Examining University Students' Acceptance of Online Learning in Terms of Some Variables

Öz

The aim of this study is to determine university students’ levels of acceptance of online learning (AOL) and to examine whether these levels differ significantly based on variables such as gender, field of study, internet access at home, having a personal computer, grade, program type, grade point average (GPA), and parental education levels. The study was conducted using a quantitative survey design, and the sample consisted of 522 university students. Data were collected using the “Online Learning Acceptance Scale” and analyzed through descriptive statistics such as arithmetic mean, standard deviation, minimum, and maximum values, as well as inferential statistics including independent samples t-test and one-way ANOVA. According to the findings, students' overall levels of AOL were found to be high. Male students exhibited significantly higher acceptance levels compared to female students. Students who had internet access and a personal computer at home reported significantly higher acceptance levels than those who did not. In terms of grade level, third-year students demonstrated significantly greater acceptance than first-year students. When comparing different academic programs, students enrolled in social sciences and technical fields had higher acceptance levels than those in health sciences. Students whose mothers were university graduates reported significantly higher acceptance levels than those whose mothers were illiterate or had completed only primary, middle, or high school. Similarly, students whose fathers had completed high school or university education had higher acceptance levels than those whose fathers were illiterate. On the other hand, no significant differences were found in students’ acceptance levels based on field of study (i.e., social sciences, technical programs, or health sciences) or overall GPA.

Anahtar Kelimeler

• University students
• Acceptance of online learning
• Distance learning

Üniversite Öğrencilerinin Çevrimiçi Öğrenmeyi Kabulünün Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin çevrimiçi öğrenmeyi kabul düzeylerini (AOL) belirlemek ve bu düzeylerin cinsiyet, öğrenim alanı, evde internet erişimi, kişisel bilgisayara sahip olma, sınıf, program türü, not ortalaması (GPA) ve ebeveyn eğitim düzeyleri gibi değişkenlere göre anlamlı bir şekilde farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Çalışma nicel tarama deseni kullanılarak yürütülmüş ve örneklemi 522 üniversite öğrencisinden oluşmuştur. Veriler “Çevrimiçi Öğrenme Kabul Ölçeği” kullanılarak toplanmış ve aritmetik ortalama, standart sapma, minimum ve maksimum değerleri gibi betimsel istatistiklerin yanı sıra bağımsız örneklemler t-testi ve tek yönlü ANOVA'yı içeren çıkarımsal istatistiklerle analiz edilmiştir. Bulgulara göre, öğrencilerin genel AOL düzeyleri yüksek bulunmuştur. Erkek öğrenciler kız öğrencilere kıyasla anlamlı derecede daha yüksek kabul düzeyleri göstermiştir. Evde internet erişimi ve kişisel bilgisayarı olan öğrenciler, olmayanlara kıyasla anlamlı derecede daha yüksek kabul düzeyleri bildirmiştir. Sınıf düzeyi bakımından, üçüncü sınıf öğrencileri birinci sınıf öğrencilerine göre anlamlı derecede daha fazla kabul göstermiştir. Farklı akademik programlar karşılaştırıldığında, sosyal bilimler ve teknik alanlarda kayıtlı öğrencilerin kabul düzeyleri sağlık bilimleri alanlarındaki öğrencilere göre daha yüksekti. Anneleri üniversite mezunu olan öğrenciler, anneleri okuma yazma bilmeyen veya yalnızca ilkokul, ortaokul veya liseyi bitirmiş olanlara göre anlamlı derecede daha yüksek kabul düzeyleri bildirdiler. Benzer şekilde, babaları lise veya üniversite mezunu olan öğrencilerin kabul düzeyleri, babaları okuma yazma bilmeyenlere göre daha yüksekti. Öte yandan, öğrencilerin kabul düzeylerinde çalışma alanına (yani sosyal bilimler, teknik programlar veya sağlık bilimleri) veya genel not ortalamasına göre anlamlı bir fark bulunamamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Üniversite öğrencileri
• Çevrimiçi öğrenmenin kabulü
• Uzaktan eğitim

Kaynakça

1. Adnan, M., & Boz-Yaman, B. (2017). Mühendislik öğrencilerinin e-öğrenmeye dair beklenti, hazırbulunuşluk ve memnuniyet düzeyleri. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 8(2), 218–243.
