Öz
Türk dilinin en eski yazılı kaynaklarından bugüne dek anlatımda ikilemelerden sıkça yararlanılmıştır. Türkçede, ikilemeler anlamı kuvvetlendirme, pekiştirme, çokluk, süreklilik gibi işlevlerin dışında kelime yapımında da kullanılmaktadır. Çok az dilde görülen bu söz türetme işlevi Altay dillerinin yapısal ortak özelliklerindendir. Dilimizin zenginliğinin göstergelerinden olan ikilemeler hiçbir dilde böyle yaygın bir kullanıma sahip değildir. Diğer dillere kıyasla Türkçede geniş bir yer tutan ikilemeler dil araştırmacılarının da dikkatini çekmiş ve bu konuda pek çok çalışma ortaya konulmuştur. İncelemeler, daha ziyade anlam bilimsel olmuş; ancak bu makalenin de konusu olan aynı kökten gelen kelimelerle kurulan ikilemeler üzerinde çok durulmamıştır. Kökteş kelimelerden meydana gelen ikilemeler hakkında, görüldüğü kadarıyla, Eski Uygur Türkçesinde iştikaklı ikilemeler konulu bir makale ve bir yüksek lisans tezi bulunmaktadır. Bu çalışmada; Türkiye Türkçesi yazı dilinde kullanılan çer çöp, abur cubur, abuk sabuk, kap kacak, kara kuru, konu komşu, soy sop, yamru yumru, yamuk yumuk ikilemeleri ele alınmıştır. Kaynakların taranması sonucunda, söz konusu ikilemelerin unsurlarının farklı ses değişmeleri ve anlam dallanmaları ile ortaya çıkan kökteş sözcükler olduğu görülmüştür. Bu makale ile kökteş kelimelerden oluşmuş ikilemelere dair yapılacak araştırmalara katkıda bulunmak amaçlanmıştır. Ayrıca kökteş kelimelerle kurulan ikilemeler kökeni bilinmeyen sözcükler üzerine etimolojik değerlendirmeler yapmaya da imkan sunmaktadır. Dolayısıyla bu makale ile yazı dilinde unutulmuş ya da anlamı silikleşmiş çer, konu, yamru, kacak, kuru, sop sözcüklerinin ve şekil değiştirmesi nedeniyle biçimce, anlamca bulanıklaşmış olan abur, cubur, abuk, sabuk sözcüklerinin etimolojik izahları da yapılmaya çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Türkiye Türkçesi ikilemeler kökteş kelimeler unsurları kökteş ikilemeler
Kaynakça
- Adak, N. (2020). Tüketim kültüründe beslenme: sağlıklı / sağlıksız yiyecekler. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 40(1), ss. 197–218.
- Adilov, M. (2021). Kazakça ve ağızlarında komşu anlamındaki sözcükler üzerine. UluslararasıGelenek ve Yenilik Bağlantısında Dil ve Edebiyat Sorunları Konferansı Bildirileri, Nur-Sultan, Kazakistan, ss. 29-34. https://www.academia.edu/47881469/
- Ağakay, M. A. (1954). Türkçede kelime koşmaları. Belleten, 2, ss. 97-104.
- Ağca, M. (2017). Türkçede bir söz türetim yöntemi ve gramatikal işaretleyici olarak yineleme. Türkbilig, (34), ss. 89-104.
- Ağca, M. (2020). Altay dilleri tipolojisinde ortak bir dil bilgisel kategori: yineleme. Dil Araştırmaları, 14(26), ss.155-173.
- Ağca, F. (2015). Eski Uygurca iştikaklı ikilemeler üzerine. B. Gül (Ed.). Alkış Bitigi Kemal Eraslan Armağanı içinde (s. 17-30). TKAE Yayınları.
- Akkuş, B. (2021). Oğuz grubu Türk lehçelerinde ikilemeler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ordu Üniversitesi.
- Aksan, D. (2000). Türkçenin sözvarlığı. Engin Yayınevi.
- Alibekiroğlu, S. (2019). Türkçede sözcük yapımı. Grafiker Yayınları.
- Atalay, B. (1998). Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi Cilt I. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Atalay, B. (1998). Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi Cilt II. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Atalay, B. (1999). Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi Cilt III. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Atalay, B. (1999). Divanü Lûgat-it-Türk Dizini. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ayazlı, Ö. (2019). Eski Türk yazıtlarında geçen yer-yön adlarının Sarı Uygurcadaki durumu. International Journal of Old Uyghur Studies, 1(2), ss. 211-232.
- Aydın, E. (2018). Taşa kazınan tarih Türklerin ilk yazılı belgeleri. Kronik Yayınları.
- Biray, N. (2024). Kazak Türkçesinde “qos sözder / koş sözcükler. H. Şahin & E. E. Özbek (Ed.). Türk dili incelemeleri: Türk dilinde ikilemeler içinde. (s. 235-283). Paradigma Akademi Yayınları.
- Bozok, E. (2012). Eski Uygur Türkçesinde iştikaklı ikilemeler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Osmangazi Üniversitesi.
- Caferoğlu, A. (2011). Eski Uygur Türkçesi sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Clauson, S. G. (1972). An etymological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish. At The Clarendon Press.
- Çağatay, S. (2008). Uygurca’da hendiadyoinler. (A. Ata, Haz.). Saadet Çağatay’ın Yayınlanmış Tüm Makaleleri Cilt I içinde (s. 234- 269). Ayaz Tahir Türkistan İdil-Ural Vakfı Yayınları.
- Çağbayır, Y. (2007). Orhun Yazıtlarından günümüze Türkiye Türkçesinin söz varlığı-Ötüken Türkçe sözlük. Ötüken Yayınları.
- Çimen, E. (2021). “İkilemeler” hakkında bibliyografya çalışması. Bartın Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 6(1), ss. 53-80.
- Çolak, G. (2017). Türkçede fosil kelimeler. Bilge Kültür Sanat Yayınları.
- Durgut, H. (1995). Şeyh Süleyman Efendi-i Buhârî Lügat-i Çağatay ve Türkî-i Osmanî (cild-i evvel) adlı eserin transkripsiyonu. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Trakya Üniversitesi.
- Ekşioğlu, S. (2019). Çöp sözcüğü üzerine. E. Gürsoy Naskali (Ed.), Gübre-Tezek-Çöp Kitabı içinde (s. 521-535). Kitabevi Yayınları.
- Ercilasun, A. B. vd. (1991). Karşılaştırmalı Türk lehçeleri sözlüğü (kılavuz kitap) I. Kültür Bakanlığı Yayınları.
- Ercilasun, A. B. & Akkoyunlu, Z. (2014). Kâşgarlı Mahmud Dîvânu Lugâti’t-Türk. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ercilasun, A. B. (2024). Köklere doğru Türk dilinin dokuz bin yıllık macerası. Ötüken Yayınları.
- Eren, H. (1949). İkiz Kelimelerin Tarihi Hakkında. DTCF, 7(2), ss. 283-286.
- Ergin, M. (2008). Dede Korkut kitabı I. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ergin, M. (2009). Dede Korkut kitabı II. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ersan, R. (2022). Türkiye Türkçesinde kökteş kelimeler üzerine bir dil incelemesi. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi.
- Golden, P. B. (2021). Türk halkları tarihine giriş. (O. Karatay, Çev.). Ötüken Yayınları.
- Gülensoy, T. (2007). Türkiye Türkçesindeki Türkçe sözcüklerin köken bilgisi sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Hamilton, J. R. (2011). İyi ve kötü prens öyküsü. (V. Köken, Çev.). Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Hunla, E.& İhtiyar, A. (2024). Türk dilinde ikilemeler/yinelemeler/tekrarlar üzerine Türkiye’de yapılmış çalışmalar bibliyografyası. H. Şahin & E. E. Özbek (Ed.), Türk dili incelemeleri: Türk dilinde ikilemeler içinde (s. 31-59). Paradigma Akademi Yayınları.
- Kara, M. (2011). Ayrı düşmüş kelimeler. Kesit Yayınları.
- Karaağaç, G. (2024). Türkçenin kökteşler sözlüğü. Akçağ Yayınları.
- Karahan, L. (2009). Türkçede söz dizimi. Akçağ Yayınları.
- Karahan, A. (2015, 28 Eylül-1 Ekim). Dede Korkut’taki “tolduran tob/toy” ibaresi üzerine. R. Özyürek & H. Gökçe& A. Çeleboğlu (Red.). X. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı, Saraybosna, Bildiriler kitabı içinde (s. 207-212). Bilkent.
- Korkmaz Bulut, T. & Korkmaz, Ş. (2019). Çöp kelimesinin tarihî gelişimi ve çer/çör çöp ikilemesi. E. Gürsoy Naskali (Ed.), Gübre-Tezek-Çöp Kitabı içinde (s. 469-519). Kitabevi Yayınları.
- Kulaç, Y. (2021). Eski Oğuz Türkçesi dönemine ait Ebu’l-Leys es-Semerkandî Kur’an Tefsiri’nin (Zonguldak nüshası) söz varlığı üzerine notlar. Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 16(1), ss. 40-48.
- Memiş, M. R. & Kara, M. (2018). “ Kara” kelimesinin Dede Korkut Oğuznameleri’ndeki kullanımı üzerine. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(6), ss. 799–807.
- Nişanyan, S. (2002-2025). Nişanyan sözlük çağdaş Türkçenin etimolojisi. https://www.nisanyansozluk.com/
- Ölmez, M. (1995). Türkmence-Türkçe sözlük. Simurg Yayıncılık.
- Öncül, K. (2011). Dede Korkut Mukaddimesi’ndeki bazı sözcükler üzerine. Turkish Studies, 6(4), ss. 249-254.
- Pritsak, O. (2021). Kara Türk yön sembolizmi çalışması. (E. Yıldırım, Çev.). Genel Türk Tarihi Araştırmaları Dergisi, 3/6, ss. 519-532.
- Sivri, Ö. (2020). Türkiye Türkçesi ağızlarında ikilemeler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
- Şen, S. (2005). Standart Türkiye Türkçesinde ikilemelerle yaşayan tarihî sözcükler. G. Kut & F. Büyükkarcı Yılmaz (Haz.), Şinasi Tekin'in Anısına Uygurlardan Osmanlıya içinde (s. 685-702). Simurg Yayıncılık.
- Şirin, H. (2016). Eski Türk yazıtları (söz varlığı incelemesi). Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Tekin, Ş. (2001). İştikakçının köşesi: Türk dilinde kelimelerin ve eklerin hayatı üzerine denemeler. Simurg Yayıncılık.
- Tekin, T. (1975). Ana Türkçede aslî uzun ünlüler. Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
- Tietze, A. (2002). Tarihi ve etimolojik Türkiye Türkçesi lugatı. Simurg Yayıncılık.
- Tuna, O. N. (1949). Türkçede tekrarlar. TDE Dergisi, 3/2-3, ss. 429-447.
- Türk Dil Kurumu [TDK]. (2008). Derleme sözlüğü (Türkiye Türkçesi ağızları sözlüğü). https://sozluk.tdk.gov.tr/
- Türk Dil Kurumu [TDK]. (2009). Tarama sözlüğü. https://sozluk.tdk.gov.tr/
- Uluç, B. (2024). Tarihi Türk şivelerinde ikilemeler. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
- Vasary, İ. (2012). Çöp ve türevleri: bir Türkçe kelime ailesi ve onun Macarcadaki yansımaları. (Y. Çürük, Çev.). Türkoloji Dergisi, 19(1), ss. 119-139.
- Wilkens, J. (2021). Eski Uygurcanın el sözlüğü (Eski Uygurca–Almanca–Türkçe). Universitätsverlag Göttingen.
