Yatılı bölge ortaokulundaki öğrenci ve öğretmenlerin okul-aile iletişimine ilişkin bakış açıları

Öz

Bu çalışmanın amacı yatılı bölge ortaokulu öğrenci ve öğretmenlerinin okul-aile iletişimine ilişkin bakış açılarını incelemektir. Çalışma nitel araştırma yönteminin fenomenoloji desenine göre gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2018-2019 yılının bahar döneminde Niğde ili Ulukışla ilçesinde yatılı bölge ortaokulunun farklı sınıflarında öğrenim gören, farklı aile yapısına sahip, farklı cinsiyette ve başarı düzeyinde altı öğrenci ve farklı disiplinlerden, farklı yaş seviyesinde ve farklı aile iletişimine sahip üç öğretmen oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme kullanılmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler, betimsel ve içerik analiz türü ile analiz edilmiştir. Araştırmada öğrenci ve öğretmenlerin okul-aile iletişimini öğrencilerin eğitim ve öğretim faaliyetlerinin desteklenmesi olarak algıladıkları anlaşılmıştır. Öğrenciler ve öğretmenler tarafından en çok dile getirilen iletişim kaynakları; telefonla görüşme, veli toplantısı, aile ziyareti ve telefon mesajdır. Araştırmada öğrencilerin iletişim kurmaya istekli oldukları ve akademik başarı konusunda iletişim kurdukları belirlenmiştir. Öğretmenlerin ise öğrencilerin akademik başarısının yanı sıra öğrenci sorunları ve maddi konularda iletişim kurdukları tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmenlerin akademik başarı, sosyal etkinlikler ve ev yaşantısı konularında iletişim kurulmasını istedikleri sonucuna ulaşılmıştır. Aile-okul iletişiminde yaşanan sorunlar ile ilgili olarak her iki katılımcı grupta da ortak olan görüşler; uzaklık, uygun görüşme zamanı, ailenin ilgisizliği ve ekonomik şartlardır. Katılımcılar çözüm önerisi olarak aile ziyaretlerinin gerçekleştirilmesini, sosyal etkinliklerin düzenlenmesini, velinin ilgisinin artırılmasını ve farklı iletişim kaynaklarının kullanılmasını önermişlerdir. Araştırma bulguları ve sınırlılığından hareketle okul-aile iletişiminin artırılmasına yönelik önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Okul-aile iletişimi
• yatılı bölge ortaokulu
• , öğrenci görüşleri,
• öğretmen görüşleri

Evaluation of the opinions of boarding district secondary school students and teachers on school-family communication

Öz

The aim of this study is to examine the opinions of boarding district secondary school students and teachers on school-family communication. The study was carried out according to the phenomenology of the qualitative research method. The participants consisted of six students and three teachers. Students were from the different family structure, gender and academic achievement level. Students also studied in different classes of the boarding district secondary school in a district of central anatolia region in the spring term of 2018-2019. On the other hand, teachers were from the different disciplines, age levels and family communication. Semi-structured interview was employed as data collection tool. The data obtained from the interviews were analyzed with descriptive and content analysis. In the study, it was understood that students and teachers perceived school-family communication as supporting students' education and teaching activities. The most cited sources of communication by students and teachers; telephone conversation, parent meeting, family visit and telephone message. In the study, it was determined that the students are willing to communicate and they communicate about academic achievement. Teachers, on the other hand, were found to communicate with students' academic achievement as well as student problems and financial issues. In addition, it was concluded that the teachers wanted to communicate about academic success, social activities and home life. The common opinions of both participating groups regarding the problems in family-school communication; distance, suitable meeting time, family apathy and economic conditions. Participants suggested carrying out family visits, organizing social events, increasing the parents' interest and using different communication sources as a solution proposal. Based on the findings and limitations of the research, suggestions were made to increase the school-family communication.

