ÇEVRİMİÇİ ÖDEV GÖNDERME VE DÖNÜT ALMA SÜRECİNDE ÖĞRENCİ KATILIM DAVRANIŞLARI

Öz

Bu araştırmada çevrimiçi ortamda yazılı dönüt verme sürecinin, öğrencilerin çevrimiçi öğrenme ortamına katılma davranışlarına etkisi incelenmiştir. Olgu bilim olarak desenlenen çalışmaya 43 öğrenci katılmıştır. Araştırmacılar, “Eğitimde Materyal Tasarımı ve Kullanımı” dersi kapsamında Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü’nde öğrenim gören öğrencilerden, alan bilgileri çerçevesinde belirlenen okuma parçalarını okumalarını ve ilgili konularda yansıtıcı yazılar yazmalarını istemişlerdir. Öğrenciler toplam yedi okuma parçası okumuştur ve onlara ilişkin yansıtıcı yazıları yazmışlardır. Öğrenciler yansıtıcı yazılarını bir öğrenme yönetim sistemi (Moodle) üzerinden dersin öğretim elemanına göndermişlerdir. Öğretim elemanı, öğrenci yansıtmalarını inceleyerek onlara haftalık dönütler vermiştir. Gerçekleştirilen araştırmada, öğrenci katılım davranışları; yansıtıcı yazılar, araştırmacı günlükleri, odak grup görüşmeleri ve sistem log bilgileri üzerinden incelenmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin çevrimiçi ortamında en fazla birinci ödev süresince bulunma sıklığı gösterdiği, en düşük bulunma sıklığını ise ikinci yansıtma ödevi süresince gösterdiği görülmüştür. Öğrencilerin ikinci yansıtma ödevinden sonraki süreçte çevrimiçi ortamda bulunma sıklıklarında artış olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçlara ek olarak, öğrencilerin birinci yansıtma ödevlerinde yansıtıcı bakış açısı sergileme davranışlarının (analiz, sentez, değerlendirme, eleştirel bakış, yorum yapma vb.) çok düşük seviyede olduğu görülmüştür. Ancak çevrimiçi ödev gönderme ve dönüt alma süreci boyunca öğrencilerin yansıtıcı bakış açısı sergileme durumlarında artış olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, öğrencilerin ödev gönderme davranışları ile sistemde bulunma durumları paralellik göstermemiş, ödev gerçekleştirme davranışlarının gerekçesi içsel motivasyon olarak belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• çevrimiçi öğrenme,yansıtıcı düşünme,dönüt,öğrenci davranışı

STUDENT ENGAGEMENT BEHAVIORS IN THE PROCESS OF ONLINE ASSIGNMENT AND FEEDBACK

Abstract

In this research, the effect of the online feedback process on the student engagement behaviors in the online learning environment was investigated. 43 students were participated in the study designed as phenomenology. The researchers asked students from the Department of Computer Education and Instructional Technology in the scope of “The Design and Use of Materials in Education” course to read the reading texts from their field and write reflective writings on the related topics. The students read a total of seven reading texts and wrote reflective writings about them. The students sent their reflective writings to the instructor through a learning management system (Moodle). The instructor examined their reflections and gave them weekly feedback. In the research, student engagement behaviors were examined through reflective writings, research diaries, focus group interviews and system log information. As a result of the research, it was seen that students showed the highest frequency of engagement behaviors in the first assignment period in the online environment and the lowest frequency was found during the second assignment. It was determined that after the second assignment, the frequency of student engagement behaviors in the online environment was increased. In addition to these results, it was determined that students' reflective perspective behaviors (analysis, synthesis, evaluation, critical review, commenting, etc.) during the first assignment were very low. However, it was seen that during the process of online assignment and feedback, students' reflective perspective behaviors were increased. In conclusion, the behaviors of students’ sending assignments were not parallel to the behaviors of students’ presence in the system. It was determined that the reason for students’ doing their assignments was intrinsic motivation.       

Keywords

• online learning,reflective thinking,feedback,student behavior

Kaynakça

1. Akbaba, R. S., & Türel, Y. K. (2016). Yazma becerisinde dönüt ve dönüt aracı olarak kullanılan bilgisayara ilişkin bir derleme çalışması. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 5(4), 2023-2040.
2. Biesinger, K., & Crippen, K. (2010). The effects of feedback protocol on self-regulated learning in a web-based worked example learning environment. Computers & Education, 55(4), 1470-1482.
3. Boas, I. V. (2011). Process writing and the internet: Blogs and Ning networks in the classroom. English Teaching Forum, 49(2), 26-33.
4. Bonnel, W. (2008). Improving feedback to students in online courses. Nursing Education Perspectives, 29(5), 290-294.
5. Colasante, M. (2011). Using video annotation to reflect on and evaluate physical education pre-service teaching practice. Australasian Journal of Educational Technology, 27(1), 66-88.
6. Coulter, G. A., & Grossen, B. (1997). The effectiveness of in-class instructive feedback versus after- class instructive feedback for teachers learning direct instruction teaching behaviors. Effective School Practices, 16(4), 21–35.
7. Creswell, J. W. (2003). Qualitative, quantitative and mixed methods approaches. CA: Sage Publications.
8. Cronje, J. C. (2001). Metaphors and models in Internet-based learning. Computers & Education, 37(3-4), 241-256.

