TEKNOLOJİ DESTEKLİ ÖĞRETMEN GELİŞİMİ KAPSAMINDA ORTAÖĞRETİM ÖĞRETMENLERİNİN TEKNOLOJİK FORMASYON YETERLİK DÜZEYLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ (VAN İLİ ÖRNEĞİ)

Öz

Bu araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden betimsel araştırma metoduyla Van ili Merkez İlçelerinde ortaöğretim kademesinde görev yapmakta olan 399 öğretmen üzerinde yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama aracı olarak Erdoğmuş ve Ark. (2021) tarafından geliştirilen Teknolojik Formasyon Ölçeği ve araştırmacılar tarafından geliştirilen Demografik Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğretmenlerin teknolojik formasyon düzeyleri içerik geliştirme, etkileşimli nesne geliştirme alt boyutlarında orta; problem çözme ve yaratıcılık alt boyutlarında ise iyi düzeyinde çıktığı, cinsiyet açısından anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Öğretmenlerin yaşları bakımından, genç yaştaki öğretmenlerin daha yüksek teknolojik formasyon yeterliğine sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Branş faktöründe ise Bilişim Teknolojileri, Matematik ve Fen Bilimleri (Fizik, Kimya ve Biyoloji) öğretmenleri lehine anlamlı sonuç çıkarken Tarih, Türk Dili ve Edebiyatı ve Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmenlerinin ise en düşük yeterliklere sahip olduğu görülmüştür. Öğretmenlerin mesleki kıdemlerine göre meslekte geçirilen süreç içerisinde teknolojik uyum yeteneğinde yaşa bağlı olarak bir azalma olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin öğrenim düzeyleri, teknolojik formasyon yeterlikleri bakımından anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Bu araştırma sonuçları bağlamında teknolojik formasyon yeterliğinin ve bu yeterlik için gerekli bilgi ve becerilerin iyi düzeyli olduğu elde edilen ortalamalardan anlaşılmıştır. Bu noktadan hareketle eğitim-öğretim içeriklerinin teknolojik araç ve gereçlerle daha da zenginleştirilmesi sağlanmalı, tüm öğretmenlere teknolojik okuryazarlık, teknolojik formasyon gibi becerilerin geliştirilmesine ilişkin hizmet içi eğitim seminerleri ve bilgilendirici faaliyetler düzenlenmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi
• Teknolojik Formasyon
• Eğitimde Teknoloji Entegrasyonu
• Öğretmen Yeterlikleri

RESEARCH ON TECHNOLOGICAL FORMATION COMPETENCE LEVELS OF SECONDARY EDUCATION TEACHERS BASED ON VARIOUS VARIABLES WITHIN THE SCOPE OF TECHNOLOGICALLY SUPPORTED TEACHER DEVELOPMENT (SAMPLE OF VAN)

Öz

This research, which used descriptive survey design, one of the quantitative research methods, was carried out on 399 teachers working in secondary education in the Central Districts of Van. Technological Formation Scale developed by Erdoğmuş et al. (2021) and Demographic Information Form developed by the researchers were used as data collection tools in the research. A few of the findings and results obtained from the research data are given below. According to the results of the research, teachers' technological formation levels were at moderate level in content development, interactive object development sub-dimensions; In the sub-dimensions of problem solving and creativity, it has been found out to be at a good level and there was no significant difference in terms of gender. In terms of the age of the teachers, it has been concluded that the younger teachers have higher technological formation proficiency. In the branch factor, significant results were found in favor of Information Technologies, Mathematics and Science (Physics, Chemistry and Biology) teachers, while History, Turkish Language and Literature, Religious Culture and Moral Knowledge teachers had the lowest qualifications. According to the professional seniority of the teachers, it was concluded that the technological formation competencies were inversely proportional to the time spent in the profession, and there was a decrease in the technological adaptation ability depending on age in the process spent in the profession. Teachers' education levels make a significant difference in terms of their technological formation competencies. From this point of view, educational content should be enriched with technological tools and equipment, and technological literacy and technological formation in-service training seminars and informative activities should be organized for all teachers.

Kaynakça

1. Aksin, A. (2014). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin teknolojik pedagojik alan bilgisi (TPAB) yeterlilikleri: Amasya ili örneği. Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
2. Akyar, M. (2019). Ortaokul Öğretmenlerinin Teknopedagojik Alan Bilgisinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi (Antalya İli Örneği). Yüksek lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
3. Alpar, D., Batdal, G., ve Avcı, Y. (2007). Öğrenci merkezli eğitimde eğitim teknolojileri uygulamaları. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 19-31.
4. Altun, T. (2013). Examination of classroom teachers' technological pedagogical and content knowledge on the basis of their demographic profiles. Croatian Journal of Education, 15(2), 365-397.
5. Aşkar, P., Koçak Usluel, Y., ve Kuşkaya Mumcu, F. (2006). Logistic regression modeling for predicting task-related ıct use in teaching. Educational Technology ve Society, 9(2), 141-151.
6. Avcı, T. (2014). Fen Bilimleri Öğretmenlerinin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi Ve Öz Güven Düzeylerinin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Celal Bayar Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Manisa.
7. Ay, Y. (2015). Öğretmenlerin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi (TPAB) Becerilerinin Uygulama Modeli Bağlamında Değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
8. Bağdiken, P., ve Akgündüz, D. (2018). Fen bilimleri öğretmenlerinin teknolojik pedagojik alan bilgisi özgüven düzeylerinin incelenmesi. Gazi University Journal of Gazi Educational Faculty (GUJGEF), 38(2), 535-566.

