Reflections of School-Based Extracurricular Activities: Is a New Perspective Possible in School Practices?

Öz

Extracurricular activities can contribute to students’ academic and affective needs when practiced as supporting and integrating activities with official curriculum. In order to get efficiency from extracurricular activities, authentic school practices should be concentrating on students’ needs. Within this perspective, in this study, school-based extracurricular activities focusing on authentic students’ needs were developed, practiced by the responsible teacher, and reflections of the practices were examined. The study was conducted in a state middle school as an action research with the ethics permission obtained from Muğla Sıtkı Koçman University. The study gave priority to the school-based curriculum development approach in its process. The study findings showed that extracurricular activities supporting English course positively contributed to students’ self-perceptions and school commitment. According to results, it was concluded that schools can organize supportive and integrative activities through extra curriculum. In the following sections, new perspectives for authentic school practices in the light of nationwide future educational planning were discussed and presented.

Anahtar Kelimeler

• Extracurricular activities
• authentic school practices
• curriculum development
• action research
• self-perception.

Okul Özerkliğinde Geliştirilen Ekstra Program Etkinliklerinin Yansımaları: Yeni Bir Bakış Açısı Mümkün Mü?

Öz

Ekstra program etkinlikleri resmi öğretim programlarını destekleyici ve bütünleştirici olarak uygulandığında, öğrencilerin akademik ve duyuşsal kazanımlarını olumlu yönde etkileyebilmektedir. Ekstra program etkinliklerinin öğrencilerin okul içerisinde farklı alanlarda (akademik, duyuşsal vb.) yer alan ihtiyaçlarını karşılamada verimli kullanılabilmesi için okul özerkliğinde öğrencilerin özgün ihtiyaçlarına yönelik planlama ve uygulamaların daha etkili olduğunu söylemek mümkündür. Bu bakış açısından hareketle, bu çalışmada okul özerkliğinde, öğrenci ihtiyaçlarını temel alan ekstra program etkinlikleri geliştirilmiş, öğretmen rehberliğinde uygulanmış ve öğrencilerin okul içerisinde geliştirilmesi ihtiyaç görülen akademik ve duyuşsal kazanımlarına yansımaları araştırılmıştır. Araştırma ortaokul düzeyinde bir devlet okulunda Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi İnsan Araştırmaları bölümünden alınan etik kurul izni ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma bir eylem araştırması olarak yürütülmüş ve program geliştirmede okula dayalı program geliştirme yaklaşımından faydalanılmıştır. Araştırma sonunda bir disiplin (İngilizce) temel alanı ile birlikte yürütülen ekstra program etkinliklerinin öğrencilerin öz kavram algılarına ve okula bağlılık durumlarına olumlu yönde etki ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular ışığında okulların kendi ihtiyaçları doğrultusunda destekleyici ve bütünleştirici etkinlikleri, ekstra program etkinlikleri aracılığıyla gerçekleştirebileceği yargısına ulaşılmış, ulusal düzeyde okul özerk uygulamalarına gelecek eğitim planlamaları doğrultusunda yeni bakış açıları tartışılmış ve paylaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Ekstra program etkinlikleri
• okul özerk uygulamaları
• program geliştirme
• eylem araştırması
• öz kavram algısı

Kaynakça

1. Aydın, İ. (2015). Alternatif okullar. Ankara: Pegem Akademi.
2. Balcıoğlu, İ. (2013). Ortaöğretim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin sosyal etkinlik algıları, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hasan Kalyoncu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü: Gaziantep.
3. Baxter, S. G. (1936). Intelligence and the extra-curriculum activities selected in high school and college. The School Review, 44(9), 681-688. doi:10.1086/439999
4. Binbaşıoğlu, C. (2000). Okulda ders dışı etkinlikler. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
5. Bloom, B. S. (2016). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme (Çev. Özçelik, D. A.). Ankara: Pegem Akademi.
6. Broh, B. A. (2002). Linking extracurricular programming to academic achievement: Who benefits and why? Sociology of Education, 75(1), 69-95. doi:10.2307/3090254
7. Busseri, M. A., Rose-Krasnor, L., Willoughby, T., & Chalmers, H. (2006). A longitudinal examination of breadth and intensity of youth activity involvement and successful development. Developmental Psychology, 42, 1313-1326. doi:10.1037/0012-1649.42.6.1313
8. Caldwell, L. L., & Darling, N. (1999). Leisure context, parental control, and resistance to peerpressure as predictors of adolescent partying and substance use: An ecological perspective. Journal of Leisure Research, 31(1), 57-77. doi:10.1080/00222216.1999.11949851

