A Comparative Investigation of In-Service Professional Development Practices for Teachers in Estonia, Sweden, Netherlands, Canada, Japan and Turkey

Öz

Teachers are seen as the cornerstone of quality in education. The quality of education can also be improved by increasing the quality of teachers through professional development. In the research, it was aimed to comparatively examine the in-service professional development practices of teachers in Estonia, Sweden, Netherlands, Canada, Japan and Turkey, which participated in the PISA 2018 and TALIS 2018 international surveys among OECD countries and showed different levels of success in PISA. For this purpose, with Bereday's analytical method, firstly, the general information of the countries and the in-service professional development practices were examined and the data obtained were described, then the in-service professional development practices were interpreted and brought side by side with the tables and finally the similarities and differences between them were interpreted. Although it is seen that education policies are determined centrally by the ministries of education, it is seen that Estonia, Japan and Turkey organize professional development activities at the central level in terms of teachers' professional development practices, while Sweden, the Netherlands and Canada organize professional development activities at the local level. It has been observed that universities, schools, training centers and digital platforms are used in in-service professional development. It has been seen that in-service training includes up-to-date knowledge and skills in addition to pedagogical, subject area and general culture topics. In addition, it has been observed that it is applied as courses, seminars, conferences, workshops, school visits, literature research and learning networks as a type of education.

Anahtar Kelimeler

• Professional development of teachers
• In-service professional development
• PISA 2018
• TALIS 2018

Estonya, İsveç, Hollanda, Kanada, Japonya ve Türkiye’de Öğretmenlere Yönelik Hizmet İçi Mesleki Gelişim Uygulamalarının Karşılaştırılmalı İncelenmesi

Öz

Öğretmenler eğitimde kalitenin temel taşı olarak görülür. Öğretmenlerin mesleki gelişim yoluyla niteliğinin arttırılması ile eğitim kalitesi de iyileştirilebilir. Araştırmada OECD ülkeleri içinden PISA 2018 ve TALIS 2018 uluslararası araştırmalarına katılan ve PISA’da farklı düzeyde başarı sergileyen Estonya, İsveç, Hollanda, Kanada, Japonya ve Türkiye’de öğretmenlerin hizmet içi mesleki gelişim uygulamalarının karşılaştırılmalı incelemesi amaçlanmıştır. Bu amaçla Bereday’ın analitik yöntemi ile önce ülkelerin genel bilgileri ve hizmet içi mesleki gelişim uygulamaları incelenerek elde edilen verilerin betimlemesi yapılmış, sonra hizmet içi mesleki gelişim uygulamaları yorumlanarak tablolarda ile yan yana getirilmiş ve son olarak aralarındaki benzerlik ve farklılıklar yorumlanmıştır. Eğitim politikalarının merkezi olarak eğitim bakanlıkları tarafından belirlenmiş olduğu görülse de öğretmenlerin mesleki gelişim uygulamaları bakımından Estonya, Japonya ve Türkiye’nin merkezi yapıda, İsveç, Hollanda ve Kanada’nın yerel düzeyde mesleki gelişim çalışmaları düzenlediği görülmüştür. Hizmet içi mesleki gelişimde üniversite, okullar, eğitim merkezleri ve dijital platformlardan yararlanıldığı görülmüştür. Hizmet içi eğitimin, pedagojik, konu alanı ve genel kültür konularına ek olarak güncel bilgi ve becerileri de içerdiği görülmüştür. Ayrıca eğitim türü olarak kurslar, seminerler, konferanslar, çalıştaylar, okul ziyaretleri, literatür araştırma ve öğrenme ağları şeklinde uygulandığı gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmenlerin mesleki gelişimi
• Hizmet içi mesleki gelişim
• PISA 2018
• TALIS 2018