2. Aguilera-Hermida, A. P. (2020). College students’ use and acceptance of emergency online learning due to COVID-19. International Journal of Educational Research Open, 1, 100011. https://doi.org/10.1016/j.ijedro.2020.100011
3. Akbari, M., Danesh, M., Rezvani, A., Javadi, N., Banihashem, S. K., & Noroozi, O. (2023). The role of students’ relational identity and autotelic experience for their innovative and continuous use of e-learning. Education and Information Technologies, 28(2), 1911–1934. https://doi.org/10.1007/s10639-022-11272-5
4. Akyürek, M. İ., & Battal, A. (2024). Adaptation of students’ acceptance of online learning scale into Turkish: Validity and reliability study. Turkish Online Journal of Distance Education, 25(4), 97–108. https://doi.org/10.17718/tojde.1352331
5. Alami, Y., & El Idrissi, I. (2022). Students’ adoption of e-learning: Evidence from a Moroccan business school in the COVID-19 era. Arab Gulf Journal of Scientific Research, 40(1), 54–78. https://doi.org/10.1108/AGJSR-05-2022-0052
6. Alenezi, A. R., Abdul Karim, A. M., & Veloo, A. (2010). An empirical investigation into the role of enjoyment, computer anxiety, computer self-efficacy and internet experience in influencing the students' intention to use e-learning: A case study from Saudi Arabian governmental universities. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 9(4), 22–34. Retrieved from http://www.tojet.net/articles/943.pdf
7. Al-Jarf, R. (2004, June). Intercultural communication: Saudi, Ukrainian and Russian students online. Paper presented at the 37th National Educational Computing Conference (NECC), New Orleans, Louisiana, USA.
8. Bahadır, F. (2020). Raylı sistemler programı öğrencilerinin e-öğrenmeye hazırbulunuşluklarının incelenmesi: Refahiye meslek yüksekokulu örneği. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi/Journal of Higher Education and Science, 10(2), 310–317. https://doi.org/10.5961/jhes.2020.392

9. Bakhtiar, A., Webster, E. A., & Hadwin, A. F. (2018). Regulation and socio-emotional interactions in a positive and a negative group climate. Metacognition and Learning, 13, 57–90. https://doi.org/10.1007/s11409-017-9178-x
10. Baltacı, S., Bütüner, S. Ö., & Çalışkan, E. (2022). Ilköğretim matematik öğretmen adaylarının çevrimiçi öğrenmeye yönelik öz-yeterlik düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(Özel Sayı), 472–508.
11. Baykan, Z., Poyrazoğlu, S., & Akşehirli Seyfeli, M. Y. (2023). Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinin kendi kendine öğrenmeye ve çevrimiçi öğrenmeye yönelik hazırbulunuşluklarının değerlendirilmesi. Tıp Eğitimi Dünyası, 22(67), 29–43.
12. Beldad, A. D., & Hegner, S. M. (2018). Expanding the technology acceptance model with the inclusion of trust, social influence, and health valuation to determine the predictors of German users’ willingness to continue using a fitness app: A structural equation modeling approach. International Journal of Human–Computer Interaction, 34(9), 882–893. https://doi.org/10.1080/10447318.2017.1403220
13. Briggs, M. A., Thornton, C., McIver, V. J., Rumbold, P. L. S., & Peart, D. J. (2023). Investigation into the transition to online learning due to the COVID-19 pandemic, between new and continuing undergraduate students. Journal of Hospitality, Leisure, Sport & Tourism Education, 32, 100430. https://doi.org/10.1016/j.jhlste.2023.100430
14. Casaló, L. V., Flavián, C., & Guinalíu, M. (2008). The role of satisfaction and website usability in developing customer loyalty and positive word-of-mouth in the e-banking services. International Journal of Bank Marketing, 26(6), 399–417. https://doi.org/10.1108/02652320810902433
15. Chakraborty, P., Mittal, P., Gupta, M. S., Yadav, S., & Arora, A. (2021). Opinion of students on online education during the COVID‐19 pandemic. Human Behavior and Emerging Technologies, 3(3), 357–365.