9. Celkan, H. (2018). Eğitim sosyolojisi. Elazığ: Asos Yayınları.
10. Chambers, E. A., & Schreiber, J. B. (2004). Girls’ academic achievement: Varying associations of extracurricular activities. Gender and Education, 16, 327-346. doi:10.1080/09540250042000251470
11. Civelek, M. (2014). Program geliştirme. Erişim adresi www.rehberlik.biz.tr/program-gelistirme-ders-notlari/muratcivelek
12. Cohen, D. A., Taylor, S. L., Zonta, M., Vestal, K. D., & Schuster, M. A. (2007). Availability of high school extracurricular sports programs and high-risk behaviors. Journal of School Health, 77, 80-86. doi:10.1111/j.1746-1561.2007.00171.x
13. Coleman, J. E. (1961). The adolescent society. New York, NY: Free Press of Glencoe.
14. Cooper, H., Valentine, J. C., Nye, B., & Lindsay, J. J. (1999). Relationships between five after-school activities and academic achievement. Journal of Educational Psychology, 91(2), 369-378. doi:10.1037/0022-0663.91.2.369
15. Çeken, R. (2012). İlköğretim düzeyi öğrenci projelerinin biyoloji ile ilgili program dışı bilgiler yönünden içerik analizi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 6(1), 55-66. Erişim adresi http://dergipark.ulakbim.gov.tr/balikesirnef/article/view/5000084833/5000078915
16. Darling, N. (2005). Participation in extracurricular activities and adolescent adjustment: Cross-sectional and longitudinal findings. Journal of Youth and Adolescence, 34, 493-505. doi:10.1007/s10964-005-7266-8
17. Darling, N., Caldwell, L. L., & Smith, R. (2005). Participation in school-based extracurricular activities and adolescent adjustment. Journal of Leisure Research, 37, 51-76. Retrieved from https://search.proquest.com/docview/201200893 /fulltextPDF/4FA26ED8446D 49BBPQ/1?accountid=16595
18. Davalos, D. B., Chavez, E. C., & Guardiola, R. J. (1999). The effects of extracurricular activity, ethnic identification, and perception of school on student dropout rates. Hispanic Journal of Behavioral Sciences, 21(1), 61-77. doi:/10.1177/0739986399211005
19. Demirel, Ö. (2012). Eğitimde program geliştirme kuramdan uygulamaya (18. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
20. Denault, A. S., & Poulin, F. (2008). Associations between interpersonal relationships in organized leisure activities and youth adjustment. Journal of Early Adolescence, 28, 477-502. doi:10.1177/0272431608317607
21. Denault, A. S., & Poulin, F. (2009). Intensity and breadth of participation in organized activities during the adolescent years: Multiple associations with youth outcomes. Journal of Youth and Adolescence, 38, 1199-1213. doi:10.1007/s10964-009-9437-5
22. Dewey, J. (2014). Deneyim ve eğitim (Çev. Akıllı, S.). Ankara: ODTÜ Yayıncılık.
23. Drake, T. L., & Roe, W. H. (1994). School business management: Supporting instructional effectiveness. Boston, MA: Allyn and Bacon.
24. Earhart, W. (1920). The value of applied music as a school subject. Papers and Proceedings of the Music Teachers National Association Forty-First Annual Meeting, 163-170.
25. Eccles, J. S., & Barber, B. L. (1999). Student council, volunteering, basketball, or marching band: What kind of extracurricular involvement matters? Journal of Adolescent Research, 14(1), 10-43. doi:10.1177/0743558499141003
26. Eisner, E. W. (2016). Bir okulun işini iyi yapıyor olması ne anlama gelir? A. C. Ornstein, E. F. Pajak & S. B. Ornstein (Eds.), Eğitim programlarında güncel sorunlar (Çev. Bümen, N. T., Uslu, Ö. ve Özkan, E. Ç.) içinde (s. 21-30). Ankara: Pegem Akademi.
