The Effect Of The "Marmara Three-Stage Development Model of Cognitive Decision-Making" On The Problem-Solving Skills Of Fourth Grade Students With Low Academic Achievement

Öz

Problem-solving is an important thinking skill that needs to be acquired by individuals in our age. Therefore, in order for an individual to be able to perceive and solve the problems and to be compatible and useful to the society in which s/he lives, practices and applications are very important to let him/her acquire the problem-solving skills during the education process and to transfer them to daily life. With this research, it was aimed to determine the effect of “Marmara Three-Stage Development Model of Cognitive Decision-Making” on the problem-solving skills of students with low academic achievement in the fourth grade Social Studies course at primary school. In the research, single group pre-test posttest pattern was used, which is one of the weak experimental designs. The study group consisted of 26 (18 boys-8 girls) fourth grade students with low academic achievement, from an elementary school in Ümraniye district of İstanbul, as an easily accessible sampling. In the selection of students, “Social Studies Academic Achievement Test” prepared by the researcher were applied, teacher opinions were taken and e-school grades of fourth grade students were examined. In order to measure the students' problem-solving skill levels, “Problem-solving Inventory for Primary School Students” was applied as a pretest, posttest and retention test for elementary school students developed by Serin, Bulut-Serin and Saygılı (2010). The related sample t-test was used to determine the difference between the pretest and posttest scores of the experimental group and the posttest and retention test scores of the experimental group. As a result of the statistical analysis, “Marmara Three-Stage Development Model of Cognitive Decision-Making” was found to be effective on the problem-solving skills of the students with low academic achievement and this effect was found to be permanent. At the end of the study, the results obtained from the statistical analysis are discussed.

Anahtar Kelimeler

• Basic education,Problem solving skills,Social studies,Fourth grade,Academic achievement

“Marmara Üç Aşamalı Bilişsel Karar Verme Becerilerini Geliştirme Modeli”nin Akademik Başarısı Düşük İlkokul Dördüncü Sınıf Öğrencilerinin Problem Çözme Becerisine Etkisi

Öz

Problem çözme becerisi içinde bulunduğumuz çağda bireylere kazandırılması gerekli olan önemli bir düşünme becerisidir. Bu nedenle, bireyin sorunları algılayabilen ve çözebilen, içinde bulunduğu topluma da uyumlu ve yararlı olabilmesi için eğitim sürecinde problem çözme becerisinin kazandırılması ve günlük yaşama transfer edilmesinin sağlanması yönündeki çalışmalar ve uygulamalar oldukça önemlidir. Yapılan bu araştırmayla, ilkokul dördüncü sınıf Sosyal Bilgiler dersinde “Marmara Üç Aşamalı Bilişsel Karar Verme Süreci Modeli”nin, akademik başarısı düşük dördüncü sınıf öğrencilerinin, problem çözme becerisine etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada zayıf deneysel desenlerden olan tek grup öntest–sontest desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma gurubunu kolay ulaşılabilir örneklem olarak, İstanbul İli Ümraniye ilçesinde bulunan bir ilkokulun dördüncü sınıflarından seçilen 26 (18 erkek-8 kız) akademik başarısı düşük dördüncü sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Öğrenci seçimi yapılırken araştırmacının kendisi tarafından geliştirilmiş Sosyal Bilgiler Akademik Başarı Testi uygulanmış, öğretmen görüşleri alınmış ve dördüncü sınıf öğrencilerinin e-okul notları incelenmiştir. Öğrencilerin problem çözme beceri düzeylerini ölçebilmek için ise, Serin, Bulut-Serin ve Saygılı (2010) tarafından geliştirilen “İlköğretim Düzeyindeki Çocuklar için Problem Çözme Envanteri” uygulamanın başında öntest olarak, uygulama sonunda sontest olarak uygulanmıştır. Sontest uygulamasından dört hafta sonra aynı ölçme aracı kalıcılık testi olarak uygulanmıştır. Deney gurubu ön test ve sontest puanları ile deney grubu son test ve kalıcılık testi puanları arasındaki farkı belirlemek için ilişkili örneklem t-testi kullanılmıştır. Yapılan istatistiksel analiz sonucunda uygulanan “Marmara Üç Aşamalı Bilişsel Karar Verme Becerilerini Geliştirme Modeli”nin, akademik başarısı düşük dördüncü sınıf öğrencilerinin, problem çözme becerisi üzerinde etkili olduğu ve bu etkinin kalıcı olduğu saptanmıştır. Çalışmanın sonunda, yapılan istatistiksel analizlerden elde edilen sonuçların tartışılmasına yer verilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Temel eğitim,Problem çözme becerisi,Sosyal bilgiler,Dördüncü sınıf,Akademik başarı

