doi.org/10.2991/ict4s-16.2016.26
51. Oberholster, T. (2021). Audit is but one element in the reporting ecosystem, says Deloitte’s Bonga Nyembe. 10 Mayıs 2022 tarihinde https://cfo.co.za/articles/audit-is-but-one-element-in-the-reporting-ecosystem-says-deloittes-bonga-nyembe adresinden erişildi.
52. Onur, G., Kayalı, N., & Yereli, A. N. (2022). Maddi duran varlıkların BOBİ FRS ve VUK kapsamında karşılaştırılması. Sosyal, Beşerî ve İdari Bilimler Dergisi, 5(3), 298–323. https://doi.org/10.26677/TR1010.2022.935
53. Pounder, B. (2009). Convergence guidebook for corporate financial reporting. New Jersey: John Wiley & Sons Inc.
54. PwC. (2019). The future of audit - perspectives on how the audit could evolve.
55. Samans, R., & Nelson, J. (2022). Sustainable enterprise value creation - implementing stakeholder capitalism through full ESG integration. https://doi.org/https://doi.org/10.1007/978-3-030-93560-3
56. Saruhan, Ş. C., & Özdemirci, A. (2016). Bilim, felsefe ve metodoloji. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
57. T. C. Cumhurbaşkanlığı. (2022). Dijital Türkiye. Dijital dönüşüm ofisi, 30 Mayıs 2022 tarihinde https://cbddo.gov.tr/dijital-tr/v2 adresinden erişildi.
58. Thistlethwaite, J. (2015). The challenges of counting climate change risks in financial markets. CIGI Policy Brief.
59. TÜRMOB. (2021). Dünden bugüne Türkiye’de muhasebecilik TÜRMOB tarihi 1989-2019. Ankara: TÜRMOB Yayınları.
60. Uyar, A. (2015). Kurumsal raporlamanın gelişimi ve güncel yaklaşımlar. Ankara: Gazi Kitabevi.
61. VRF. (2021). IIRC and SASB form the Value Reporting Foundation providing comprehensive suite of tools to assess, manage and communicate value. 10 Mayıs 2022 tarihinde www.valuereportingfoundation.org/news/iirc-and-sasb-form-the-value-reportingfoundation-providing-comprehensive-suite-oftools-to-assess-manage-and-communicate-value adresinden erişildi.
62. Weetman, P., Tsalavoutas, I., & Gordon, P. (2020). International corporate reporting - global and diverse. Oxon: Routledge.
63. White, A. L. (2005). New wine, new bottles: the rise of non-financial reporting. Business for Social Responsibility Business Brief.
64. Yılmaz, Z., & Şahin, Z. (2018). Muhasebe-kültür ilişkisi ile ilgili çalışmaların içerik analizi yöntemi ile incelenmesi. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, (20), 107–128.
65. Yünlü, M. (2020). Türkiye’deki muhasebe uygulamalarının tarihsel gelişimi ve günümüzdeki durumu. Muhasebe ve Finans Tarihi Araştırmaları Dergisi, (18), 180–192.
66. Zairi, M., & Letza, S. (1994). Corporate reporting. Management Decision, 32(2), 30–40. https://doi.org/10.1108/00251749410054792