9. Çalışkan, H. (2015). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin yapılandırmacı öğrenme ortamlarını düzenleme düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Journal of Social Studies Education Research, 6(1), 49- 83.
10. Çiftçi, H. (2009). The Effect of Blog Peer Feedback on Turkish EFL Students’ Writing Performance and Their Perceptions. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
11. Ergin, A. (1995). Öğretim teknolojisi, iletişim. Ankara: Pegem Yayıncılık.
12. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education (8th ed.). New York: McGraw-Hill.
13. Gallien, T., & Oomen-Early, J. (2008). Personalized versus collective instructor feedback in the online courseroom: Does type of feedback affect student satisfaction, academic performance and perceived connectedness with the instructor?. International Journal on E-learning, 7(3), 463-476.
14. Getzlaf, B., Perry, B., Toffner, G., Lamarche, K., & Edwards, M. (2009). Effective instructor feedback: Perceptions of online Graduate students. Journal of Educators Online, 6(2), n2.
15. Gordijn, J., ve Nijhof, W. J. (2002). Effects of complex feedback on computer-assisted modular instruction. Computers & Education, 39(2), 183-200.Hatziapostolou, T., & Paraskakis, I. (2010). Enhancing the impact of formative feedback on student learning through an online feedback system. Electronic Journal of e-Learning, 8(2), 111-122.
16. Kangalgil, F. (2013). The differential transform method for solving one-dimensional burger's equation and k (m, p, 1) equation. Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Fen Bilimleri Dergisi, 34(3), 29-40.
17. Karadağ, E. (2010). Eğitim bilimleri doktora tezlerinde kullanılan araştırma modelleri: Nitelik düzeyleri ve analitik hata tipleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 1(1), 49-71.
18. Kember, D., Leung, D., Jones, A., Loke, A., McKay, J., Sinclair, K., Tse, H., Webb, C., Wong, F., Wong, M., ve Yeung, E. (2000). Development of a questionnaire to measure the level of reflective thinking. Assessment and Evaluation in HigherEeducation, 25(4), 381-395.
19. Kop, R., & Hill, A. (2008). Connectivism: Learning theory of the future or vestige of the past. International Review of Research in Open and Distance Learning, 9(3), 1-13.
20. Krefting, L. (1991). Rigor in qualitative research: The assessment of trustworthiness. American Journal of Occupational Therapy, 45(3), 214-222.
21. Neuman, W. L. (2010). Toplumsal araştırma yöntemleri: Nicel ve nitel yaklaşımlar I-II. (S. Özge, Çev.). İstanbul: Yayın Odası Yay.
22. O’Reilly, M. F., Renzaglia, A., & Lee, S. (1994). An analysis of acquisition, generalization and maintenance of systematic instruction competencies by preservice teachers using behavioral supervision techniques. Education and Training in Mental Retardation and Developmental Disabilities, 29(1), 22–33.
23. Paker, T. (2008). Öğretmenlik uygulamasında öğretmen adaylarının uygulama öğretmeni ve uygulama öğretim elemanının yönlendirmesiyle ilgili karşılaştıkları sorunlar. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(23), 132-139.
24. Smith, P.L., & Ragan, T.J. (2005). Instructional design (3rd ed). New York: Merill.
25. Stone, A. (2014). Online assessment: what influences students to engage with feedback?. The clinical teacher, 11(4), 284-289.
26. Timmers, C., & Veldkamp, B. (2011). Attention paid to feedback provided by a computer-based assessment for learning on information literacy. Computers & Education, 56(3), 923-930.
27. Tzetzis, G., & Votsis, E. (2006). The effect of different feedback methods on badminton skills acquisition and retention. Perceptual and Motor Skills, 102, 275-284.
28. van der Kleij, F. M., Eggen, T. J., Timmers, C. F., & Veldkamp, B. P. (2012). Effects of feedback in a computer-based assessment for learning. Computers & Education, 58(1), 263-272.
29. Wolsey, T. (2008). Efficacy of instructor feedback on written work in an online program. International Journal on E-learning, 7(2), 311-329.
30. Yıldırım A., & Şimşek H. (2012). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
31. Yılmaz, R., Gümüş, S., & Okur, M.R. (2005). Türkiye’de yüksek örgün öğrenimde çevrimiçi öğrenme. Paper presented at 5th International Educational Technology Conference, Sakarya University, Adapazarı, September 21-23, 2005.