Determination of Self-Efficacy Beliefs of Pre-Service Elementary Teachers for Using Creative Drama Method

Öz

One of the teaching methods that actively involve students in the education process is the creative drama method. The creative drama method, which presents the situations of learning by doing and experiencing, is a teaching method that enables students to be at the center of their learning processes thanks to its internal dynamism. In this context, the aim of this research is; The aim of this study is to determine the self-efficacy beliefs of pre-service elementary teachers regarding their use of creative drama method. The study group of the research consisted of 3rd and 4th grade students studying in the department of classroom teaching at Karadeniz Technical University in the 2016-2017 academic year, and semi-structured interviews were conducted with 20 pre-service elementary teachers selected from the study group in order to examine the research questions in depth. Mixed method was used in the collection, analysis and interpretation processes of the data obtained from the research. The data of the research were collected with a semi-structured interview form and the "Self-Efficacy Scale for Using Creative Drama Method". Quantitative data obtained in the research using the SPSS package program; qualitative data were analyzed with the content analysis method. In the findings of the research, it was found that pre-service elementary teachers’ beliefs about their use of creative drama method were high; It was determined that there was no difference according to the gender variable, and that the self-efficacy beliefs of the 3rd grade pre-service elementary teachers were higher according to the grade level variable. As a result of the interviews with the pre-service teachers, the findings supporting the quantitative data and the reasons for the pre-service teachers' thoughts were obtained.

Anahtar Kelimeler

• Pre-Service Elementary Teachers
• Creative Drama Method
• Self-Efficacy

Sınıf Öğretmeni Adaylarının Yaratıcı Drama Yöntemini Kullanmaya Yönelik Özyeterlik İnançlarının Belirlenmesi

Öz

Öğrencileri aktif bir şekilde eğitim öğretim sürecine dahil eden öğretim yöntemlerinden birisi yaratıcı drama yöntemidir. Yaparak yaşayarak öğrenme durumlarını öğrencilere sunan yaratıcı drama yöntemi, kendi iç dinamizmi sayesinde öğrencilerin öğrenme süreçlerinin merkezinde yer almayı sağlayan bir öğretim yöntemidir. Bu bağlamda bu araştırmanın amacı; sınıf öğretmeni adaylarının yaratıcı drama yöntemini kullanımlarına ilişkin özyeterlik inançlarını tespit etmektir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2016-2017 akademik yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi sınıf öğretmenliği anabilim dalında öğrenim gören 3. ve 4. sınıf öğrencileri oluşturmuş olup, araştırma sorularını derinlemesine incelemek üzere çalışma grubundan seçilen 20 öğretmen adayı ile yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen verilerin toplanma, analiz ve yorumlama süreçlerinde karma yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın verileri yarı yapılandırılmış mülakat formu ve “Yaratıcı Drama Yöntemini Kullanmaya Yönelik Özyeterlik Ölçeği” ile toplanmıştır. Araştırmada elde edilen nicel veriler SPSS paket programı kullanılarak; nitel veriler ise içerik analiz metodu ile analiz edilmiştir. Araştırmaya dair bulgularda, sınıf öğretmeni adaylarının yaratıcı drama yöntemi kullanımlarına ilişkin inançlarının yüksek olduğu; cinsiyet değişkenine göre farklılaşmadığı, sınıf düzeyi değişkenine göre ise, 3. sınıf öğretmen adaylarının özyeterlik inançlarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Öğretmen adaylarıyla yapılan görüşmeler sonucunda da nicel verileri destekleyen bulgular ve adayların düşüncelerine ilişkin gerekçeler elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sınıf Öğretmeni Adayları
• Yaratıcı Drama Yöntemi
• Özyeterlik