Kaynakça

1. Abazaoğlu, İ. (2014). Dünyada öğretmen yetiştirme programları ve öğretmenlere yönelik mesleki gelişim uygulamaları. Journal of Turkish Studies, 9(5), 1-46.
2. Admiraal, W., Schenke, W., De Jong, L., Emmelot, Y. ve Sligte, H. (2021). Schools as professional learning communities: what can schools do to support professional development of their teachers?. Professional development in education, 47(4), 684-698. https://doi.org/10.1080/19415257.2019.1665573
3. Ambrosetti, A., Knight, B. A. ve Dekkers, J. (2014). Maximizing the potential of mentoring: A framework for pre-service teacher education. Mentoring ve Tutoring: Partnership in Learning, 22(3), 224-239. https://doi.org/10.1080/13611267.2014.926662
4. Avrupa Birliği Başkanlığı. (AB). (2011). TC. Dışişleri Bakanlığı Avrupa Birliği Başkanlığı https://www.ab.gov.tr/_233.html
5. Baek, E. O. ve Sung, Y. H. (2020). Pre-service teachers’ perception of technology competencies based on the new ISTE technology standards. Journal of Digital Learning in Teacher Education, 37(1), 48-64. https://doi.org/10.1080/21532974.2020.1815108
6. Bayrakçı, M. (2009). In-Service teacher training in Japan and Turkey: a Comparative analysis of ınstitutions and practices. Australian Journal of Teacher Education, (Online), 34(1), 10-22.
7. Bereday, G. F. (1964). Comparative method in education. Holt, Rinehart and Winston, INC. http://125.22.75.155:8080/handle/123456789/8361
8. Birman, B. F., Desimone, L., Porter, A. C. ve Garet, M. S. (2000). Designing professional development that works. Educational Leadership, 57(8), 28-33