Anahtar Kelimeler

• School-family communication
• boarding district secondary
• student opinions
• teacher opinions

Kaynakça

1. Acat, B., ve Dönmez, İ. (2009). To compare student centred education and teacher centred education in primary science and technology lesson in terms of learning environments. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 1(1), 1805-1809.
2. Adams, M. B., Womack, S. A., Shatzer, R. H., & Caldarella, P. (2010). Parent involvement in school-wide social skills instruction: Practice and perceptions of a home note program.
3. Akbaşlı, S., ve Diş, O. (2019). Öğretmen Görüşlerine Göre Okul-Aile İşbirliğinin Okul Ortamına Yararları. Electronic Turkish Studies, 14(7).
4. Aksoy, N. (2008). Multigrade schooling in Turkey: an overview. International Journal of Educational Development, 28(2), 218-228.
5. Aktamis, H., & Ergin, O. (2007). Investegating the relationship between science process skills and scientific creativity. Hacettepe Universitesi Egitim Fakultesi Dergisi-Hacettepe University Journal of Education, (33), 11-23.
6. Aslanargun, E. (2007). Okul-Aile İşbirliği Ve Öğrenci Başarısı Üzerine Bir Tarama Çalışma. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(18), 119-135.
7. Atac, E. (2003). Opening speech for he panel named “Teacher education in the 21st century: Evaluation of teacher education in Turkey”.(March 18). Anadolu Universitesi Egitim Fakultesi Dergisi, 13(2), 1-31.
8. Atayeter, H. (2004). İlköğretim Okullarında Okul Aile İşbirliği. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.