16. Chang, C.-C., Yan, C.-F., & Tseng, J.-S. (2012). Perceived convenience in an extended technology acceptance model: Mobile technology and English learning for college students. Australasian Journal of Educational Technology, 28(5), 809–826. https://doi.org/10.14742/ajet.818
17. Culduz, M. (2024). Benefits and challenges of e-learning, online education, and distance learning. In Incorporating the human element in online teaching and learning. IGI Global. https://doi.org/10.4018/979-8-3693-4131-5.ch001
18. Darley, W. K. (2021). Doctoral education in business and management in Africa: Challenges and imperatives in policies and strategies. International Journal of Management in Education, 19(2), 100504. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2021.100504
19. Dawson, B., & Trapp, R. G. (2001). Probability related topics to make inferences about the data. In Basic and clinical biostatistics (3rd ed.). Lange Medical Books / McGraw-Hill Medical Publishing Division.
20. Demir, Ö. (2013). Eğitim fakültesi öğrencilerinin e-öğrenme araçlarını kabul düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi.
21. Demir-Öztürk, S., & Eren, E. (2020). Değerlendirme aracı olarak oyunlaştırma platformlarının kullanımının öğrencilerin derse katılım ve akademik motivasyonlarına etkisi. Asya Öğretim Dergisi, 8(1), 47–65. https://dergipark.org.tr/tr/pub/aji/issue/54959/710188
22. Dhawan, S. (2020). Online learning: A panacea in the time of COVID-19 crisis. Journal of Educational Technology Systems, 49(1), 5–22. https://doi.org/10.1177/0047239520934018
23. Estriegana, R., Medina-Merodio, J.-A., & De-Pablos-Heredero, C. (2021). E-learning acceptance in face-to-face universities due to COVID-19. Journal of Educational Computing Research, 59(8), 1503–1527. https://doi.org/10.1177/21582440231214873
24. Gökbulut, B., & Atay, S. (2021). Investigation of teachers and university students’ attitudes towards e-learning in terms of some variables. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 5(2), 41–64.
25. Gür-Erdoğan, D., Bayat, S., & Şentürk, Ş. (2017). Pedagojik formasyon öğrencilerinin BIT, e-öğrenme ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki ilişki. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 13(7), 148–159.
26. Hacıömeroğlu, G., & Elmalı-Erdem, Ö. (2021). Pre-service teachers’ attitude, self-efficacy, and perceptions of the learning environment regarding distance learning: A mixed method study. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 5(3), 65–87.
27. Hilliard, J., Kear, K., Donelan, H., & Heaney, C. (2020). Students’ experiences of anxiety in an assessed, online, collaborative project. Computers & Education, 143, 103675. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2019.103675
28. Hollister, B., Nair, P., Hill-Lindsay, S., & Chukoskie, L. (2022). Engagement in online learning: Student attitudes and behavior during COVID-19. Frontiers in Education, 7. https://doi.org/10.3389/feduc.2022.851019
29. Kabaran, H., Altıntaş, S., & Kabaran, G. G. (2016). Öğretmen adaylarının eğitsel internet kullanım özyeterlik inançları ile akademik öz-yeterlik inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 2(1), 01–11.
30. Kılıç, M. Y. (2022). Öğretmen adaylarının bilgisayar öz yeterlik algılarının ve e-öğrenmeye yönelik tutum düzeylerinin incelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42(1), 239–271.
31. Kılıç, S. (2013). Örnekleme yöntemleri. Journal of Mood Disorders, 3(1), 44–46. https://doi.org/10.5455/jmood.20130325011730
32. Korkmaz, Ö., Çakır, R., & Tan, S. (2015). Öğrencilerin e-öğrenmeye hazır bulunuşluk ve memnuniyet düzeylerinin akademik başarıya etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 16(3), 219–241.