- Yıldız, H. (2016, 26-27 Eylül). Türkçede kap kacak ikilemesi üzerine. R. Özyürek & H. Gökçe & A. Çeleboğlu & İ. Atabey (Red.), XI. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı. Budapeşte-Macaristan, Bildiriler kitabı içinde (s. 28-40). Bilkent.
- Yüce, N. (1993). Mukaddimetü’l-Edeb. Türk Dil Kurumu Yayınları.
Öz
From the earliest written sources of the Turkish language to the present day, hendiadys have been frequently used in narration. In Turkish, hendiadys are used not only to strengthen meaning, reinforce, indicate plurality, or express continuity, but also in word formation. This word-formation function, which is rarely seen in other languages, is a structural feature common to the Altaic languages. Hendiadys that demonstrate the richness of our language are not used so widely in any other language. Compared to other languages, the extensive use of hendiadys in Turkish has attracted the attention of linguists, and many studies have been conducted on this subject. The studies have been mainly semantic; however, they have not focused much on the hendiadys formed by words derived from the same root, which is also the subject of this article. As far as we can see, there is only one article and one master's thesis on the topic of the hendiadys formed from same root words in Old Uyghur Turkish. In this study, the çer çöp, abur cubur, abuk sabuk, kap kacak, kara kuru, konu komşu, soy sop, yamru yumru, yamuk yumuk hendiadys used in the written language of Turkey Turkish are discussed. As a result of scanning the sources, it was observed that the elements of the aforementioned hendiadys were same root words that emerged with different sound changes and semantic ramifications. With this article, it is aimed to contribute to the researches to be conducted on hendiadys formed from the same root words. In addition, hendiadys formed from the same root words also allow for etymological evaluations of words whose origins are unknown. Therefore, this article attempts to provide etymological explanations for words such as çer, konu, yamru, kacak, kuru, sop which have been forgotten or whose meanings have become obscure in written language, as well as words such as abur, cubur, abuk, sabuk whose meanings have become blurred due to changes in form.
Anahtar Kelimeler
Turkey Turkish hendiadys words from the same root hendiadys whose elements have the same root.
Kaynakça
- Adak, N. (2020). Tüketim kültüründe beslenme: sağlıklı / sağlıksız yiyecekler. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 40(1), ss. 197–218.
- Adilov, M. (2021). Kazakça ve ağızlarında komşu anlamındaki sözcükler üzerine. UluslararasıGelenek ve Yenilik Bağlantısında Dil ve Edebiyat Sorunları Konferansı Bildirileri, Nur-Sultan, Kazakistan, ss. 29-34. https://www.academia.edu/47881469/
- Ağakay, M. A. (1954). Türkçede kelime koşmaları. Belleten, 2, ss. 97-104.
- Ağca, M. (2017). Türkçede bir söz türetim yöntemi ve gramatikal işaretleyici olarak yineleme. Türkbilig, (34), ss. 89-104.
- Ağca, M. (2020). Altay dilleri tipolojisinde ortak bir dil bilgisel kategori: yineleme. Dil Araştırmaları, 14(26), ss.155-173.
- Ağca, F. (2015). Eski Uygurca iştikaklı ikilemeler üzerine. B. Gül (Ed.). Alkış Bitigi Kemal Eraslan Armağanı içinde (s. 17-30). TKAE Yayınları.
- Akkuş, B. (2021). Oğuz grubu Türk lehçelerinde ikilemeler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ordu Üniversitesi.
- Aksan, D. (2000). Türkçenin sözvarlığı. Engin Yayınevi.
- Alibekiroğlu, S. (2019). Türkçede sözcük yapımı. Grafiker Yayınları.
- Atalay, B. (1998). Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi Cilt I. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Atalay, B. (1998). Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi Cilt II. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Atalay, B. (1999). Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi Cilt III. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Atalay, B. (1999). Divanü Lûgat-it-Türk Dizini. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ayazlı, Ö. (2019). Eski Türk yazıtlarında geçen yer-yön adlarının Sarı Uygurcadaki durumu. International Journal of Old Uyghur Studies, 1(2), ss. 211-232.
- Aydın, E. (2018). Taşa kazınan tarih Türklerin ilk yazılı belgeleri. Kronik Yayınları.
- Biray, N. (2024). Kazak Türkçesinde “qos sözder / koş sözcükler. H. Şahin & E. E. Özbek (Ed.). Türk dili incelemeleri: Türk dilinde ikilemeler içinde. (s. 235-283). Paradigma Akademi Yayınları.
- Bozok, E. (2012). Eski Uygur Türkçesinde iştikaklı ikilemeler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Osmangazi Üniversitesi.
- Caferoğlu, A. (2011). Eski Uygur Türkçesi sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Clauson, S. G. (1972). An etymological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish. At The Clarendon Press.
- Çağatay, S. (2008). Uygurca’da hendiadyoinler. (A. Ata, Haz.). Saadet Çağatay’ın Yayınlanmış Tüm Makaleleri Cilt I içinde (s. 234- 269). Ayaz Tahir Türkistan İdil-Ural Vakfı Yayınları.
- Çağbayır, Y. (2007). Orhun Yazıtlarından günümüze Türkiye Türkçesinin söz varlığı-Ötüken Türkçe sözlük. Ötüken Yayınları.
- Çimen, E. (2021). “İkilemeler” hakkında bibliyografya çalışması. Bartın Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 6(1), ss. 53-80.
- Çolak, G. (2017). Türkçede fosil kelimeler. Bilge Kültür Sanat Yayınları.
- Durgut, H. (1995). Şeyh Süleyman Efendi-i Buhârî Lügat-i Çağatay ve Türkî-i Osmanî (cild-i evvel) adlı eserin transkripsiyonu. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Trakya Üniversitesi.
- Ekşioğlu, S. (2019). Çöp sözcüğü üzerine. E. Gürsoy Naskali (Ed.), Gübre-Tezek-Çöp Kitabı içinde (s. 521-535). Kitabevi Yayınları.
- Ercilasun, A. B. vd. (1991). Karşılaştırmalı Türk lehçeleri sözlüğü (kılavuz kitap) I. Kültür Bakanlığı Yayınları.
- Ercilasun, A. B. & Akkoyunlu, Z. (2014). Kâşgarlı Mahmud Dîvânu Lugâti’t-Türk. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ercilasun, A. B. (2024). Köklere doğru Türk dilinin dokuz bin yıllık macerası. Ötüken Yayınları.
- Eren, H. (1949). İkiz Kelimelerin Tarihi Hakkında. DTCF, 7(2), ss. 283-286.
- Ergin, M. (2008). Dede Korkut kitabı I. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ergin, M. (2009). Dede Korkut kitabı II. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ersan, R. (2022). Türkiye Türkçesinde kökteş kelimeler üzerine bir dil incelemesi. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi.
- Golden, P. B. (2021). Türk halkları tarihine giriş. (O. Karatay, Çev.). Ötüken Yayınları.
- Gülensoy, T. (2007). Türkiye Türkçesindeki Türkçe sözcüklerin köken bilgisi sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Hamilton, J. R. (2011). İyi ve kötü prens öyküsü. (V. Köken, Çev.). Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Hunla, E.& İhtiyar, A. (2024). Türk dilinde ikilemeler/yinelemeler/tekrarlar üzerine Türkiye’de yapılmış çalışmalar bibliyografyası. H. Şahin & E. E. Özbek (Ed.), Türk dili incelemeleri: Türk dilinde ikilemeler içinde (s. 31-59). Paradigma Akademi Yayınları.
- Kara, M. (2011). Ayrı düşmüş kelimeler. Kesit Yayınları.
- Karaağaç, G. (2024). Türkçenin kökteşler sözlüğü. Akçağ Yayınları.
- Karahan, L. (2009). Türkçede söz dizimi. Akçağ Yayınları.
- Karahan, A. (2015, 28 Eylül-1 Ekim). Dede Korkut’taki “tolduran tob/toy” ibaresi üzerine. R. Özyürek & H. Gökçe& A. Çeleboğlu (Red.). X. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı, Saraybosna, Bildiriler kitabı içinde (s. 207-212). Bilkent.
- Korkmaz Bulut, T. & Korkmaz, Ş. (2019). Çöp kelimesinin tarihî gelişimi ve çer/çör çöp ikilemesi. E. Gürsoy Naskali (Ed.), Gübre-Tezek-Çöp Kitabı içinde (s. 469-519). Kitabevi Yayınları.
- Kulaç, Y. (2021). Eski Oğuz Türkçesi dönemine ait Ebu’l-Leys es-Semerkandî Kur’an Tefsiri’nin (Zonguldak nüshası) söz varlığı üzerine notlar. Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 16(1), ss. 40-48.
- Memiş, M. R. & Kara, M. (2018). “ Kara” kelimesinin Dede Korkut Oğuznameleri’ndeki kullanımı üzerine. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(6), ss. 799–807.
- Nişanyan, S. (2002-2025). Nişanyan sözlük çağdaş Türkçenin etimolojisi. https://www.nisanyansozluk.com/
- Ölmez, M. (1995). Türkmence-Türkçe sözlük. Simurg Yayıncılık.
- Öncül, K. (2011). Dede Korkut Mukaddimesi’ndeki bazı sözcükler üzerine. Turkish Studies, 6(4), ss. 249-254.
- Pritsak, O. (2021). Kara Türk yön sembolizmi çalışması. (E. Yıldırım, Çev.). Genel Türk Tarihi Araştırmaları Dergisi, 3/6, ss. 519-532.
- Sivri, Ö. (2020). Türkiye Türkçesi ağızlarında ikilemeler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
- Şen, S. (2005). Standart Türkiye Türkçesinde ikilemelerle yaşayan tarihî sözcükler. G. Kut & F. Büyükkarcı Yılmaz (Haz.), Şinasi Tekin'in Anısına Uygurlardan Osmanlıya içinde (s. 685-702). Simurg Yayıncılık.
- Şirin, H. (2016). Eski Türk yazıtları (söz varlığı incelemesi). Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Tekin, Ş. (2001). İştikakçının köşesi: Türk dilinde kelimelerin ve eklerin hayatı üzerine denemeler. Simurg Yayıncılık.
- Tekin, T. (1975). Ana Türkçede aslî uzun ünlüler. Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
- Tietze, A. (2002). Tarihi ve etimolojik Türkiye Türkçesi lugatı. Simurg Yayıncılık.
- Tuna, O. N. (1949). Türkçede tekrarlar. TDE Dergisi, 3/2-3, ss. 429-447.
- Türk Dil Kurumu [TDK]. (2008). Derleme sözlüğü (Türkiye Türkçesi ağızları sözlüğü). https://sozluk.tdk.gov.tr/
- Türk Dil Kurumu [TDK]. (2009). Tarama sözlüğü. https://sozluk.tdk.gov.tr/
- Uluç, B. (2024). Tarihi Türk şivelerinde ikilemeler. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
- Vasary, İ. (2012). Çöp ve türevleri: bir Türkçe kelime ailesi ve onun Macarcadaki yansımaları. (Y. Çürük, Çev.). Türkoloji Dergisi, 19(1), ss. 119-139.
- Wilkens, J. (2021). Eski Uygurcanın el sözlüğü (Eski Uygurca–Almanca–Türkçe). Universitätsverlag Göttingen.
- Yıldız, H. (2016, 26-27 Eylül). Türkçede kap kacak ikilemesi üzerine. R. Özyürek & H. Gökçe & A. Çeleboğlu & İ. Atabey (Red.), XI. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı. Budapeşte-Macaristan, Bildiriler kitabı içinde (s. 28-40). Bilkent.
- Yüce, N. (1993). Mukaddimetü’l-Edeb. Türk Dil Kurumu Yayınları.