9. Aydoğan, İ. (2006). İlköğretim okullarında okul-çevre ilişkilerinin düzeyi. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 1(2), 121-136.
10. Balkar, B. (2009). Okul-aile işbirliği sürecine ilişkin veli ve öğretmen görüşleri üzerine nitel bir çalışma. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(36), 105-123.
11. Başol, G., ve Zabun, E. (2014). Seviye belirleme sınavında başarının yordayıcılarının incelenmesi: Dershaneye gitme, mükemmeliyetçilik, ana-baba tutumu ve sınav kaygısı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 14(1), 63-87.
12. Binicioğlu, G. (2010). İlköğretimde okul-aile iletişim etkinlikleri: Öğretmen ve veli görüşleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
13. Brembeck, C., & Keller, R. (1970). Educational Planning Project: an evaluatioi and recommendations'. Report submitted to USAID/K.
14. Browne, T. B., Carlson, T. B., & Hastie, P. A. (2004). A comparison of rugby seasons presented in traditional and sport education formats. European Physical Education Review, 10(2), 199-214.
15. Bryman, A., & Burgess, R. G. (1994). Reflections on qualitative data analysis. Analyzing qualitative data, 216-226. London: Routledge.
16. Burns, C. P., & Roe, B. D. ve Ross EP (1992). Teaching Reading in Today’s Elementary. Boston Houghton Mifflin Company.
17. Chaiklin, S. (2003). The zone of proximal development in Vygotsky’s analysis of learning and instruction. Vygotsky’s educational theory in cultural context, 1(2), 39-64.
18. Çakıroğlu, E. ve Çakıroğlu, J. (2003). Reflections on teacher education in Turkey. European Journal of Teacher Education, 36(2): 253–264.
19. Çalışkan, N. ve Ayık, A., (2015). Okul aile birliği ve velilerle iletişim. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 69-82.
20. Çiftçi, Ş. K. ve Cin, F. M. (2017). What matters for rural teachers and communities? educational challenges in rural Turkey. Compare: A Journal of Comparative and International Education. doi: 10.1080/03057925.2017.1340150.
21. Dam, L. (2008). In-service teacher education for learner autonomy. IATEFL Learner Autonomy SIG, 11(6), 20-28.
22. Damga, S. (2008). YİBO ve Taşımalı İlköğretim Okullarında Yeni İlköğretim Programının Uygulanabilirliğinin Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
23. Dinç, B. (2009). Eğitime ailenin katılımı. Okul, aile ve çevre işbirliği. Eskişehir: Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
24. Doğan, E. (1995). Ankara merkez ilçelerindeki ilköğretim okullarında okul-aile iletişiminin engelleri. Yayınlanmamış, Yüksek Lisans Tezi). HÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara, 11.
25. Eastman, G. (1988). Family Involvement in Education. Bulletin No. 8926. ERIC Clearinghouse.
26. Erdem, A. R., & Şimşek, N. (2009). The Succes of Primary School Administrators in Making The School Attractive to Parents to Contribute The Education. Elementary Education Online, 8(2), 357-378.
27. Erlandson, D. A., Harris, E. L., Skipper, B. L., & Allen, S. D. (1993). Doing inquiry. A naturalistic guide to methods. London: Sage Publications.
28. Ezzy, D. (2002). Qualitative Analysis: Practice and innovation. London: Routledge
29. Griffin, D. ve Galassi, J. P. (2018). Parent perceptions of barriers to academic success in a rural middle school, Professional School Counseling, 14(1), 87-100.
30. Griffin, D., & Steen, S. (2010). School-family-community partnerships: Applying Epstein's theory of the six types of involvement to school counselor practice. Professional School Counseling, 13(4), 2156759X1001300402.
31. Gümüşeli, A. İ. (2004). Ailenin katılım ve desteğinin öğrenci başarısına etkisi. Özel okullar birliği bülteni, 2(6), 14-17.
32. Hayes, R. (2006). Operations, strategy, and technology: pursuing the competitive edge. Strategic Direction.
33. Hayes, W. (2006). The Progressive Education Movement: Is it Still a Factor in Today's Schools?. Rowman & Littlefield Education. 15200 NBN Way, PO Box 191, Blue Ridge Summit, PA 17214-0191.
34. Holmes-Smith, C.E. & Coote, L. (2006). Structural equation modelling: from the fundamentals to advanced topics, School Research, Evaluation and Measurement Services, Education & Statistics Consultancy, Statsline
35. İnal, U ve Sadık, F. (2014). Yatılı ilköğretim bölge okullarının okul yaşam kalitesine ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(2), 169-194.
36. Jaramillo, J. A. (1996). Vygotsky's sociocultural theory and contributions to the development of constructivist curricula. Education, 117(1), 133-141.
37. Kahraman, H. T. (2009). Designing and application of web-based adaptive intelligent education system (Doctoral dissertation, Ph. D. Thesis, Institute of Science and Technology, Ankara).
