Öğretim Elemanları Gözüyle Velilerin Bilgisayar Okuryazarlık Düzeylerinin Web Tabanlı Performans Değerlendirme Programına Yansımaları

Öz

Bu çalışmanın amacı, öğretim elamanları gözüyle velilerin bilgisayar okuryazarlık düzeylerinin web tabanlı performans değerlendirme programına yansımalarını araştırmaktır. Çalışma, 2012-2013 eğitim öğretim yılı güz döneminde Trabzon il merkezinde 109K571 kodlu TÜBİTAK projesinde görevli 10 öğretim elamanı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada özel durum yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak, yarı yapılandırılmış mülakatlar kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel ve içerik analizinde yararlanılmıştır. Çalışmanın sonuçları incelendiği; bilgisayar okuryazarlık iyi düzeyde olan velilerin web tabanlı performans değerlendirme programını etkili bir şekilde kullandıkları, bilgisayar okuryazarlık düzeyleri iyi olmayan velilerin ise programı etkili bir şekilde kullanamadıkları görülmüştür. Velilerin web tabanlı performans değerlendirme programını; etkili kullanmaları halinde çocuklarına daha iyi rehberlik edeceklerinin farkına vardıkları, etkili rehberlik yaptıklarında ise çocuklarının daha başarılı olacaklarına inandıkları sonucuna ulaşılmıştır. İyi rehberlik etmenin çocuklarının başarılarına katkısının olduğu bilincini kazanan velilerin bu süreçte bilgisayar okuryazarlık düzeylerinin artığı görülmüştür. Veliler; çocuklarının başarılarını web desteği ile öğrenmelerini sağlama ve bu yönde desteklenmeleri, web desteği ile rehberlik edilmekte mutluluk duydukları belirlenmiştir. Bilgisayar okuryazarlık düzeyleri çok düşük olan velilerin, bu tür çalışmalara katkı sağlayamadıkları ve negatif motivasyon oluşturdukları belirlenmiştir. Anahtar sözcükler: web tabanlı program, öğretim elamanı, veli, bilgisayar okuryazarlığı

Anahtar Kelimeler

• -

-

Öz

Bu çalışmanın amacı, öğretim elamanları gözüyle velilerin bilgisayar okuryazarlık düzeylerinin web tabanlı performans değerlendirme programına yansımalarını araştırmaktır. Çalışma, 2012-2013 eğitim öğretim yılı güz döneminde Trabzon il merkezinde 109K571 kodlu TÜBİTAK projesinde görevli 10 öğretim elamanı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada özel durum yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak, yarı yapılandırılmış mülakatlar kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel ve içerik analizinde yararlanılmıştır. Çalışmanın sonuçları incelendiği; bilgisayar okuryazarlık iyi düzeyde olan velilerin web tabanlı performans değerlendirme programını etkili bir şekilde kullandıkları, bilgisayar okuryazarlık düzeyleri iyi olmayan velilerin ise programı etkili bir şekilde kullanamadıkları görülmüştür. Velilerin web tabanlı performans değerlendirme programını; etkili kullanmaları halinde çocuklarına daha iyi rehberlik edeceklerinin farkına vardıkları, etkili rehberlik yaptıklarında ise çocuklarının daha başarılı olacaklarına inandıkları sonucuna ulaşılmıştır. İyi rehberlik etmenin çocuklarının başarılarına katkısının olduğu bilincini kazanan velilerin bu süreçte bilgisayar okuryazarlık düzeylerinin artığı görülmüştür. Veliler; çocuklarının başarılarını web desteği ile öğrenmelerini sağlama ve bu yönde desteklenmeleri, web desteği ile rehberlik edilmekte mutluluk duydukları belirlenmiştir. Bilgisayar okuryazarlık düzeyleri çok düşük olan velilerin, bu tür çalışmalara katkı sağlayamadıkları ve negatif motivasyon oluşturdukları belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• web tabanlı program, öğretim elamanı, veli, bilgisayar okuryazarlığı

