Is Distance Education Becoming Widespread In High Schools?

Abstract

In this study, practical courses taught face to face with Vocational Open Education High Schools being given by the method of distance education have been investigated. Validity and reliability studies were conducted and data were collected and analyzed  through qualitative and quantitative data collection tools for the levels of achievement and satisfaction. T-test and content analysis methods were used to analyze the data. The findings of the study have showed that there are significant differences between the two groups in favor of the experimental group in terms of each student's academic achievement gap. In this study, it has been revealed that the participants have high levels of satisfaction associated with the application and they have positive assessments regarding the strengths and weaknesses of distance education.

Keywords

• Open High School
• Distance Education
• Face to Face Education

Uzaktan Eğitim Liselere mi İniyor?

Öz

Bu çalışmada, Mesleki Açık Öğretim Liselerinde yüz yüze okutulan uygulamalı derslerin uzaktan eğitim yöntemi ile verilebilirliğinin araştırılması amaçlanmıştır. Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmış olan, nitel ve nicel veri toplama araçlarıyla başarı ve memnuniyet düzeylerine ilişkin veriler toplanmış ve analiz edilmiştir. Verilerin analizinde t-Testi ve içerik analizi yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular; her iki gruptaki öğrencilerin akademik başarıları arasında, deney grubu lehine anlamlı farkların bulunduğunu göstermiştir. Bu çalışma, katılımcıların uygulama ile ilgili memnuniyet düzeylerinin yüksek, uzaktan eğitimin güçlü ve zayıf yönlerine ilişkin değerlendirmelerinin olumlu olduğunu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Mesleki Açık Öğretim Lisesi
• Uzaktan Eğitim
• Yüz Yüze Eğitim

Kaynakça

1. Anderson, G. (1999). Fundementals of educational research. Second edition. Routledge Falmer. London and New York.
2. Aslantürk, O. (2002). Bir Web tabanlı uzaktan eğitim sisteminin tasarlanması ve gerçekleştirilmesi. Yayımlanmamış yüksek mühendislik tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
3. Aydın, C. H. (2002, Eylül). Uzaktan eğitimin geleceğine ilişkin eğilimler. Açık ve Uzaktan Eğitim Sempozyumu. Anadolu Üniversitesi, Açık Öğretim Fakültesi, Eskişehir.
4. Boyacı, A. (2000). Distance education as a challenging concept in sociology. Turkish Online Journal of Distance Education-TOJDE. 1(2)
5. Büyüköztürk, Ş. (2001). Deneysel desenler: öntest-sontest kontrol grubu desen ve veri analizi. PegemA Yayıncılık. Ankara
6. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: PegemA Yayıncılık. Ankara.
7. Chan, K. C., Shum, C. & Wright, D. J. (1997). Class attendance and student performance in principles of finance. Financial Practice and Education, 7, 58-65.
8. Creswell, J.W. (2003). Research design. Second edition. Sage publications.London.

9. Dick, G. N., Case, T.,L. ve Burns, O. M. (2001, Aralık). Adopting distance education what do the students think?, Proceeding of The International Academy for Informational Management (IAIM) Annual Conferance: International conferance on Informatics Education & Research (ICIER), 14-16 Aralık, New Orleans, LA.
10. Durden, G. C. & Ellis, L.V. (1995). The effects of attendance on student learning in principles of economics. American Economic Review, 85, (2), 343-346.
11. Ekiz, D. (2003).Eğitimde araştırma yöntem ve metotlarına giriş. Anı yayınları. Ankara
12. Fraenkel, J. R. &Wallen, N.E. (2000). How to Design and Evaluate Research in Education (4th Edt.). London: McGrawHill.
13. Griswold, P. A. & Patterson, J.W. (1998). Longitudinal patterns of school success among academically high and low risk tenth graders. (ED 428088). İnternet'ten 7 Mayıs 2007'de ERIC (Education Resources Information Center) veritabanından alınmıştır.
14. Karataş, S. (2006). Deneyim eşitliğine dayalı internet temelli ve yüz yüze öğrenme sistemlerinin öğrencibaşarısı açısından karşılaştırılması,GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt 26, Sayı 3(2006)13- 132.
15. Keegan, D. J. (1980). On defining distance education. Distance Education, 1(1), 13-36.
16. McMillan, J.H. &Schumacher, S. (2010). Research in education: evidence-based inquiry (7th Edition).London: Pearson.
17. Razon. N. (1987). Okul öncesi çocukta sık rastlanan uyum ve davranış sorunlarından bazıları ve anaokulunda çözüm önerileri. Ya-Pa 5. Okul Öncesi Egitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri. Ankara. s.73.
18. Romer, D. (1993). Do students go to class? Should they? The Journal of Economic Perspectives, 7(3), 167-174.
19. Simonson, M. (1999). Equivalency theory and distance education. TechTrends, 43(5), 5–8.
20. Simonson, M., Schlosser, C., & Hanson, D. (1999). Theory and distance education: A new discussion. American Journal of Distance Education, 13(1), 60-75.
21. Şimşek,N.(2007). Uzaktan eğitimde sistem entegrasyonu geliştirilmesi ve uygulanması projesi kesin raporu (Prj.Rap.No.2004-00-00-044) Ankara Üniversitesi Bilimsel Araştırma Merkezi.
22. Walberg, H. J. (1984). Families as partners in educational productivity. Phi delta kappan, 65(6), 397-400.
23. Yıldırım, A .& Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.