Examining of Outdoor Education Development in the World and in Turkey

Öz

All extra-class educational activities are called “outdoor education” which is taken as complementary to the formal education. Even though it is mostly preferred for environmental education, the outdoor education also attracts a great deal of attention from the fields of social sciences as well. It is considered that outdoor education, based on various philosophical foundations, is a promising research field and fertile education and training environment. The research concludes that outdoor education bears visible importance and occupies a central place in conventional approaches of education.

Anahtar Kelimeler

• Outdoor education
• formal education
• nonformal education
• Turkey

Sınıfdışı Eğitimin Dünyadaki ve Türkiye’deki Gelişim Durumunun Örgün ve Yaygın Eğitim Kapsamında İncelenmesi

Öz

Sınıfın dışında gerçekleştirilen her tür eğitimsel etkinliğe “Sınıfdışı Eğitim (outdoor)” adı verilmektedir. Sınıfdışı eğitim, bir tür algın eğitim ve aynı zamanda, örgün eğitimin tamamlayıcısı olarak kabul edilmektedir. Sınıfdışı eğitim, çoğunlukla çevre eğitimi için kullanılsa da sınıfdışı eğitimin, hem fen ve hem de sosyal konuların eğitimi için kullanılabileceği belirtilmektedir. Çeşitli felsefi temelleri olan sınıfdışı eğitimin, önü açık bir araştırma alanı ve öğrenme-öğretme ortamı olduğu düşünülmektedir. Bu çalışma ile sınıfdışı eğitimin tanımı, amaçları, özellikleri, felsefesi, dünya ve Türkiye’deki tarihsel gelişimi konusunda genel bir bakış açısı sunulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın sonucunda sınıfdışı eğitimin, genel eğitim olgusu içinde göz ardı edilemeyecek şekilde önemli olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Sınıf dışı eğitim
• örgün eğitim
• yaygın eğitim
• Türkiye

Kaynakça

1. Akaydın, G. & Güler, H. M. (2000). Fen bilimleri öğretiminde inceleme gezilerinin yeri ve önemi. IV. Fen Bilimleri Eğitimi Kongresi (s. 34-36), Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
2. Akyüz, Y. (2009). Türk eğitim tarihi. Ankara: Pegem A Akademi.
3. Arslan, A. (2008). İlkçağ felsefe tarihi, Helenistik Dönem felsefesi: Epikurosçular, Stoacılar, Septikler (4. Cilt). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
4. Aytaç, K. (1980). Avrupa eğitim tarihi. Ankara: Dil ve Tarih- Coğrafya Fakültesi Basımevi.
5. Baytop, A.. (2004). Türkiye’de botanik tarihi araştırmaları.(Yay. Haz.: F.Günergun). Ankara: TÜBİTAK, Akademik Dizi.
6. Bıyıklı, C., Veznedaroğlu, R. L., Öztepe, B., Onur, A. (2009). Yapılandırmacılığı nasıl uygulamalıyız? Ankara: ODTÜ Yayıncılık.
7. Bichelmeyer, B. A., Marken, J., Haris,T., Misanchuk, M. ve Hixon, E. (2009). Fostering affective development outcomes in instructional- design theories and models, Volume III (Ed. Charles M. Reigeluth and Alison A. Carr-Chellman. New York: Routledge Publishing.
8. Bozdoğan, A. E. (2007). Bilim ve teknoloji müzelerinin fen öğretimindeki yeri ve önemi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

