Teachers’ Efficacy Scale in Student Recogniton: Validity and Reliability Study

Öz

The population of the present study which was designed to develop "Teachers’ Efficacy Scale in Student Recognition” (TESSR), consists of teachers who teach in public elementary schools in different branches. The sample of the study is 139 participants determined randomly and participating voluntarily. After testing the appropriateness of the data analysis, the scale showed, four-dimensional structure consisting of 28 items as result exploratory factor analysis. According to these values, among these factors first factor explain %35,906%, second factor 8.366%, third factor 6,862% and fourth factor 5.842% of the total variance of the scale. The total variance explained by these four factors together is 56.976%. The factors forming the scale were named by looking at teachers' behavior of student recognition that items include. Suitability of the obtained model was tested with Confirmatory Factor Analysis. Accordingly, for RMSEA 0.000, for CFI 1.00, for GFI 0.69, for RMR 0.073 and for the AGFI 0.64 fit indexes were calculated. As a result of reliability analysis carried out on the scale, the Cronbach alpha internal consistency coefficient was calculated as 0,869 for the first factor, 0.858 for the sec- ond factor, 0.860 for the third factor and 0.823 for the fourth factor. The internal consistency coefficient (Cronbach alfa) calculated for all items of TESSR was found as 0,928. According to these values, the development of "Teachers' Efficacy Scale in Student Recognition" which is valid, reliable and suitable for use in the field has been completed.

Anahtar Kelimeler

• Efficacy, Student Recognition, Teachers’ Efficacy

Öğrenciyi Tanıma Yeterlikleri Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Öğrenciyi Tanıma Yeterlikleri Ölçeği’nin (ÖTYÖ) geliştirilmesi amacıyla planlanan bu araştırmanın çalışma evreni, Türkiye genelinde kamu ilköğretim okullarında farklı branşlarda öğretmenlik yapan bireylerden oluşmaktadır. Seçkisiz yöntemle belirlenen, araştırmaya gönüllü olarak katılan 139 öğretmen, araştırmanın çalışma grubunu oluşturmuştur. Verilerin analizlere uygunluğu sınandıktan sonra, gerçekleştirilen açımlayıcı faktör analizi sonucunda ölçek, 28 maddeden ibaret dört boyutlu bir yapı göstermiştir. Bu değerlere göre faktörlerden birincisi, ölçeğe ilişkin toplam varyansın %35,906’sını; ikinci faktör %8,366’sını; üçüncü faktör %6,862’sini ve dördüncü faktör %5,842’sini açıklamaktadır. Dört faktörün birlikte açıkladıkları varyans ise %56,976’dır. Ölçeği oluşturan faktörler, maddelerin içerdiği öğretmenin öğrenciyi tanıma davranışlarına bakılarak isimlendirilmiştir. Elde edilen modelin uygunluğu Doğrulayıcı Faktör Analizi ile sınanmıştır. Buna göre, RMSEA için 0,000; CFI için 1,00; GFI için 0,69, RMR için 0,073 ve AGFI için ise 0,64 uyum indeksleri hesaplanmıştır. Ölçekle ilgili olarak yapılan güvenirlik analizleri sonucunda ölçeğin Cronbach alfa iç tutarlık katsayısı birinci faktör için 0,869; ikinci faktör için 0,858; üçüncü faktör için 0,860 ve dördüncü faktör için ise 0,823 olarak hesaplanmıştır. ÖTYÖ’nin tüm maddeleri için hesaplanan iç tutarlık katsayısı (Cronbach alfa) ise 0,928 olarak belirlenmiştir. Bu değerlere göre, alanda kullanıma uygun geçerli ve güvenilir olan “Öğrenciyi Tanıma Yeterlikleri Ölçeği”nin geliştirilmesi çalışması tamamlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yeterlik, Öğrenciyi tanıma, öğretmen yeterlikleri.

Kaynakça

1. Akpınar, B. ve Aydın, K. (2007). Eğitimde Değişim ve Öğretmenlerin Değişim Algıları. Eğitim ve Bilim. 32, 71-80.
2. Anderson, J. C. ve Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling er- ror on convergence, improper solutions, and goodness-of-nt in- dices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychametrika. 49, 155-173.
3. Ashton, P. T., & Webb, R. B. (1986). Making a difference: Teachers’ sense of efficacy and student achievement. New York: Long- man.
4. Başar, H. (2001). Sınıf Yönetimi. Pegem Yayınları, Ankara. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör Analizi: Temel Kavramlar ve Ölçek
5. Geliştirmede Kullanımı. Eğitim Yönetimi Dergisi, 32: 470-483.
6. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı (7.Baskı). Pegem A Yayıncılık, Ankara:
7. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilim- ler için çok değişkenli SPSS ve LİSREL uygulamaları (2. Baskı). Pegem Akademi Yayınları.
8. Demirel, Ö. (2007). Eğitimde Program Geliştirme. Pegem A Yayıncılık, Ankara.

