Simüle Edilen Toplumsal Mekân/Kentsel Mekân: Çocuk Şehri Temalı Eğlence Merkezleri
Öz
Mekân, kendi başına gerçekliği olan yalın bir olgu değil, kapitalist üretim tarzında verili sosyal ilişkiler bağlamında üretilen bir şeydir. Dolayısıyla toplumsal olarak yeniden üretilen bir yer olan mekân, toplumsal ilişkilerin biçimlendirildiği ve toplum tarafından biçimlendirilen bir gerçekliktir. Günümüzde çocuklar ailenin yaşam alanı tercihi ve tüketim pratiklerine etki etmesinin yanı sıra kentsel mekânın yeniden üretiminde göz önünde bulundurulmaktadır. Bu çalışmada kentsel mekânın çocuğu merkeze alarak şekillenmesi ve yeniden üretilmesi sürecini etkileyen dinamikler, temalı çocuk eğlence merkezleri üzerinden irdelenmeye çalışılmıştır. Çalışmada son yıllarda dünyada popülaritesi artan ve Türkiye’de de İstanbul kentinde karşılaştığımız çocuk şehri temalı eğlence merkezleri üzerinden kentsel mekândaki değişim ve dönüşümlerin doğası incelenmiştir. İstanbul’da bulunan KidZania, KidzMondo ve Minopolis, “çocuk” temalı küresel tüketim ile eğlence kültürünün Türkiye’deki mekânsal temsilleri olarak araştırmamızın örneklemini oluşturmaktadır. Bu çalışmanın ana odağında yer alan çocuk şehri temalı eğlence merkezleri hem küresel hem de yerel unsurları bünyesinde barındırmaktadır. Disneyleşme (Disneyfication) de denilen Disneyland’ın küreselleşerek tüm dünyaya yayılması ve Türkiye’de de mekânsal yansımalar bulması özellikle İstanbul kenti üzerinde rahatlıkla gözlemlenmektedir. Sadece çocuklara özel bir eğlence mekânı olarak ortaya çıkan ve çocuklara gerçek dünyanın bir simülasyonunu sunan bu eğlence merkezleri toplumsalın yeniden üretilmesini sağlayarak yapay bir toplumsallaşma ortaya çıkarmaktadır. Tüketim, öğrenme ve eğlencenin bir aradalığına sahne olan bu mekânlar aynı zamanda “öğrence mekânları” olarak da görülmektedir. Bu eğlence merkezleri kentlerde çocuk merkezli yeni tüketim mekânları yaratmakta ve bunun yanı sıra mekânın yeni bağlamlarda bir tüketim nesnesi haline geldiğini de göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abbasoğlu Ermiyagil, M. S., Sunalp Gürçınar, C. (2015). Kentsel Mekânın Gelişiminde Çocuk Oyun Alanlarının Rolü: K.K.T.C.’de Yeni Kent Gönyeli Örneği, İdealkent Dergisi, S.17, ss. 12-45.
- Aksakal, Nalan (2015). Theoretical view to the approach of the edutainment. Paper presented at the 5th World Conference on Learning, Teaching and Educational Leadership (WCLTA 2014). Procedia - Social and Behavioral Sciences, 186, ss.1232-1239.
- Aksoy, Y. (2011). “Çocuk Oyun Alanları Üzerine Bir Araştırma İstanbul, Isparta, Eskişehir Erzurum, Kayseri, Ankara, Zonguldak ve Trabzon İlleri Örneği, İstanbul Aydın Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 3(6), ss.82-106.
- Alsayyad N., Massoumi M. (2015). Dindarlık ve Kentsel Mekânın Yeniden Üretimi: Fundamentalist Bir Kentin Olabilirliği, (Çev. Şevket Emek Ataman), İstanbul: Litera Yayıncılık.
- Aktaş, E. (2003). Avrupa’daki Eğlence Parklarında Mekânların Biçimlenişi ve Sirkülasyon İlişkileri Üzerine Bir Araştırma, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Trabzon.
- Alver, K. (2010). Siteril Hayatlar, Ankara: Hece Yayınları.
- Anikina, O. V., Yakimenko, E. V. (2015). Edutainment As A Modern Technology of Education, Procedia- Social and Behavioral Sciences 166, ss. 475-479.
- Arthur, D. (2016). “The Ethicality of Immersive Sponsorship Within a Childern’s Edutainment Center” Making a Difference Through Marketing: A Quest for Diverse Perspectives (Ed.: Carolin Plewa ve Jodie Conduit), Springer.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Nazife Gürhan
*
0000-0001-7590-0095
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Ağustos 2018
Gönderilme Tarihi
31 Mayıs 2018
Kabul Tarihi
1 Ağustos 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 9 Sayı: 24
Cited By
Bir Müzenin Dönüşümü: Öğrence Mekânı Olarak Mardin Müzesi
OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.26466/opus.816832