Field Experience Scale-Mathematics: A Reliability and Validity Study

Öz

This research aims to develop a measurement tool in order to determine the experiences of pre-service primary school teacher in teaching mathematics. The difficulties faced by the pre-service primary school teacher in teaching mathematics during internship practices, their positive and negative experiences in mathematics lessons, and their opinions within the scope of their suggestions for internship applications courses in order to provide an effective mathematics teaching constitute the scale items of this scale development study. In this context, data were collected from 302 pre-service primary school teacher. Exploratory and confirmatory factor analysis was applied for the validity studies of the scale. Cronbach alpha reliability coefficients were calculated for reliability studies. The scale developed in this direction consists of 21 items and is in the 5-point Likert type. There are 5 sub-dimensions in the scale: receiving feedback, teaching difficulties, communication and classroom management, teaching anxiety and the role of the primary school teacher. Cronbach’s alpha reliability coefficients for the sub-dimensions of the scale were calculated as .877, .836, .815, .726 and .710, respectively. The reliability coefficient for the whole scale was determined as .853. The results obtained indicate that the Cronbach’s alpha reliability coefficients are above .8 and the scale is highly reliable. As a result of confirmatory factor analysis, it was determined that there was an acceptable level of fit for the five-factor model. It has been revealed that the scale developed in this direction is a valid and reliable measurement tool that can be used to determine the experiences of pre-service primary school teacher in teaching mathematics.

Anahtar Kelimeler

• mathematics
• Field experience
• pre-service primary school teacher
• scale development

Öğretmenlik Uygulaması Deneyim Ölçeği-Matematik: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu araştırma, sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretimine ilişkin deneyimlerini belirlemek amacıyla bir ölçme aracı geliştirilmesini amaçlamaktadır. Sınıf öğretmeni adaylarının staj uygulamaları sırasında matematik öğretmede karşılaştıkları güçlükler, matematik derslerinde yaşadıkları olumlu ve olumsuz deneyimler ve etkili bir matematik öğretimi yapılabilmesi için staj uygulamaları derslerine ilişkin önerileri kapsamındaki görüşleri, bu ölçek geliştirme çalışmasının ölçek maddelerini oluşturmaktadır. Bu kapsamda veriler, 302 sınıf öğretmeni adayından toplanmıştır. Ölçeğin geçerlik çalışmaları için açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Güvenirlik çalışmaları için Cronbach alfa güvenirlik katsayıları hesaplanmıştır. Bu doğrultuda geliştirilen ölçek 21 maddeden oluşmaktadır ve 5’li Likert tipindedir. Ölçekte dönüt alma, öğretim güçlükleri, iletişim ve sınıf yönetimi, öğretim kaygısı ile sınıf öğretmenin rolü olmak üzere 5 alt boyut yer almaktadır. Ölçek alt boyutları için Cronbach alfa güvenirlik katsayıları sırasıyla .877, .836, .815, .726 ve .710 olarak hesaplanmıştır. Ölçeğin bütünü için güvenirlik katsayısı .853 olarak belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar Cronbach alfa güvenirlik katsayıları değerin .8 üzerinde oluşu ölçeğin yüksek derecede güvenilir olduğu şeklinde nitelendirilmektedir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda beş faktörlü model için kabul edilebilir düzeyde uyum gösterdiği belirlenmiştir. Bu doğrultuda, geliştirilen ölçeğin sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretimine ilişkin deneyimlerini belirlemek amacıyla kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu ortaya koymuştur.

Anahtar Kelimeler

• matematik
• Öğretmenlik uygulaması
• sınıf öğretmeni adayı
• ölçek geliştirme

Kaynakça

1. Ball, D. L., & McDiarmid, G. W. (1990). The subject-matter preparation of teachers. W.R. Houston (Ed.), Handbook of Research on Teacher Education içinde (s. 437-449). New York, NY: MacMillan.
2. Beare, P., Torgerson, C., Marshall, J., Tracz, S., & Chiero, R. (2012). Examination of alternative pro-grams of teacher preparation on a single campus. Teacher Education Quarterly, 39(4), 55-74.
3. Borko, H. (2004). Professional development and teacher learning: Mapping the terrain. Educational Researcher, 33(8), 3-15.
4. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
5. Conderman, G., Morin, J., & Stephens T. J. (2005). Special education student teaching practices. Preveting School Failure,49(3), 5-10.
6. Cudeck, R., du Toit, S., & Sörbom, D. (2001). Structural equation models: Present and future. A Festschrift in honor of Karl Jöreskog. Chicago: Scientific Software International.
7. Çelik, N. Ç., & Kıral, B. (2019). Eğitimde bencillik ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 8(3), 156-168.
8. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