Öz
Kaynakça
- Adak, N. (2020). Tüketim kültüründe beslenme: sağlıklı / sağlıksız yiyecekler. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 40(1), ss. 197–218.
- Adilov, M. (2021). Kazakça ve ağızlarında komşu anlamındaki sözcükler üzerine. UluslararasıGelenek ve Yenilik Bağlantısında Dil ve Edebiyat Sorunları Konferansı Bildirileri, Nur-Sultan, Kazakistan, ss. 29-34. https://www.academia.edu/47881469/
- Ağakay, M. A. (1954). Türkçede kelime koşmaları. Belleten, 2, ss. 97-104.
- Ağca, M. (2017). Türkçede bir söz türetim yöntemi ve gramatikal işaretleyici olarak yineleme. Türkbilig, (34), ss. 89-104.
- Ağca, M. (2020). Altay dilleri tipolojisinde ortak bir dil bilgisel kategori: yineleme. Dil Araştırmaları, 14(26), ss.155-173.
- Ağca, F. (2015). Eski Uygurca iştikaklı ikilemeler üzerine. B. Gül (Ed.). Alkış Bitigi Kemal Eraslan Armağanı içinde (s. 17-30). TKAE Yayınları.
- Akkuş, B. (2021). Oğuz grubu Türk lehçelerinde ikilemeler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ordu Üniversitesi.
- Aksan, D. (2000). Türkçenin sözvarlığı. Engin Yayınevi.
- Alibekiroğlu, S. (2019). Türkçede sözcük yapımı. Grafiker Yayınları.
- Atalay, B. (1998). Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi Cilt I. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Atalay, B. (1998). Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi Cilt II. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Atalay, B. (1999). Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi Cilt III. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Atalay, B. (1999). Divanü Lûgat-it-Türk Dizini. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ayazlı, Ö. (2019). Eski Türk yazıtlarında geçen yer-yön adlarının Sarı Uygurcadaki durumu. International Journal of Old Uyghur Studies, 1(2), ss. 211-232.
- Aydın, E. (2018). Taşa kazınan tarih Türklerin ilk yazılı belgeleri. Kronik Yayınları.
- Biray, N. (2024). Kazak Türkçesinde “qos sözder / koş sözcükler. H. Şahin & E. E. Özbek (Ed.). Türk dili incelemeleri: Türk dilinde ikilemeler içinde. (s. 235-283). Paradigma Akademi Yayınları.
- Bozok, E. (2012). Eski Uygur Türkçesinde iştikaklı ikilemeler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Osmangazi Üniversitesi.
- Caferoğlu, A. (2011). Eski Uygur Türkçesi sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Clauson, S. G. (1972). An etymological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish. At The Clarendon Press.
- Çağatay, S. (2008). Uygurca’da hendiadyoinler. (A. Ata, Haz.). Saadet Çağatay’ın Yayınlanmış Tüm Makaleleri Cilt I içinde (s. 234- 269). Ayaz Tahir Türkistan İdil-Ural Vakfı Yayınları.
- Çağbayır, Y. (2007). Orhun Yazıtlarından günümüze Türkiye Türkçesinin söz varlığı-Ötüken Türkçe sözlük. Ötüken Yayınları.
- Çimen, E. (2021). “İkilemeler” hakkında bibliyografya çalışması. Bartın Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 6(1), ss. 53-80.
- Çolak, G. (2017). Türkçede fosil kelimeler. Bilge Kültür Sanat Yayınları.
- Durgut, H. (1995). Şeyh Süleyman Efendi-i Buhârî Lügat-i Çağatay ve Türkî-i Osmanî (cild-i evvel) adlı eserin transkripsiyonu. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Trakya Üniversitesi.
- Ekşioğlu, S. (2019). Çöp sözcüğü üzerine. E. Gürsoy Naskali (Ed.), Gübre-Tezek-Çöp Kitabı içinde (s. 521-535). Kitabevi Yayınları.
- Ercilasun, A. B. vd. (1991). Karşılaştırmalı Türk lehçeleri sözlüğü (kılavuz kitap) I. Kültür Bakanlığı Yayınları.
- Ercilasun, A. B. & Akkoyunlu, Z. (2014). Kâşgarlı Mahmud Dîvânu Lugâti’t-Türk. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ercilasun, A. B. (2024). Köklere doğru Türk dilinin dokuz bin yıllık macerası. Ötüken Yayınları.
- Eren, H. (1949). İkiz Kelimelerin Tarihi Hakkında. DTCF, 7(2), ss. 283-286.
- Ergin, M. (2008). Dede Korkut kitabı I. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ergin, M. (2009). Dede Korkut kitabı II. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Ersan, R. (2022). Türkiye Türkçesinde kökteş kelimeler üzerine bir dil incelemesi. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi.
- Golden, P. B. (2021). Türk halkları tarihine giriş. (O. Karatay, Çev.). Ötüken Yayınları.
- Gülensoy, T. (2007). Türkiye Türkçesindeki Türkçe sözcüklerin köken bilgisi sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Hamilton, J. R. (2011). İyi ve kötü prens öyküsü. (V. Köken, Çev.). Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Hunla, E.& İhtiyar, A. (2024). Türk dilinde ikilemeler/yinelemeler/tekrarlar üzerine Türkiye’de yapılmış çalışmalar bibliyografyası. H. Şahin & E. E. Özbek (Ed.), Türk dili incelemeleri: Türk dilinde ikilemeler içinde (s. 31-59). Paradigma Akademi Yayınları.
- Kara, M. (2011). Ayrı düşmüş kelimeler. Kesit Yayınları.
- Karaağaç, G. (2024). Türkçenin kökteşler sözlüğü. Akçağ Yayınları.
- Karahan, L. (2009). Türkçede söz dizimi. Akçağ Yayınları.
- Karahan, A. (2015, 28 Eylül-1 Ekim). Dede Korkut’taki “tolduran tob/toy” ibaresi üzerine. R. Özyürek & H. Gökçe& A. Çeleboğlu (Red.). X. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı, Saraybosna, Bildiriler kitabı içinde (s. 207-212). Bilkent.
- Korkmaz Bulut, T. & Korkmaz, Ş. (2019). Çöp kelimesinin tarihî gelişimi ve çer/çör çöp ikilemesi. E. Gürsoy Naskali (Ed.), Gübre-Tezek-Çöp Kitabı içinde (s. 469-519). Kitabevi Yayınları.
- Kulaç, Y. (2021). Eski Oğuz Türkçesi dönemine ait Ebu’l-Leys es-Semerkandî Kur’an Tefsiri’nin (Zonguldak nüshası) söz varlığı üzerine notlar. Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 16(1), ss. 40-48.
- Memiş, M. R. & Kara, M. (2018). “ Kara” kelimesinin Dede Korkut Oğuznameleri’ndeki kullanımı üzerine. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(6), ss. 799–807.
- Nişanyan, S. (2002-2025). Nişanyan sözlük çağdaş Türkçenin etimolojisi. https://www.nisanyansozluk.com/
- Ölmez, M. (1995). Türkmence-Türkçe sözlük. Simurg Yayıncılık.
- Öncül, K. (2011). Dede Korkut Mukaddimesi’ndeki bazı sözcükler üzerine. Turkish Studies, 6(4), ss. 249-254.
- Pritsak, O. (2021). Kara Türk yön sembolizmi çalışması. (E. Yıldırım, Çev.). Genel Türk Tarihi Araştırmaları Dergisi, 3/6, ss. 519-532.
- Sivri, Ö. (2020). Türkiye Türkçesi ağızlarında ikilemeler. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
- Şen, S. (2005). Standart Türkiye Türkçesinde ikilemelerle yaşayan tarihî sözcükler. G. Kut & F. Büyükkarcı Yılmaz (Haz.), Şinasi Tekin'in Anısına Uygurlardan Osmanlıya içinde (s. 685-702). Simurg Yayıncılık.
- Şirin, H. (2016). Eski Türk yazıtları (söz varlığı incelemesi). Türk Dil Kurumu Yayınları.
- Tekin, Ş. (2001). İştikakçının köşesi: Türk dilinde kelimelerin ve eklerin hayatı üzerine denemeler. Simurg Yayıncılık.
- Tekin, T. (1975). Ana Türkçede aslî uzun ünlüler. Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
- Tietze, A. (2002). Tarihi ve etimolojik Türkiye Türkçesi lugatı. Simurg Yayıncılık.
- Tuna, O. N. (1949). Türkçede tekrarlar. TDE Dergisi, 3/2-3, ss. 429-447.
- Türk Dil Kurumu [TDK]. (2008). Derleme sözlüğü (Türkiye Türkçesi ağızları sözlüğü). https://sozluk.tdk.gov.tr/
- Türk Dil Kurumu [TDK]. (2009). Tarama sözlüğü. https://sozluk.tdk.gov.tr/
- Uluç, B. (2024). Tarihi Türk şivelerinde ikilemeler. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
- Vasary, İ. (2012). Çöp ve türevleri: bir Türkçe kelime ailesi ve onun Macarcadaki yansımaları. (Y. Çürük, Çev.). Türkoloji Dergisi, 19(1), ss. 119-139.
- Wilkens, J. (2021). Eski Uygurcanın el sözlüğü (Eski Uygurca–Almanca–Türkçe). Universitätsverlag Göttingen.
- Yıldız, H. (2016, 26-27 Eylül). Türkçede kap kacak ikilemesi üzerine. R. Özyürek & H. Gökçe & A. Çeleboğlu & İ. Atabey (Red.), XI. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı. Budapeşte-Macaristan, Bildiriler kitabı içinde (s. 28-40). Bilkent.
- Yüce, N. (1993). Mukaddimetü’l-Edeb. Türk Dil Kurumu Yayınları.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Türk Dili ve Edebiyatı (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 6 Ağustos 2025 |
| Kabul Tarihi | 6 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 27 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: Littera Turca-2026 |
Kaynak Göster
Amaç ve Kapsam
LITTERA TURCA OCAK 2026'DAN SONRA SÜREKLİ YAYIN MODUNA GEÇMİŞTİR.
Sürekli Yayın Modeli (Continuous Publication)
Dergimiz sayı yayımlanma tarihini beklemeden makale yayımlayacaktır.
ℹ️ Odak Noktası Makaledir: "Sayı yayımlama" değil, "Makale yayımlama" mantığı geçerlidir.
ℹ️ Tarih: Önemli olan makalenin yayımlandığı tarihtir. Sayının yayımlanma tarihi yoktur.
ℹ️ Sıralama: Makaleler yayımlanma tarihine göre otomatik sıralanır.
ℹ️ Tek Aktif Sayı Kuralı: Yıl içinde birden fazla sayı oluşturabilirsiniz. Ancak aynı anda sadece 1 tane "Aktif Sayı"nız açık olabilir. Yeni bir sayı açmak için, mevcut aktif sayıyı kapatmanız gerekir.
İstisna olarak aktif sayınız varken, aynı anda "Özel Sayı" oluşturabilir ve yayımlayabilirsiniz.
Littera Turca, aşağıdaki dil ve edebiyat alanlarındaki her türlü bilimsel çalışmanın yayımlanabileceği bir dergidir. Bu çerçevede başta Türkçe olmak üzere diğer dillerde hazırlanmış makale, çeviri, kitap tanımı vb. özgün çalışmalara yer verilir.
Eski Türk Edebiyatı
Yeni Türk Edebiyatı
Halk Edebiyatı
Türk Dili
Türk-İslam Edebiyatı
Çağdaş Türk Lehçeleri
Dilbilim
Karşılaştırmalı Edebiyat Bilimi
Yazım Kuralları
1. GENEL İLKELER VE GÖNDERİM SÜRECİ
İletişim: LİTTERA TURCA'ya gönderilen çalışmalarla ilgili tüm yazışmalar, aksi belirtilmedikçe sorumlu (ilk) yazar ile yürütülür.