9. Blank, R. K. ve De Las Alas, N. (2009). The Effects of Teacher Professional Development on Gains in Student Achievement: How Meta Analysis Provides Scientific Evidence Useful to Education Leaders. Council of Chief State School Officers. One Massachusetts, Washington, DC. http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED544700.pdf
10. Bozkurt, A. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemi süreci ve pandemi sonrası dünyada eğitime yönelik değerlendirmeler: Yeni normal ve yeni eğitim paradigması. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi AUAd, 6(3), 112-142
11. Bowman, M. A., Vongkulluksn, V. W., Jiang, Z. ve Xie, K. (2022). Teachers’ exposure to professional development and the quality of their instructional technology use: The mediating role of teachers’ value and ability beliefs. Journal of Research on Technology in Education, 54(2), 188-204. https://doi.org/10.1080/15391523.2020.1830895
12. Bragg, L. A., Walsh, C. ve Heyeres, M. (2021). Successful design and delivery of online professional development for teachers: A systematic review of the literature. Computers & Education, 166, 104158. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2021.104158
13. British Colombia Ministry of Education. (BC MoE). Öğretmenler için eğitim ve mesleki gelişim. https://www2.gov.bc.ca/gov/content/education-training/k-12/teach/resources-for-teachers/training-and-professional-development.
14. British Colombia Teachers Federataion. (BCTF). Profesyonel Gelişim. https://www.bctf.ca/advocacy-issues/professional-development
15. Bümen, N. T. (2019). Türkiye’de merkeziyetçiliğe karşı özerklik kıskacında eğitim programları: Sorunlar ve öneriler. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(1), 175-185. https://doi.org/10.24106/kefdergi.2450
16. Can, E. (2019). Öğretmenlerin meslekî gelişimleri: Engeller ve öneriler. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 7(4), 1618-1650. doi: 10.14689/Issn.2148-2624.1.7c.4s.14m
17. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi AUAd 6(2), 11-53
18. Council of Ministers of Education, Canada. (CMEC). Kanada eğitim bakanları konseyi. https://www.cmec.ca/9/Research___Publications.html
19. Çetin, R. B., Konan, N. ve Bozanoğlu, B. (2018). PİSA’da başarılı olan ülkelerin eğitim finansmanının uluslararası göstergeler ışığında analizi. Scientific Educational Studies, 2(1), 56-70.
20. Darling-Hammond, L., Wei, R. C., Andree, A., Richardson, N. ve Orphanos, S. (2009). Professional learning in the learning profession. Washington, DC: National Staff Development Council, 12. https://bit.ly/3ziPXy8
21. Eisenschmidt, E. (2011). Teacher education in Estonia. M. Valenčič Zuljan and J. Vogrinc (Eds.) European Dimensions of Teacher Education—Similarities and Differences içinde (pp:115-132). University of Ljubljana, Slovenia and The National School of Leadership in Education, Kranj, Slovenia. https://bit.ly/3hOIhOd.
22. Erdoğan, İ. (2015). Karşılaştırmalı Eğitim Sistemleri. (7.basım). Sümer Kitabevi.
23. Eroğlu, M. (2019). Öğretmenlerin mesleki gelişime katılımlarıyla, mesleki gelişime yönelik tutumları, kendi kendine öğrenmeye hazır bulunuşlukları ve destekleyici okul özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Doktora tezi, İnönü Üniversitesi, Eğitim bilimleri Enstitüsü]. Ulusal Tez Merkezi. yok.tez.gov.tr (tez no:595034).
24. Eroğlu, M. ve Özbek, R. (2018). Öğretmenlerin mesleki gelişim kavramına ilişkin metaforik algıları. Journal of International Social Research, 11(59), 754-765
25. European Commission. (Eurydice-EACEA). (2015). Avrupa'da Öğretmenlik Mesleği: Uygulamalar, Algılar ve Politikalar. Eurydice Raporu. Lüksemburg: Avrupa Birliği Yayınlar Ofisi. https://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/36bde79d-6351-489a-9986-d019efb2e72c/language-tr/format-PDF.
26. European Commission. (Eurydice). (2021/2022a). Estonya Milli Eğitim Sistemi. https://eacea.ec.europa.eu/national-policies/eurydice/content/estonia_en.
27. European Commisson. (Eurydice). (2021/2022b). İsveç Milli Eğitim Sistemi https://eacea.ec.europa.eu/national-policies/eurydice/content/sweden_en
28. European Commission. (Eurydice). (2021/2022c). Hollanda Milli Eğitim Sistemi. https://eacea.ec.europa.eu/national-policies/eurydice/content/netherlands_en
29. European Union. (EU). European Union principles, countries, history. https://european-union.europa.eu/principles-countries-history/key-facts-and-figures/life-eu_en/
30. Fujita, H. ve Dawson, P. W. (2007). The Qualifications of the teaching force in Japan part:4 in A Comparative Study of Teacher Preparation and Qualifications in Six Nations Edited by Richard M. Ingersoll. Philadelphia: Consortium for Policy Research in Education https://repository.upenn.edu/cpre_researchreports/47/
31. Gambhir, M., Broad, K., Evans, M. ve Gaskell, J. (2008). Characterizing initial teacher education in Canada: Themes and issues. University of Toronto, Ontario Institute for Studies in Education.