9. Brookes, A. (2004). Can outdoor education be dispensed with? A critical review of some common rationales for outdoor education . Paper presented at Connections and Disconnections: Examining the reality and rhetoric. International perspectives on outdoor education theory and practice, La Trobe University Bendigo, Australia. Retrieved 002010 from http://www.latrobe.edu.au/education/research/outdoor-and-environmental .
10. Carrier, A. M. (2004). The emergence of democratic educational and experiential educational philosophies in the practice of outdoor education. Master of Art Thesis, University of Toronto, Canada.
11. Cumberbatch, A. R. (1999). The effect of outdoor environmental education on ın-class behaviors of sixth, seventh and eighth grade students. PhD Thesis, The Union Institute Graduate College, Cincinnati, Ohio.
12. Çoygun, G. (1995). Çevre eğitiminde bir model: ‘Dendroloji(Ağaçbilim) ve Orman Ekolojisi” ile “Toprak Ekolojisi” okulları deneyimi. 11-13 Eylül, II. Ekoloji ve Çevre Kongresi Bildirileri (s. 292-300) Ankara.
13. Dewey, J. (1934). The need for philosophy of education, 1934”, Schools: Studies in Education, 7 (2), 2442 Retrieved 02012 from http://web.ebscohost.com.ezproxy.waikato.ac.nz/ehost/pdfviewer/pdfviewer?sid=eaf82a706c96-40f9-8c10-2da6d51c3f72%40sessionmgr113&vid=2&hid=107 .
14. Dori, Y. J. & Tal, R. T. (1998). Formal ve informal collaborative projects: Engaging in ındustry with envirnmental awareness. Informal Science, 95- 113.
15. Dreyfus, A., Wals, A. E. J., van Weelie, D. (1999). Biodiversity as a Postmodern Theme for Environmental Education. Canadian Journal of Environmental Education, 4(Summer): 1551
16. Erentay, N., Erdoğan, M. (2009). 22 adımda doğa eğitimi. Ankara: ODTÜ Yayıncılık.
17. Ergin, O. (1977). Türk maarif tarihi (Cilt 5). İstanbul: Eser Matbaası.
18. Ergün, M. (2009). Köy Öğretmen Okulu denemesi ve Mustafa Necati. Ölümünün 80. Yılında Mustafa Necati ve Cumhuriyet Eğitim Devrimi Sempozyumu (s. 292-300) 2-3 Ocak 2009, İzmir. Ergün, M. (1997). Atatürk devri Türk eğitimi. Ankara: Ocak Yayınları.
19. Eryaman, M. Y, Yalçın- Özdilek, Ş., Okur, E., Çetinkaya, Z., Uygun, S. (2010). A participatory action research study of nature education ın nature: towards community-based eco-pedagogy, International Journal of Progressive Education, 6(3), 26-37. Retrieved 28.08.2011 from http://www.inased.org/v6n3/ijpev6n3.pdf .
20. Fadigan, K. A. & Hammrich, P. L. (2004). A longitudinal study of the educational and career trajectories of female participants of an urban ınformal science education program. Journal of Research in Science Teaching, 4, 8, 835- 860.
21. Ford, P. (1986). Outdoor education: Definition and philosophy . ERIC Clearinghouse on Rural Education and Small Schools Digest, Las Cruces, NM. Retrieved 03.02.2012 from http://www.eric.ed.gov/PDFS/ED267941.pdf .
22. Giddens, A. (2005). Sosyoloji (Ed: Cemal Güzel). Ankara: Ayraç Kitapevi.
23. Güler, T. (2009). Ekoloji temelli bir çevre eğitiminin öğretmenlerin çevre eğitimine karşı görüşlerine etkileri. Eğitim ve Bilim. Cilt 34, Sayı 151, 30-42.
24. Halligan, M. W. (2006). Outdoor education for middle school youth: A grant proposal project. Master of Social Work Thesis, California State University, USA.
25. Hood, A. (2007). Reaching out to homeschoolers through an environmental education program. New England Journal of Environmental Education, February, 1- 3.
26. Hubball, H.& West, D. (2009). Learning-centered planning strategies in outdoor education programs: Enhancing participation and self-directed learning. ProQuest Education Journals Strategies; Sep/Oct 2009; 23, 1;1-3.
27. Illich, İ. (2006). Okulsuz toplum. İstanbul: Benseno Yayınları.
28. Kalıpçı, İ. G. (2010). Doğa ve çevre anlayışıyla Atatürk. İstanbul: Epsilon Yayıncılık.
29. Kanad, H. F. (1948). Pedagoji tarihi. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
30. Kassas, M. (2002). Envirnmental education: biodiversity. The Environmentlist, 22, 345- 351.
31. Kaya, Y. K. (1984). İnsan yetiştirme düzenimiz, politika- eğitim- kalkınma. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal ve İdari Bilimler Döner Sermaye İşletmesi.
32. Keleş, Ö., Uzun, N., Varnacı-Uzun, F. (2010). Öğretmen adaylarının çevre bilinci, çevresel tutum, düşünce ve davranışlarının doğa eğitimi projesine bağlı değişimi ve kalıcılığının değerlendirilmesi, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9(32), 384-401. Retireved 27.20.2011 from http://www.naimuzun.com/yayinlar/kelesuzunuzun.pdf .
33. Koran, J. J., Koran M. L. & Ellis, J. (1989). Evaluating the effectiveness of field experiences 193919 Visitor Behavior, 4 (2), 7- 10.
34. Kruckeberg, R. (2006) A Deweyan persperctive on science education: Constructivism, experience, and why we learn science. Sicence and Education, 15, 1-30.
35. La Belle, T. J. (1982). Formal, nonformal and informal education: A holistic perspective on lifelong learning, International Review of Education / Internationale Zeitschrift fürErziehungswissenschaft / Revue Internationale de l'Education, 28 (2), 159-175. Retrieved 02012 from http://www.jstor.org/stable/pdfplus/3443930.pdf?acceptTC=true .
