Comparison of Face-to-face and Distance Education Systems in Occupational Health and Safety

Öz

In this study, face-to-face and distance education systems were applied to a group of 60 white-collar personnel at different times in order to determine the most effective education type in occupational health and safety education. Statistical Package for the Social Sciences 24.0 program was used in the statistical analysis of the data obtained in the study. 52 (86.7%) of the participants were male and 33 (55%) were married. 31 (51.7%) of the participants are between the ages of 27-35. Only 15 (25%) of the participants have a graduate level education. 39 (65%) of the participants have more than 10 years of professional experience. According to the data obtained from face-to-face education, it was determined that the personnel aged 36-45, undergraduate graduate and less than 1 year of professional experience gave more positive answers to the face-to-face education system compared to other groups. According to the data obtained from distance education, it was determined that the personnel over the age of 45, with an associate degree and more than 10 years of professional experience, gave more positive answers to the distance education system than the other groups. It was concluded that the distance education method is very effective compared to the face-to-face education method.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• Employee behavior
• Distance education
• Face to face education

İş Sağlığı ve Güvenliğinde Yüz Yüze ve Uzaktan Eğitim Sistemlerinin Karşılaştırılması

Öz

Bu çalışmada, iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinde en etkili eğitim türünün tespiti amacıyla 60 beyaz yaka personelden oluşan gruba farklı zamanlarda yüz yüze ve uzaktan eğitim sistemleri uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizinde Sosyal Bilimler için İstatistik Paketi 24.0 programından faydalanılmıştır. Katılımcıların 52’si (%86.7) erkek, 33’ü (%55) evlidir. Katılımcıların 31’i (%51.7) 27-35 yaş aralığındadır. Katılımcıların sadece 15’i (%25) lisansüstü düzeyde öğrenim durumuna sahiptir. Katılımcıların 39’u (%65) 10 yıldan fazla mesleki tecrübeye sahiptir. Yüz yüze eğitimden elde edilen verilere göre, 36-45 yaş, lisans mezunu ve 1 yıldan az mesleki tecrübeye sahip personellerin diğer gruplara göre yüz yüze eğitim sistemine daha olumlu cevaplar verdiği tespit edilmiştir. Uzaktan eğitimden elde edilen verilere göre, 45 yaş üzeri, ön lisans mezunu ve 10 yıldan fazla mesleki tecrübeye sahip personellerin diğer gruplara göre uzaktan eğitim sistemine daha olumlu cevaplar verdiği tespit edilmiştir. Uzaktan eğitim yönteminin yüz yüze eğitim yöntemine göre çok yüksek düzeyde etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• Çalışan davranışları
• Uzaktan eğitim
• Yüz yüze eğitim

Kaynakça

1. Referans1 Dalyan, O., Özkaya, N., Öztürk, Ö., & Pişkin, M. (2021). Investigation and Comparison of Some Laboratories in Terms of Occupational Health and Safety by ELMERI Observation Method. Journal of Advanced Research in Natural and Applied Sciences, 7(2), 282-294.
2. Referans2 Dalyan, O., & Pişkin, M. (2020). İşyerlerinde Ramak Kala Bildirimlerinin İş Kazalarına Etkisi ve İnşaat Sektöründe Uygulama. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 6(1), 133-143.
3. Referans3 Koloğlu, T. F., Kantar, M., & Doğan, M. (2016). Öğretim elemanlarının uzaktan eğitimde hazır bulunuşluklarının önemi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 2(1), 52-70.
4. Referans4 Koçdar, S. (2006). Uzaktan eğitim ders kitaplarının geribildirim açısından değerlendirilmesi: Anadolu Üniversitesi’nin uzaktan eğitim veren İşletme ve İktisat Fakülteleri örneği, Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
5. Referans5 Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğü, Uzaktan Çalışma Yönetmeliği. Erişim Tarihi: 05.09.2021, Mevzuat Bilgi Sistemi
6. Referans6 Bryant, D. H., & Hartle, J. A. (2000). Distance learning and occupational safety and health curriculum. Chemical Health & Safety, 7(2), 34-36.
7. Referans7 Burke, M. J., Sue Ann Sarpy, S. A., Smith-Crowe, K., Chan-Serafin, S., Salvador, R. O., & Islam, G. (2006). Relative Effectiveness of Worker Safety and Health Training Methods. American Journal of Public Health, 96(2), 315-324.
8. Referans8 Ho, C-L., & Dzeng, R-J. (2010). Construction safety training via e-Learning: Learning effectiveness and user satisfaction. Computers & Education, 55(2), 858-867.

9. Referans9 Yadigar, G. (2010). Uzaktan Eğitim Programlarının Etkinliliğinin Değerlendirilmesi (G.Ü. Bilişim Sistemleri Uzaktan Eğitim Tezsiz Yüksek Lisans Programı Örneği), Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
10. Referans10 Lee, Y. J., & Lee, D. (2015). Factors Influencing Learning Satisfaction of Migrant Workers in Korea with E-learning-Based Occupational Safety and Health Education. Safety and Health at Work, 6(3), 211-217.
11. Referans11 Bahadırlıoğlu, M. (2019). İnteraktif öğretme yöntemlerinin iş sağlığı ve güvenliğine yönelik bilgi ve davranışa etkisi, Yüksek Lisans Tezi, İzmir Ekonomi Üniversitesi, İzmir.
12. Referans12 Bayram, M. (2020). Uzaktan İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitim Kalitesinin Katılımcıların Memnuniyet Algıları Üzerinde Etkisi. The Journal of Social Science, 4(7), 110-120.
13. Referans13 Şimşek, S., Öcek, A. Z., & Türk, M. (2020). Bir Üniversite Hastanesinde Çalışanlara Uygulanan İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Eğitim Programının Etkinliğinin Değerlendirilmesi. Türkiye Halk Sağlığı Dergisi, 18(3), 183-194. Referans14 Yener Aydın, B., & Doğan, A. (2020). İş sağlığı ve güvenliği eğitimlerine yönelik çalışan algılarının belirlenmesi. Beykoz Akademi Dergisi, 8(2), 1-19.
14. Referans15 Türkkan, H. (2021). Yüz Yüze ve Uzaktan Eğitim ile Verilen Grafik Tasarım Proje Derslerinin Değerlendirilmesi. Sanat Dergisi, 37, 95-104.
15. Referans16 Krejcie, V. R., & Morgan, W. D. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610.
16. Referans17 Yıldız, S. (2011). Sosyal bilimlerde örnekleme sorunu: Nicel ve nitel paradigmalardan örnekleme kuramına bütüncül bir bakış. Kesit Akademi Dergisi, 3(11), 421-442.
17. Referans18 Eymen, E. (2007). SPSS 15.0 Veri Analiz Yöntemleri. İstatistik Merkezi, Ankara.
18. Referans19 Kılıç, S. (2014). Etki büyüklüğü. Journal of Mood Disorders, 4(1), 44-46.
19. Referans20 Doğanay, A., Ataizi, M., Şimşek, A., Balaban Salı, J., & Akbulut, Y. (2018). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.