Kuantum Öğrenme Modelinin Akademik Başarıya Etkisi: Bir Meta-Analiz Çalışması / The Effect of Quantum Learning Model on Academic Achievement: A Meta-Analysis Study

Öz

Kuantum öğrenme modeli, farklı yaş grubundaki bireyler için etkililiği kanıtlanmış öğretim yöntem ve tekniklerini bir araya getirerek onlara hızlı bir şekilde ve zevkle akademik ve yaşam boyu öğrenme becerileri kazandırdığı iddia edilen bir modeldir. Alan yazın incelendiğinde kuantum öğrenme modelinin akademik başarıyı arttırdığını belirten çalışmalar olduğu gibi akademik başarı üzerinde herhangi bir etkisi olmadığını ortaya koyan çalışmalarda vardır. Bu nedenle bu çalışmanın amacı kuantum öğrenme modelinin akademik başarıya etkisini inceleyen deneysel çalışmaların meta analizini yaparak genel etki büyüklünü hesaplamak ve bu etki büyüklüğünün çeşitli değişkenlere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini belirlemektir. Bu araştırmada meta analitik tarama yöntemi kullanılmıştır. 2004-2014 yılları arasında kuantum öğretim modelinin akademik başarıya etkisini inceleyen kodlama ölçütlerine uygun 13 çalışma (15 karşılaştırma) belirlenmiştir. Yapılan meta analiz sonucunda kuantum öğrenme modeline göre düzenlenen eğitim ortamlarının akademik başarı üzerinde pozitif, küçük aralıkta bir etki büyüklüğüne sahip olduğu tespit edilmiştir. Bu etki büyüklüğünün çalışmanın desen türüne göre zayıf deneysel desen lehine ve çalışmanın türüne göre makale lehine anlamlı farklılık gösterdiği; ancak çalışmanın yürütüldüğü yere, ders türüne ve öğretim kademesine göre anlamlı fark göstermediği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: Kuantum Öğrenme, Kuantum Öğretim, Akademik Başarı.

Quantum learning model is the one claimed to help gain academic and lifelong learning skills in a swift and amusing way via combining teaching methods and techniques, the effectiveness of which was validated for the learners in different age groups. In the literature, while there are studies highlighting the effectiveness of quantum learning model on academic achievement, there are also studies supporting quite the opposite. Therefore, the aim of this research was to conduct the meta-analysis of the experimental studies focusing on the effect of quantum learning model on academic achievement, to calculate the common effect size and to determine whether there were any significant differences according to some variables. In this study, meta-analytic survey method was used. 13 studies (15 comparisons) investigating the effect of quantum learning model on academic achievement between the years 2004-2014 and suitable for the coding criteria were identified. The results showed that quantum learning environment has a positive and small effect size on academic achievement. This effect size showed a signigicant difference on behalf of weak experimental design and articles, yet no significant difference on behalf of the place where the study was conducted, type of class, and teaching grade.

Key Words: Quantum Learnıng, Quantum Teaching, Academic Achievement.

