OTANTİK YAŞAMIN İŞ ÇIKTILARI ÜZERİNE ETKİSİ: İŞE ADANMIŞLIĞIN ARACILIK ROLÜ

Öz

Otantik yaşam, alan yazında bireyin kendi yaşamındaki kendi gerçek benliğine uygun şekilde hareket etme yeteneği olarak açıklanmaktadır. Otantik yaşam kavramı, birey için motivasyon kaynağı olmasının yanında bireyin özel yaşamı ve iş yaşamındaki ilişkisiyle son zamanlarda büyük ilgi gören kavramlardan biri olmuştur. Bu araştırmada Denizli’de sağlık sektöründe çalışanların otantik yaşam düzeylerinin kariyer tatmini, bağlamsal performans ve iş tatmini üzerinde etkisi olup olmadığını; ayrıca işe adanmışlığın otantik yaşam ile söz konusu bağımlı değişkenler arasında aracı rolünün olup olmadığını ortaya koymak amaçlanmıştır. Toplam 254 sağlık çalışanından çevrimiçi anket formları aracılığıyla toplanan veriler yapısal eşitlik modeli ile analiz edilmiştir. Araştırma sonunda elde edilen bulgulara göre otantik yaşamın kariyer tatmini, bağlamsal performans ve iş tatmini üzerinde pozitif yönde ve anlamlı etkisinin olduğunu; ayrıca işe adanmışlığın otantik yaşam ile söz konusu bağımlı değişkenler arasında aracılık rolü üstlendiği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Otantik Yaşam
• İşe Adanmışlık
• Kariyer Tatmini
• Bağlamsal Performans
• İş Tatmini

THE EFFECT OF AUTHENTIC LIVING ON WORK OUTCOMES: THE MEDIATING ROLE OF WORK ENGAGEMENT

Öz

Authentic life is stated as the ability of an individual to act in accordance with their real self in their own life in the literature. The concept of authentic life, which is considered as being a source of motivation for the individual, has recently been one of the concepts that has attracted great attention with the relationship between the individual's private life and business life. It is aimed to reveal whether authentic life levels have an effect on career satisfaction, contextual performance, and job satisfaction, also it is attempted to investigate the mediating role between authentic life and the aforementioned dependent variables of healthcare employees in Denizli. The data obtained from 254 healthcare employees using the online questionnaire has been analyzed applying the structural equation modelling. The findings obtained from the current study indicate that authentic life has an positive and significant effect on career satisfaction, contextual performance, and job satisfaction, besides it is found out that work engagement plays a mediating role between authentic life and the dependent variables used in the study.

Anahtar Kelimeler

• Authentic Living
• Work Engagement
• Career Satisfaction
• Contextual Performance
• Job Satisfaction.

Kaynakça

1. ANAFARTA, A. ve YILMAZ, Ö. (2019). “Kariyer Tatmini ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkide İşe Adanmışlığın Aracılık Rolü”, İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(4), 2944-2959.
2. ANDERSON, J. C. ve GERBING, D. W. (1984). “The Effect of Sampling Error on Convergence, Improper Solutions, and Goodness-Of-Fit Indices for Maximum Likelihood Confirmatory Factor Analysis”. Psychometrika, 49(2), 155-173.
3. ARIZA-MONTES, A., LEAL-RODRIGUEZ, A. L., RAMIREZ-SOBRİNO, J. ve MOLINA-SÁNCHEZ, H. (2019). “Safeguarding Health at the Workplace: A Study of Work Engagement, Authenticity and Subjective Wellbeing Among Religious Workers”, International Journal Of Environmental Research And Public Health, 16(17), 3016, 1-18.
4. ASLAN, H. (2020). “Dağıtım Adaletinin İş Tatmini Üzerindeki Etkisinde İşe Adanmışlığın Aracı Rolü”, Third Sector Social Economic Review, 55(1), 196-210.
5. AYDIN, E. (2017). “Kültür Bağlamında Sosyal Mübadele: Kuramsal Bir Çalışma”. International Journal of Economic and Administrative Studies (16. UİK Özel Sayısı): 547-562 ISSN 1307-9832.
6. AYDIN, M. (2018). “Genç Yetişkinlerde Mutluluğun Özgünlük ve Kişisel Erdemler Açısından İncelenmesi”, Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(6), 1023-1030.
7. AYDOĞAN, D., ÖZBAY, Y. ve BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2017). “Adaptation Of The Authentcity Scale And The Mediator Role Of Spirituality İn The Relationship Between Authenticity and Happiness”, The Journal of Happiness & Well-Being, 5(1), 38-59.
8. BARNETT, M.D. ve DEUTSCH, J.T. (2016). “Humanism, Authenticity and Humor: Being, Being Real and Being Funny”, Personality and Individual Differences, Vol. 91, 107-112.

