Öğrencilerin Akademik Özgüven Düzeylerinin Yaşam Doyumu Üzerindeki Etkisi
Öz
Özgüvenin bireylerin yaşamına olumlu katkıları bilimsel araştırmalara konu olmaktadır. Bu çalışmada, özgüvenin bireylerin yaşamı üzerindeki olumlu etkileri ile yaşam doyumu arasındaki ilişki ele alınmaktadır. Özgüven, bireylerin kendilerine olan inançlarını ve yetkinlik algılarını ifade ederken; yaşam doyumu, bireylerin yaşamlarından duydukları genel memnuniyet düzeyini yansıtmaktadır. Kendine güvenen ve akademik alanda başarı elde eden bireylerin, yaşamdan aldıkları doyumun artması beklenmektedir. Bu bağlamda araştırmada, öğrencilerin akademik özgüven düzeylerinin yaşam doyumu üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubu, Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi Osmaniye Meslek Yüksekokulu’nda öğrenim gören önlisans öğrencileri arasından seçilen toplam 292 katılımcıdan oluşmaktadır. Veriler, anket tekniği aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SmartPLS programı kullanılarak varyans tabanlı yapısal eşitlik modellemesi (YEM) uygulanmıştır. Analiz sonuçlarına göre, öğrencilerin akademik özgüven düzeyleri ile yaşam doyumları arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönlü güçlü bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca akademik özgüven düzeyinin cinsiyet ve sınıf değişkenlerine göre; yaşam doyumu düzeyinin ise sınıf ve öğrenim görülen alan değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Araştırma sonuçları, akademik özgüvenin öğrencilerin genel yaşam memnuniyetini artırmada önemli bir rol oynadığını ortaya koymakta ve bu alandaki literatüre katkıda bulunmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Proje Numarası
Etik Beyan
Teşekkür
Kaynakça
- Algan, Y., Blanc, B., & Senik, C. (2025). Trusting others How unhappiness and social distrust explain populism. In J. F. Helliwell, R. Layard, J. D. Sachs, J.-E. De Neve, L. B. Aknin, & S. Wang (Eds.), World Happiness Report 2025 (pp. 193–226). University of Oxford: Wellbeing Research Centre. https://doi.org/https://doi.org/10.18724/whr-hhje-y762
- Arnett, J. J. (2000). Emerging adulthood: A theory of development from the late teens through the twenties. American Psychologist, 55(5), 469–480. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.5.469
- Bekmezci, M., & Mert, İ. S. (2018). Yaşam tatmini ölçeğinin Türkçe geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Toros Üniversitesi İİSBF Sosyal Bilimler Dergisi, 5(8), 166–177.
- Bilgin, O. (2011). Ergenlerde özgüven düzeyinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
- Burger, J. M. (2001). Personality. Belmont, CA: Wadsworth.
- Çakır, Ö., Kan, A., & Sünbül, Ö. (2006). Öğretmenlik meslek bilgisi ve tezsiz yüksek lisans programlarının tutum ve özyeterlik açısından değerlendirilmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 36–47.
- Çelik, İ. (2014). Ortaokul öğrencilerinin özgüven düzeyinin bazı değişkenler açısından değerlendirilmesi Afyonkarahisar örneği. (Yüksek Lisans Tezi). Türk Hava Kurumu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Cho, D., & Cheon, W. (2023). Older adults’ advance aging and life satisfaction levels: Effects of lifestyles and health capabilities. Behavioral Sciences, 13(4), 293. https://doi.org/10.3390/bs13040293
- De Neve, J. (2024, October 24). Happiness and the UN. [Web log post]. Retrieved from https://www.worldhappiness.report/news/happiness-and-the-un/
- Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., & Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71–75. https://doi.org/10.1207/s15327752jpa4901_13