33. Lee, J.-W. (2010). Online support service quality, online learning acceptance, and student satisfaction. The Internet and Higher Education, 13(4), 277–283. https://doi.org/10.1016/j.iheduc.2010.08.002
34. López, R., Valarezo, A., & Pérez-Amaral, T. (2023). Unleashing the potential of online learning in Spain: An econometric analysis. Telecommunications Policy, 47(6), 102544. https://doi.org/10.1016/j.telpol.2023.102544
35. Maatuk, A. M., Elberkawi, E. K., & Aljawarneh, S. (2022). The COVID-19 pandemic and e-learning: Challenges and opportunities from the perspective of students and instructors. Journal of Computing in Higher Education, 34(1), 21–38. https://doi.org/10.1007/s12528-021-09274-2
36. Mariam, S., Khawaja, K. F., Qaisar, M. N., & Ahmad, F. (2023). Blended learning sustainability in business schools: Role of quality of online teaching and immersive learning experience. The International Journal of Management Education, 21(2), 100776. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2023.100776
37. Mizrak, F. (2023). Enhancing organizational competitiveness through entrepreneurial education, human resources management, and innovation strategies: A VIKOR and fuzzy AHP approach. International Journal of Social and Humanities Sciences Research, 10(100), 2525–2545.
38. Ng, D. T. K., Ching, A. C. H., & Law, S. W. (2023). Online learning in management education amid the pandemic: A bibliometric and content analysis. The International Journal of Management Education, 21(2), 100796. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2023.100796
39. Olcay, A., Döş, B., Sürme, M., & Düzgün, M. (2018). Turizm eğitimi alan öğrencilerin elektronik öğrenmeye hazır bulunuşluklarını belirlemeye yönelik bir çalışma. Kastamonu Eğitim Dergisi, 26(2), 427–438.
40. Ordonez-Feliciano, J. (2009). Self-efficacy and instruction in mathematics (Unpublished doctoral dissertation). Lynn University, Florida.
41. Parida, S., Dhakal, S. P., Dayaram, K., Mohammadi, H., Ayentimi, D. T., Amankwaa, A., & D’Cruz, D. (2023). Rhetoric and realities in Australian universities of student engagement in online learning: Implications for a post-pandemic era. The International Journal of Management Education, 21(2), 100795. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2023.100795
42. Pajares, F., & Johnson, M. J. (1996). Self‐efficacy beliefs and the writing performance of entering high school students. Psychology in the Schools, 33(2), 163–175.
43. Pal, D., & Vanijja, V. (2020). Perceived usability evaluation of Microsoft Teams as an online learning platform during COVID-19 using system usability scale and technology acceptance model in India. Children and Youth Services Review, 119, 105535. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2020.105535
44. Panigrahi, R., Srivastava, P. R., & Sharma, D. (2018). Online learning: Adoption, continuance, and learning outcome—A review of literature. International Journal of Information Management, 43, 1–14. https://doi.org/10.1016/j.ijinfomgt.2018.05.005
45. Raaper, R. (2021). Contemporary dynamics of student experience and belonging in higher education. Critical Studies in Education, 62(5), 537–542. https://doi.org/10.1080/00131911.2021.1965960
46. Rezaei, M., Mohammadi, H. M., Asadi, A., & Kalantary, K. (2008). Predicting e-learning application in agricultural higher education using technology acceptance model. Turkish Online Journal of Distance Education, 9(1), 85–95. Retrieved from http://tojde.anadolu.edu.tr/tojde29/pdf/Volume9Number1.pdf
47. Salloum, S. A., Al-Emran, M., Shaalan, K., & Tarhini, A. (2019). Factors affecting the E-learning acceptance: A case study from UAE. Education and Information Technologies, 24(1), 509–530.
48. Siegle, D., & McCoach, D. (2007). Increasing student mathematics self-efficacy through teacher training. Journal of Advanced Academics, 18(2), 278–312.