9. BAYRAK KÖK S. (2006). “İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılığın İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma”, İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi 20(1), 291-317.
10. BORMAN W.C. ve MOTOWIDLO S. (1997). “Task Performance And Contextual Performance: The Meaning For Personnel Selection Research. Human Performance, 10, 99–109.
11. BOZDOĞAN, C. ve GÜRCÜ, D. Ö. (2021). “Örgütsel Davranış Şimdi Bu Konular Konuşuluyor”. (Edt. Üstün F. ve Koca Ballı A. İ.), Ankara: Detay Yayıncılık.
12. CABLE, D. M., GINO, F. ve STAATS, B. R. (2013). “Breaking Them in or Eliciting Their Best? Reframing Socialization Around Newcomers’ Authentic Self-Expression”, Administrative Science Quarterly, 58(1), 1–36.
13. CHRISTIAN, M. S., GARZA, A. S. ve SLAUGHTER, J. E., (2011). “Work Engagement: A Quantitative Review and Test Of İts Relations With Task and Contextual Performance”, Personnel Psychology, 64(1), 89-136.
14. ÇETİN, F. ve BASIM, N. (2011). “Psikolojik Dayanıklılığın İş Tatmini Ve Örgütsel Bağlılık Tutumlarındaki Rolü”, İŞGÜÇ Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 13(3), 81-94.
15. ÇEVİK, H. (2020). “Psikolojik Güçlendirmenin Örgütsel Sessizlik Üzerindeki Etkisi: Denizli Tekstil Sektöründe Çalışan Kadınlar Üzerine Bir Araştırma”, Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. DECI, E. L. ve RYAN, R. M. (1985). “Intrinsic Motivation and Self-Determination in Human Behavior. Berlin: Springer Science & Business Media.
17. DECI, E. L ve RYAN. R. M. (1995). “Human Autonomy: The Basis For True Self-Esteem”, In M. H. Kernis (Ed.), Efficacy, Agency And Self-Esteem. New York: Plenum Press.
18. DECI, E. L., CONNELL, JAMES P. ve RYAN, R. M. (1989). “Self-Determination in A Work Organization” Journal of Applied Psychology, 74(4), 580–590.
19. DEMİRDELEN, D. ve ULAMA, Ş., (2013), “Demografik Değişkenlerin Kariyer Tatminine Etkileri: Antalya'da 5 Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Araştırma”, İşletme Bilimi Dergisi, 1(2), 65-89.
20. ERHAN, T. (2021). “İşyeri Mutluluğu: Bir Kavram İncelemesi”, OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 17(38), 5686-5712.
21. ERICKSON, TJ. (2005). “Testimony Submitted Before The U.S. Senate Committee on Health”, Education, Labor and Pensions, May 26.
22. GAGNÉ, M. ve DECI, E.L. (2005). “Self-Determination Theory And Work Motivation”, Journal of Organizational Behavior, Vol. 26 No. 4, 331-362.
23. GOLDMAN, B. M. ve KERNIS, M. H. (2002). “The Role of Authenticity in Healthy Psychological Functioning and Subjective Well-Being”, Annals of the American Psychotherapy Association, 5(6), 18–20.
24. HARTER, S. (2002). “Authenticity”, in Snyder, C.R. and Lopez, S.J. (Eds), Handbook of Positive Psychology, Oxford University Press, Oxford, 382-394.
25. HEWLIN, P. F., KARELAIA, N., KOUCHAKI, M. ve SEDIKIDES, C. (2020). “Authenticity at Work: Its Shapes, Triggers, and Consequences”, Organizational Behavior and Human Decision Processes, 158, 80-82.
26. İLHAN, T. ve ÖZDEMİR, Y. (2013). “Otantiklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”, Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5(40), 142-153.
27. JOO, B. K. ve LEE, I. (2017). “Workplace Happiness: Work Engagement, Career Satisfaction, and Subjective Well-Being”, Evidence-based HRM: A Global Forum for Empirical Scholarship, 5(2), 206-221.
28. JOSEPH, S. ve LINLEY, P. A. (2006). “Positive therapy: A meta-theory for positive psychological practice.” Routledge.
29. JORESKOG, K. G. ve SORBOM, D. (1993). “LISREL 8: Structural Equation Modeling with the SIMPLIS Command Language”, USA: Scientific Software International.