Kaynakça

1. Adıgüzel, Ö. (2010). Eğitimde yaratıcı drama. Natürel Yayınları: Ankara.
2. Adıgüzel, Ö. (2015). Eğitimde yaratıcı drama. PegemA Yayıncılık: Ankara.
3. Almaz, G., İşeri, K., & Ünal, E. (2014) Öğretmen adaylarının yaratıcı drama yöntemini kullanmaya yönelik özyeterlik algılarının incelenmesi. International Journal of Languages’ Education and Teaching, (12), 48-65.
4. Altıntaş, E. & Kaya, H. (2012). Fen bilgisi öğretmen adaylarının drama yöntemiyle fen ve teknoloji dersinin işlenmesine yönelik öz-yeterlik ve tutumları. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi, 28(4), 287-295.
5. Aydın, G. & Balım, A. G. (2005). Yapılandırmacı yaklaşıma göre modellendirilmiş disiplinler arası uygulama: Enerji konularının öğretimi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 38(2), 145-166.
6. Aykaç, M. & Adıgüzel, H. Ö. (2011). Sosyal bilgiler dersinde yaratıcı dramanın yöntem olarak kullanılmasının öğrenci başarısına etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(1), 297-314.
7. Aykaç, N. & Ulubey, Ö. (2008). Yaratıcı drama yöntemi ile yapılandırmacılık ilişkisinin 2005 MEB ilköğretim programlarında değerlendirilmesi. Yaratıcı Drama Dergisi, 3(5), 25-45.
8. Can, B. & Cantürk-Günhan, B. (2009). Yaratıcı drama yöntemini kullanmaya yönelik özyeterlik ölçeği. Nwsa e-Journal Education Sciences, 4(1), 34-43.

9. Creswell, J. W. (2014). Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları araştırma deseni (S. B. Demir Çev.). Ankara: Eğiten Kitap.
10. Çetingöz, D. (2012). Okul öncesi eğitimi öğretmen adaylarının yaratıcı drama yöntemini kullanmaya yönelik özyeterlikleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 131-142.
11. Erdoğan, T. (2011). Sınıf öğretmenlerinin Türkçe derslerinde yaratıcı drama yöntemini kullanma durumlarının incelenmesi. Yaratıcı Drama Dergisi, 6(12), 23-38.
12. Fraenkel, J. R. & Wallen, N. E. (2006). How to design and evaluate research in education. New York: McGraw-Hill Education. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
13. Kırbaşoğlu-Kılıç, E. & Eyüp, B. (2013). Türkçe öğretmeni adaylarının yaratıcı drama yöntemini kullanmaya yönelik öz yeterlik algıları. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı, 11, 799-820.
14. Maden, S. (2010). Türkçe öğretmenlerinin drama yöntemini kullanmaya yönelik öz yeterlikleri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(14), 259-274.
15. Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. (2nd Edition). California: SAGE Publications.
16. Özdemir, S. M. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının öğretim sürecine ilişkin öz yeterlik inançlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 54, 277–306.
17. Pajares, F. (1996). Self-efficacy beliefs in achievement settings. Review of Educational Research, 66, 543-578. San, İ. (1990) Eğitimde yaratıcı drama. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 23(2), 573-574.
18. Susar-Kırmızı, F. & Saygı, C. (2015). Sınıf öğretmeni adaylarının yaratıcı drama yöntemini kullanmaya yönelik özyeterlik algıları. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 739-750.
19. Tschannen-Moran, M., Woolfolk-Hoy, A., & Hoy, W. K. (1998). Teacher efficacy: Its meaning and measure. Review of Educational Research, 68, 202-248.
20. Turan, İ., Kuğuoğlu, İ. H. & Albayrak, O. (2012). Öğretmen adaylarının drama öz yeterliği ve coğrafya, tarih ve vatandaşlık bilgileri konularında drama kullanımı. NWSA Education Sciences, 7(3), 1004-1016.
21. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
22. Yılmaz, M., & Gürçay, D. (2011). Biyoloji ve fizik öğretmen adaylarının öğretmen özyeterliklerini yordayan değişkenlerin belirlenmesi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(40), 53-60.