Gönderim Kanalı: Makale gönderimi yalnızca DergiPark sistemi üzerinden ve çevrimiçi olarak yapılır.
Gerekli Belgeler: Gönderim sırasında makalenin Microsoft Word formatındaki isimli ve isimsiz dosyası, sistem üzerinden alınacak benzerlik raporu ve tüm yazarlar tarafından imzalanmış telif hakkı anlaşması formu ve çıkar çatışması formu sisteme yüklenmelidir.
2. BİÇİMSEL ÖZELLİKLER
Sayfa Yapısı: Kâğıt boyutu A4 dikey, kenar boşlukları (alt, üst, sağ, sol) 2,5 cm olmalıdır.
Yazı Tipi ve Boyutu: Makaleler Times New Roman, 11 punto, 1,5 satır aralığı ile yazılmalıdır. Özel fontlar yalnızca gerekli bölümlerde sınırlı olarak kullanılabilir.
Başlıklar: Tüm başlıklar koyu (bold) yazılmalı; yalnızca ilk harfleri büyük olacak şekilde düzenlenmelidir. Ana başlıklar, ara başlıklar ve alt başlıklar 12 punto olmalıdır.
Paragraf Düzeni: Metinde paragraf başı (girinti) yapılmamalıdır. Paragraf araları 6 nk boşluk bırakılarak belirginleştirilmelidir.
Dipnotlar: 9 punto ile yazılmalıdır. Paragraf araları önce ve sonra 0 nk, tek satır aralığı olarak ayarlanmalıdır. Kaynak gösterme amacıyla kullanılmamalı, sadece açıklamalar için başvurulmalıdır. Otomatik numaralandırma kullanılmalıdır.
Manzum Metinler: Önce ve sonra 0 nk boşluk ve tek satır aralığı olacak şekilde düzenlenmelidir.
3. ÖZETLER VE ANAHTAR KELİMELER
Özet Formatı: Yazı tipi boyutu 10 punto olmalıdır.
Kelime Sayısı: Türkçe özet 200-250, İngilizce özet (Abstract) 200-250 kelime olmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Her iki dilde de en az 5, en fazla 8 anahtar kelime bulunmalıdır.
Genişletilmiş Özet (Extended Abstract), 2026 yılından itibaren KÜLLİYAT’a gönderilen araştırma makaleleri için zorunludur. Makale dili Türkçe olan çalışmalarda İngilizce olarak hazırlanır ve 750–1200 kelime arasında olmalıdır. Genişletilmiş özet, makalenin başındaki kısa özetten (Abstract/Öz) ayrı, onu tekrar etmeyen ve bağımsız bir metin niteliği taşımalı; makale metninin sonunda, kaynakçadan hemen önce yer almalıdır. Metin; çalışmanın amacı ve araştırma problemi, kuramsal çerçevesi ve literatür bağlamı, yöntemi, temel bulguları ile tartışma ve sonuçlarını akademik bütünlük içinde içermelidir. Alt başlık kullanımı isteğe bağlıdır. Genişletilmiş özette kaynakça, metin içi atıf, tablo, şekil, grafik, dipnot ve ek kullanılmaz; anahtar kelimeler yeniden verilmez. Metin, makale içeriğiyle tam tutarlı olmalı ve akademik yazım kurallarına uygun biçimde hazırlanmalıdır.
Ayrıntılar için tıklayınız.
4. UZUNLUK VE YAZAR BİLGİLERİ
Uzunluk: Makaleler (özet ve kaynakça dâhil) 10.000 kelimeyi veya 45 sayfayı geçmemelidir. Daha uzun çalışmalar Yayın Kurulu kararıyla değerlendirilebilir.
Yazar Bilgileri: Yazar adı başlığın altında yer almalı; soyadı büyük harflerle yazılmalıdır. Dipnotta; unvan, kurum, e-posta ve ORCID bilgileri verilmelidir.
5. DİL VE YAZIM ESASLARI
Kılavuz: Yazım ve kısaltmalarda Türk Dil Kurumu (TDK) Yazım Kılavuzu esas alınır.
Çevriyazı: Çevriyazı metinlerde belirlenen özel fontlar (Oktay New Transkripsiyon, Times Turkish Transcription vb.) kullanılabilir; ancak diğer bölümler Times New Roman olmalıdır.
Doğrudan Alıntılar: * 2.5 satırdan az alıntılar metin içinde tırnak içinde verilir.
2.5 satırdan uzun alıntılar; satırın sağından ve solundan 1,5 cm içeride, blok hâlinde, 10 punto ve 1,5 satır aralığıyla yazılmalıdır.
6. TABLO, ŞEKİL VE RESİMLER
Tablolar: Metin içinde ilgili yerde bulunmalı, numaralandırılmalı ve başlıklandırılmalıdır. Tablo içindeki metinler 9 punto olmalıdır.
Şekiller: Şekil numaraları ve adları şeklin hemen altına ortalı yazılmalıdır. Şekil numarası eğik (italik) yazılmalı ve nokta ile bitmelidir. Şekil adı dik yazılmalı ve sadece ilk harfi büyük olmalıdır. (Örn: Şekil 1. Şekil adı)
Resimler: Yüksek çözünürlüklü ve baskı kalitesinde olmalıdır.
Genel Kural: Görsel unsurlar yazının üçte birini aşmamalı, estetik bir biçimde metne yerleştirilmelidir.
7. KAYNAK GÖSTERME (APA 7. SÜRÜM)
Metin içi atıf ve kaynakça düzeninde APA 7 sistemi kullanılır. Kaynak gösterme için kesinlikle dipnot kullanılmaz.
Kaynakça hazırlanırken EndNote, Zotero veya Mendeley gibi atıf yönetim programlarının kullanılması önerilmektedir.
7.1. Metin İçi Atıf
Genel Format: (Soyadı, Yıl, s. Sayfa No)
Örnek: (Selçuk, 2015, s. 15), (Kesik vd., 2002, s. 16)
Yazar Adı Geçiyorsa: Kavruk (1996, s. 28) çalışmasında...
Aktaran Kaynak: (Yıldırım, 1936’dan akt. Selçuk, 1982, s. 76) veya Tarlan (1926, Dilçin 1998’den).
7.2. Kaynakça Örnekleri
Kaynakça listesinde ilk satır sola yaslı, sonraki satırlar için 1 cm asılı girinti uygulanır.
Tek Yazarlı Kitap: İsen, M. (2012). Tezkireden biyografiye. İstanbul: Kapı Yayınları.
İki Yazarlı Kitap: Kurnaz, C. ve Çeltik, H. (2012). Osmanlı dönemi Kırım edebiyatı. Ankara: Kurgan Edebiyat Yayınevi.
Üç ve Üzeri Yazarlı: Akyüz, K. vd. (1958). Fuzulî Türkçe dîvân. Ankara: İş Bankası Yayınları.
Çeviri Kitap: Holbrook, V. R. (2018). Aşkın okunmaz kıyıları. (E. Köroğlu ve Engin Kılıç, çev.). İstanbul: Çağlayan Yayınları.
Editörlü Kitapta Bölüm: Togan, İ. (2012). Bugünü anlamak için Ortaasya tarihine bir bakış. (A. Aydıngün ve Ç. Balım, ed.) Bağımsızlıklarının yirminci yılında Orta Asya cumhuriyetleri Türk dilli halklar– Türkiye ile ilişkiler. (ss. 19-50). Ankara: AKM Yayınları.
Makale: Özerol, N. (2021). Ahmed Kuddûsî’nin şiirlerinde Esmâ-i Hüsnâ’dan yansımalar. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(3), 1721-1738. https://doi.org/10.33437/ksusbd.911246
Tez: Çelik, N. (2021). Nergisî İksîr-i Sa’âdet: inceleme-metin-dizin (Tez No. 302809). [Yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Ansiklopedi Maddesi: İpekten, H. (1991). Azmî-zâde Mustafa Hâletî. İslâm ansiklopedisi. (4. Cilt, ss. 348-349). İstanbul: TDV Yayınları.
Çevrimiçi Ansiklopedi: Algül, M. (2022). Bedrika (Hüseyin Râcî Efendi). Türk Edebiyatı Eserler Sözlüğü. [erişim: 10.12.2025]. URL
Yazma Eser: Âsım. Zeyl-i Zübdetü'l-Eş‘âr. Millet Kütüphanesi. A. Emirî Efendi. No. 1326. vr. 45a.
Web Sitesi: Keser, A. Meslek seçimi ve seçimi etkileyen faktörler. www.isguc.org [erişim: 18.01.2007].
8. SORUMLULUK
Gönderilen çalışmaların hukuki, bilimsel ve etik sorumluluğu tamamen yazarlara aittir. Yayın Kurulu ve hakem raporları doğrultusunda yazarlardan düzeltme talep edilebilir.
Yazım kurallarını indirmek için tıklayınız.
Örnek Makale Şablonu için tıklayınız.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Ücret Politikası
Littera Turca, makalelerin gönderim, değerlendirme ve yayınlanma olmak üzere hiçbir aşamasında ücret talep etmez.
Yazarlar dergiye gönderdikleri çalışmalar için makale işlem ücreti veya gönderim ücreti ödemezler.
Dizinler
Atıf Dizinleri
Dergi Kurulları
EDİTÖR KURULU
Özer Şenödeyici, 1981 yılında İzmit’te doğdu. Lise öğrenimini tamamlayıncaya kadar bu şehirde yaşadıktan sonra, 1999 yılında lisans öğrenimi için Ankara’ya geldi. Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü 2003 yılında bitirdi. Aynı yıl, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eski Türk Edebiyatı bilim dalında yüksek lisans eğitimine başladı. Yüksek lisans eğitimi devam ederken Gazi Üniversitesi Kırşehir Fen-Edebiyat Fakültesi’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı (Aynı fakülte daha sonra Ahi Evran Üniversitesi’nin bir birimi oldu). 2006 yılında yüksek lisansını tamamladı ve doktora eğitimine başladı. 2007 yılında Sultan Hanım’la evlendi. 2011 yılında Eski Türk Edebiyatı sahasında doktorasını tamamladı. Aynı yıl içinde askerlik vazifesini ifa etti ve ardından Karadeniz Teknik Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yardımcı doçent olarak atandı. 2013 yılında Doçent unvanını aldı. 2015 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne atandı. Halen bu görevini devam ettirmekte olan Şenödeyici, bir çocuk babasıdır.
Otomatik Oluşturulan Kurul - Başlığı Düzenleyiniz
Lisans: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Giresun Fen Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (2006)
Yüksek Lisans: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Eski Türk Edebiyatı Bilim Dalı (2010)
Doktora: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı (2016)
2004 yılında Fırat Üniversitesi’nin Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda yüksek lisans öğrenimine başladı. Yine aynı yıl Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’na Araştırma Görevlisi olarak atandı. 2006 yılında “Tahsin Yücel’in Öyküleri Üzerine Bir İnceleme” adlı çalışmasıyla yüksek lisansını tamamladı. 2006 yılında Fırat Üniversitesi, Türk Dili Edebiyatı, Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda doktoraya başladı. “Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek” isimli doktora tezini 2010 yılında tamamlayarak, 2012 yılında Yrd. Doç. Dr., 2018 yılında doçent, 2023 yılında ise Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı'nda Profesör oldu.
