Araştırma Makalesi

Hz. Ömer ve Soyunun Erken İslâm Epigrafisindeki İzleri

Cilt: 17 3 Ekim 2026
PDF İndir
TR EN

Hz. Ömer ve Soyunun Erken İslâm Epigrafisindeki İzleri

Öz

Arap Yarımadası kırsalında son dönemde yürütülen epigrafik araştırmalar, İslâm’ın kurucu nesillerinin coğrafi hareketliliğini, sosyal bağlarını ve nesiller arası hafıza aktarımını takip etmede kaya yazılarının canlı birer arşiv niteliği taşıdığını göstermektedir. Belirli ekipler, gönüllü araştırmacılar ve arkeologların yüzey araştırmaları sayesinde gün yüzüne çıkarılan bu kültürel miras içerisinde erken İslam yazıları önemli bir yekün teşkil etmektedir. Ancak, keşfedilen her bir yazı ortak bir veritabanı sistemine kaydedilmek yerine bireysel çalışmalara konu edildiğinden veyahut bazıları sadece sosyal medya aracılığı ile paylaşıldığından her birisini yahut sayılarını tam olarak tespit etmek zordur. Sahadaki bu dağınıklığa karşılık araştırmacılar genel anlamda şu ana kadar keşfedilen yazıların ortalama sayısının otuz binden fazla olduğunu düşünmektedir. Muhtemelen gelecekte bu sayı yeni buluntularla yüz bine kadar ulaşacak ve belki de bu sayıyı dahi fazlasıyla geçecektir. Çünkü son dönemdeki araştırmalar, yazıların Arap Yarımadası’yla sınırlı kalmadığını, Anadolu’ya ve Ege Denizi’ndeki adalara kadar uzandığını göstermektedir. İleride bunların da ortak bir veritabanında toplanmasıyla oldukça geniş bir yazı ağı ve çeşitliliği elde edilecektir. Bunlar arasında özellikle Arabistan’da bulunan yazılar, siyer ve sahâbe tarihi açısından taşıdıkları önem ve sundukları tarihî veriler bakımından önemini korumaya devam edecektir. 3,2 milyon km²’lik yüz ölçümüne sahip Arap Yarımadası’nda, genellikle yol güzergâhları üzerinde tespit edilen bu yazılar, türleri ve coğrafi dağılımları dikkate alınarak şimdilik kabaca Hismâ, Medine ve Necran şeklinde tasnif edilmektedir. En erken örnekleri Hz. Ömer zamanında götürülebilen bu yazılar, sahâbe, tâbiîn ve tebe-i tâbiîn ve sonraki dönemlere ait örnekleri de içine alan geniş bir dönemi kapsamaktadır. Bu yazılar sayesinde, İslâm’ın kurucu nesli kabul edilen sahâbeye ilişkin somut ve doğrudan tarihî verilere ulaşmak mümkün olmaktadır. Elbette, bugüne kadar tespit edilen yazıların çoğu içerik bakımından kapsamlı olmayıp dua, istiğfar ve yakarışlardan oluşan kısa metinlerdir. Bu nedenle, teknik anlamda yazıt niteliği taşımayan bu örnekler, tek başına bütüncül bir veri kaynağı sunmamaktadır. Ancak bunlar, İslâm’ın ikinci asrında belirginleşen kitabet geleneğiyle karşılaştırıldığında oldukça erken tarihli kaynaklar niteliğinde olduklarından, kısa içeriklerine rağmen tarihî açıdan büyük önem taşımaktadır. Hatta bunların birçoğu, tarihî açıdan tanınmış şahsiyetlere atıfta bulunmakta; bazıları ise bizzat bu şahsiyetlerin el yazılarını ihtiva etmektedir. Bu sebeple kurucu nesli anlamak için bu yazıların araştırılması gerekir. Dolayısıyla bu çalışma, Halife Hz. Ömer’in şahsına ait en erken epigrafik kayıtlardan başlayarak, sonraki altı nesil boyunca Arap Yarımadası’nın farklı konumlarında iz bırakan soyunun (Ömerîler) oluşturduğu ilmi ve sosyo-kültürel ağı incelemektedir. Tarihi açıdan çalışmanın ilk ağırlık noktası Hz. Ömer’in kendisiyle ilişkilendirilen yazılardır. Zira Necrân’da keşfedilen ve herhangi bir halifelik unvanı ya da resmî otorite ifadesi içermeyen Ömer b. el-Hattâb’a ait imza ve itimat beyanı, halifenin taşradaki faaliyetlerine ilişkin somut ve fiziksel bir kanıt sunmaktadır. Bununla birlikte, el-Ulâ’da bulunan ve hicrî 24 yılına tarihlenen Züheyr yazısının, ölüm yerine yaralanmaya odaklanan yeni paleografik okuması, Medine’de gerçekleşen suikast olayının taşrada da aynı dönemde kayda geçirildiğine dair önemli bir kanıt sunmaktadır. Bu kriz anının ardından, sonraki jenerasyon Ömerî râvilerine ait kitabelerin nesilden nesile kurumsallaşan formülsel gelişimi, klasik rical ve şecere kaynaklarında adı geçen şahısların coğrafi varlığını sahada tevsik etmektedir. Bu doğrultuda çalışmada Ömerî ailesi mensupları taşrada ne tür yazılar üretmiştir, bu şahısların tarihsel kimlikleri nedir ve sosyal statüleri ile inanç dillerindeki değişim kayalara nasıl yansımıştır? gibi sorulara cevap aranmaktadır. Çalışmanın yöntemi, klasik biyografi, nesep ve tarih kitaplarının yazılı rivayetlerini, Hicaz’daki saha araştırmalarında elde edilen epigrafik verilerle karşılaştırmalı olarak analiz etmeye dayanmaktadır. Araştırmada, bireyleri ve aile içi ilişkileri kronolojik olarak takip etmeye imkân sağlayan prosopografik yaklaşım ile yazıtların nesiller boyunca geçirdiği formülsel ve paleografik değişimleri inceleyen epigrafik isnad modeli birlikte uygulanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

İslam Tarihi, Kaya Yazıları, Epigrafi, Hz. Ömer, Ömerîler.