Kaynakça

1. Adler, A. (2014). Okulda güç eğitilebilir çocuklar. (Çev. Kamuran Şipal). İstanbul: Cem Yayınevi.
2. Baysal, Z. N. (2003). İlköğretim sosyal bilgiler dersinde öğretmen tutumlarının problem çözmeye dayalı öğrenmeye etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Bölümü Sınıf Öğretmenliği, İstanbul.
3. Baysal, Z.N., Duman, M., Arkan, K. ve Hastürk, E. (2012). Probleme dayalı öğrenme yaklaşımının öğrencilerin görsel sunu ve yazma eğilimlerine etkisi. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 2(4), 78-90
4. Büyüköztürk, Ş. Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri (2. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
5. Büyüköztürk, Ş. (2017). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı (23. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
6. Chaudhry, N. G. ve Rasool, G. (2012). A case study on improving problem solving skills of undergraduate computer science students. World Applied Sciences Journal, 20(1): 34-39, DOI: 10.5829/idosi.wasj.2012.20.01.1778. Erişim tarihi: 17.02.2019
7. Chen, L. C., Chen, Y. H., ve Ma, W. I. (2017). Effects of integrated information literacy on science learning and problem-solving among seventh-grade students. Malaysian Journal of Library & Information Science, 19(2).
8. Çubukçu, Z. (2011). Düşünme becerileri (Ed. Sevil Büyükalan Filiz). Öğrenme öğretmen kuram ve yaklaşımları içinde (ss.279-334). Ankara: Pegem Akademi.

