Tarım Sektöründe Arge ve İnovasyon

Öz

Bu çalışma; Dünya ve Türkiye’de Ar-Ge’nin mevcut durumunu, tarımda Ar-Ge faaliyetlerinin gelişimi ve uygulanmasının incelenmesini, organizasyon yapılarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada tarım sektöründe Ar-Ge ile ilgili istatistiki bilgilerden, raporlardan ve ilgili mevzuattan yararlanılmıştır. Dünyada Ar-Ge harcamalarının arttığı ve projeksiyon analizine göre 2023 yılına kadar artan oranda artış sağlanacağı görülmektedir. Veriler incelendiğinde tarım sektöründeki Ar-Ge faaliyetlerinin 1960’lı yıllarda insanların temel gıda ihtiyaçlarını karşılamaya odaklandığı görülürken gelişen teknoloji ve bilimsel bilgi ile günümüzde Ar-Ge faaliyetlerinin daha kapsamlı hale geldiği belirlenmiştir. Tarıma yönelik yapılan Ar-Ge faaliyetlerinin tarımsal gelişimi olumlu yönde etkileyeceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Tarım Sektörü,Ar-Ge,Türkiye

R&D and Innovation in the Agricultural Sector

Öz

This study aimed to put forward the current situation of R&D in the World and in Turkey, the development and applications and their organizational structure of R&D activities in agriculture. In the study, the statistical data, reports and related legislation related to R & D in agriculture sector were used. It is observed that the increase of R&D expenditures in the World have continued increasingly until 2023. The R&D activities in the agricultural sector focused on supplying the basic food needs of people in the 1960s and R&D activities have become more comprehensive with the developing technology and scientific information. Increasing R&D activities for agriculture will have a positive impact on agricultural development.

Anahtar Kelimeler

• Agricultural Sector,R&D,Turkey

Kaynakça

1. Anonim, 2017, Ar-Ge Harcamalarının Önemi ve Türkiye'deki Durumu, web,https://docplayer.biz.tr/133538-Ar-ge-harcamalarinin-onemi-ve-turkiye-deki-durumu.html: [06/05/2017].
2. Aras, Y. ve Ören, N., 2002, Türkiye'de Tarımsal Araştırma Politikaları Organizasyon Yapısı ve Uygulamaların Değerlendirilmesi, Alatarım, 1 (2), 4-11.
3. Baum, W. C., 1987, Partners against hunger, Environment: Science and Policy for Sustainable Development, 29 (7), 25-27.
4. Bilbao‐Osorio, B. ve Rodríguez‐Pose, A., 2004, From R&D to innovation and economic growth in The EU, Growth and Change, 35 (4), 434-455.
5. Boer, H. ve During, W. E., 2001, Innovation, What Innovation? A Comparison Between Product, Process and Organizational Innovation, International Journal of Technology Management, 22 (1-3), 83-107.
6. Bor, Y. J., Chuang, Y.-C., Lai, W.-W. ve Yang, C.-M., 2010, A dynamic general equilibrium model for public R&D investment in Taiwan, Economic Modelling, 27 (1), 171-183. Boyacı, M., 2005, Tarımsal araştırma ve yayım, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Yayınlanmamış Kitap Bölümü, Ankara.
7. CGIAR, 2016, A Partnership for Research and Development World Bank and the CGIAR, World Bank and Consulative Group on International Agricultural Research, Demir, M. ve Geyik, O., 2014, Türkiye’de Ar-Ge & İnovasyon Harcamalarının Gelişim Süreci ve Ekonomik Etkileri, Journal of Life Economics, 2 (2), 171-190.
8. Demirtaş, M., Demirtaş, R. ve Cevher, C., 2016, Türkiye’de Tarımsal Araştırmalarda Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Yeri ve Önemi. XII. Tarım Ekonomisi Kongresi. Karlı, B. ve Bal, T. Süleyman Demirel Üniversitesi. II: 849-858.