36. Lappin, E. (1997). Outdoor education for behavior disordered students. ERIC Digest. Retrieved 002010 from http://www.kidsource.com/kidsource/content2/Outdoor.Education.ld.k12.3.html .
37. Mann, K. (2003). A snapshot of outdoor leadership preparation opportunities in Australia. 13. National Outdoor Education Conference (s. 121-128), April 14-16, Australia: University of South Australia.
38. Miller, T. J. (2008). The Alaska factor: Outdoor education program design in Alaska. Master of Education Thesis, University of Alaska, USA.
39. Mitchell, W. (2008). The changing climate of outdoor education in the Quebec Cegep System. Master of Education Thesis, Lakehead University, Ontario, Canada.
40. Morgan, S. P., Hamilton, S. P., Bentley, M. L., Myrie, S. (2009). Environmental education in botanic gardens: Exploring Brooklyn Botanic Garden’s Project Green Reach. The Journal of Environmnetal Education, vol:40, no:4 (Summer, 2009).
41. Murdock, M. L. (2007). Outdoor education as a protective school-based ıntervention for “at-risk” youth: A case study examining the muskoka woods leadership experience for “students of promise” program. PhD Thesis, University of Windsor, Ontario, Canada.
42. National Center of Educatinal Statistics, NCES (2003), Homeschooling in the United States: 2003 statistical analysis report . Retrieved 0 0 2010 from http://nces.ed.gov/pubs2006/homeschool/estimated.asp .
43. Neill, J. T (2008). What is outdoor education? Definition (Definitions). Retrieved 002010 from http://wilderdom.com/definitions/definitions.html .
44. Özen, Y. (2011). Algın öğrenme teorisi yaşam boyu değişerek ve gelişerek öğrenme, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 3(6), 1-16. Retrieved 27.01.2012 from http://e-dusbed.com/Makaleler/1889048281_ID40%20s.1-16.pdf .
45. Parkin, D. (1998). Is outdoor education environmental education?. International Journal of
46. Environmental Education and Information, 17 (3), 275 – 286. Petrina, S. (2000). The political ecology of design and technology education: An inquiry into methods. International Journal of Technology and Design Education, 10, 207–237.
47. Powers, D. L. (2004). The effects of an outdoor education program on life effectiveness skills of participant. Master of Science Thesis, California State University, USA..
48. Priest, S. (1986). Redefining outdoor education: A matter of many relationships. Journal of Environmental Education, 17(3), 13Retrieved 002012 from http://www.d.umn.edu/~kgilbert/educ5165731/Readings/Redefining%20Outdoor%20Education .pd .
49. Safran, M. ve Ata, B. (1998). Okul dışı tarih öğretimi. G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18 (1), 87Schmitt, T. R. (2005). Teachers’ perceptions of value and effects of outdoor education during an age of accountability. PhD Thesis, Loyola University, Chicago.
50. Shanely, S. D. (2006). Towards an understanding of an outdoor education program: Listening to participants’ stories. PhD Thesis, University of Florida, USA.
51. Stine, S. (1997). Landscapes for laerning. USA: John Wiley&Sons, Inc.
52. Stevenson, R. B. (2007). Schooling and environmental education: contradictions in purpose and practice. Environmental Education Research,13 (2),139- 153.
53. Ş imşek, M. (2002). TKY ve tarihteki bir uygulaması Ahilik. İstanbul: Hayat Yayıncılık.
54. TDK (Türk Dil Kurumu) Sözlüğü (2012). Retrieved 26.01.2012 from http://tdkterim.gov.tr/bts/ .
55. Tsai, J.T. (2006). The identification of the components for an outdoor education curriculum in Taiwan. PhD Thesis, Indiana University, USA.
56. TÜBİTAK (2010). Bilim toplum daire başkanlığı 4004 kodlu bilim ve toplum projeleri. Retrieved 02010 from http://www.tubitak.gov.tr/tubitak_content_files//bilimtoplum/dogaegitimi/6994_websiteleri_bili sim.pdf .
57. UNESCO- UNEP (1988) International strategy for action in the field of environmental education and training for the 1990s. UNESCO- UNEP Congress Report, Retrieved 03.02.2012 from http://unesdoc.unesco.org/images/0008/000805/080583eo.pdf .
58. UNESCO (1992). United Nations Sustainable Development, “Promoting education, public awareness and training”, Report of United Nations Conference on Enviroment and Development, Chapter 36, Rio de Jenerio, 3- 14 June 1992. Retrieved 04.11.2011 from http://www.un.org/esa/sustdev/documents/agenda21/english/Agenda21.pdf .
59. Uygun, S. (2007). Tanıkların dilinden bir dönem öğretmen okulları. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
60. Vester, F. (1997). Ekolojinin anlamı. İstanbul: Arıtan Yayınevi.
61. Zanovello, I. (1999). Outdoor and environmental education centres: A case study of Starthcona Park Lodge and outdoor education centre, British Columbia, Canada. A Master Degree Thesis, Faculty of Environmental Design, The University of Calgary, Alberta. 2013-2014 Müfredat Programı (2013). 3-8 sınıflar fen bilimleri öğretim programı. 24.07.2013 tarihinde http://www.guncelegitim.com/haber/5906-indir-talim-terbiye-kurulu39nun-20132014-mufredat-programi.html adresinden alınmıştır. 2013-2014 Müfredat Programı (2013). 9-12 sınıflar biyoloji öğretim programı. 24.07.2013 tarihinde http://www.guncelegitim.com/haber/5906-indir-talim-terbiye-kurulu39nun-2013-2014mufredat-programi.html adresinden alınmıştır.