Anahtar Kelimeler

• Kuantum Öğrenme, Kuantum Öğretim, Akademik Başarı

Kaynakça

1. Abdullah, Y. (2012) Teaching Reading Using Quantum Teaching And Quantum Learning Method At Sman 1 Cibeber Cıanjur. STKIP Siliwangi Bandung. http://publikasi.stkipsiliwangi.ac.id/karya-ilmiah-mahasiswa/teaching-reading-using-quantum-teaching-and-quantum-learning-method-at-sman-1-cibeber-cianjur/ (Erişim Tarihi: 24.12.2014)
2. Acat, M.B. ve Ay, Y. (2014). An Investigation the Effect of Quantum Learning Approach on Primary School 7th Grade Students’ Science Achievement, Retention and Attitude. Educational Research Association The International Journal of Research in Teacher Education, 5(2), 11 – 23.
3. Altın, V. (2006). Kuantum Ölçeği. Bilim ve Teknik Dergisi. Ağustos 2006 Sayısının Yeni Ufuklar Eki.
4. APA (2010). Publication Manual of the American Psychological Association (6th ed.). USA.
5. Ay, Y. (2010). Kuantum Öğrenme Modeline Dayalı Fen ve Teknoloji Eğitiminin İlköğretim Öğrencilerinin Akademik Başarı, Derse Yönelik Tutum ve Kendi Kendine Öğrenme Becerileri Üzerine Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
6. Ayvaz, Z. (2007). Eğitimde Yeni Yönelimler. (Ed.: Özcan Demirel), Kuantum Öğrenme. Ankara: Pegem A Yayıncılık. s. 277 – 294.
7. Barlas, L. (2002). Quantum Learning Effects on Student Attitudes Toward Learning and Academic Achievement. Unpublished Master Dissertation, Aurora University, Chicago.
8. Benn, W. (2003). Evaluation Study of Quantum Learning's Impact on Achievement in Multiple Settings. Unpublished Master Dissertation, Department of Education, California University, California.