32. Hauge, K. (2019). Teachers’ collective professional development in school: A review study. Cogent Education, 6(1), 1619223. https://doi.org/10.1080/2331186X.2019.1619223
33. Human Development Index. (HDI). (2018). United Nations Development Programme Human Development Reports. New York. http://hdr.undp.org/en/content/human-development-indices-indicators-2018...
34. Human Development Index. (HDI). (2020). United Nations Development Programme Human Development Reports. New York. https://hdr.undp.org/en/content/human-development-index-hdi
35. Institute for International Cooperation, Japan International Cooperation Agency. (IFIC/JICA). (2004). The History of Japan’s Educational Development: What Implications Can Be Drawn For Developing Countries Today. Institute for International Cooperation (IFIC) Japan International Cooperation Agency (JICA). https://www.jica.go.jp/jica-ri/IFIC_and_JBICI-Studies/english/publications/reports/study/topical/educational/index.html
36. International Society for Technology in Education. (ISTE). (2022). Eğitimciler için ISTE Standartları. https://www.iste.org/standards/iste-standards-for-teachers
37. İlğan, A. (2017). Öğretmenlerin mesleki gelişimi ve denetimi. Anı Yayıncılık
38. Karlberg, M. ve Bezzina, C. (2022). The professional development needs of beginning and experienced teachers in four municipalities in Sweden. Professional Development in Education, 48 (4), 624-641. https://doi.org/10.1080/19415257.2020.1712451
39. Kennedy, A. (2005). Models of continuing professional development: A framework for analysis. Journal of in-service education, 31(2), 235-250. https://doi.org/10.1080/13674580500200277
40. Korsager, M., Reitan, B., Dahl, M. G., Skår, A. R. ve Frøyland, M. (2022). The art of designing a professional development programme for teachers. Professional Development in Education, 1-15. https://doi.org/10.1080/19415257.2022.2038234
41. Kulbak, H. (2019). Öğretmenlerin mesleki gelişime yönelik motivasyonları ve mesleki gelişimleri önünde algıladıkları engeller: Bir karma yöntem araştırması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
42. Mete, Y. A. (2013). Güney Kore, Japonya, Yeni Zelanda ve Finlandiya'da öğretmen yetiştirme ve atama politikaları. Electronic Turkish Studies, 8(12). 859-878.
43. Ministry of Education, Culture, Sports, Science and Technology –Japan. (MEXT). Japon Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı. https://www.mext.go.jp/en/policy/education/overview/index.htm
44. Ministry of Education and Research. (MoER). Estonya Eğitim ve Araştırma Bakanlığı Estonya Eğitim Sistemi. https://www.educationestonia.org/about-education-system/
45. Ministry of Education and Research. (MoER) (2019). Estonya Eğitim Stratejisi: 2035 hedefler ve ön analiz. https://www.hm.ee/en/activities/strategic-planning-2021-2035/education-strategy-2035-objectives-and-preliminary-analysis
46. Milli Eğitim Bakanlığı. (MEB). (2018). ÖYGM Mesleki Gelişimi Destekleme Daire Başkanlığı. https://oygm.meb.gov.tr/www/mesleki-gelisim-tanitim/icerik/7
47. Milli Eğitim Bakanlığı. (MEB). (2022a). Milli Eğitim Bakanlığı Personeli Hizmet İçi Eğitim Yönetmeliği. Resmî Gazete Tarihi: 11.03.2022 Resmî Gazete Sayısı: 31775 https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=39417veMevzuatTur=7veMevzuatTertip=5
48. Milli Eğitim Bakanlığı. (MEB). (2022b). 7354 Sayılı Öğretmenlik Meslek Kanunu. Resmi Gazete Tarihi: 14.02.2022 Resmi Gazete Say: Sayı: 31750. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2022/02/20220214-1.htm
49. Milli Eğitim Bakanlığı. (MEB). (2022c). Aday Öğretmenlik ve Öğretmenlik Kariyer Basamakları Yönetmeliği https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2022/05/20220512-3.htm
50. National Centre for Entrepreneurship in Education. (NCEE). Top performers, teachers and principals. https://ncee.org/cieb-2/
51. National Education Agency. (NEA-Skolverket). (2022a). İsveç Ulusal Eğitim Ajansı. https://www.skolverket.se/
52. National Education Agency. (NEA-Skolverket) (2022b). İsveç Ulusal Eğitim Ajansı Öğrenme Portalı. https://larportalen.skolverket.se/#/
53. Opfer, V. D. ve Pedder, D. (2011). Conceptualizing teacher professional learning. Review of educational research, 81(3), 376-407. https://doi.org/10.3102/0034654311413609
54. Organization for Economic Cooperation and Development. (OECD). (2019a). PISA 2018 Results combıned executıve summarıes volume I, II ve III https://www.oecd.org/pisa/publications/pisa-2018-results.htm (13.04.2022)
55. Organization for Economic Cooperation and Development. (OECD). (2019b). PISA 2018: Insights and Interpretations. https://www.oecd.org/pisa/publications/pisa-2018-results.htm (13.04.2022)
56. Organization for Economic Cooperation and Development. (OECD). (2019c). TALIS 2018 technical report. https://www.oecd.org/education/talis-2018-results-volume-i-1d0bc92a-en.htm