Yazar, Türk Dili, Türk Dünyası, Belleten, bilig, Folklor/Edebiyat, Türk Kültürü, Türk Dünyası, Erdem, Arayışlar, E-Journal of New World Sciences Academy, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bingöl, Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Karaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Turkish Studies, JASS, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi, Journal of Turkısh Language and Literature, Mecmua, Researcher: Social Science Studies, International Journal of Language Academy, Varlık, Ada, Roman Kahramanları, Telmih vb. dergilerde çalışmalar yayımlandı.
Prof. Dr. Veysel ŞAHİN'in Akçağ Yayınevi tarafından okuyucusuyla buluşturulan bilimsel kitapları ise Bilge Kadının Aynadaki Yüzü (Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek), (2014), “Tahsin Yücel ve Aykırı Öykülem” (2017), “Turgut Uyar’ın Şiirlerinde “Ben ve Öteki”nin Görüntü Düzeyleri” (2017), Necip Fazıl Kısakürek’in Şiirlerinde Kronotopsal İmgelem (Zamanın İçinde Mekan/Mekanın İçinde Zaman)” (2023)’dır. Ayrıca yine Akçağ Yayınevi tarafından basılan ve Aysuda Şahin ile “Epik Dünyanın Kurmaca Mitosu Dede Korkut Anlatıları (2019)” adlı çalışması da mevcuttur.
ŞAHİN Kitap bölümü ve editör olarak; “(2017), Romanda Mekân, (Romanda Mekân Poetigi ve Çözümlemeler), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2018), Romanda Kişiler Dünyası, (Roman Karakterlerinin Doğası Üzerine İncelemeler…), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2020), Romanda Bakış Acısı ve Anlatıcı Düzlemi, Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2021), Romanda Zaman, (Romanda Zaman Poetigi Üzerine…) Akçağ Yayınları, Ankara.” ve “(2022), Edebiyat Kuramı ve Eleştiri (Kuram-Kavram-Kapsam-Yöntem-Uygulama), Akçağ Yayınları, Ankara.” adlı çok çeşitli akademik çalışmalara imza attı.
2020 yılından itibaren “Turkish Academic Studies-TURAS” adlı uluslararası hakemli dergiyi çıkarmaya başlayan Prof. Dr. Veysel ŞAHİN, halen Fırat Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Yazar evli olup iki çocuk babasıdır.
Özer Şenödeyici, 1981 yılında İzmit’te doğdu. Lise öğrenimini tamamlayıncaya kadar bu şehirde yaşadıktan sonra, 1999 yılında lisans öğrenimi için Ankara’ya geldi. Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü 2003 yılında bitirdi. Aynı yıl, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eski Türk Edebiyatı bilim dalında yüksek lisans eğitimine başladı. Yüksek lisans eğitimi devam ederken Gazi Üniversitesi Kırşehir Fen-Edebiyat Fakültesi’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı (Aynı fakülte daha sonra Ahi Evran Üniversitesi’nin bir birimi oldu). 2006 yılında yüksek lisansını tamamladı ve doktora eğitimine başladı. 2007 yılında Sultan Hanım’la evlendi. 2011 yılında Eski Türk Edebiyatı sahasında doktorasını tamamladı. Aynı yıl içinde askerlik vazifesini ifa etti ve ardından Karadeniz Teknik Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yardımcı doçent olarak atandı. 2013 yılında Doçent unvanını aldı. 2015 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne atandı. Halen bu görevini devam ettirmekte olan Şenödeyici, bir çocuk babasıdır.
EDİTÖR YARDIMCILARI
ALAN EDİTÖRLERİ
Lisans: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Giresun Fen Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (2006)
Yüksek Lisans: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Eski Türk Edebiyatı Bilim Dalı (2010)
Doktora: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı (2016)
2004 yılında Fırat Üniversitesi’nin Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda yüksek lisans öğrenimine başladı. Yine aynı yıl Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’na Araştırma Görevlisi olarak atandı. 2006 yılında “Tahsin Yücel’in Öyküleri Üzerine Bir İnceleme” adlı çalışmasıyla yüksek lisansını tamamladı. 2006 yılında Fırat Üniversitesi, Türk Dili Edebiyatı, Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda doktoraya başladı. “Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek” isimli doktora tezini 2010 yılında tamamlayarak, 2012 yılında Yrd. Doç. Dr., 2018 yılında doçent, 2023 yılında ise Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı'nda Profesör oldu.
Yazar, Türk Dili, Türk Dünyası, Belleten, bilig, Folklor/Edebiyat, Türk Kültürü, Türk Dünyası, Erdem, Arayışlar, E-Journal of New World Sciences Academy, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bingöl, Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Karaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Turkish Studies, JASS, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi, Journal of Turkısh Language and Literature, Mecmua, Researcher: Social Science Studies, International Journal of Language Academy, Varlık, Ada, Roman Kahramanları, Telmih vb. dergilerde çalışmalar yayımlandı.
Prof. Dr. Veysel ŞAHİN'in Akçağ Yayınevi tarafından okuyucusuyla buluşturulan bilimsel kitapları ise Bilge Kadının Aynadaki Yüzü (Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek), (2014), “Tahsin Yücel ve Aykırı Öykülem” (2017), “Turgut Uyar’ın Şiirlerinde “Ben ve Öteki”nin Görüntü Düzeyleri” (2017), Necip Fazıl Kısakürek’in Şiirlerinde Kronotopsal İmgelem (Zamanın İçinde Mekan/Mekanın İçinde Zaman)” (2023)’dır. Ayrıca yine Akçağ Yayınevi tarafından basılan ve Aysuda Şahin ile “Epik Dünyanın Kurmaca Mitosu Dede Korkut Anlatıları (2019)” adlı çalışması da mevcuttur.
ŞAHİN Kitap bölümü ve editör olarak; “(2017), Romanda Mekân, (Romanda Mekân Poetigi ve Çözümlemeler), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2018), Romanda Kişiler Dünyası, (Roman Karakterlerinin Doğası Üzerine İncelemeler…), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2020), Romanda Bakış Acısı ve Anlatıcı Düzlemi, Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2021), Romanda Zaman, (Romanda Zaman Poetigi Üzerine…) Akçağ Yayınları, Ankara.” ve “(2022), Edebiyat Kuramı ve Eleştiri (Kuram-Kavram-Kapsam-Yöntem-Uygulama), Akçağ Yayınları, Ankara.” adlı çok çeşitli akademik çalışmalara imza attı.
2020 yılından itibaren “Turkish Academic Studies-TURAS” adlı uluslararası hakemli dergiyi çıkarmaya başlayan Prof. Dr. Veysel ŞAHİN, halen Fırat Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Yazar evli olup iki çocuk babasıdır.
DİL EDİTÖRLERİ
YAYIN KURULU
1981 yılında Adıyaman Kâhta’da dünyaya geldi. Orta öğrenimini Manisa’da tamamladıktan sonra Hacettepe Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yerleşti. 2003 yılında buradan mezun oldu. Klasik edebiyatımızdaki edebî münazaralarla ilgili teziyle Hacettepe Üniversitesi, klasik edebiyat kürsüsünden yüksek lisans derecesiyle mezun oldu (2005). Daha sonra Erciyes Üniversitesi’ne atandı. Burada İsmâîl Rüsûhî Efendi’nin Şerh-i Mesnevî’si üzerine hazırladığı tezle doktor unvanı aldı (2010). Erciyes Üniversitesi’nde bir süre araştırma görevlisi ve Türk Dili okutmanı olarak görev yaptıktan sonra 2011’de Dicle Üniversitesi’ne atandı. 2014’te doçent, 2019’da profesör olan yazar, hâlen Dicle Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Çeşitli edebiyat dergilerinde yazıları yayımlanan Tanyıldız’ın kültür ve edebiyat tarihimize ilişkin 9 kitabı bulunmaktadır.
Özer Şenödeyici, 1981 yılında İzmit’te doğdu. Lise öğrenimini tamamlayıncaya kadar bu şehirde yaşadıktan sonra, 1999 yılında lisans öğrenimi için Ankara’ya geldi. Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü 2003 yılında bitirdi. Aynı yıl, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eski Türk Edebiyatı bilim dalında yüksek lisans eğitimine başladı. Yüksek lisans eğitimi devam ederken Gazi Üniversitesi Kırşehir Fen-Edebiyat Fakültesi’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı (Aynı fakülte daha sonra Ahi Evran Üniversitesi’nin bir birimi oldu). 2006 yılında yüksek lisansını tamamladı ve doktora eğitimine başladı. 2007 yılında Sultan Hanım’la evlendi. 2011 yılında Eski Türk Edebiyatı sahasında doktorasını tamamladı. Aynı yıl içinde askerlik vazifesini ifa etti ve ardından Karadeniz Teknik Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yardımcı doçent olarak atandı. 2013 yılında Doçent unvanını aldı. 2015 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne atandı. Halen bu görevini devam ettirmekte olan Şenödeyici, bir çocuk babasıdır.
Kars’ta doğdum. İlk, orta ve lise öğrenimini Kars’ta tamamladım. Erzurum Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden 1989-90 eğitim öğretim yılında dereceyle mezun oldum. Aynı yıl, bitirdiğim bölümde açılan sınavı kazanıp Eski Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda araştırma görevlisi oldum. 1993 yılında yüksek lisans (Rızâ Tezkiresi, İnceleme-Metin), 1997 yılında da doktora (Türk Edebiyatı’nda Gül ve Bülbül Mesnevileri-Mukayeseli Çalışma, C.I, II) eğitimimi tamamladım. 1998 yılında Kocaeli Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Eski Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’na yardımcı doçent olarak atandım. 6 Ekim 2008 tarihinde doçent, 17 Temmuz 2014 tarihinde ise profesör oldum.
Ağustos 1998’den beri görev yaptığım Kocaeli Üniversitesi’nde üç yıl Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi (1999-2002), bir yıl da Türk Dili (2002-2003) Bölümü Başkanlığı yaptım. Yaklaşık 7 yıl da Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü başkan yardımcılığı görevini yürüttüm. Yunus Emre Enstitüsü ile YÖK arasında 2012 yılında imzalanmış olan anlaşma kapsamında 2013-2014 Eğitim-Öğretim Yılı Bahar Yarıyılı’nda (15 Şubat-1 Temmuz 2014) Bosna-Hersek Tuzla Üniversitesi’nde görevlendirildim. 2015 Yılı Şubat ayında Yabancılara Türkçe Öğretimi Birimi (YATÖB) Sorumlusu olarak atandım. Ocak 2015- Ocak 2018 tarihleri arasında 3 yıl Kocaeli Üniversitesi Türk Dili Bölümü Başkanlığı, 2015 yılı haziranından 2017 yılı sonuna kadar da 2.5 yıl kuruluşunda bizzat görev üstlendiğim Kocaeli Üniversitesi Dil Öğretimi ve Uygulama Merkezi (KOÜ DİLMER) Müdürlüğü’nü yaptım. 2014-2020 yılları arasında iki dönem (6 yıl) Eski Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı Başkanlığı yaptım. 6 Ekim 2020 tarihinden beridir Kocaeli Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Başkanlığı görevini yürütmekte, alanı ile ilgili lisans ve lisansüstü düzeyde dersler okutmakta, araştırma ve yazı faaliyetlerimi sürdürmekteyim.
Prof. Dr.
F.Gül Koçsoy graduated from the Department of English Language and Literature at Ataturk University in Erzurum. She completed her MA on Katherine Anne Porter’s short fiction and her Doctorate on Willa Cather’s novels. After her graduation from the university, she worked as an English teacher for four years in Erzurum and as an instructor at Karadeniz Technical University in Trabzon for eight years. Currently, she works as an Associate Prof. Dr. at Firat University in Elazig, Turkey. Her research interests are American culture and literature.