9. Borenstein M. (19 Aralık 2011). Comprehensive Meta-Analysis Subgroups (Video Dosyası). Alıntı Kaynağı: https://www.youtube.com/watch?v=Y7X5ZbfJgDI. (Erişim Tarihi: 12.11.2014).
10. Borenstein, M., Hedges, L.V., Higgins, J.P.T. ve Rothstein, H.R. (2009). Introduction to Meta Analysis. John Wiley ve Sons, Ltd.
11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., ve Demirel F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
12. Card, N. A., Stucky, B. D., Sawalani, G. M., ve Little, T. D. (2008). Direct and indirect aggression during childhood and adolescence: A meta- analytic review of gender differences, intercorrelations, and relations to maladjustment. Child Development, 79, 1185–1229.
13. Card, N.A. (2012). Applied Meta-Analysis for Social Science Research. Newyork, London: Guilford Press.
14. CMA 2.0 (2014, Ekim 5). http://www.meta-analysis.com/downloads/Meta-Analysis%20Manual%20V2.pdf . (Erişim Tarihi: 5 Ekim 2014).
15. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Lawrence Earlbaum Associates.
16. Çolakoğlu, K (1996). Fen ve Mühendislik İçin Fizik (3.Baskı). Ankara: Palme Yayıncılık.
17. Demir (2006). Kuantum Öğrenme Modelinin Ortaöğretim Düzeyinde Öğrenci Başarısına Etksi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
18. Demirel, Ö. (2005). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme (8.Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
19. Demirel, Ö. Arseven, A. Kontaş, H. Yurtluk, M. Yalın, M. Turan, S. ve Ayvaz, Z. (2004). “Kuantum Öğrenmenin Öğrenme-Öğretme Sürecine Etkisi.” 13. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı (6 – 9 Temmuz 2004) Bildirileri. Malatya: İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi, s. 1 – 16.
20. Deporter, B. ve Hernacki, M. (1992). Quantum Learning: Unleashing the genius in you. NY: Random House.
21. Deporter, B., Reardon, M. ve Singer-Nourie, S.(1999). Quantum teaching: Orchestrating student success. Needham Heights, MA: Allyn and Bacon.
22. Dinçer, S. (2014). Eğitim Bilimlerinde Uygulamalı Meta-Analiz(1.Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
23. Fraenkel, J. R., ve Wallen, N. E. (2009). How to design and evaluate research in education. New York, NY: McGraw-Hill.
24. Girit, D. (2011). Kuantum Öğrenme Yaklaşımının İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Matematiğe İlişkin Tutum, Kaygı Düzeyleri Ve Akademik Başarıları Üzerine Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
25. Güllü, A. (2010). Kuantum Öğrenme Modelinin Orta Öğretim Düzeyinde Öğrenci Başarısına Etkisi (Konya Örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
26. Hanbay, O. (2009). Kuantum Öğrenme Temelli Öğreterek Öğrenme Yönteminin İkinci Yabancı Dil Olarak Almancanın Öğrenilmesine Etkisi, Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(12), 17–27.
27. Higgins, J.P.T, Thompson, S.G., Deeks, J.J. ve Altman, D.G. (2003). Measuring inconsistency in meta-analyses. BMJ, 6(327), 557-560, doi: 10.1136 /bmj.327.7414.557.
28. Huda, N (2013). Teaching Descriptive Paragraph Writing through Quantum Teaching Model. Jurnal Pendidikan dan Pembelajaran, 2(12), 1 – 10.
29. Kristiani, S ve Saragih, A. (2012). The Effect Of Quantum Learning On The Students’ Achievement In Writing Argumentation. GENRE Journal of Applied Linguistics of FBS Unimed, 1 (1), 1 – 10.
30. Kusno ve Purwanto, J. (2011). Effectiveness of Quantum Learning for Teaching Linear Program at the Muhammadiyah Senior High School of Purwokerto in Central Java, Indonesia. EDUCARE: International Journal for Educational Studies, 4(1), 83 – 92.
31. LeTellier, P. J. and DePorter, B. (2002). Quantum Learning For Teacher. Learning Forum Publication, Oceanside, California
32. MEB (2005). İlköğretim 1-5 sınıf programları tanıtım el kitabı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basımevi.
33. Miles, M.B. ve Huberman, A.M. (1994). Qualitative data analysis (2nd ed.).Thousand Oak, CA: Sage. p.69.
34. Myer, K. (2005). Quantum Learning Impact in Three Third Grade Classes at Buena Vista Enhanced Option School, Nashville. http://www.iqln.com/Downloads/ (Erişim Tarihi: 18.11.2014).
35. Nourie, S.S. (1998). Results of implementing Quantum Learning in the Thornton Township High School District. Unpublished Master Dissertation, Saint Xavier University, Chicago.
36. Pigott, T. (2012). Advances in meta-analysis (statistics for social and behavioral sciences). New York: Springer.
37. Quantum Learning Network (2011). My 8 Keys Adventure. Discovering My Best Self Trough the 8 Keys of Excellence. www.QuantumLearning.com (Erişim Tarihi: 10 Mart 2015).
38. Quantum mechanics (2014). http://global.britannica.com/EBchecked/ topic/486231/quantum-mechanics (Erişim Tarihi: 20 Şubat 2015).
39. Rosenthal, R. (1979). The “file drawer problem” and tolerance for null results. Psychological Bulletin, 86, 638–641.
40. Suwarni, S, Tarjana, S.S., Slamet, Y ve Ngadiso. (2014). English teaching material development as an alternative source in teaching English at junior high schools. International Journal of Research Studies in Language Learning 2014 September Special Issue, 3 (6), 95 – 105.
41. Trice, T.Y. (2012). Quantum Learning: Making prodigious strides in education. Unpublished Doctoral Dissertation, Trevecca Nazarene University, Nashville, TN.
42. Vella, J. (2002). Quantum Learning: Teaching as Dialogue. New Directions for Adult and Continuing Education. s. 73 – 84. doi: 10.1002/ace.51.
43. Vos-Groenendal, J. (1991). Research of Participants’ Perceptions After Attending SuperCamp. Unpublished Doctoral Dissertation, Northern Arizona University, Flagstaff Arizona.
44. Yilgen, A., Baykara, O. ve Arı, Ü. (2012). “Kuantum Öğrenme Modelinin Öğrencilerin Fen ve Teknoloji Dersine Yönelik Tutumlarına ve Kendi Kendine Öğrenme Becerilerine Etkisi”, X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi (27- 30.06.2012) Bildirileri, Niğde: Niğde Üniversitesi.