9. Demirbaş Nemli, B. (2018). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin bilişsel karar verme becerilerinin geliştirilmesine yönelik bir model uygulaması. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Bölümü Sınıf Öğretmenliği, İstanbul.
10. Drake, K. N. ve Long, D. (2009). Rebecca’s in the dark: A comparative study of problem-based learning and direct instruction/experiential learning in two 4th-grade classrooms. Journal of Elementary Science Education, 21(1), 1-16.
11. Durmaz, B (2014). Üstün yetenekli ilköğretim öğrencilerinin problem çözme stratejilerini öğrenme düzeyleri. Doktora Tezi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Ana Bilim Dalı. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ adresinden erişilmiştir.
12. Erdoğan, İ. (2016). Sınıf yönetimi (19. Baskı). İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım San. Tic. Etd. Şti.
13. Ersozlu, Z. N. ve Kazu, H. (2011). İlköğretim beşinci sınıf sosyal bilgiler dersinde uygulanan yansıtıcı Evans, J.M. ve Brueckner, M.M. (1990). Elementary Social Studies (Teaching for today and tomorrow). Massachusetts, USA: Allyn and Bacon.
14. Fidan, N. (1985). Okulda öğrenme ve öğretim. Ankara: Alkım Yayınları.
15. Ge, X. (2001). Scaffolding students’ problem-solving processes on an III structured task using question prompts and peer interactions. Ph.D. thesis. Pennsylvania State University. https://etda.libraries.psu.edu/catalog/5867 adresinden erişilmiştir.
16. Glasser, W. (1999). Başarısızlığın olmadığı okul. (Çev. Kıvılcım Teksöz). İstanbul: Beyaz Yayınları.
17. Görücü, A. (2016). The investigation of the effects of physical education lessons planned in accordance with cooperative learning approach on secondary school students’ problem solving skills. Educational Research and Reviews, Vol. 11(10), pp. 998-1007, DOI: 10.5897/ERR2016.2756. Erişim tarihi: 17.04.2019.
18. Gu, X., Chen, S., Zhu, W., & Lin, L. (2015). An intervention framework designed to develop the collaborative problem-solving skills of primary school students. Educational Technology Research and Development, 63(1), 143-159. Erişim tarihi: 12.05.2019
19. Heppner, P.P ve Petersen, C.H. (1982). The Development and implications of a personal problem-solving inventory. Journal of Counseling Psychology, 29(1), 66-75. http://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/201812103847686-SOSYAL%20B%C4%B0LG%C4%B0LER%20%C3%96%C4%9ERET%C4%B0M%20PROGRAMI%20.pdf. Erişim tarihi: 30.05.2019
20. Hu, W., Adey, P., Jia, X., Liu, J., Zhang, L., Li, J., ve Dong, X. (2011). Effects of a ‘Learn to Think’intervention programme on primary school students. British Journal of Educational Psychology, 81(4), 531-557. Erişim tarihi: 27.03.2019
21. Jerath, J. M., Hasija, M., ve Malhotra, D. (1993). A study of state anxiety scores in problem solving situation. Studia Psychologia, 2(35), 143-150. Erişim tarihi: 22.04.2019
22. Kardaş, N. (2013). Fen eğitiminde argümantasyon odaklı öğretimin öğrencilerin karar verme ve problem çözme becerilerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı, Sınıf Öğretmenliği Bilim Dalı. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ adresinden erişilmiştir.
23. Küçükahmet, L. (1998). Öğretim ilke ve yöntemleri. (9.baskı). İstanbul: Alkım Yayınları.
24. Larson, L.M. ve Heppner, P.P (1985). The relationship of problem-solving appraisal to career decision and indecision. Journal of Vocational Behavior, 26(1), P.55-65. https://doi.org/10.1016/0001-8791(85)90025-9. Erişim tarihi: 10.04.2019
25. Mammadov, E., Keser, E. (2016). Duygusal zeka ile akademik başarı ilişkisi: turizm lisans öğrencileri üzerinde bir araştırma. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi/ Journal of Travel and Hospitality Management 13(3), 85-101. Erişim tarihi: 20.05.2019
26. MEB (2018). Sosyal bilgiler dersi öğretim programı (İlkokul ve Ortaokul 4, 5, 6 ve 7. Sınıflar). file:///C:/Users/KULLANICI/Desktop/201812103847686-SOSYAL%20B%C4%B0LG%C4%B0LER%20%C3%96%C4%9ERET%C4%B0M%20PROGRAMI%20%20(1).pdf. Erişim Tarihi: 05.06.2019.
27. Michaelis, J.U. (1985). Social studies for children. New Jersey: Prentica-Hall, Inc., Englewood Cliffs.
28. Mutlu-Aydın, S. (2013). Türkiye’de ilkokul dördüncü sınıfta yapılan yaratıcı drama etkinliklerinin öğrencilerin problem çözme becerisine etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Ana Bilim Dalı, Sınıf Öğretmenliği Bilim Dalı. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ adresinden erişilmiştir.
29. Nelsen, J., Lynn, L. ve Stephen, G. (2001). Sınıfta pozitif disiplin. (Çev. Miyase Koyuncu). İstanbul: Hayat Yayıncılık.
30. Neo, M. (2003). Developing a collaborative learning environment using a web based design. Journal of Computer Assisted Learning. 19, 462-473. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/pdf/10.1046/j.0266-4909.2003.00050.x# accessDenialLayout. Erişim tarihi: 12.06.2019.
31. Özcan, G. (2007) Problem çözme yönteminin eleştirel düşünme ve erişiye etkisi. Doktora Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Programları ve Öğretimi Bilim Dalı. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ adresinden erişilmiştir.
32. Özsoy, G. (2007). İlköğretim 5. sınıfta üstbiliş stratejileri öğretiminin problem çözme başarısına etkisi. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı, Sınıf Öğretmenliği Bilim Dalı. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ adresinden erişilmiştir.
33. Pratiwi, S., Prahani, B. K., Suryanti, S., ve Jatmiko, B. (2019). The effectiveness of PO2E2W learning model on natural science learning to improve problem solving skills of primary school students. In Journal of Physics: Conference Series, 1157(3), 032017. IOP Publishing. Erişim tarihi: 15.05.2019
34. Saban, A. (2002). Öğrenme ve öğretme süreci. 2. Baskı, Ankara: Nobel Yayınları.
35. Sarıer, Y (2016). Türkiye’de öğrencilerin akademik başarısını etkileyen faktörler: bir meta-analiz çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. ISSN:1300-5340 DOI:10.16986/HUJE.2016015868.http://efdergi.hacettepe.edu.tr/upload/files/3080basariiietkileienfaktorler-meta-analiz.pdf. Erişim tarihi: 20.05.2019.
36. Schug, M. C. & Beery, R. (1987). Teaching social studies in the slementary school- İssue and practies. London: Scott, Foresman and Company.
37. Serin, O., Bulut-Serin, N. ve Saygılı, G. (2010). İlköğretim düzeyindeki çocuklar için problem çözme envanterinin (ÇPÇE) geliştirilmesi. İlköğretim Online, 9(2), 446-458. Erişim tarihi: 10.02.2018
38. Sezgin, E. (2011). Problem çözme becerisi ölçeğinin geliştirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Programları Anabilim Dalı, Eğitimde Program Geliştirme Bilim Dalı. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ adresinden erişilmiştir.
39. Uden, L. & Beaumont, C. (2006). Tecnology and problem-based learning. Hershey, USA: İnformation Science Publishing.
40. Uysal, G. (2010). İlköğretim sosyal bilgiler dersinde işbirlikli öğrenmenin erişiye, problem çözme becerilerine, öğrenme stillerine etkisi ve öğrenci görüşleri. Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Anabilim Dalı Sınıf Öğretmenliği Programı. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ adresinden erişilmiştir.
41. Vlachou, A., Stavroussi, P. ve Didaskalou, E. (2017). Problem-solving training: an intervention program for enhancing interpersonal problem-solving skills in children with intellectual disabilities. Hellenic Journal of Psychology, 14, 114-138. Erişim tarihi: 15.04.2019
42. Yavuzer, H. (2005). Çocuk psikolojisi (28.Basım). İstanbul: Remzi Kitabevi.
43. Yeşilyaprak, B. (2003). Eğitimde rehberlik hizmetleri (6. Baskıdan tıpkı basım). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
44. Yıldırım A. (2014). Okul öncesinde yaratıcı problem çözme etkinliklerinin yaratıcılığa etkisi (5 yaş örneği). Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Anabilim Dalı, Okul Öncesi Eğitimi Bilim Dalı. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ adresinden erişilmiştir.
45. Zaid, N. M. ve Harun, J. (2016). Enhancing students' ICT problem solving skills using flipped classroom model. IEEE 8th International Conference on Engineering Education (ICEED) Engineering Education (ICEED), 2016 IEEE 8th International Conference on. 187-192.