30. JUDGE, T.A., CABLE, D.M., BOUDREAU, J.W. ve BRETZ, R.D. (1995). “An Empirical İnvestigation Of The Predictors Of Executive Career Success”, Personnel Psychology, Vol. 48 No. 3, 485-519.
31. KAHN, W. A. (1990). “Psychological Conditions Of Personal Engagement And Disengagement At Work”, Academy of Management Journal, 33, 692–724.
32. KERNIS, M. H. ve GOLDMAN, B. M. (2006). “A Multicomponent Conceptualization Of Authenticity: Theory And Research”, Advances in Experimental Social Psychology, 38, 283–357.
33. KLINE, R. B. (1998). “Yazılım İncelemesi: Yapısal Eşitlik Modellemesi İçin Yazılım Programları: AMOS, EQS ve
34. LISREL”. Psikoeğitimsel Değerlendirme Dergisi, 16(4), 343-364.
35. KOOPMANS, L., BERNAARDS, C.M., HILDEBRANDT, V.H., SCHAUFELI, W.B., DE VET, H.C.W. ve VAN DER BEEK, A.J. (2011). “Conceptual Frameworks of Individual Work Performance: A Systematic Review”, Journal of Occupational and Environmental Medicine, Vol. 53 No. 8, 856-866.
36. KOYUNCU, M., BURKE, R.J. ve FIKSENBAUM, L. (2006). “Work Engagement Among Women Managers And Professionals İn A Turkish Bank”, Equal Opportunities International, 2 5(4), 299-310.
37. MARKOS, S. ve SRIDEVI, S. M. (2010). “Employee Engagement: The Key to Improving Performance”, International Journal of Business and Management, 5 (12), 89-96.
38. MARTINEZ, L. R., SAWYER, K. B., THOROUGHGOOD, C. N., RUGGS, E. N. ve SMITH, N. A. (2017). “The Importance Of Being “Me”: The Relation Between Authentic Identity Expression and Transgender Employees’ Work-Related Attitudes And Experiences”, Journal of Applied Psychology, 102(2), 215–226.
39. MAINIERO, L.A. ve SULLIVAN, S.E. (2005). “Kaleidoscope Careers: An Alternate Explanation for the ‘Opt-Out’ Revolution”, The Academy of Management Executive, Vol. 19 No. 1, 106-123.
40. MASLOW, A. H. (1968). “Toward a Psychology of Being”, (2nd ed.). Princeton, NJ: Van Nostrand.
41. MASLOW, A. H. (1970). “Motivation and Personality”, (2nd ed.). New York, NY: Harper & Row.
42. MATSUO, M. (2020). “The Role of Work Authenticity in Linking Strengths Use to Career Satisfaction and Proactive Behavior: A Two-Wave Study”, Career Development International, Vol. 26 No. 6, 617-630.
43. MÉNARD, J. ve BRUNET, L. (2011). “Authenticity and Well-Being in the Workplace: A Mediation Model”, Journal of Managerial Psychology, Vol. 26 No. 4, 331-346.
44. METIN, U. B., TARIS, T. W., PEETERS, M. C., VAN BEEK, I. ve VAN DEN BOSCH, R. (2016). “Authenticity at Work–A Job-Demands Resources Perspective”. Journal of Managerial Psychology, 31(2), 483-499.
45. MEYER, J. P. ve GAGNÉ, M. (2008). “Employee Engagement From a Self-Determination Theory Perspective”, Industrial and Organizational Perspectives, 1, 60–62.
46. MEYERS, MC, KOOIJ, D., KROON, B., DE REUVER, R. ve VAN WOERKOM, M. (2020). “Güçlü Yönlerin Kullanımı, İşe Bağlılık ve Bağlamsal Performans İçin Kurumsal Destek: Yaşın Düzenleyici Rolü”, Yaşam Kalitesinde Uygulamalı Araştırma, 15(2), 485-502.
47. NAUTA A., VIANEN, A. V., HEIJDEN, B. V. D., DAM, K. V. ve WILLEMSEN, M. (2009). “Understanding the Factors That Promote Employability Orientation: The Impact of Employability Culture, Career Satisfaction, and Role Breadth Self-Efficacy”, Journal of Occupational and Organizational Psychology, 82, 233-251.
48. NEWMAN, G. E., BLOOM, P. ve KNOBE, J. (2014). “Value Judgments and the True Self”, Personality and Social Psychology Bulletin, 40, 203–216.
49. OWENS, B., JOHNSON, M. ve MITCHELL, T. (2013). “Expressed Humility in Organizations: Implications for Performance, Teams, and Leadership”, Organization Science, 24, 1517–1538.
50. ÖZDEVECİOĞLU, M. ve KANIGÜR, S. (2009). “Çalışanların İlişki ve Görev Yönelimli Liderlik Algılamalarının Performansları Üzerindeki Etkileri”, KMU İİBF Dergisi, 11, 53-82.