9. Bal, M. S., ve Karademir, N. (2013). Sosyal Bilgiler öğretmenlerinin teknolojik pedagojik alan bilgisi (TPAB) konusunda öz-değerlendirme seviyelerinin belirlenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 15-32.
10. Bayrak, N., ve Hırça, N. (2016). FATİH projesi hizmetiçi eğitimine katılan öğretmenlerin tekno-pedagojik özyeterliklerinin incelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(1), 95-111.
11. Bayyiğit Teker, Ş. (2019). Öğretmenlerin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi (TPAB) Yeterlilikleri İle Eğitim Bilişim Ağı (EBA) Kullanımına Yönelik Tutumları Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
12. Bilici, S. (2015). Ortaöğretim Öğretmenlerinin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi Düzeylerinin Etkileşimli Tahta ve Diğer Öğretim Teknolojilerini Kullanma Durumlarına Göre İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Van.
13. Burmabıyık, Ö. (2014). Öğretmenlerin Teknolojik Pedagojik İçerik Bilgilerine Yönelik Öz-Yeterlilik Algılarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi (Yalova İli Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
14. Cin, A. (2018). Ortaokul Öğretmenlerinin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgileri İle Bilişim Teknolojisi Kullanım Düzeylerinin İncelenmesi Mersin İli Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Mersin.
15. Coşkun, N. (2019). Ortaöğretim Öğretmenlerinin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi Düzeyleri İle Öğretmen Öz Yeterlik Algıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Karaman.
16. Çam, E. (2017). İlköğretim Öğretmenlerinin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi (TPAB) Düzeylerinin Yaşam Boyu Öğrenme, Özyeterlik Düzeyleri ve Hizmet İçi Eğitim Gereksinimleri Açısından İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Amasya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Amasya.
17. Çamlıfidan , M. (2007). İnternete Dayalı Uzaktan Eğitim ve Uzaktan Hizmet İçi Eğitim Yöntemi İle Bilgisayar Eğitimi Hakkında Öğretmen Görüşleri (Tuzla Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
18. Çoklar, A. (2008). Öğretmen Adaylarının Eğitim Teknolojisi Standartları ile İlgili Özyeterliklerinin Belirlenmesi. Doktora Tezi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
19. Çuhadar, C., Bülbül, T., ve Ilgaz, G. (2013). Öğretmen adaylarının bireysel yenilikçilik özellikleri ile teknopedagojik eğitim yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Elementary Education Online, 12(3), 797-807.
20. Demirci, F. (2021). Bilişim Teknolojileri Öğretmenlerinin ve Öğretmen Adaylarının Öz-Yeterlik Kaynakları ile Teknolojik Pedagojik Alan Bilgileri Arasındaki İlişki. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
21. Ekici, C. (2018). Öğretmenlerin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi (TPAB) İle Sınıf Yönetimi Becerileri Arasındaki İlişki (Çanakkale İli Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
22. Göl, M. (2016). Yönetim Bilimi Açısından Eğitim Örgütlerindeki Öğretmenlerin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgilerinin Araştırılması (İstanbul İli Fatih İlçesi Örneği). Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
23. Gündoğan, M. (2017). Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Teknoloji Yeterlik Düzeyleri (Bursa İli Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
24. Graham, C., Burgoyne, N., Cantrell, P., Smith, L., Clair, L., ve Harris, R. (2009). Measuring The TPACK confidence of inservice science teachers. TechTrends, 53(5), 70-79.
25. Green, S. B., Salkind, N. J. (2005). Using SPSSS for Windows and Macintosh: Analyzing and Understanding Data (4th Edition) New Jersey: Pearson.
26. Hanbay Tiryaki, S. (2018). Fatih Projesi Uygulanan Liselerdeki Öğretmenlerin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi (TPAB) ve Eğitim Bilişim Ağını Kullanmalarına Yönelik Özyeterlik Algılarının Düzeylerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hatay.
27. Kabaran, H. (2016). Öğretim Elemanlarının Teknolojik Pedagojik Alan Bilgileri (TPAB) İle Öğretme Stilleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Muğla.
28. Kandemir, M. (2019). Öğretmenlerin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgileri, Mesleğe Adanmışlıkları ve Teknoloji Kullanım Düzeyleri Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi , Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Van.
29. Karadeniz, Ş., ve Vatanartıran, S. (2015). Sınıf Öğretmenlerinin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgilerinin İncelenmesi. İlköğretim Online, 14(3), 1017-1028.
