Araştırma Makalesi

Esneklik Ölçeği’nin Geliştirilmesine İlişkin Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması

Cilt: 18 Sayı: 1 26 Haziran 2020
PDF İndir

Esneklik Ölçeği’nin Geliştirilmesine İlişkin Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, araştırma görevlilerinin esnek çalışma algılarını ölçmeye yarayan bir ölçek geliştirmektir. Esnek çalışma, resmi ya da gayri resmi uygulamalar sonucu, zaman ya da mekanda çalışan ya da işveren tarafından gerçekleştirilebilecek değişimleri ifade etmektedir. Ölçeğin geliştirilme süreci dört aşamadan oluşmaktadır. Öncelikle taslak form hazırlanmıştır. Taslak form uzman görüşüne sunularak geçerlilik çalışması yapılmıştır. Ardından pilot uygulama yapılarak, taslak forma son şekli verilmiştir. Son olarak, çalışma grubu üzerine uygulanan taslak forma geçerlilik ve güvenilirlik çalışması yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul İlinde bulunan devlet ve vakıf üniversitelerinde çalışan 445 araştırma görevlisi oluşturmaktadır. KMO değerinin .79 olduğu ve veri setinin faktörlenmeye uygun olduğu gözlenmiştir. Esneklik Ölçeği’nin özdeğeri 1.00’in üzerinde olan 2 faktörlü yapı sergilediği görülmüştür. Bu iki faktör İşin Yapısından Kaynaklı Esneklik ve Zamansal Esneklik (Muğlaklık) olarak isimlendirilmiştir. Ölçeğin alt boyutlarından İşin Yapısından Kaynaklı Esneklik  için Cronbach alfa değeri .761 ve Zamansal Esneklik (Muğlaklık) için Cronbach alfa değeri .761’ dir. Ölçeğin tamamı için bulunan Cronbach alfa değeri .774’tür. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda, geliştirilen Esneklik Ölçeği’nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Almer, E. D., & Kaplan, S. E. (2002). The effects of flexible work arrangements on stressors, burnout, and behavioral job outcomes in public accounting. Behavioral Research in Accounting, 14(1), 1-34.Ayre, C., & Scally, A. J. (2014). Critical values for Lawshe’s content validity ratio: revisiting the original methods of calculation. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 47(1), 79-86.Baruch, Y. (2000). Teleworking: benefits and pitfalls as perceived by professionals and managers. New technology, work and employment, 15(1), 34-49.Bıçkı, D., & Sobacı, M.Z. (2011). Yerel yönetimden yerel yönetişime: post-fordizm bağlamında yerel yönetimleri anlamak. Yönetim Bilimleri Dergisi, 9(2), 215-234.Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı, Ankara: Pegem Akademi Yayınları.Castells, M. (1996). The information age: Economy, society and culture (3 volumes). Blackwell, Oxford, 1997, 1998.Cooper, C. D., & Kurland, N. B. (2002). Telecommuting, professional isolation, and employee development in public and private organizations. Journal of Organizational Behavior: The International Journal of Industrial, Occupational and Organizational Psychology and Behavior, 23(4), 511-532.Crang, M. (2007). Flexible and fixed times working in the academy. Environment and Planning A, 39(3), 509-514.Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (Vol. 2). Ankara: Pegem Akademi.Eraydın, A. (1992). Post-Fordizm ve Değişen Mekansal Öncelikler. Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi.Harvey, D. (1989). The condition of postmodernity (Vol. 14). Oxford: Blackwell.Hyman, J., & Summers, J. (2004). Lacking balance? Work-life employment practices in the modern economy. Personnel Review, 33(4), 418-429.Karasar, N. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler, Teknikler. Ankara: Nobel Yayınevi.Kelliher, C., & Anderson, D. (2010). Doing more with less? Flexible working practices and the intensification of work. Human relations, 63(1), 83-106.Kline, P. (2014). An easy guide to factor analysis. New York: Routledge.Korkut, H., & Yalçınkaya, M. (1999). Araştırma görevlilerinin sorunları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 17(17), 19-36.Kumar, K. (1995). Sanayi sonrası toplumdan post-modern topluma. Çağdaş Dünyanın Yeni Kuramları,(Çev. Mehmet Küçük), Dost Kitabevi Yayını, Ankara.Maxwell, G., Rankine, L., Bell, S., & MacVicar, A. (2007). The incidence and impact of flexible working arrangements in smaller businesses. Employee Relations, 29(2), 138-161.Rhoades, G., & Slaughter, S. (2004). Academic capitalism in the new economy: Challenges and choices. American Academic, 1(1), 37-59.Saklı, A. R. (2013). Fordizm'den Esnek Üretim Rejimine Dönüşümün Kamu Yönetimi Üzerindeki Etkileri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(44), 107-131.Sennett, R. (2002). Karakter Aşınması. Ayrıntı Yayınları, İstanbul.Sharafizad, F., Paull, M., & Omari, M. (2011). Flexible Work Arrangements: Accessibility in a University Environment. Australian Universities' Review, 53(2), 43-49.Shockley, K. M., & Allen, T. D. (2007). When flexibility helps: Another look at the availability of flexible work arrangements and work–family conflict. Journal of Vocational Behavior, 71(3), 479-493.Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin Matbaası.Taşkıran, G., & Kiraz, Z. (2016). Okul Yöneticisi ve Öğretmenlerin Esnek Çalışma Kavramına İlişkin Metaforik Algıları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40, 318-342.Tietze, S., & Musson, G. (2005). Recasting the home-work relationship: A case of mutual adjustment?. Organization Studies, 26(9), 1331-1352.Yavuz, Ş. (2006). Reklam ve Popüler Kültür. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi| Istanbul University Faculty of Communication Journal, (27), 149-161.Ylijoki, O. H., & Mäntylä, H. (2003). Conflicting time perspectives in academic work. Time & Society, 12(1), 55-78.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Üzerine Çalışmalar