27. Ekici, S., Bayrakdar, A., ve Uğur, A. O. (2009). Ortaöğretim kurumlarındaki yöneticilerin ve öğrencilerin ders dışı etkinliklere bakış açılarının incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(1), 430-444. Erişim adresi https://www.j-humansciences.com/ojs/index.php/IJHS/article/view/690
28. Fejgin, N. (1994). Participation in high school competitive sports: A subversion of school mission or contribution to academic goals? Sociology of Sport Journal, 11(3), 211-230. Retrieved from http://eds.a.ebscohost.com/eds/pdfviewer/pdfviewer ?vid=0&sid=ae10413a-e5ee-4a03-996d-91c60c06496f%40sessionmgr4008
29. Feldman, A. F., & Matjasko, J. L. (2005). The role of school-based extracurricular activities in adolescent development: A comprehensive review and future directions. Review of Educational Research, 75(2), 159-210. doi:10.3102/00346543075002159
30. Fidan, N. (2012). Okulda öğrenme ve öğretme. Ankara: Pegem Akademi.
31. Fretwell, E. K. (1931). Extra-curricular activities in secondary schools. Boston: Read Books.
32. Gerber, S. B. (1996). Extracurricular activities and academic achievement. Journal of Research and Development in Education, 30(1), 42-50. Retrieved from https://eric.ed.gov/?id=EJ538464
33. Görkem, D. (2012). İlköğretimde öğrencilerin sosyal etkinliklere katılma durumlarının akademik başarılarına etkisi, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü: İzmir.
34. Grover, O. A. (1994). Why teach theater in the high school? NAASP Bulletin, 26-29. doi:10.1177/019263659407856105
35. Güneş, Y. (2013). Meslek liselerinde sosyal etkinliklere okul yöneticilerinin yaklaşımı, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü: İstanbul.
36. Holland, M. N. (1933). Extra-curriculum activities in high schools and intermediate schools in Detroit. The School Review, 41(10), 759-767. doi:10.1086/439573
37. Holland, A., & Andre, T. (1987). Participation in extracurricular activities in secondary school: What is known, what needs to be known? Review of Educational Research, 57(4), 437- 466. doi:10.3102/00346543057004437
38. Johnson, A. P. (2005). A short guide to action research. Boston, MA: Pearson/Allyn and Bacon.
39. Jordan, W. J., & Nettles, S. M. (1999). How students invest their time outside of school: Effects on school-related outcomes. Social Psychology of Education, 3(4), 217-243. Retrieved from https://link.springer.com/content/pdf/10.1023%2FA %3A1009655611694.pdf
40. İnal, K., ve Kaymak, M. (2014). Toplum ve eğitim ilişkisinin bilimi: Eğitim sosyolojisi. M. Ç. Özdemir (Ed.), Eğitim sosyolojisi içinde (s. 2-36). Ankara: Pegem Akademi.
41. Kara, Ö. T. (2016). Views of Turkish teachers on extracurricular activities at secondary schools. Acta Didactica Napocensia, 9(4), 1-14. Retrieved from https://eric.ed.gov/?id=EJ1132904
42. Keim, E. B., & Jones Jr, M. C. (1965). A guide to social activities. Washington, DC: New Directions for Student Councils.
43. Konca, F. (2008, 7 Ekim). Posner’in tanımladığı program görüşleri. Erişim adresi http://blog.milliyet.com.tr/posnerprogramtanimlamalari/Blog/?BlogNo=136404
44. Köprübaşı, R. (2014). Yönetici, öğretmen ve öğrenci görüşlerine göre ortaöğretimdeki sosyal etkinliklerin işlevselliğinin incelenmesi, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çukurova Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü: Adana.
45. Lehman, P. R. (1988). Priorities and pitfalls of music education: An open letter. NASSP Bulletin, 98-103. doi:10.1177/019263658807250617
46. Lewis, C. P. (2004). The relation between extracurricular activities with academic and social competencies in school age children: A meta-analysis (Doctoral dissertation).
