Primary School Teachers’ Perspectives on Technology- and Artificial Intelligence-Based Interventions to Support Students with Writing Difficulties

Öz

This study aimed to examine primary school teachers’ observations and experiences regarding students with writing difficulties, with particular attention to how these difficulties appear during the writing process, their academic implications, classroom support practices, and the use of technology- and artificial intelligence-based tools. The study was conducted within a qualitative research framework using a phenomenological design. The participants were 30 primary school teachers working in the Reşadiye district of Tokat during the 2025-2026 academic year who had experience teaching students with writing difficulties. Data were collected through semi-structured interviews and analyzed using content analysis. The findings showed that writing difficulties were not limited to handwriting legibility and letter formation, but were also evident in process-related aspects such as initiating and sustaining writing, writing speed, motivation, and spatial organization. These difficulties were found to affect students’ ability to complete written tasks and demonstrate their knowledge through academic work. Teachers mainly relied on individualized instruction, task adaptation, repetition, feedback, process monitoring, and family cooperation when supporting these students. Digital and artificial intelligence-based tools were considered useful particularly for motivation, feedback, and individualized support; however, teachers emphasized the need for their controlled and pedagogically appropriate use. The findings suggest that support for writing difficulties should be planned according to students’ individual needs and sustained under teacher guidance.

Anahtar Kelimeler

• writing difficulties
• primary school teachers
• primary education
• digital tools
• artificial intelligence

Etik Beyan

The planning and implementation of this study were approved by the Ethics Committee for Educational Sciences Research at Tokat Gaziosmanpaşa University with the decision dated February 26, 2026 and numbered 02-38.

Sınıf Öğretmenlerinin Yazma Güçlüğü Yaşayan İlkokul Öğrencilerini Desteklemede Teknoloji ve Yapay Zekâ Tabanlı Müdahalelere Yönelik Görüşleri

Öz

Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin yazma güçlüğü yaşayan ilkokul öğrencilerine ilişkin gözlem ve deneyimlerini; güçlüğün yazma sürecindeki görünümü, akademik yansımaları, sınıf içi destek uygulamaları ile teknoloji ve yapay zekâ tabanlı araçların kullanımı bağlamında incelemektir. Araştırma, nitel araştırma yaklaşımı kapsamında olgubilim deseninde yürütülmüştür. Çalışma grubunu, 2025-2026 eğitim-öğretim yılında Tokat ili Reşadiye ilçesinde görev yapan ve yazma güçlüğü yaşayan öğrencilerle çalışma deneyimine sahip 30 sınıf öğretmeni oluşturmuştur. Veriler yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla toplanmış ve içerik analiziyle çözümlenmiştir. Bulgular, yazma güçlüğünün yalnızca okunaklılık ve harf biçimlendirme sorunlarıyla sınırlı olmadığını; yazmaya başlama ve sürdürme, yazma hızı, motivasyon ve mekânsal düzen gibi süreç özelliklerinde de belirginleştiğini göstermiştir. Bu güçlüklerin öğrencilerin yazılı görevleri tamamlama ve sahip oldukları bilgiyi akademik ürünlere yansıtma süreçlerini olumsuz etkileyebildiği belirlenmiştir. Öğretmenlerin destek sürecinde bireyselleştirilmiş öğretim, görev uyarlama, tekrar, geri bildirim, süreç izleme ve aile iş birliğine ağırlık verdikleri görülmüştür. Dijital ve yapay zekâ tabanlı araçlar ise özellikle motivasyon, geri bildirim ve bireysel destek açısından yararlı bulunmakla birlikte, öğretmenler bu araçların kontrollü ve pedagojik amaçlara uygun biçimde kullanılmasını gerekli görmektedir. Sonuçlar, yazma güçlüğüne yönelik desteğin öğrencinin bireysel gereksinimlerine göre planlanan ve öğretmen rehberliğinde sürdürülen bir süreç olarak ele alınması gerektiğine işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• yazma güçlüğü
• sınıf öğretmeni
• ilkokul
• dijital araçlar
• yapay zekâ

Etik Beyan

Bu araştırmanın planlanması ve yürütülmesi, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Eğitim Bilimleri Araştırmaları Etik Kurulu’nun 26.02.2026 tarihli ve 02-38 sayılı kararıyla etik açıdan uygun bulunmuştur.

Kaynakça

1. Akyol, H., & Sever, E. (2019). Okuma yazma güçlüğü ve bir eylem araştırması: İkinci sınıf örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(3), 685–707. https://doi.org/10.16986/HUJE.2018040667
2. Ateş, S., Çetinkaya, Ç., & Yıldırım, K. (2014). Elementary school classroom teachers’ views on writing difficulties. International Online Journal of Educational Sciences, 6(2), 475–493.
3. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 231–274.
4. Baş, T., & Akturan, U. (Ed.). (2017). Nitel araştırma yöntemleri: NVivo ile nitel veri analizi, örnekleme, analiz, yorum (3. bs.). Seçkin Yayıncılık.
5. Başar, M., & Alkan, G. (2020). Disgrafili öğrencilerin yazma hatalarının incelenmesi. Millî Eğitim Dergisi, 49(227), 371–388.
6. Başar, M., & Göncü, A. (2018). Sınıf öğretmenlerinin öğrenme güçlüğüyle ilgili kavram yanılgılarının giderilmesi ve öğretmen görüşlerinin değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(1), 185–206. https://doi.org/10.16986/HUJE.2017027934
7. Berk, N., & Hava, K. (2026). Sınıf öğretmenlerinin yapay zekâ okuryazarlık düzeyleri, yapay zekâya yönelik kaygıları ve tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 13(1), 51–68. https://doi.org/10.51725/etad.1808631
8. Çavdarlı, S. D., & Karadağ Yılmaz, R. (2022). Sınıf öğretmenlerinin uzaktan eğitim sürecinde okuma ve yazma güçlüğü çeken öğrencilerin yaşadıkları sorunlara ilişkin görüşleri ve çözüm önerileri. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 13(Özel Sayı 1), 89–113.