9. Dökmen, Ü. (2003). İletişim Çatışmaları ve Empati. Sistem Yayıncılık: İstanbul.
10. Erdoğan, İ. (2002). İletişimi Anlamak. Erk Yayınları: Ankara.
11. Gutek, G. L. (1997). Eğitime Felsefi ve İdeolojik Yaklaşımlar (çev. N. Kale). Pegem Yayınları, Ankara.
12. Hoy, W. K., & Woolfolk, A. E. (1990). Socialization of student teach- ers. American Educational Research Journal, 27, 279–300.
13. Hoy, W. K., & Woolfolk, A. E. (1993). Teachers’ sense of efficacy and the organizational health of schools. The Elementary School Journal, 93, 356–372.
14. Karakoyun, F. (1994). Projektif Teknikler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, No:175.
15. Kayri, M. (2009). Internet Bağımlılık Ölçeğinin Türkçe’ye Uyar- lanması: Geçerlik-Güvenirlik Çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 42 (1). ss. 157-175.
16. Kuzgun, Y. (2002). Rehberlik ve Psikolojik Danışma (7. Baskı).
17. ÖSYM Yayınları, Ankara.
18. Marsh, H. W., Balla, J. R. ve McDonald, R. P. (1988). Goodness of fit indexes in confirmatory factor analysis: The effect of sample size. Psychological Bulletin. 103, 391-410.
19. Maruyama, G.M.(1998). Basic of Structual Equation Modeling. Cali- fornia: Sage, USA
20. MEB (2011). http://otmg.meb.gov.tr/YetGenel.html. Erişim tarihi: 21/10/2011.
21. Miller, P.H. (2008). Gelişim Psikolojisi (çev. Z. Gültekin). İmge Yayınevi, Ankara.
22. Oktay, A. (2001). 21. Yüzyılda Yeni Eğilimler ve Eğitim, 21. Yüzyılda Eğitim ve Türk Eğitim Sistemi. Serdar Yayıncılık: İstanbul.
23. Özgüven, İ. E. (2005). Bireyi Tanıma Teknikleri. PDREM Yayınları, Ankara.
24. Parkay, F. W., Greenwood, G., Olejnik, S., & Proller, N. (1988). A study of the relationship among teacher efficacy, locus of con- trol, and stress. Journal of Research and Development in Educa- tion, 21(4), 13–22.
25. Schermelleh-Engel, K., Keith, N., Moosbrugger, H. & Hodapp, V. (2004). Decomposing person and occasion-specific effects: An extension of latent state-trait theory to hierarchical LST models. Psychological Methods, 9, 198-219.
26. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., & Müller, H. (2003). Eval- uating the fit of structural equation models: Test of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psycho- logical Research-Online, 8(2), 23–74. Available: http://www.mpr-online.de/.
27. Smylie, M. A. (1988). The enhancement function of staff develop- ment: Organizational and psychological antecedents to individu- al teacher change. American Educational Research Journal, 23, 1-30.
28. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3 (6) 49-74.
29. Şimşek, Ö.F. (2007). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş. Ekinoks, Ankara.
30. Tabachnick, G.B. & Fidell, L.S. (2001). Using multivariate statistics.
31. th Edition. Allyon and Bacon Press, USA.
32. Tabachnick, G.B., ve Fidell, L.S. (2001). Using multivariate statistics (4th ed). USA: Allyon and Bacon Press.
33. Tavşancıl, E. (2002). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS İle Veri Analizi.
34. Nobel Yayın, Ankara.
35. Tezbaşaran, A. (1997). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayını.
36. Tschannen-Moran, M., Woolfolk-Hoy, A., (2001). Teacher efficacy: Capturing an elusive concept. Teaching and Teacher Education, 17, 783-805.
37. Tschannen-Moran, M., Woolfolk-Hoy, A., Hoy, W. K. (1998). Teach- er efficacy: its meaning and measure. Review of Educational Re- search, 68 (2), 220-248.
38. Yeşilyaprak, B. (2010). Eğitimde Rehberlik Hizmetleri. Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.