TÜRKİYE’DEKİ REKLAMLARDA SELFİE KULLANIMI VE BEN KUŞAĞININ YANSIMALARI
Öz
Son dönemlerde gündemden düşmeyen bireyin kendi kendinin fotoğrafını çekme modası olarak tanımlanan “selfie” (özçekim) nin modern kültür üzerindeki dönüşümsel etkisinin iletişimden psikoloji ve dijital medya çalışmalarına kadar her alanda görülmesi dikkat çekmektedir. Günümüz sosyal medyasıyla birebir etkileşim içerisinde olan küresel ve ulusal markalar ise bu yeni trendi gerek pazarlama stratejilerine, gerekse reklam iletişim çalışmalarına dahil etmeyi ihmal etmemektedir. Bu noktada reklamların değer, inanç veya normları ve buna bağlı toplumsal yapıyı yansıttığı düşünüldüğünde, “selfie” kullanımının reklamları ne şekilde etkilediği sorusu gündeme gelmektedir. Türkiye özelinde selfie ve reklam etkileşimi konusunda literatürde çok fazla kaynağın olmadığı dikkate alındığında, çalışmanın bu alandaki boşluğu dolduracağı öngörülmektedir. Buna göre çalışmada reklamlarda giderek yaygınlık kazanan bir çekicilik öğesi olan “selfie” kullanımı incelenerek; Hofstede’in kültürel boyutları temelinde kollektivist bir toplum olarak tanımlanan Türkiye’de selfie kültürünün reklamlar aracılığıyla “biz” kuşağından “ben” kuşağına geçişteki rolü, Türkiye’deki TV reklam örneklerinin Kraineva’nın (2014) üçlü ayrımı üzerinden değerlendirilerek analiz edilmeye çalışılmıştır. Yapılan analiz sonucunda temelinde selfie kullanımının reklamlarda çok farklı sektörler tarafından reklama ve markaya dikkat çekmek, samimi bir dille hedef kitleye seslenmek, hatta Türkiye İş Bankası reklamında olduğu gibi imaj yaratabilmek için kullanıldığı görülmüştür. Ağırlıkta birey ve grup sunumlarının yapıldığı ve “biz” ve “ben” söyleminin birlikte kullanımının yer aldığı reklamlarda Türk toplumunun kollektivist yapısından uzaklaşılmadığı; ancak marka vaadini sunumu sırasında vurgulanan öğelerin “Ben Kuşağı’na” has özelliklerle uyum içerisinde olduğu dikkat çekmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ahuvia, A.C. (2005), Beyond the extended self: loved objects and consumers’ identity narratives, Journal of Consumer Research, 32 ( 1), ss. 171-184.
- Antonios, J. (2014). 3 Personal Branding Lessons From Ellen Degeneres,. http://johnantonios.com/2014/03/03/3-personal-branding-lessons-from-ellen-degeneres-oscars-selfie/. Erişim Tarihi: 20.11.2016.
- Arıcak, T. (2015). Siber Alemin Avatar Çocukları. 1.Baskı. İstanbul: Remzi Kitabevi.
- Arsel, Z. ve Bean, J. (2013), Taste regimes and market-mediated practice, Journal of Consumer Research, 39 ( 5), ss. 899-917.
- Astheimer, j., N.B., K., Schmidt, A. (2011). “MyFace: Portrait Photography on the Social Web” içinde Autenrıeth, Ulla p. & Neumann-Braun, K., , Nomos, Baden-Baden, 15-60.Bayhan,V. (2014). Milenyum veya (Y) Kuşağı Gençliğinin Sosyolojik Bağlamı. Gençlik Araştırmaları Dergisi. 2 (3).ss.8-25.
- Belk, R.W. (1988), Possessions and the extended self, Journal of Consumer Research, 15(2), ss. 139-168.
- Belk, R.W. (2013), Extended self in a digital world, Journal of Consumer Research, 40 (3),ss. 477-500.
- Döring, N., Reif,A. ve Poeshi, S. (2016). How gender-stereotypical are selfies? A content analysis and comparison with magazine adverts. Computers in Human Behavior. 55. , ss.955-962.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
İletişim ve Medya Çalışmaları
Bölüm
Konferans Bildirisi
Yayımlanma Tarihi
4 Nisan 2019
Gönderilme Tarihi
28 Ocak 2019
Kabul Tarihi
5 Şubat 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 2 Sayı: 1