9. Çelik, D. (2023). Yazma güçlüğü yaşayan öğrencilere yönelik yapılan çalışmaların incelenmesi. Alanyazın, 4(1), 43–61. https://doi.org/10.59320/alanyazin.1216112
10. Çelik, D., & Arslan Özer, D. (2022). Sınıf öğretmenlerinin yazma güçlüğü ile ilgili görüşleri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 10(3), 648–670.
11. Erdoğan, Ö., Gülay, A., & Uzuner, F. G. (2017). Sınıf öğretmenlerinin yazma güçlüğüne ilişkin görüşleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 16(61), 700–718.
12. Graneheim, U. H., & Lundman, B. (2004). Qualitative content analysis in nursing research: Concepts, procedures and measures to achieve trustworthiness. Nurse Education Today, 24(2), 105–112.
13. Karadağ Yılmaz, R., & Kalkan, S. (2022). Uzaktan eğitim sürecinde yazma becerileri: Deneyim ve sorunlara ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(4), 1364–1378. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2022.22.74506-1170042
14. Karataş, A. (2019). İlkokulda yazma güçlüğünün giderilmesi: Eylem araştırması [Yüksek lisans tezi]. Uşak Üniversitesi.
15. Karataş Kır, D. (2021). Sınıf öğretmenlerinin öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin eğitimi hakkındaki görüşlerinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi]. Ordu Üniversitesi.
16. Kaya, B. (2016). Yazma güçlüğü olan bir ilkokul 4. sınıf öğrencisine bitişik eğik yazı öğretimi. Turkish Studies, 11(3), 1407–1434.
17. Kesik, C., & Baş, Ö. (2021). Sınıf öğretmenlerinin perspektifinden EBA ve eğitim portalları ile ilk okuma ve yazma öğretimi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 11(1), 93–115.
18. Kılıç Yılmaz, G. (2019). Sınıf öğretmenlerinin öğrenme güçlükleri ve yaygın gelişimsel bozukluk türlerine ilişkin farkındalıklarının incelenmesi [Yüksek lisans tezi]. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi.
19. Kodan, H. (2016). Yazma güçlüğü olan üçüncü sınıf öğrencisinin el yazısı okunaklılığının geliştirilmesi: Eylem araştırması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 20(2), 523–539.
20. Kurtdede Fidan, N., & Kayar, İ. (2025). Sınıf öğretmenlerinin yapay zekâya bakışı: Uygulamaları, gelecek planları ve endişeleri. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 16(1), 1745–1773. https://doi.org/10.51460/baebd.1583635
21. Kuşdemir, Y., Kurban, H., & Bulut, P. (2018). Yazma güçlüğü yaşayan bir öğrenci ile ilgili eylem araştırması. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 7(2), 1190–1209.
22. Özdemir, C., & Erdoğan, T. (2017). Sınıf öğretmeni adaylarının ilkokuma ve yazma öğretimine ilişkin öz yeterlik inançlarının belirlenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 314–331.
23. Pürsün, T. (2023). Yazma güçlüğü yaşayan bir ilkokul üçüncü sınıf öğrencisinin yazma becerisinin geliştirilmesi. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 12(3), 509–526.
24. Sontay, G., Kazancı, Y., & Karamustafaoğlu, O. (2024). Öğretimde yapay zekâ uygulamaları hakkında sınıf öğretmenleri ne düşünüyor? İstanbul Eğitim Dergisi, 1(1), 98–120.
25. Şahin, F., & Çakır, R. (2018). Çoklu ortam materyallerinin okuma-yazma güçlüğü çeken öğrencilerin okuma-yazma becerileri üzerinde etkisi. Öğretim Teknolojileri ve Öğretmen Eğitimi Dergisi, 7(2), 75–90.
26. Tavşancıl, E., & Aslan, A. E. (2001). Sözel, yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri. Epsilon.
27. Tekin, H., & Ciğerci, F. M. (2025). Yapay zekâ destekli eğitim araçlarının ilkokul matematik öğretiminde kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri. Harran Maarif Dergisi, 10(2), 255–276.
28. Türnüklü, A. (2000). Eğitimbilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: Görüşme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 24, 543–559.
29. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. bs.). Seçkin Yayıncılık.
30. Yıldız, M. (2013). Yazma güçlüğü (disgrafi) olan bir ilkokul 2. sınıf öğrencisinin el yazısı okunaklılığının geliştirilmesi: Eylem araştırması. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(4), 281–310.