Kaynakça

1. Acat, M. B. (2009).Velinin okula ilişkin tutumunu ve eğitim programına katılım düzeyini belirlemeye dönük ölçek geliştirme çalışması. III. Eğitim Yönetimi Kongresi, http://www. pegem.net/akademi/kongrebildiri (Erişim: 11 Kasım 2010).
2. Aslanargun, E. (2007). Okul-aile işbirliği ve öğrenci başarısı üzerine bir tarama çalışma. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, s.18, ss.120-135.
3. Beydoğan, Ö. (2006). Ailelerin eğitim sürecine katılımına yönelik modeller ve yaklaşımlar. Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 75-90.
4. Bilici, A. (2011) Öğretmenlerin bilişim teknolojileri cihazlarının eğitsel bağlamda kullanımına ve eğitimde Fatih Projesi’ne yönelik görüşleri: Sincan İl Genel Meclisi İ.Ö.O. örneği, 5. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Sempozyumu, Elazığ: Fırat Üniversitesi.
5. Bacanak, A. ve Çepni, S., (2012). Performans değerlendirme için kullanılabilecek bir web sitesinin geliştirilmesi, 6. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu, 04-06 Ekim, Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep.
6. Çepni, S. (2010). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş., 5. Baskı, Trabzon: Celepler Matbaacılık
7. Çepni, S., Ayvacı, H. Ş. ve Bakırcı, H. (2012). Veli rehber materyalinin yapılandırmacı yaklaşım içinde fen ve teknoloji öğretimine etkileri üzerine bir ön çalışma. Milli Eğitim Dergisi, Sayı: 195, 131-145.
8. Çepni, S., Bacanak, A., Aydın, M., Ürey, M. ve Bakırcı, H., (2012). İlköğretim öğrencilerinin ve velilerin web tabanlı performans değerlendirme programı hakkındaki görüşleri. X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, 27-30 Haziran, Niğde.

9. Çiftçi, S.,Taşkaya, S. M. ve Alemdar, M. (2013). Sınıf öğretmenlerinin Fatih Projesi’ne ilişkin görüşleri. İlköğretim Online, 12(1), 227-240 (2013).
10. Dinçer, S. (2011). Öğretmen yetiştiren kurumlardaki öğrencilerinin öğrenim hayatları boyunca bilgisayar öğrenme düzeylerinin ve bilgisayar okuryazarlıklarının incelenmesi Akademik Bilişim 2011, Malatya: İnönü Üniversitesi.
11. Dinçer, S., Kutlar, N., Kaleci, D., ve Kıran, H. (2012). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar okuryazarlık düzeyleri ve bilgisayar derslerine karşı tutumları. Akademik Bilişim 2012, Uşak: Uşak Üniversitesi.
12. Dinçer, S., Şenkal, O., Sezgin, M.E. (2012). Fatih projesi kapsamında öğretmen, öğrenci ve veli koordinasyonu ve bilgisayar okuryazarlık düzeyleri, Akademik Bilişim, Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
13. Gümüşeli, A. İ. (2004). Ailenin katılım ve desteğinin öğrenci başarısına etkisi. Özel Okullar Bülteni, 2/6, Eylül, 14–17.
14. Maxwell, J. A. (1996). Qualitativeresearchdesign: A interpretiveapproach. ThousandOaks, CA: Sage.
15. Merriam, S. B. (1988). Case studyresearch in education: A qualitativeapproach, San Francisco: Jossey-Bass.
16. Oktay, S. ve Çakır, R. (2012). İlköğretim öğretmelerinin teknoloji kullanımları ve teknolojiye yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Niğde.
17. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
18. Tekerek, M., Ercan, O., Udum, M. S. ve Saman, K. (2012). Bilişim teknolojileri öğretmen adaylarının bilgisayar öz-yeterlikleri. Türk Fen Eğitimi Derisi, 1(2), 1-12.
19. Türel, Y. K. (2012). Öğretmenlerin akıllı tahta kullanımına yönelik olumsuz tutumları: Problemler ve ihtiyaçlar. İlköğretim Online, 11(2), 423-439.
20. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Güncelleştirilmiş Beşinci Baskı, Ankara: Seçkin Yayınları.