9. Direk, M., 2012, Tarım tarihi ve deontoloji, Konya, Eğitim Yayınevi.
10. Doğan, Z., Arslan, S. ve Berkman, A. N., 2015, Türkiye’de Tarım Sektörünün İktisadi Gelişimi ve Sorunları: Tarihsel Bir Bakış, Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8 (1), 29-41.
11. Elçi, Ş., 2006, İnovasyon: kalkınmanın ve rekabetin anahtarı, Meteksan Bilişim Grubu, BT Haber, p. Erkiletlioğlu, H., 2013, Dünyada ve Türkiye’de Ar-Ge Faaliyetleri, Türkiye İş Bankası.
12. Hansen, M. H. ve Morrow, J., 2003, Trust and the decision to outsource: Affective responses and cognitive processes, International Food and Agribusiness Management Review, 6 (3), 40-69.
13. Hovgaard, A. ve Hansen, E., 2004, Innovativeness in the forest products industry, Forest Products Journal, 54 (1).
14. Işık, N. ve Kılınç, E. C., 2011, Bölgesel Kalkınma’da Ar-Ge ve İnovasyonun Önemi: Karşılaştırmalı Bir Analiz, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 6 (2), 9-54.
15. Johnson, A. J., Dibrell, C. C. ve Hansen, E., 2009, Market orientation, innovativeness, and performance of food companies, Journal of Agribusiness, 27 (1/2), 85-106.
16. Jones, C. I. ve Williams, J. C., 2000, Too much of a good thing? The economics of investment in R&D, Journal of Economic Growth, 5 (1), 65-85.
17. KB, 2013, Onuncu Kalkınma Planı (2014-2018), Ankara, T.C. KalkınmaBakanlığı,
18. Kılınçer, N., Anıl, Ş., Erkal, S., Karaca, O. ve Kaya, U., 2000, Tarımsal Araştırmalarda Öncelik ve Stratejiler, Tarım Haftası, 17-21.
19. Korkmaz, S., 2010, Türkiye'de Ar-Ge Yatırımları ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişkinin Var Modeli ile Analizi., Journal of Yaşar University, 20 (5), 3320-3330.
20. Kozlu, C. M., Er, D. A. ve Akdemir, H., 2003, Türkiye Mucizesi İçin Vizyon Arayışları ve Asya Modelleri, İstanbul, İş Bankası Kültür Yayınları.
21. North, D. ve Smallbone, D., 2000, The Innovativeness and Growth of Rural SMEs during the 1990s, Regional studies, 34 (2), 145-157.
22. NSF, 2018, Science & Engineering indicators National Science Board, https://www.nsf.gov/statistics/2018/nsb20181/digest/sections/global-r-d-one-measure-of- commitment-to-innovation: [05/04/2018].
23. OECD, 2016, Innovation, Agricultural Productivity and Sustainability in Turkey, Paris, http://dx.doi.org/10.1787/9789264261198-en: [20/06/2018].
24. Oğuz, C. ve Çelik, Y., 2010, Türktarım, Tarım Sektöründe İnovasyonun Önemi; Dünyada ve Türkiye'deki Uygulamalar 116.
25. Pardey, P., Alston, J., Christian, J. ve Fan, S., 1997, A Productive Partnership: The Benefits from US Participation in the CGIAR, Washington, DC.
26. Rogers, E., 2003, M., Diffusion of Innovations, Free Press, New York.
27. Spielman, D. ve Birner, R., 2008, How Innovative is Your Agriculture? Using Innovation Indicators and Benchmarks to Strengthen National Agricultural Innovation Systems, Washington, DC, p. 41.
28. Stokey, N. L., 1995, R&D and economic growth, The Review of economic studies, 62 (3), 469-489.
29. Sylwester, K., 2001, R&D and economic growth, Knowledge, Technology & Policy, 13 (4), 71-84.
30. Tarı, R., 2002, Ekonometri (2. Basım), İstanbul, Alfa Basım.
31. TÜBİTAK, 2011, Ulusal Gıda Ar-Ge ve Yenilik Stratejisi Ek3*, Ankara.
32. TÜBİTAK, 2012, Science, Technology, And Innovation in Turkey, https://www.tubitak.gov.tr/sites/default/files/sti_in_turkey_2012.pdf: [18/03/2018].
33. TÜBİTAK, 2015, Bilim ve Teknoloji Yüksek Kurulu. 28. Toplantısı Hazırlık Notları, Ankara, p.
34. TÜBİTAK, 2017, Ulusal Bilim, Teknoloji ve Yenilik İstatistikleri, web, https://www.tubitak.gov.tr/tr/kurumsal/politikalar/icerik-bty-istatistikleri: [23/10/2017].
35. Uzunlu, V. ve Zencirci, N., 2000, Tarımsal Araştırma Etkinlikleri. Türkiye Ziraat Mühendisliği V. Teknik Kongresi. Ankara: 1095-1104.
36. Ünal, T. ve Seçilmiş, N., 2013, Ar-Ge Göstergeleri Açısından Türkiye ve Gelişmiş Ülkelerle Kıyaslaması, İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 1 (1), 12-25.
37. Zerenler, M., Türker, N. ve Şahin, E., 2007, Küresel Teknoloji, Araştırma-Geliştirme (Ar-Ge) ve Yenilik İlişkisi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1 (17), 653-667.