9. Darling-Hammond, L., Holtzman, D. J., Gatlin, S. J., & Heilig, J. V. (2005). Does teacher preparation matter? Evidence about teacher certification, teach for America, and teacher effectiveness. Education Policy Analysis Archives/Archivos Analíticos de Políticas Educativas, 13, 1-48.
10. Deniz, M., & Kumru, S. (2022). Hizmet içi eğitim değerlendirmesi ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 13(33), 325-339.
11. Doğan, N., Soysal, S., & Karaman, H. (2017). Aynı örnekleme açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi uygulanabilir mi? Ö. Demirel & S. Dinçer (Eds.), Küreselleşen dünyada eğitim içinde (s. 374-400). Ankara: Pegem Akademi.
12. Dokumacı Sütçü, N., & Oral, B. (2018). Uzamsal ilişkiler testinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(4), 2011-2032.
13. Eroğlu, A. (2009). Faktör analizi. Ş. Kalaycı (Ed.), SPSS uygulamalı çok değişkenli ı̇statistik teknikleri içinde (s. 321-331). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
14. Even, R. (1990). Subject matter knowledge for teaching and the case of functions. Educational Studies in Mathematics, 21, 521–554.
15. Even, R., & Tirosh, D. (1995). Subject-matter knowledge and knowledge about students as sources of teacherpresentations of the subject matter. Educational Studies in Mathematics, 29, 1–20.
16. Field, A. (2005). Discovering statistics using SPSS. Thousand Oaks, CA: Sage Publications, Inc.
17. Hacıömeroğlu, G., & Değer, M. (2017). Sınıf öğretmeni adayları için öğretmenlik uygulaması ölçeği geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (26), 548-564.
18. Hacıömeroğlu, G., & Şahin, Ç. (2011). Sınıf öğretmeni adaylarının uygulama öğretmenleri hakkındaki özel alan yeterlikleri algısı. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 473-486.
19. Hacıömeroğlu, G., & Şahin-Taşkın, Ç. (2010). Öğretmenlik uygulaması sürecinde etkili matematik öğretimi ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlama çalışması: Sınıf öğretmeni adaylarının uygulama sürecine ilişkin deneyimleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 131-144.
20. Hacıömeroğlu, G., & Tarım, K. (2017, Mayıs). Öğretmen adaylarının matematik öğretimine yönelik staj öncesi ve sonrasına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. 16. Uluslararası Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu, Lefke, Kıbrıs.
21. Hair, J. F., Black, W. C., Tatham, R. L., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
22. Hopkins, S. (1995). Using the past; guiding the future. G. A. Slick (Ed.), Emerging trends in teacher preparation: The future of field experiences içinde (s. 1-9). Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
23. Hudson, P., & Skamp, K. (2003). Mentoring preservice teachers of primary science. The Electronic Journal of Science Education, 7(1).
24. Hurley, A. E., Scandura, T. A., Schriesheim, C. A., Brannick, M. T., Seers, A., Vandenberg, R. J., & Williams, L. J. (1997). Exploratory and confirmatory factor analysis: Guidelines, issues, and alternatives. Journal of Organizational Behavior, 18, 667-683.
25. Kayış, A. (2009). Güvenirlik analizi. Ş. Kalaycı (Ed.), SPSS uygulamalı çok değişkenli ı̇statistik teknikleri içinde (s. 403-419). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
26. Kiraz, E. (2003). Uygulama öğretmeni yeterlik ölçeği: Ölçü aracı geliştirme örneği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(1), 387-400.
27. Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling. New York: The Guilford Press.
28. Koç, E. M. (2011). Development of mentor teacher role inventory. European Journal of Teacher Education, 34(2), 193-208.
29. Koyuncu, İ., & Kılıç, A. F. (2019). Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanımı: Bir doküman incelemesi. Eğitim ve Bilim, 44(198), 361-388.
30. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2018). İlkokul matematik (1-4. Sınıflar) dersi öğretim programı. Ankara: Talim Terbiye Başkanlığı Yayınları.
31. Muir, T., & Beswick, K. (2007). Stimulating reflection on practice: Using the supportive classroom reflection process. Mathematics Teacher Education and Development Journal, 8, 74–93.
32. Mullis, I. V., & Martin, M. O. (2008). Overview of TIMSS 2007. Chestnut Hill, MA: TIMSS & PIRLS.
33. Ojanen, S., & Lauriala, A. (2006). Enhancing professional development of teachers by developing supervision into a conceptually-based practice. R. Jakku-Sihvonen & H. Niemi (Eds.) Research-Based Teacher Education in Finland. Reflections by Finnish Teacher Educators içinde (s. 71-87). Finnish Educational Research Association.
34. Organisation for Economic Co-operation and Development [OECD]. (2019). PISA 2018 assessment and analytical framework. Paris: OECD Publishing.
35. Peard, R. & Hudson, P. (2006, Kasım). Mentoring pre-service elementary teachers in mathematics teaching. EDU-COM 2006 International Conference, Thailand, Nong Khai.
36. Posner, G. J. (2005). Field experience: A guide to reflective teaching. White Plains, NY: Allyn and Bacon.
37. Poulou, M. (2007). Student-teachers’ concerns about teaching practice, European Journal of Teacher Education, 30 (1), 91-110.
38. Power, A., Clarke, M., & Hine, A. (2002, Şubat). The internship: A journey of professional learning through reflection. In Challenging Futures Conference, University of New England, Armidale, Australia.
39. Saka, M. (2019). Fen bilgisi öğretmenlerinin okul deneyimi ve öğretmenlik uygulaması derslerine yönelik değerlendirmeleri. Elementary Education Online, 18(1), 127-148.
40. Sinclair, C. (1997). Redefining the role of the university lecturer in school‐based teacher education. Asia‐Pacific Journal of Teacher Education, 25(3), 309-324.
41. Sindik, J. (2013). Simple robust method for quasi-confirmatory factor analysis (Three examples). Collegium antropologicum, 37(4), 1071-1080.
42. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics. New York: Allyn ve Bacon/Pearson Education.
43. Tavşancıl, E. (2014). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
44. Visser, T. C., Coenders, F. G., Terlouw, C., & Pieters, J. M. (2010). Essential characteristics for a professional development program for promoting the implementation of a multisciplinary science module. Journal of Science Teacher Education, 21(6), 623-642.
45. Worthington, R. L., & Whittaker, T. A. (2006). Scale development research: A content analysis and recommendations for best practices. The Counseling Psychologist, 34(6), 806-838.
46. Yükseköğretim Kurulu (YÖK). (2018). Eğitim fakültesi öğretmen yetiştirme lisans programları. Ankara: Yükseköğretim Kurulu Yayınları.