DANIŞMA KURULU
Çok sayıda makalesi, tebliği ve ansiklopedi maddesi yayımlanan S. Bekki, üç yıl (Güz/2012- Güz/2014) süreyle Türklük Bilimi Araştırmaları (TÜBAR) Dergisinin Yazı İşleri Müdürlüğünü yürüttü.
14 Mart 2017’de profesörlüğe yükseltilen Bekki, hâlihazırda Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölüm başkanlığını yürütmekte olup İLESAM üyesi, evli ve üç çocuk babasıdır.
Prof. Dr. Salahaddin Bekki’nin on biri telif ikisi editörlük olmak üzere yayımlanan on üç kitabı bulunmaktadır.
Prof. Dr.
HAKEM KURULU
1960 Adana-Ceyhan Doğumlu. 1984-85 Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümü mezunu. 19886'da MEB'e öğretmen 1989'da ise Dicle Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümüne Araştırma Görevlisi olarak atandı. İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nden 1991'de Yüksek Lisans, 1997'de ise Doktora mezunu oldu. 2015'te Doçent 2021'de ise Profesör oldu. Halen Dicle Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğretim üyesidir.
Özer Şenödeyici, 1981 yılında İzmit’te doğdu. Lise öğrenimini tamamlayıncaya kadar bu şehirde yaşadıktan sonra, 1999 yılında lisans öğrenimi için Ankara’ya geldi. Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü 2003 yılında bitirdi. Aynı yıl, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eski Türk Edebiyatı bilim dalında yüksek lisans eğitimine başladı. Yüksek lisans eğitimi devam ederken Gazi Üniversitesi Kırşehir Fen-Edebiyat Fakültesi’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaya başladı (Aynı fakülte daha sonra Ahi Evran Üniversitesi’nin bir birimi oldu). 2006 yılında yüksek lisansını tamamladı ve doktora eğitimine başladı. 2007 yılında Sultan Hanım’la evlendi. 2011 yılında Eski Türk Edebiyatı sahasında doktorasını tamamladı. Aynı yıl içinde askerlik vazifesini ifa etti ve ardından Karadeniz Teknik Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yardımcı doçent olarak atandı. 2013 yılında Doçent unvanını aldı. 2015 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne atandı. Halen bu görevini devam ettirmekte olan Şenödeyici, bir çocuk babasıdır.
Elazığ doğumlu. Fırat Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü mezunu. Aynı bölümde Yüksek Lisans ve Doktora programlarını tamamlamıştır. Elazığ Fatih Lisesinde ve Elazığ Mehmet Koloğlu Anadolu Lisesi'nde Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni olarak görev yaptı. 2009 yılından itibaren Adıyaman Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi'nde öğretim üyesi olarak çalışmaya başladı. 2019 yılında Prof. Dr. unvanını aldı.
Giresun'un Keşap ilçesinde doğdu. Öğrenim hayatına Keşap'ta başladı. Orta ve lise öğrenimini Giresun'da tamamladı. Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Bölümünden mezun oldu. Aynı yıl KTÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı bölümün açmış olduğu yüksek lisans sınavını kazandı. MEB tarafından Bursa'ya öğretmen olarak tayin edilmesi sebebiyle yüksek lisans öğrenimine bir yıl ara vermek zorunda kaldı. Yüksek Lisans öğrenimini 2000 yılında "İrtika gazetesi (İlk üç cilt) inceleme, tahlili fihrist, seçilmiş metinler" adlı çalışmayla tamamladı.
MEB'e bağlı liselerde sekiz yıl Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni olarak çalıştı. 2002-2007 yılları arasında Giresun Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi Bölümünde öğretim görevlisi olarak görev yaptı. Aynı bölümde 2007'den itibaren doktor öğretim üyesi olarak göreve devam etmektedir.
2002'de başladığı Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yeni Türk Edebiyatı Doktora programını 2007 yılında “Ferâizcizâde Mehmet Şâkir Hayatı Sanatı Eserleri” adlı çalışmayla tamamladı.
2004-2007 ve 20111-2013 yılları arasında Eğitim Fakültesi Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi Bölümü Başkanlığı, 2007-2008 yılları arasında Eğitim Fakültesi Dekan Yardımcılığı, 2016 -2020 yılları arasında Sosyal Bilimler Enstitüsü müdür yardımcılığı idari görevlerinde bulundu.
Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Görsel-İşitsel Teknikler ve Medya Yapımcılığı Bölümünden 2019 yılında mezun oldu.
Akademik yayınların yanı sıra "Kısa Oyun Günleri" projesini de hayata geçirerek aralıksız 15 yıl tiyatro etkinlikleri düzenledi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi editörlüğünü yürüttü.
Evli ve üç çocuk babasıdır. Yabancı dili C düzeyi İngilizce'dir.
Lisans 1999 Fırat Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü
Yüksek Lisans 2002Fırat Üniversitesi Yeni Türk Edebiyatı
Doktora 2008 Fırat Üniversitesi Yeni Türk Edebiyatı
Lisans Hacettepe Üniversitesi
Y. Lisans Türk Dili ve Edebiyatı Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Nogay Türkçesi Grameri, Giriş-İnceleme-Metin-Sözlük)
Doktora Türk Dili ve Edebiyatı Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Kırımçak Türkçesi Grameri Giriş-İnceleme-Metin-Sözlük)
Yrd. Doç. Dr. Türk Dili ve Edebiyatı Kafkas Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi 2006-2018
Doç. Dr. Türk Dili ve Edebiyatı Iğdır Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi 2018-Halen
1981 yılında Adıyaman Kâhta’da dünyaya geldi. Orta öğrenimini Manisa’da tamamladıktan sonra Hacettepe Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ne yerleşti. 2003 yılında buradan mezun oldu. Klasik edebiyatımızdaki edebî münazaralarla ilgili teziyle Hacettepe Üniversitesi, klasik edebiyat kürsüsünden yüksek lisans derecesiyle mezun oldu (2005). Daha sonra Erciyes Üniversitesi’ne atandı. Burada İsmâîl Rüsûhî Efendi’nin Şerh-i Mesnevî’si üzerine hazırladığı tezle doktor unvanı aldı (2010). Erciyes Üniversitesi’nde bir süre araştırma görevlisi ve Türk Dili okutmanı olarak görev yaptıktan sonra 2011’de Dicle Üniversitesi’ne atandı. 2014’te doçent, 2019’da profesör olan yazar, hâlen Dicle Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Çeşitli edebiyat dergilerinde yazıları yayımlanan Tanyıldız’ın kültür ve edebiyat tarihimize ilişkin 9 kitabı bulunmaktadır.
Kars’ta doğdum. İlk, orta ve lise öğrenimini Kars’ta tamamladım. Erzurum Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden 1989-90 eğitim öğretim yılında dereceyle mezun oldum. Aynı yıl, bitirdiğim bölümde açılan sınavı kazanıp Eski Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda araştırma görevlisi oldum. 1993 yılında yüksek lisans (Rızâ Tezkiresi, İnceleme-Metin), 1997 yılında da doktora (Türk Edebiyatı’nda Gül ve Bülbül Mesnevileri-Mukayeseli Çalışma, C.I, II) eğitimimi tamamladım. 1998 yılında Kocaeli Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Eski Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’na yardımcı doçent olarak atandım. 6 Ekim 2008 tarihinde doçent, 17 Temmuz 2014 tarihinde ise profesör oldum.
Ağustos 1998’den beri görev yaptığım Kocaeli Üniversitesi’nde üç yıl Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi (1999-2002), bir yıl da Türk Dili (2002-2003) Bölümü Başkanlığı yaptım. Yaklaşık 7 yıl da Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü başkan yardımcılığı görevini yürüttüm. Yunus Emre Enstitüsü ile YÖK arasında 2012 yılında imzalanmış olan anlaşma kapsamında 2013-2014 Eğitim-Öğretim Yılı Bahar Yarıyılı’nda (15 Şubat-1 Temmuz 2014) Bosna-Hersek Tuzla Üniversitesi’nde görevlendirildim. 2015 Yılı Şubat ayında Yabancılara Türkçe Öğretimi Birimi (YATÖB) Sorumlusu olarak atandım. Ocak 2015- Ocak 2018 tarihleri arasında 3 yıl Kocaeli Üniversitesi Türk Dili Bölümü Başkanlığı, 2015 yılı haziranından 2017 yılı sonuna kadar da 2.5 yıl kuruluşunda bizzat görev üstlendiğim Kocaeli Üniversitesi Dil Öğretimi ve Uygulama Merkezi (KOÜ DİLMER) Müdürlüğü’nü yaptım. 2014-2020 yılları arasında iki dönem (6 yıl) Eski Türk Edebiyatı Ana Bilim Dalı Başkanlığı yaptım. 6 Ekim 2020 tarihinden beridir Kocaeli Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Başkanlığı görevini yürütmekte, alanı ile ilgili lisans ve lisansüstü düzeyde dersler okutmakta, araştırma ve yazı faaliyetlerimi sürdürmekteyim.
1981’de Gelibolu’da dünyaya gelmiştir. 1999’da Gazi Üniversitesi Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bölümü’nü kazanmış ve 2003’te bölümün Tatar-Başkurt anabilim dalından mezun olmuştur. Aynı yıl Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde Çağdaş Türk Lehçeleri Anabilim Dalı’nda Yüksek Lisans eğitimini kazanır. 2005 yılında Gazi Üniversitesi Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bölümü Kuzey-Batı Türk Lehçeleri Anabilim Dalı’nda Araştırma Görevlisi olarak göreve başlamıştır. “Wilhelm Radloff’un Derlemelerinde (Proben) Kırım Tatar Türkçesinin Özellikleri” adlı yüksek lisans tezini 2008’de savunduktan sonra Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde Çağdaş Türk Lehçeleri Anabilim Dalı’nda doktora programına kaydolmuştur. 2009’da “Öğrenci Değişimi Kültür Programı” dahilinde Başkurdistan Cumhuriyeti’nde bulunmuş ve orada 15 gün süren programda Başkurt Türkçesi ve Başkurt kültürü hakkında eğitim almıştır. 2012 yılında Kırım Tatar şairi Şakir Selim’in vefatının 5. Yılı münasebetiyle Kırım Muhtar Cumhuriyeti / Ukrayna’da düzenlenen Türkoloji Sempozyumu’nda bildiri sunmak ve doktora tezi ile ilgili bilgilerini geliştirmek amacıyla 7 günlük programa katılmıştır. 29.04.2015 tarihinde “Kırım Tatar Şairi Şakir Selim’in Şiirleri (Metin-Aktarma-İnceleme)” adlı doktora tezini savunarak 05.06.2015’te doktora programından mezun olmuştur. 2018’den beri Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Çağdaş Türk Lehçeleri Bölümü’ndeki görevine devam etmektedir. 31.08.2021 tarihinde aynı bölümde Dr. Öğretim Üyesi kadrosuna atanmış ve Bölüm Başkan Yardımcılığı görevine getirilmiştir. 27.01.2023 tarihinde Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bilim/Sanat alanında Doçent unvanı almaya hak kazanmıştır.
Çok sayıda makalesi, tebliği ve ansiklopedi maddesi yayımlanan S. Bekki, üç yıl (Güz/2012- Güz/2014) süreyle Türklük Bilimi Araştırmaları (TÜBAR) Dergisinin Yazı İşleri Müdürlüğünü yürüttü.
14 Mart 2017’de profesörlüğe yükseltilen Bekki, hâlihazırda Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölüm başkanlığını yürütmekte olup İLESAM üyesi, evli ve üç çocuk babasıdır.
Prof. Dr. Salahaddin Bekki’nin on biri telif ikisi editörlük olmak üzere yayımlanan on üç kitabı bulunmaktadır.