49. Sun, P. C., Tsai, R. J., Finger, G., Chen, Y. Y., & Yeh, D. (2008). What drives a successful e-learning? An empirical investigation of the critical factors influencing learner satisfaction. Computers & Education, 50(4), 1183–1202. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2006.11.007
50. Şen-Akbulut, M. (2020). Dijital teknolojilerin eğitimde etkin kullanımı. Bilim ve Teknik, 53(631), 48–55.
51. Şener, Y., Taplak, A. Ş., & Akarsu, R. H. (2022). COVID-19 pandemisi sürecinde hemşirelik öğrencilerinin çevrimiçi öğrenmeye yönelik görüş ve tutumları. Sağlık Bilimlerinde Değer, 12(1), 137–146.
52. Tarım, K., & Uyandıran, A. (2021). Öğretmenlerin ve üniversite öğrencilerinin e-öğrenmeye yönelik tutumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 5(2), 41–64.
53. Topal Deveci, A. (2016). Examination of university students’ level of satisfaction and readiness for e-courses and the relationship between them. European Journal of Contemporary Education, 15(1), 7–23.
54. Tuncer, M. (2020). Nicel araştırma desenleri. In O. Behçet & Ç. Ahmet (Eds.), Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (pp. 205-227). Pegem Akademi Yayıncılık.
55. Türkmen, B., Aşcı, Y., & Uğur-Zor, E. (2020). Covid-19 sosyal izolasyon döneminde meslek yüksekokulu öğrencilerinin e-öğrenmeye hazırbulunuşluk düzeylerinin incelenmesi: Çaycuma Meslek Yüksekokulu örneği. The Journal of International Social Research, 13(72), 691–700.
56. Uyar, A., & Karakuyu, A. (2020). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin e-öğrenmeye yönelik hazırbulunuşlukları. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 7(60), 2905–2914.
57. Ünal, N., Şanlıer, N., & Şengil, A. Z. (2021). Pandemi döneminde üniversite öğrencilerinin çevrimiçi öğrenmeye hazırbulunuşluklarının ve uzaktan eğitime ilişkin deneyimlerinin değerlendirilmesi. İnönü Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Dergisi, 9(1), 89–104. https://doi.org/10.33715/inonusaglik.812109
58. Venkatesh, V. (2000). Determinants of perceived ease of use: Integrating control, intrinsic motivation, and emotion into the technology acceptance model. Information Systems Research, 11(4), 342–365.
59. Wan, Z., Wang, Y., & Haggerty, N. (2008). Why people benefit from e-learning differently: The effects of psychological processes on e-learning outcomes. Information & Management, 45(8), 513–521. https://doi.org/10.1016/j.im.2008.08.003
60. Yıldız, E., & Seferoğlu, S. S. (2020). Uzaktan eğitim öğrencilerinin çevrim içi teknolojilere yönelik öz yeterlik algılarının incelenmesi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 33–46.
61. Yılmaz, R., Sezer, B., & Yurdagül, H. (2019). Üniversite öğrencilerinin e-öğrenmeye hazır bulunuşluklarının incelenmesi: Bartın Üniversitesi örneği. Ege Eğitim Dergisi, 20(1), 180–195.
62. Zabri, S. M., Abakar, Y. M., & Ahmad, K. (2023). Exploring the acceptance of online learning among students in technical and non-technical programmes at a higher education institution. Educational Leadership & Management, 11(1), Article 2284552. https://doi.org/10.1080/2331186X.2023.2284552
63. Zhang, S.-N., Li, Y.-Q., Liu, C.-H., & Ruan, W.-Q. (2019). Critical factors in the identification of word-of-mouth enhanced with travel apps: The moderating roles of Confucian culture and the switching cost view. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 24(5), 422–442. https://doi.org/10.1080/10941665.2019.1572630
64. Zhao, L., Lu, Y., Huang, W., & Wang, Q. (2010). Internet inequality: The relationship between high school students' Internet use in different locations and their Internet self-efficacy. Computers & Education, 55(4), 1405–1423.