47. Miles, M. B., & Huberman, M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. London: Sage Publications.
48. Milli Eğitim Bakanlığı. (2018). 2023 eğitim vizyonu. Erişim adresi http://2023vizyonu.meb.gov.tr/
49. Milli Eğitim Bakanlığı. (2017). Millî eğitim bakanlığı eğitim kurumları sosyal etkinlikler yönetmeliği. Erişim adresi http://ogm.meb.gov.tr/www/mill-egitim-bakanligi-egitim-kurumlari-sosyal-etkinlikler-yonetmeligi/icerik/567
50. Milli Eğitim Bakanlığı. (2010). Değerler eğitimi yönergesi. Erişim adresi http://mebk12.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/34/39/749197/dosyalar/2015_02/09093609_degerleregitimi.pdf
51. Ornstein, A. C. (2016). Öğretimde hassas meseleler. A. C. Ornstein, E. F. Pajak & S. B. Ornstein (Eds.), Eğitim programlarında güncel sorunlar (Çev. Bümen, N. T., Uslu, Ö. ve Özkan, E. Ç), içinde (s. 68-87). Ankara: Pegem Akademi.
52. Palmer, P. J. (2016). Öğretmenin kalbi. A. C. Ornstein, E. F. Pajak & S. B. Ornstein (Eds.), Eğitim programlarında güncel sorunlar (Çev. Bümen, N. T., Uslu, Ö. ve Özkan, E. Ç), içinde (s. 55-68). Ankara: Pegem Akademi.
53. Punch, K. F. (2005). Introduction to social research. London: Sage Publications.
54. Reavis, W. C., & Van Dyke, G. E. (1932). Non-athletic extra-curricular activities US Office of Education Bulletin, (17), 234-245. Retrieved from https://journals.sagepub.com/home
55. Rogers, C. R., & Freiberg, H. J. (1994). Freedom to learn. New Jersey, NJ: Prentice Hall.
56. Rombokas, M. (1995, Ekim). High school extracurricular activities & college grades. Presented at Southeastern Conference of Counseing Center Personnel, Jekyll Island.
57. Shann, M. (2001). Students’ use of time outside of the school: A case for after school programs for urban middle school youth. Urban Review, 33(4), 339-356. Retrieved from https://link.springer.com/content/pdf/10.1023%2FA%3A101 2248414119.pdf
58. Schmuck, R. A. (2006). Practical action research for change. London: Sage Publications.
59. Shulruf, B. (2010). Do extra-curricular activities in schools improve educational outcomes? A critical review and meta-analysis of the literature. International Review of Education, 56(5-6), 591-612.
60. Straub, D. A. (1994). Music as an academic discipline: Breaking new ground. NASSP Bulletin, 78(561), 30-33. Retrieved from http://maint.journals.sagepub.com/
61. Tetik, V. (2008). Genel liselerde sosyal etkinliklerin uygulanmasında okul yöneticilerinin etkililiği, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü: İstanbul.
62. Ünsal, H. (2011). Okul temelli eğitim programı geliştirme ve uygulamalar. I. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Kongresinde sunulmuştur, Eskişehir.
63. Yıldırım, A. (2011). Competing agendas and reform in teacher education. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 1(1), 1-17. Erişim adresi http://ijocis.com/index.php/ijocis/article/view/45
64. Yıldırım, N. (2010). The views of students and education staff about social activities intended for students who receive education in rural areas and evaluation of the students in terms of self-esteem. İlköğretim Online, 9(3), 1080-1091. Erişim adresi http://ilkogretim-online.org.tr/index.php/io/article/view/1740/1576
65. Woolfolk, R. L. (1994). The hermeneutics of personal achievement. Theory & Psychology, 4(2), 298-300. doi:10.1177/0959354394042015
66. Wright, C. H. (1994). The value of performing arts education in our schools. NASSP Bulletin, 39-42. doi:10.1177/019263659407856108