38. Karaman, A. C., & Tochon, F. V. (2007). International student teaching in world language education: Critical criteria for global teacherhood. Critical Inquiry in Language Studies, 4(2-3), 237-264.
39. Kasatura, İ. (1991). Okul başarısından hayat başarısına. İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi.
40. Kaşıkçı, M. (1996). İlköğretimde velilerle işbirliği kurmada öğretmenlerin kendi yeterlikleriyle ilgili görüşleri. Yayınlanmamış, Yüksek Lisans Tezi. AÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara, 137.
41. Kırımoğlu, H., Filazoğlu Çokluk, G., & Yıldırım, Y. (2010). Yatılı ilköğretim bölge okulu 6. 7. ve 8. Sınıf öğrencilerinin spor yapma durumlarına göre yalnızlık ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi.(Hatay ili örneği). Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3, 101-108.
42. Kızılaslan, I. (2012). Teaching in rural Turkey: Pre-service teacher perspectives. European Journal of Teacher Education, 35 (2), 243–254.
43. Kilic, A. (2010). Learner-Centered Micro Teaching in Teacher Education. Online Submission, 3(1), 77-100.
44. Lincoln, Y. G., & Guba, E. (1985). E. 1985. Naturalistic Inquiry. London, Sage Publications. Contextualization: Evidence from Distributed Teams.” Information Systems Research, 16(1), 9-27.
45. Mattingly, D. J., Prislin, R., McKenzie, T. L., Rodriguez, J. L., & Kayzar, B. (2002). Evaluating evaluations: The case of parent involvement programs. Review of educational research, 72(4), 549-576.
46. MEB (2012). Öğretmen yeterlilikleri. Erişim tarihi: 18 Mart 2019. http://otmg.meb.gov.tr
47. MEB, (2003). MEB eğitim araçları inceleme yönetmeliğinde değişiklik yapılmasına dair yönetmelik. MEB Dergisi, T. C, 66, 2551.
48. Öğdül, H. G. (2010). Urban and rural definitions in regional context: A case study on Turkey. European Planning Studies, 18 (9), 1519–1541.
49. Özbaş, M., & Badavan, Y. (2009). İlköğretim okulu yöneticilerinin okul-aile ilişkileri konusunda yapmaları gereken ve yapmakta oldukları işler. Eğitim ve Bilim, 34(154).
50. Özgan, H., & Aydın, Z. (2010). Okul-aile işbirliğine ilişkin yönetici, öğretmen ve veli görüşleri [The opinions of administrators, teachers and parents about school-family cooperation]. Education Sciences, 5(3), 1169-1189.
51. Powell, D. R., Son, S. H., File, N., & San Juan, R. R. (2010). Parent–school relationships and children's academic and social outcomes in public school pre-kindergarten. Journal of school psychology, 48(4), 269-292.
52. Prewitt-Diaz, J. O. (1989). The process and procedures for identifying exceptional language minority children. Division of Curriculum and Instruction, the Pennsylvania State University.
53. Şahin, A. (2018). Critical issues in Islamic education studies: Rethinking Islamic and Western liberal secular values of education. Religions, 9(11), 335.
54. Şaşan, H. H. (2002). Yapılandırmacı öğrenme. Yaşadıkça Eğitim, 74(75), 49-52.
55. Şeker, M. (2009). İlköğretim 5. Sınıf öğrencilerinin performans görevlerindeki başarıları ile ailelerinin eğitim-öğretim çalışmalarına katılım düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
56. Şentürk, C. (2009). Eğitimde yeniden yapılanma ve yapılandırmacılık.[Restructuring and constructivism in education]. Retrieved April, 5, 2010.
57. Şişman, M. (2013). Eğitim bilimine giriş (11. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
58. Tekışık, H. H. (2009). Türkiye’nin öğretmen yetiştirme çıkmazı. Eğitimde Yansımalar IX: Türkiye’de öğretmen yetiştirme çıkmazı (sf. 27-36). Ulusal Sempozyum. Ankara, 12-13.
59. Tourish, D., & Hargie, O. D. (1998). Communication between managers and staff in the NHS: trends and prospects. British Journal of Management, 9(1), 53-71.
60. Tudge, J. (1990). Collaborative Problem Solving in the Zone of Proximal Development. Annual Conference of the American Educational Research Association. Boston.
61. Ünal, A., Yildirim, A., & Çelik, M. (2010). Analysis of perceptions of primary school principals and teachers about parents. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23, 261-272.
62. Van Harrison, R. (2003). The uncertain future of continuing medical education: commercialism and shifts in funding. Journal of Continuing Education in the Health Professions, 23(4), 198-209.
63. Van Manen, T. G. (2007). Sociaal Cognitieve Vaardigheden Test-Handleiding. Bohn Stafleu van Loghum.
64. Von Glasersfeld, E. (1995). A constructivist Appoach to Teaching. Constructivism in education, 3-16.
65. Vygotsky, L. S. (1978). Socio-cultural theory. Mind in society, 52-58.
66. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde bilimsel araştırma yöntemleri (9. Bas.). Seçkin Yayıncılık: Ankara.
67. Yılmaz, A. (2012). Yatılı ilköğretim bölge okulları sorunlarının öğrenci algılarına göre değerlendirilmesi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 11(3), 659 -679.