57. Organization for Economic Cooperation and Development. (OECD). (2021a). Educatıon Polıcy Perspectıves no:47 Enhancing data informed strategic governance in education in Estonia. https://www.oecd-ilibrary.org/education/enhancing-data-informed-strategic-governance-in-education-in-estonia_11495e02-en (13.04.2022)
58. Organizatıon for Economic Cooperation and Development. (OECD). (2021b). Education GPS the World of Educatıon At Your Fingertiıps. https://gpseducation.oecd.org/revieweducationpolicies/#!node=41732vefilter=al l
59. Organization for Economic Cooperation and Development. (OECD). (2021c). Enhancing data informed strategic governance in education in Estonia. https://www.oecd-ilibrary.org/education/enhancing-data-informed-strategic-governance-in-education-in-estonia_11495e02-en
60. Organization for Economic Cooperation and Development. (OECD). (2022). Countries. https://www.oecd.org/
61. Orland-Barak, L. ve Wang, J. (2021). Teacher mentoring in service of preservice teachers’ learning to teach: Conceptual bases, characteristics, and challenges for teacher education reform. Journal of Teacher Education, 72(1), 86-99. https://doi.org/10.1177/0022487119894230
62. Öğretmen Bilişim Ağı. (ÖBA). (2022). Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen Bilişim Ağı. https://www.oba.gov.tr/
63. Partnership for 21st Century Learning. (P21). (2015). P21 framework definitions. http://www.p21.org/storage/documents/P21_Framework_Definitions.pdf.
64. Patton, M. Q. (2018). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. (Demir, S. B. ve Bütün, M., Çev. Ed.). Pegem Akademi (Orijinal eserin basım tarihi: 2002, 3. baskı)
65. Pedaste, M., Leijen, Ä., Poom‐Valickis, K. ve Eisenschmidt, E. (2019). Teacher professional standards to support teacher quality and learning in Estonia. European journal of education, 54(3), 389-399. https://doi.org/10.1111/ejed.12346
66. Putnam, R. Y. ve Borko, H. (2000). What do new views of knowledge and thinking have to say about research on teaching? Educational Researcher, 29(1), 4–15.
67. Seferoğlu, S. S. (2004). Öğretmen yeterlilikleri ve mesleki gelişim. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 58, 40-45.
68. Seferoğlu, S. S. (2009). Öğretmen yetiştirme alanındaki uygulamalar ve gelişmeler: Öğretmen yeterlikleri ve mesleki gelişim çalışmaları. S. Erkan (Ed.). Eğitim bilimine giriş, (VII. Bölüm, ss. 249-274) içinde. Kriter Yayıncılık.
69. Snoek, M. (2021). Educating quality teachers: How teacher quality is understood in the Netherlands and its implications for teacher education. European Journal of Teacher Education, 44(3), 309-327. https://doi.org/10.1080/02619768.2021.1931111
70. Şahin, F., Çaka, C., Yaman, N. D., Odabaşı, H. F. ve Kuzu, A. (2016). Mesleki gelişim ve araştırma toplulukları bağlamında bir model önerisi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (31), 128-151.
71. The Ministry of Education, Culture and Science. (MECS). Hollanda Eğitim, Kültür ve Bilim Bakanlığı. https://www.government.nl/ministries/ministry-of-education-culture-and-science
72. Türkoğlu, A. (1998). Karşılaştırmalı eğitim dünya ülkelerinden örneklerle. Baki Kitabevi.
73. United Nations. (UN). (2022). Member States. https://www.un.org/en/about-us/member-states
74. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (UNESCO). (2018). Countries. http://uis.unesco.org/en/country/ee
75. Ültanır, G. (2000). Karşılaştırmalı eğitim bilimi kuram ve teknikler. Eylül Yayınları
76. Van Nuland, S. (2011). Teacher education in Canada. Journal of Education For Teaching, 37(4), 409-421. https://doi.org/10.1080/02607476.2011.611222
77. Wermke, W. (2011). Continuing professional development in context: teachers' continuing professional development culture in Germany and Sweden. Professional development in education, 37(5), 665-683. https://doi.org/10.1080/19415257.2010.533573
78. Winter, E., Costello, A., O’Brien, M. ve Hickey, G. (2021). Teachers’ use of technology and the impact of Covid-19. Irish Educational Studies, 40(2), 235-246. https://doi.org/10.1080/03323315.2021.1916559
79. World Population Review. (WPR). (2022). Countries. https://worldpopulationreview.com/countries/
80. Web of Science. (WOS). https://mjl.clarivate.com/home.
81. Wikipedia: The Free Encyclopedia. https://tr.wikipedia.org/wiki/Anasayfa
82. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. Baskı). Seçkin Yayınları.
83. Yılmaz, R. B., Erden, G., Sarıca, B., Yılmaz, Ö., Berat, G. ve Akın, M. (2019). Pısa’da başarılı ülkelerin öğretmen yetiştirme ve atama sistemleri. Akademik Platform Eğitim ve Değişim Dergisi, 2(2), 217-236.
84. Yüksel, İ. ve Sağlam, M. (2012). Karşılaştırmalı eğitimde araştırma yaklaşımları, yöntemleri ve türleri. S. Aynal (Ed.). Karşılaştırmalı eğitim yansımaları (s.24-44) içinde. Pegem Akademi