Kaynakça

  1. Abulhab, Saad D. “Early Mashq and Kufic Scripts: A Historic and Typographic Introduction”. Hand-book of Early Arabic Kufic Script: Reading, Writing, Calligraphy, Typography, Monograms. New York: Blautopf Publishing, 2017.
  2. Alhatlani, Abdullah - Alajmi, Husain. “The Abū Bakr Inscription, an Early Arabic-Islamic Inscrip-tion: An Epigraphical and Historical Study.” Mecelletü’l-Arabiyye lil Ulumi’l-İnsaniyye 44/173 (04 Ocak 2026), 245-272. https://doi.org/10.34120/ajh.v44i173.3555
  3. Bekrî, Ebû Ubeyd Abdullah b. Abdülaziz b. Muhammed. Mu‘cemu me’sta‘cem min esmâi’l-bilâdi ve’l-mevâdi’. Beyrût: Âlemü’l-Kütüb, 3. Baskı., 1403.
  4. Çil, Halit. Hz. Ömerin Liderliği ve Yöneticiliği. İstanbul: Timaş Yayınları, 2021.
  5. Gabbân, Ali b. İbrahim. “Şam Hac Güzergâhından Erken Dönem İslâmî Bir Yazıt (Karşılaştırmalı Analitik Çalışma)”. çev. Hakan Temir - İbrahim Oğuzhan. Ortaçag Arastirmalari Dergisi 7/2 (ts.), 740-755.
  6. Ghabban, Ali ibn Ibrahim. “The inscription of Zuhayr, the oldest Islamic inscription (24 AH⁄AD 644–645), the rise of the Arabic script and the nature of the early Islamic state”. çev. Robert Hoy-land 19 (2008), 209-236.
  7. Gürses, Serdar Murat. Abdullah İbn Ömer’in Ayet ve Hadisleri Anlama ve Yorumlama Yöntemi. Kitabi Yayınevi, 2024.
  8. Göl, Yavuz Selim. Hz. Ömer. İstanbul: Bir Yayınclık, 2021.
  9. Hatîb el-Bağdâdî, Ebû Bekr Ahmed b. Alî b. Sâbit. Târîhu Bağdad. thk. Beşşâr Avvâd Ma‘rûf. Beyrût: Dâru’l-Garbi’l-İslâmî, 1422/2002.
  10. Hizmetli, Sabri. İslam Tarihçiliği Üzerine. Anakara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1991.

Kaynak Göster

APA
Temir, H., & Yüksel, M. (2026). Hz. Ömer ve Soyunun Erken İslâm Epigrafisindeki İzleri. Mesned İlahiyat Araştırmaları Dergisi, 17, 1-31. https://doi.org/10.51605/mesned.2018816
AMA
1.Temir H, Yüksel M. Hz. Ömer ve Soyunun Erken İslâm Epigrafisindeki İzleri. Mesned Dergisi. 2026;17:1-31. doi:10.51605/mesned.2018816
Chicago
Temir, Hakan, ve Müfit Yüksel. 2026. “Hz. Ömer ve Soyunun Erken İslâm Epigrafisindeki İzleri”. Mesned İlahiyat Araştırmaları Dergisi 17 (Ekim): 1-31. https://doi.org/10.51605/mesned.2018816.
EndNote
Temir H, Yüksel M (01 Ekim 2026) Hz. Ömer ve Soyunun Erken İslâm Epigrafisindeki İzleri. Mesned İlahiyat Araştırmaları Dergisi 17 1–31.
IEEE
[1]H. Temir ve M. Yüksel, “Hz. Ömer ve Soyunun Erken İslâm Epigrafisindeki İzleri”, Mesned Dergisi, c. 17, ss. 1–31, Eki. 2026, doi: 10.51605/mesned.2018816.
ISNAD
Temir, Hakan - Yüksel, Müfit. “Hz. Ömer ve Soyunun Erken İslâm Epigrafisindeki İzleri”. Mesned İlahiyat Araştırmaları Dergisi 17 (01 Ekim 2026): 1-31. https://doi.org/10.51605/mesned.2018816.
JAMA
1.Temir H, Yüksel M. Hz. Ömer ve Soyunun Erken İslâm Epigrafisindeki İzleri. Mesned Dergisi. 2026;17:1–31.
MLA
Temir, Hakan, ve Müfit Yüksel. “Hz. Ömer ve Soyunun Erken İslâm Epigrafisindeki İzleri”. Mesned İlahiyat Araştırmaları Dergisi, c. 17, Ekim 2026, ss. 1-31, doi:10.51605/mesned.2018816.
Vancouver
1.Hakan Temir, Müfit Yüksel. Hz. Ömer ve Soyunun Erken İslâm Epigrafisindeki İzleri. Mesned Dergisi. 01 Ekim 2026;17:1-31. doi:10.51605/mesned.2018816