2004 yılında Fırat Üniversitesi’nin Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda yüksek lisans öğrenimine başladı. Yine aynı yıl Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’na Araştırma Görevlisi olarak atandı. 2006 yılında “Tahsin Yücel’in Öyküleri Üzerine Bir İnceleme” adlı çalışmasıyla yüksek lisansını tamamladı. 2006 yılında Fırat Üniversitesi, Türk Dili Edebiyatı, Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda doktoraya başladı. “Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek” isimli doktora tezini 2010 yılında tamamlayarak, 2012 yılında Yrd. Doç. Dr., 2018 yılında doçent, 2023 yılında ise Yeni Türk Edebiyatı Bilim Dalı'nda Profesör oldu.
Yazar, Türk Dili, Türk Dünyası, Belleten, bilig, Folklor/Edebiyat, Türk Kültürü, Türk Dünyası, Erdem, Arayışlar, E-Journal of New World Sciences Academy, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bingöl, Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Karaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Turkish Studies, JASS, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi, Journal of Turkısh Language and Literature, Mecmua, Researcher: Social Science Studies, International Journal of Language Academy, Varlık, Ada, Roman Kahramanları, Telmih vb. dergilerde çalışmalar yayımlandı.
Prof. Dr. Veysel ŞAHİN'in Akçağ Yayınevi tarafından okuyucusuyla buluşturulan bilimsel kitapları ise Bilge Kadının Aynadaki Yüzü (Halide Edib Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek), (2014), “Tahsin Yücel ve Aykırı Öykülem” (2017), “Turgut Uyar’ın Şiirlerinde “Ben ve Öteki”nin Görüntü Düzeyleri” (2017), Necip Fazıl Kısakürek’in Şiirlerinde Kronotopsal İmgelem (Zamanın İçinde Mekan/Mekanın İçinde Zaman)” (2023)’dır. Ayrıca yine Akçağ Yayınevi tarafından basılan ve Aysuda Şahin ile “Epik Dünyanın Kurmaca Mitosu Dede Korkut Anlatıları (2019)” adlı çalışması da mevcuttur.
ŞAHİN Kitap bölümü ve editör olarak; “(2017), Romanda Mekân, (Romanda Mekân Poetigi ve Çözümlemeler), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2018), Romanda Kişiler Dünyası, (Roman Karakterlerinin Doğası Üzerine İncelemeler…), Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2020), Romanda Bakış Acısı ve Anlatıcı Düzlemi, Akçağ Yayınları, Ankara.”, “(2021), Romanda Zaman, (Romanda Zaman Poetigi Üzerine…) Akçağ Yayınları, Ankara.” ve “(2022), Edebiyat Kuramı ve Eleştiri (Kuram-Kavram-Kapsam-Yöntem-Uygulama), Akçağ Yayınları, Ankara.” adlı çok çeşitli akademik çalışmalara imza attı.
2020 yılından itibaren “Turkish Academic Studies-TURAS” adlı uluslararası hakemli dergiyi çıkarmaya başlayan Prof. Dr. Veysel ŞAHİN, halen Fırat Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Yeni Türk Edebiyatı Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Yazar evli olup iki çocuk babasıdır.
1967 yılında Çorum’un Alaca ilçesinde doğdu. İlk ve orta öğrenimini Sungurlu’da tamamladı. 1990 yılında Gazi Üniversitesine bağlı Gazi Eğitim Fakültesinden mezun oldu. 1991-1992 yılında askerlik yükümlülüğünü yerine getirdi. 1992 yılının Ağustos ayında Ankara Üniversitesi TÖMER Dil Öğretim Merkezinde Türkçe Okutmanlığı stajı yaptı. Stajını tamamladıktan sonra Kasım 1992’de aynı kuruma bağlı TÖMER’in Samsun Şubesinde kadrolu Türkçe okutmanı ve Türkçe Bölümü Başkanı olarak göreve başladı. 1993 yılının Nisan ayında TC Dış İşleri Bakanlığı aracılığıyla Kazakistanlı diplomatlara Türkçe öğretmek üzere Kazakistan’ın Almatı şehrinde 9 ay süreyle görev yaptı. Almatı’daki görevi esnasında Kazak Dili ve Edebiyatı üzerine araştırmalar yaptı. Görev süresi sona erdikten sonra TÖMER’deki görevine döndü. Daha sonra A.Ü. TÖMER Gaziantep Şubesine tayin edilerek Yabancı Diller Bölüm Başkanı ve Türkçe Okutmanı olarak bir yıl çalıştı.
1994 yılında A.Ü. TÖMER’in Ankara’daki Tunalı Hilmi Şubesinde Türk Lehçeleri Bölümü Başkanı olarak görevlendirildi ve A.Ü. TÖMER Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bölümünce çıkarılan Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Dergisinin Yazı İşleri Müdürü olarak görev yaptı. Ayrıca A.Ü.TÖMER bünyesinde kurulan Bilimsel Araştırma Kurulu (BİLAK) Başkanlığını yürüttü. Türk Dünyasının önde gelen dilci ve edebiyatçılarının makalelerinin yayımlanmasında: Kazakların ünlü şairi Abay Kunanbayev, JambılJabayev ve yazar Muhtar Awezov, Türkmenlerin ünlü şairi Mahtumkulu, Azerbaycan’ın ünlü şairi Bahtiyar Vahapzâde ve Ali ŞirNevâî gibi Türk Dünyasının dil ve edebiyat ustaları adına özel sayıların çıkarılmasında katkıları oldu.
Ahmet Güngör, Bilimsel çalışmalarını Türkiye Türkçesi’nin öğretimi, Kazakça ve Kırgızca üzerine yoğunlaştırmıştır. Kırgız Milli Devlet Üniversitesinde Kırgız Dilbilimi alanında Yüksek Lisansını (2003), H. Karasayev Bişkek Sosyal Bilimler üniversitesi, Türkoloji Ana Bilim Dalında ‘Kırgızca ve Türkçe’de Hastalık Adlarıyla İlgili Örtmece (Euphemism) Sözler’ (2006) adlı doktora tezini tamamlamıştır.1998-2004 yılları arasında Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesi, Modern Diller Yüksek Okulu, Türkçe Hazırlık Sınıfları Koordinatörü olarak görev yaptı. 2004-2005 Öğretim yılından itibaren Modern Diller Yüksek Okulunda ‘Dilbilime Giriş’, ‘Kırgızca’dan Tükçe’ye Sözlü Çeviri Uygulamaları’ ve ‘Kırgızca’dan Türkçe’ye Anında Çeviri Uygulamaları’ derslerini verdi.
2009 yılında Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesinden ayrılarak Sinop Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü kurucu öğretim üyesi olarak görevlendirildi. 2009-2012 yılları arası Sinop Üniversitesinde görev yaptı.
2012 yılında Giresun Üniversitesi, Fen- Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde öğretim üyesi olarak görev aldı. Ayrıca GRÜ TÖMER’i kurarak müdürlüğünü yürüttü. 2016-2019 yılları arası Ahmet Yesevi Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesinde Hazırlık Fakültesi Dekanı olarak görev yaptı.
Ahmet Güngör’e Kazakistan’ın Çimkent şehrinde yer alan Bölgesel Sosyal Girişimcilik Üniversitesi (Regional Social – Innovational University www.rsiu.kz/ru) tarafından “Profesör” (26.05.2017), Uluslararası Bilişim Akademisi (International İnformatization Academy, IIA, Kazakistan/Almatı) tarafından “Akademik” unvanına layık görülerek akademi üyeliğine kabul edilmiştir (06.06.2017). Ayrıca Kırgızistan’ın İ. Arabayev Kırgız Devlet Pedagoji Üniversitesi, Senato Meclisi 71 no’lu kararıyla “Fahri Profesörlük” unvanı verilmiştir ( 27.04.2018).
Ahmet Güngör Uluslararası Dünya Dilleri Üniversitesinin kurulmasına yönelik proje çalışmalarına –ekip arkadaşlarıyla- devam etmektedir.
Evli ve üç çocuk babasıdır.
04.04.1965 yılında Ünye'de doğdu. İlk ve orta öğrenimini İstanbul'da tamamladı. 1985 yılında Ege üniversitesi Edebiyat Fakültesine girdi. 1989 yılında buradan mezun oldu. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Anabilim Dalı'nda Yüksek lisans Eğitimini 1995 yılında; aynı üniversitede Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı'nda 2003 yılında doktora eğitimini tamamladı. 2004-2008 yılları arasında Balıkesir Üniversitesi Necati Bey Eğitim Fakültesi'nde, 2008-2011 yılları arasında Erzincan Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi'nde görev yaptı. 2011 yılından bu yana Giresun Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi'nde görevine devam etmektedir.
Kudret Altun, ilk, orta ve lise öğrenimini Kayseri’nin Bünyan ilçesinde ilmek ilmek örülen Bünyan halılarının kirkit seslerinin ikliminde tamamladı. Yükseköğrenimini İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde, yüksek lisans ve doktora eğitimini ise aynı şehirde İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde tamamladı.
Birbirinden farklı kültürlerin mezcolduğu, Ortadoğu ve Avrupa ülkelerinde bulunarak bu ülkelerde görev yaptı. Yurt dışı serüvenine Kıbrıs, Lefkoşe Türk Öğretmen Koleji’nde başlayan yazar, İngiltere ile devam etti. Burslu öğrenci olarak gittiği İtalya Venedik Üniversitesi’nde (Dipartimento di Studi Eura Siatici) (1996/97) doktora üstü burslu öğrenci olarak çalıştı. 1999/2000 Amman Türk Kültür Merkezi yöneticisi olarak görevlendirilen yazar, burada Ortadoğu ve Arap kültürünü tanıma imkânı buldu. 2006 yılında, dokuz yıl önce öğrenci olarak gittiği İtalya’ya bu kez hoca olarak yeniden kavuşma imkânı bulan Altun, Venedik Doğu Dilleri Bölümü’nde öğretim üyesi olarak çalıştı. Osmanlı Türk kültür ve medeniyeti hakkında üniversitede (Ca’ Foscari University of Venice) konferanslar verdi. Çeşitli alanlarda çalışmalar yaparak Türk-İslam kültürünü Türkiye’nin sınırları dışına taşıyan akademisyen-yazar, Ca’ Foscari University of Venice, Yesevî, Yûnus Emre, Harem, Mevlânâ konulu konferanslar verdi. Ardından TİKA tarafından Bosna-Hersek Zenica Türkoloji Bölümü’nde 1 yıllığına öğretim üyesi olarak görevlendirildi. Orada Osmanlı’nın yetimi Bosna’ya âşık oldu. Dönüşünde davetli konuşmacı olarak Erciyes, Konya, Akşehir, İzmir… “Balkanlarda Türk izleri” tekrar Anadolu ile buluştu. Seyr ü seferi zaten Türkçe ve Türklük üzerine olan Altun, 2011 yılında Bologna Üniversitesi Doğu Dilleri Bölümü Başkanı M. Pistoso tarafından Bologna Üniversitesine davet edildi. Burada Ferdinando Marsigli’nin Osmanlı illerinden apardığı nadide el yazmalarını keşfetti; bu eşsiz el yazmaları kütüphanenin Hazineler bölümünde Türkiye’nin himmetini beklemekte.
2017 yılına kadar bu el yazmalarının Türkiye’ye getirilmesi, en azından dijital ortama geçirilmesi için çalmadık kapı bırakmayan Altun, netice alamayınca 2017 Şubat’ında İtalya’ya giderek kütüphanenin Hazineler bölümünde saklı olan elmaslarımızı tekrar inceledi. Buradan yine mühim el yazmalarının mikrofilmleriyle dönen yazar, bunların içinde en kıymetlilerinden birisi olan ve Marsigli’nin İstanbul saray hayatını orijinal çizimlerle anlatan İtalyanca-Osmanlıca “Osmanlı’da Sosyal Sınıf ve Kimlikler” adlı eseri yayımladı.