51. ÖZPEHLİVAN, M. (2018). “İş Tatmini: Kavramsal Gelişimi, Bireysel ve Örgütsel Etkileri, Yararları ve Sonuçları”, Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 43-70.
52. RICH, B. L., LEPINE, J. A. ve CRAWFORD, E. R. (2010). “Job Engagement: Antecedents and Effects on Job Performance”, Academy of Management Journal, 53, 617–635.
53. ROGERS, C. R. (1959). “A Theory of Therapy, Personality and Interpersonal Relationships as Developed in the Client-Centered Framework”. In S. Koch (Ed.), Psychology: A study of a science. Vol. 3: Formulations of theperson and the social context (pp. 181–256). New York: McGraw-Hill.
54. ROGERS, C. R. (1961). “On Becoming a Person: A Therapist’s View of Psychotherapy”, Boston, MA: Houghton Mifflin Ryan, M. R.
55. SHELDON, K. M. (2004). “Integrity (honesty/authenticity)”, In C. Peterson and M. E. P. Seligman (Eds.), Character strengths and virtues (pp. 249– 272). New York: Oxford University Press.
56. SHELDON K, RYAN RM, RAWSTHORNE LJ. ve ILARDI, B. (1997). “Trait Self and True Self: Cross-Role Variation in the Big-Five Personality Traits and İts Relations With Psychological Authenticity and Subjective Well-Being”, Journal of Personality and Social Psychology, 73, 1380-1393.
57. SINGH, S. (2018). “Organizational Career Management Practices, Career Satisfaction, and Intention to Quit Among Indian Employee: Examining the Moderating Effect Of ‘Four Types of Work Experience”, Australian Journal of Career Development, 27(3), 150–159.
58. SULLIVAN, S.E., FORRET, M.L., CARRAHER, S.M. ve MAINIERO, L.A. (2009). “Using the Kaleidoscope Career Model to Examine Generational Differences in Work Attitudes”, Career Development International, Vol. 14 No. 3, 284-302.
59. SVEJENOVA, S. (2005). “The Path With the Heart: Creating The Authentic Career”, Journal of Management Studies, Vol. 42 No. 5, 947-974.
60. TOPALOĞLU, H. ve ARASTAMAN G. (2016). “Örgütlerde Psikolojik Sözleşme Üzerine Kuramsal Bir Değerlendirme”, Ihlara Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 25-36.
61. VAN BEEK, I., HU, Q., SCHAUFELI, W.B., TARıS, T.W. ve SCHREURS, B.H.J., (2012). “For Fun, Love, Or Money: What Drives Workaholic, Engaged, And Burned-Out Employees At Work?”, Applied Psychology: An International Journal, Vol. 61, No. 1, 30-55.
62. VAN DEN BOSCH, R. ve TARIS, T. W. (2014). “Authenticity At Work: Development And Validation Of An İndividual Authenticity Measure At Work”, Journal of Happiness Studies, 15(1), 1–18.
63. VAN DEN BOSCH, R. ve TARIS, T. (2018). “Authenticity At Work: Its Relations With Worker Motivation And Well-Being”, Frontiers in Communication, 3, 21, 1-11.
64. VAN DEN BOSCH, R., TARIS, T. W., SCHAUFELI, W. B., PEETERS, M. C. ve REIJSEGER, G. (2019). “Authenticity At Work: A Matter Of Fit?”, The Journal Of Psychology, 153 (2), 247-266.
65. WOOD, A. M., LINLEY, A. P., MALTBY, J., BALİOUSİS, M. ve JOSEPH, S., (2008), “The Authentic Personality: A Theoretical And Empirical Conceptualization And The Development Of The Authenticity Scale”, Journal of Counseling Psychology, 55, 385-399.
66. WOOD, A.M., LINLEY, P.A., MALTBY, J., KASHDAN, T.B. ve HURLING, R. (2011). “Using Personal And Psychological Strengths Leads To İncreases İn Well-Being Over Time: A Longitudinal Study And The Development Of The Strengths Use Questionnaire”, Personality and Individual Differences, Vol. 50, 15-19.
67. YÜKSEL, İ. (2005). “İş-Aile Çatışmasının Kariyer Tatmini, İş Tatmini ve İş Davranışları ile İlişkisi”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 19 (2), 301-314.
68. ZINGESER, L. (2004). “Career and Job Satisfaction”, The ASHA Leader, 9(20), 4-13.