The Use Of Leısure Tıme: Actıvıtıes Of Serıous Leısure And Casual Leısure

Öz

The subject of this study is gradually increasing differences in human beings’ life and the risks or benefits of using disparate leisure time. Realizing the difference is necessary to reach both individual and social benefits of leisure time. In this study leisure time is analyzed in various perspectives and this is investigated in casual leisure and serious leisure contexts which have not been studied in Turkey so far. In conclusion, by informing the differences in the use of leisure time, serious leisure time activities are emphasized and suggestions are presented to make these activities prevalent.

Anahtar Kelimeler

• Use of Leisure Time
• Casual Leisure Activities
• Serious Leisure Activities

Serbest Zaman Kullanımı: Sıradan Serbest Zaman Etkinlikleri Ve Sistemli Serbest Zaman Etkinlikleri

Öz

Bu çalışmanın konusu insan yaşamında giderek artan serbest zamanın kulla-nımındaki farklılıklar ve bu farklı serbest zaman kullanımının taşıdığı risk ve sağla-dığı yararlardır. Bu ayırımın farkına varılması, serbest zamanın bireysel ve toplumsal getirilerine daha fazla erişebilmek adına gereklidir. Bu çalışmada serbest zaman, Türkiye’de bugüne kadar hiç üzerinde durulmamış olan sıradan ve sistemli serbest zaman etkinlikleri bağlamında, farklı boyutlarıyla incelenmiştir. Sonuç olarak, ser-best zaman kullanımındaki farklılıklara yönelik bilgi verilerek, daha fazla getirisi olan sistemli serbest zaman etkinliklerine dikkat çekilmiş ve yaygınlaştırılması ile ilgili öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Serbest Zaman Kullanımı
• Sıradan Serbest Zaman Et- kinlikleri
• Sistemli Serbest Zaman Etkinlikleri

Kaynakça

1. Arslan, H. (2005). Tarihsel ve İdeolojik Bir Kavram Olarak Boş Zamana Sosyolojik Bir Bakış. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mimar Sinan Güzel Sanat- lar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
2. Arslan, S. (2010). Yetişkin Kent Halkının Belediyelerin Serbest Zaman Eğitimi ile Rekreasyon Etkinliklerinin Sunumuna ve Yaşam Kalitesine Etkisine İlişkin Görüşleri (Ankara Büyükşehir Belediyesi Örneği.,Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
3. Aydoğan, İ., Gündoğdu, F.B. (2006). Kadın Öğretim Elemanlarının Boş Zamanları- nı Değerlendirme Etkinlikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü- sü Dergisi, 21, Yıl: 2006/2, 217–232.
4. Brown Carolla A., Francis McGuire, Judith Voelkl (2008); The Link Between Successful Aging and Serious Leisure. Int’l. J. Aging and Human Development, 66 (1) 73–95.
5. Caldwell, Linda L. (2005, February); “Leisure and health: why is leisure therapeutic?”, British Journal of Guidance & Counselling, 33 (1), 7-26.
6. Gordon Winsome Rose; Caltabiano, Marie Louise (1996); “ Urban-Rural Differences in Adolescent Self-Esteem, Leisure Boredom and Sensation- Seeking as Predictors of Leisure-Time Usage and Satisfaction”, Adolescence, Vol. 31, 1996; www.questia.com 27.01.08 tarihinde alınmış- tır.
7. Jones, Ian; Symon Graham (2001); “Lifelong learning as serious leisure: policy, practice and potential”, Leisure Studies 20, p: 269–283.
8. Kılbaş, Şükran (2001); Rekreasyon Boş Zamanı Değerlendirme, Adana, Anaca Ya- yınları.

9. Küçüktopuzlu, Faik; Gözek, Karcan; Uğurlu Aklan (2003); “Boş Zaman Rekreas- yon İlişkisi ve Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Faaliyetlerini Değer- lendirmeye yönelik Bir Araştırma”, I.Gençlik Boş Zaman ve Doğa Sporları Sempozyumu Bildiriler Kitabı, (21-22 Mayıs 2003), 33-45, Ankara.
10. Lewis Susan (2003, October); “The Integration of Paid Work and the Rest of Life.Is Post-Industrial Work the New Leisure?”, Leisure Studies, 22, 343-355.
11. Öpözlü Ayfer KÖYCÜ (2006); Çağımızda Değişen Sağlık Bilincinin Sportif Rekre- asyona Katılım Düzeyine Etkisinin Araştırılması (Kütahya Örneği), Yayım- lanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
12. Sivan Atara; Ruskin, Hillel (2000), Leisure Education, Community Development and Populations with Special Needs, , New York, CABI Publishing.
13. Stebbins, Robert A. (1999); Serious Leisure, Leisure Education, and Wayward Youth, www.soci.ucalgary.ca adresinden 04.04.2008 tarihinde alınmıştır.
14. Stebbins, Robert A. (2007), Serious Leisure: A Perspective for Our Time, FUTURE SURVEY, 29:9/346 (A), September 2007, p.22.
15. Süzer, Melda (2008); “Üniversite Öğrencilerinin Boş Zamanlarını Değerlendirme Alışkanlıkları”, http://egitimdergi.pamukkale.edu.tr.
16. Terekli, Serdar; Erkan, Mert; Heper, Evrensel; Katırcı, Hakan (2000); Serbest Za- man Endüstrisi İçerisinde Rekreasyon Sporu, 1. Beden Eğitimi ve Spor Bi- limleri Kongresi Bildirileri, Cilt II, editör: İbrahim Yıldıran, Sporda Psiko- Sosyal Alanlar Spor Yönetim Bilimleri, s: 146-152, 26-27 Mayıs 2000, Ankara.
17. World Leisure And Recreation Association (WLRA) (2001); “World Leisure and Recreation Association International Position Statement on Leisure Education and Youth at Risk”, Chair: Hillel Ruskin, Leisure Sciences, 23:201–207.
18. World Leisure And Recreation Association (WLRA) (2003);“World Leisure and Recreation Association International Position Statement on Leisure Education and Community Development”, Chair: Hillel Ruskin, Leisure Sciences, 25:97–100.
19. World Leisure Organization (2001); “Working Document on Casual Leisure”,
20. www.worldleisure.org, adresinden 01.06.08 tarihinde alınmıştır.
21. World Leisure Commission On Education (2000); “World Leisure International Position Statement On Educating For Serious Leisure”, Prepared by
22. Robert A. Stebbins, www.worldleisure.org, adresinden 20.06.2008 tarihin- de alınmıştır.
23. - “Healthful Leisure”, www.lifespan.org, adresinden 20.06.2008 tarihinde alınmıştır.