Otizm Spektrum Bozukluğu Olan Çocuk ve Ebeveynlerinin, Ebeveyn-Çocuk Etkileşimlerinin Normal Gelişim Gösteren Çocuk ve Ebeveynleri ile Karşı laştırılması
Abstract
Bu araştırmada, normal gelişim gösteren (NG) çocuklar (n=30) ve otizm spektrum bozukluğu olan (OSB) çocuklar (n=30) ile ebeveynlerinin etkileşimsel davranışlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma grubunda yer alan ebeveynlerin çocukları ile etkileşimlerinin görüntü kayıtları alınmış, kaydedilen görüntü kayıtları Ebeveyn Davranışını Değerlendirme Ölçeği-Türkçe Versiyonu (EDDÖ-TV; Diken, 2009) ve Çocuk Davranışını Değerlendirme Ölçeği-Türkçe Versiyonu (ÇDDÖ-TV; Diken, 2009) uygulanarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular ışığında, OSB olan çocuk ebeveynlerinin çocuklarına yönelik etkileşimlerinde NG çocukların ebeveynlerine oranla daha düşük düzeyde duygusal ifade edici ve yanıtlayıcı etkileşim davranışları sergiledikleri belirlenirken, yönlendirici ve başarı odaklı etkileşim davranışlarında NG çocuk ebeveynleri ile OSB olan çocuk ebeveynleri arasında farklılığa rastlanılmamıştır. Bununla birlikte OSB olan çocukların ebeveynleri ile olan etkileşimlerinde, NG çocuklara oranla daha düşük düzeyde dikkat ve başlatma etkileşim davranışlarına sahip oldukları bulguları elde edilmiştir. Araştırma bulguları, erken çocukluk döneminde OSB olan çocuklar ve NG Türk çocukları ile ebeveynlerinin etkileşimsel davranışları bağlamında ilgili araştırmalar çerçevesinde tartışılmış ve ileri araştırmalara yönelik önerilere yer verilmiştir .
Keywords
Kaynakça
- Adamson, L.B., McArthur, D., Markov,Y., Dunbar, B., & Bakeman, R. (2001). Autism and joint attention: Young children’s responses to maternal bids. Journal of Applied Developmental Psychology ,22(4), 439– 453.
- Ainsworth, M. D. S., Blehar, M. C., Waters, E., & Wall, S. (l978). Patterns of attachment: A psychological study of the strange situation. Hillsdale, NJ: Erlbaum.
- Aldred, C., Green, J., & Adams, C. (2004). A new social communication intervention for children with autism: Pilot randomised controlled treatment study suggestingeffectiveness. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 45, 1420–1430.
- Bailey, D.B., & Wolery, M. (1992). Teaching infants and preschoolers withdisabilities.(2nd ed.). Englewood Cliffs: Prentice Hall.
- Bainbridge-Brigham, N., Yoder, P.J., Jarzynka, M.A., & Tapp, J. (2010). The sequentialrelationship between parent attentional cues and sustained attention to objects in young children with autism. Journal of Autism and Developmental Disorders,40(2), 200-208.
- Bettelheim, B. (1967). The empty fortress: infantile autism and the birth of the self. NewYork: Free Press.
- Bowlby, J. (1982). Attachment and loss, vol. 1: Attachment (2nd ed.) New York: Basic Books.
- Brigham,B., N., Yoder, P.J., Jarzynka, M.A., & Tapp, J. (2010). The sequential relationship between parent attentional cues and sustained attention to objects in young children with autism. Journal of Autism and Developmental Disorders, 40(2), 200-208.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
17 Ocak 2016
Gönderilme Tarihi
17 Ocak 2016
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2015 Cilt: 7 Sayı: 2