Prof. Dr. ALTUN, hâl ü hazırda Erciyes Üniversitesi Eğitim Fakültesinde, Türkçe Eğitimi, Türk Edebiyatı ve Osmanlı el yazmaları üzerine çalışmalarını sürdürmektedir.
ÖZGEÇMİŞ
10. 08. 1960 Çelebi doğumlu. İlkokulu Çelebi’de tamamladıktan sonra Ankara Hasanoğlan Atatürk İlk Öğretmen Okulu’nu kazandı. 1976-1977 Öğretim yılında bu okuldan mezun oldu. 1977-1978 Öğretim yılında Konya Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü kazandı. 1980-1981 Öğretim yılında adı geçen bölümü bitirdi. 1983 Temmuzunda askerlik görevini tamamladı. 1983 yılı 13 Ekim’inde Hacettepe Üniversitesi’nde Türkçe okutmanı olarak göreve başladı. 1986’da Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı yüksek lisans programını tamamladı. Aynı enstitüde 1996’da doktora payesini kazandı.
Aynı yılın Ekim ayında Denizli Pamukkale Üniversitesi’ne Yardımcı Doçent olarak atandı. 1996-1998 yılları arasında Pamukkale Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Başkan Yardımcılığı yaptı.
2001-2002 Öğretim yılında (Ekim 2001- Haziran 2002) KKTC’de Girne-Amerikan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Bölümü’nde öğretim üyesi (Asist. Prof. ) olarak çalıştı. 2010 yılına kadar 14 yıl süreyle Pamukkale Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde Eski Türk Edebiyatı Anabilim Dalı Başkanı olarak görev yaptı. 2012 Kasım ayında aynı bölümde doçent olarak göreve başladı. Adı geçen Fakültede Doğu Dilleri ve Edebiyatları Bölümü’nde kurucu başkanlık görevini yürüttü. Fakülte Kurulu ve Fakülte Yönetim Kurulu üyeliğinin yanı sıra Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Denizli İl Koordinatörlüğünü de 05. 09. 2016’ya kadar sürdürdü.
1998-1999 yıllarında Türk Eğitim-Sen Denizli İl Başkanlığı yaptı ve uzun yıllar Pamukkale Üniversitesi temsilciliği görevini yürüttü. 2003’ten 2018’e kadar Türk Dünyası Araştırmaları Kulübü danışmanlığını yaptı.
Yayımlanmış 10 kitabı ve sahasıyla ilgili yazdığı bilimsel makaleleri var. Evli ve 3 çocuk babası.
TEZLER
Yüksek Lisans Tezleri:
1. Harun TURHAN, Aşkî’nin Aynü’l-Kuzat Tercümesi, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 1997
2. İlhan İŞLER, Bâkî Divânı’nda Cemiyet, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, DENİZLİ , 1998
3. Hasan GÜLTEKİN, Nazire Mecmuası (Edisyon Kritik), Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, DENİZLİ, 2000
4. Tuncay BÜLBÜL, Cem Sultanın Türkçe Divanı’ndan Gazel Şerhleri, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, DENİZLİ, 2004
5. Esma ACAR, Ali Şîr Nevâyî’nin Garâibü’s-Sıgâr’ında İnsan, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, TDE Anabilim Dalı Eski Türk Edebiyatı Programı, DENİZLİ, 2013
6. Bilal ERKOÇ, İbrahim Hanif’in Menhecü’l- Edîb Fi Şerh-i Enmuzecü’l-Lebibi, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, TDE Anabilim Dalı Eski Türk Edebiyatı Programı, DENİZLİ,Temmuz 2013
7. Ömer UYAN, Ömer Rûşenî’nin Bir Terci’-i Bendinin Şerhi: Müşkil-küşâ, (İnceleme- Açıklamalı Metin- Tasavvufî Kavramlar Sözlüğü, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, TDE Anabilim Dalı Eski Türk Edebiyatı Programı, DENİZLİ Haziran 2015
8. Muhterem SAYGIN, Usulî Divanında Din, Tasavvuf ve Cemiyet, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, TDE Anabilim Dalı Eski Türk Edebiyatı Programı, DENİZLİ Aralık, 2016
9. Ayşe KAPLAN, Konya Bölge Yazma Eserler Kütüphanesindeki 1591 Numaralı Mecmu’a-i Eş’ar Ve Konya Karatay Yusufağa Kütüphanesindeki 10208 Numaralı Şiir ve Münâcat Mecmu’asının Tanıtımları ve Metinleri, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, TDE Anabilim Dalı Eski Türk Edebiyatı Programı, DENİZLİ Haziran 2017
10) Hasan Tahsin SARITAŞ, İZMİR MİLLİ KÜTÜPHANE 1299 NUMARALI ŞİİR MECMUASI (İnceleme-Metin) Denizli, Haziran 2018
11) İpek YAPICI, Süleymaniye Yazma Eserler Kütüphanesi'nde Bulunan 00010 ve 01377 Nolu Şehir Mecmualarının Transkripsiyonu Ve İncelenmesi, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, TDE Anabilim Dalı Eski Türk Edebiyatı Programı, DENİZLİ, 2021
12) Aysel YILDIZ, 06 Mil Yz A2631 Numaralı Eserin Mestap Projesine Göre Hazırlanması (Metin-İnceleme), DENİZLİ- 2022
Doktora:
1-) Üzeyir DERELİ, Ca΄fer Dede Divanı, (Edisyon Kritik ) 2003 (II. Danışmanlık)
2) Muhterem SAYGIN, Ali Şîr Nevâyî’nin Garâibü’s-Sıgar Adlı Divanının Tahlili, DENİZLİ, HAZİRAN 2022
YAYIN LİSTESİ
KİTAP
1-Necâtî Bey Hayatı- Sanatı- Edebi Şahsiyeti ve Bazı Şiirlerinin Açıklamaları, Ankara, 2005
2-Ahdî ve Gülşen-i Şu'arâsı, Atatürk Kültür Merkezi Yay. Ankara 2005
3) Onaltıncı Yüzyıl Tezkirelerinde Şairin Dünyası (Ahdi - Gelibolulu Ali - Kınalızade – Beyani) Akçağ Yay. Ank. 2012
4) Ahdî, Gülşen-i Şu’ara, İndeksli Tıpkı Basım, Türk Tarih Kurumu Yay. Ank. 2014, 978-975-16-2892-3
5) Ankara Vilayeti Salnâmesi, Ankara . Kayseri . Kırşehir . Yozgat 1288 C. I Ankara Büyükşehir Belediyesi Yay.( 2014) ISBN 978-605-4067-66-4
6) Ankara Vilayeti Salnâmesi, Ankara . Kayseri . Kırşehir . Yozgat 1311 C. X Ankara Büyükşehir Belediyesi Yay. .( 2014) ISBN 978-605-4067-75-6
7) Ankara Vilayeti Salnâmesi, Ankara . Kayseri . Kırşehir . Yozgat. Çorum 1325 C. XIII Ankara Büyükşehir Belediyesi Yay. .( 2014) ISBN 978-605-4067-78-7
8) Şeyhülislam Yahya Efendi Hayatı- Sanatı-Eserleri Bazı Şiirlerinin Açıklamaları, Akçağ Yay. Ank, (2015) ISBN 978-975-338-251-8
9) Gülşen-i Şuʿarâ (Bağdatlı Ahdî) Hazırlayan: Süleyman Solmaz Yayın Yılı: 2018
ISBN: 978-975-17-3437-2 (Kültür Bak. E kitap)
10) Şeyhî, Hayatı-Sanatı-Eserleri, Bazı Şiirlerinin Açıklamaları Akçağ yay. Ank. 2019
11) Türkmen Şairi Andelib'in Yusuf ü Zelihası, Bengü Yay. Ank 2022
Kitap Bölümleri
1) Solmaz, Süleyman, 2013, Şeyh Galib’in Mevlânâsı, Prof. Dr. Önder Göçgün’e Armağan, s. 1207, 978-975-6992-42-5
2) Solmaz, Süleyman, 2014, Eskişehir Bilgeleri, Hızır Bey, (editör: Abdülkerim Erdoğan ) Eskişehir Valiliği Yay. s.433, 978-605-149-699-3
3) Solmaz, Süleyman, 2014, Eskişehir Bilgeleri, Sinan Paşa ( Yusuf Sinaneddin), (editör: Abdülkerim Erdoğan ) Eskişehir Valiliği Yay. s.443, 978-605-149-699-3
4) Solmaz, Süleyman, 2014, Eskişehir Bilgeleri, Tursun (Dursun) Fakih, (editör: Abdülkerim Erdoğan ) Eskişehir Valiliği Yay. s.339, 978-605-149-699-3
5) Solmaz, Süleyman, 2016, İdeal İnsan Bağlamında Erzurumlu İbrahim Hakkı, Prof. Dr. İsmail Çetişli Hatıra Kitabı, s. 508, 978-605-342-277-8
6) Solmaz, Süleyman, 2017, Sinan Paşa’nın Ma’ârif-nâmesi’nde Âkil Adam, Sivrihisarlı Sinan Paşa ve Nesir Edebiyatı (Yayına Hazırlayanlar Ahmet Kartal- Zafer Koylu), s.173, 978-605-5227-96-8
7) Yaratıcı Adlarından Hareketle Kelimelerde Kutsal Anlamlılık, Türk Düşüncesi Yolunda Mehmet Akgün’e Armağan, Nisan 2018 , ISBN 978-605-83278-6-3
MAKALELER
1-) Erzurumlu İbrahim Hakkı Divanı'nda Aşk, Bizim Ocak Dergisi, Ocak, 1987
2-) Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın Tevfiz-nâmesi’nden Bir Bölüm ve Düşündürdükleri, Nilüfer, 1989
3-) Divan Şiirinde Ahenk Unsurları (Tahlil ve tanıtma yazısı) Bilge, Ankara 1997
4-) Fuzûlî'nin Gözüyle Mecnûn, Türk Kültürü, Ekim, 2000
5-) Eski Türk Edebiyatı'nda Nevruz, Bir Âbide-i Kırıkkalem, Sayı 3, Ekim, 2001
6-) İstiğnâ, Sadık Kemal Tural Armağanı, Ankara 2002
7-) Edeb Üstüne, Hasat (Aylık ilmi- edebi dergi), Haziran 2004, sayı 2 sayfa 4, Denizli
8-) Divan Şiirinde Kelime Seçimini Etkileyen Faktörler, Türkiyat Araştırmaları Dergisi S.15, Bahar 2004( Konya)
9-) Türk Dünyası Edebiyat Kavram ve Terimleri Ansiklopedisi'nde
a-Mâşuk
b-Sim-keş
c-Simyâ
d-Şehrengiz
e-Tersa
f-Vasiyet-name
g-Vefk
h-Vesme
ı-Yağmur
i-Yakut
10) Divan Şiirinde Sefer, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, S.17, Bahar 2005 (Konya)
11) Bir Bektaşi Şairi Mehmed Ali Hilmi Dedebaba ve Divanı, Türk Kültürü ve Hacı Bektaşı Veli (Araştırma Dergisi) S45, s.37 Ankara 2008 ( Bu yazı 2. Uluslararası Türk Kültür evreninde Alevilik ve Bektaşilik Bilgi Şöleninde Bildiri olarak sunulmuştur).
12) 16. Asır Şu’arâ Tezkirelerinde Nükte Ss, 17-32 Witticism in the Sixteenth Century According to “Tezkire”s
Turkish Studies Dergisi Halil Erdoğan CENGİZ adına Klasik Türk Edebiyatında Mizah Erzincan 2001
YAZIM EDİTÖRLERİ