30. Karakaya, İ. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. A. Tanrıöğen (Edt.) Bilimsel Araştırma Yöntemleri (3. Baskı). Ankara: Anı yayıncılık.
31. Karasar, N. (1999). Bilimsel Araştırma Yöntemleri Kavramlar-İlkeler-Teknikler. Ankara: Nobel.
32. Karataş, A. (2014). Lise Öğretmenlerinin FATİH Projesini Uygulamaya Yönelik Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi Yeterliliklerinin İncelenmesi: Adıyaman İli Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
33. Kaya, E. (2015). Birleştirilmiş Sınıflı Okullarda Görev Yapan Öğretmenlerin Teknoloji Pedagojik Alan Bilgisi Seviyelerinin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
34. Kaya, G., ve Koçak Usluel, Y. (2011). Öğrenme-öğretme süreçlerinde bit entegrasyonunu etkileyen faktörlere yönelik içerik Analizi. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 48-67.
35. Kaya, M. T. (2019). Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Teknopedagojik Eğitim Yeterlilikleri ve Akıllı Tahta Öz-Yeterliklerinin İncelenmesi: Afyonkarahisar Örneği. Doktora, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
36. Kazu, İ. Y., ve Erten, P. (2014). Teachers’ Technological pedagogical content knowledge self-efficacies. Journal of Education and Training Studies, 2(2), 126-144. doi:10.11114/ jets .v 2 i 2 261
37. Koehler, M., ve Mishra, P. (2009). What is technological pedagogical content Knowledge? Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 9(1), 60-70.
38. Koh, J. H., Chai, C. S., ve Tsait, C. C. (2010). Examining the technological pedagogical content knowledge of singapore pre-service teachers with a large-scale survey. National Institute of Education, Nanyang Technological University, 26(6), 563-573.
39. Mishra, P., ve Koehler, M. (2006). Technological pedagogical content knowledge: a framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017-1054.
40. Mutluoğlu, A. (2012). İlköğretim Matematik Öğretmenlerinin Öğretim Stili Tercihlerine Göre Teknolojik Pedagojik Alan Bilgilerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
41. Özmen, B. (2012). Sosyal Ağ Destekli Uzaktan Eğitim Uygulamalarının Öğrenci Başarısı ve Görüşlerine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
42. Öztürk, E. (2013). Sınıf öğretmeni adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgilerinin bazı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Uşak Üniveristesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 223-228.
43. Öztürk, E., ve Horzum, M. B. (2011). Teknolojik Pedagojik İçerik Bilgisi Ölçeği’nin Türkçeye Uyarlaması. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3), 255-278.
44. Pişman, S. (2008). Meslek Lisesi Öğretmen ve Yöneticilerinin Bilgisayar Yeterlilik Düzeyi. Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
45. Robyler, M. D. (2006). Integrating Educational Technology into Teaching. Upper Saddle River: Pearson Education. Saka Öztürk, H. (2017). Öğretmenlerin Tekno-Pedagojik Alan Bilgisi (TPAB) Düzeyleri, Öğrencilerin Öz-Yeterlikleri ve Akademik Başarıları Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
46. Samancıoğlu, M. (2011). Mesleki ve Teknik Eğitim Kurumlarında Teknoloji Entegrasyonunun Değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
47. Şimşek, Ö. (2016). Öğretmen Adaylarının Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi Öz-Yeterliklerinin Uluslararası Eğitim Teknolojisi Standartları (Iste-T 2008) Bağlamında İncelenmesi. Doktora Tezi, Dicle Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Diyarbakır.
48. Turgut, T. (2017). Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi Yeterlilikleri: Karabük İli Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Karabük Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Karabük.
49. Türk, M. (2017). Öğretmen Adaylarının Dijital Bilgeliğe İlişkin Yeterlik Algılarının İncelenmesi. Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
50. Ünal, E. (2013). Öğretmen Adaylarının Teknoloji Entegrasyonu Öz-Yeterlik Algıları ve Teknolojik Pedagojik İçerik Bilgisi Yeterlikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi , Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
51. Wang, Q., ve Woo, H. L. (2007). Systematic Planning For Ict Integration İn Topic Learning. Journal of Educational Technology ve Society, 10(1), 148-156.
52. Yalın, H. İ., Karadeniz, Ş., ve Şahin, S. (2007). Barriers to information and comminication technologies integration into elementary schools in Turkey. Journal of Applied Sciences, 7(24), 4036-4039.
53. Yılmaz, D. (2014). Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisinin Belirlenmesi: Çoklu Durum Çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.