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

26 Haziran 2020

Gönderilme Tarihi

5 Kasım 2019

Kabul Tarihi

5 Nisan 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 18 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Akpolat, T., & Çetin, M. (2020). Esneklik Ölçeği’nin Geliştirilmesine İlişkin Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18(1), 136-152. https://doi.org/10.37217/tebd.643277
AMA
1.Akpolat T, Çetin M. Esneklik Ölçeği’nin Geliştirilmesine İlişkin Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. TEBD. 2020;18(1):136-152. doi:10.37217/tebd.643277
Chicago
Akpolat, Tuba, ve Münevver Çetin. 2020. “Esneklik Ölçeği’nin Geliştirilmesine İlişkin Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması”. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 18 (1): 136-52. https://doi.org/10.37217/tebd.643277.
EndNote
Akpolat T, Çetin M (01 Haziran 2020) Esneklik Ölçeği’nin Geliştirilmesine İlişkin Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 18 1 136–152.
IEEE
[1]T. Akpolat ve M. Çetin, “Esneklik Ölçeği’nin Geliştirilmesine İlişkin Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması”, TEBD, c. 18, sy 1, ss. 136–152, Haz. 2020, doi: 10.37217/tebd.643277.
ISNAD
Akpolat, Tuba - Çetin, Münevver. “Esneklik Ölçeği’nin Geliştirilmesine İlişkin Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması”. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 18/1 (01 Haziran 2020): 136-152. https://doi.org/10.37217/tebd.643277.
JAMA
1.Akpolat T, Çetin M. Esneklik Ölçeği’nin Geliştirilmesine İlişkin Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. TEBD. 2020;18:136–152.
MLA
Akpolat, Tuba, ve Münevver Çetin. “Esneklik Ölçeği’nin Geliştirilmesine İlişkin Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması”. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, c. 18, sy 1, Haziran 2020, ss. 136-52, doi:10.37217/tebd.643277.
Vancouver
1.Tuba Akpolat, Münevver Çetin. Esneklik Ölçeği’nin Geliştirilmesine İlişkin Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. TEBD. 01 Haziran 2020;18(1):136-52. doi:10.37217/tebd.643277

Cited By

                                                                                                    Türk Eğitim Bilimleri Dergisi Gazi Üniversitesi Rektörlüğü tarafından yayınlanmaktadır.

                                                                                                                                      Creative Commons Lisansı