Lisansüstü Öğrencilerin Akademik Yazma Öz-Yeterliliklerine İlişkin Değerlendirmeleri

Öz

Akademik yazma becerisi, bireylerin sınavlar, ödevler ve bilimsel araştırma becerileri gibi çeşitli eğitim düzeylerindeki performansını etkilemektedir. Üniversite eğitiminde akademik yazının amacı göz önünde bulundurulduğunda genellikle içerik ve biçim açısından anlatılması gerekenlerin mutlak kurallar ve yollar dikkate alınarak sunulduğu görülmektedir. Akademik ve mesleki başarı için kilit bir parametre olan akademik yazma becerisi, yalnızca kurallara ve kodlara uymayı değil, aynı zamanda görevin karmaşık taleplerini karşılamak için bilişsel becerileri de kapsamaktadır. Öğrencilerin gerek lisansüstü dönemde yürüttükleri ödevlerde gerekse bilimsel çalışmalarında sıklıkla başvurmaları gereken akademik yazma becerilerine sahip olmaları beklendiğinden, bu kritik ancak zorlu beceri yakın zamana kadar araştırma odağında olmamıştır. Bu çalışma, lisansüstü öğrencilerinin akademik yazma konusundaki öz-yeterlilik algılarını derinlemesine incelemeyi hedefleyerek, nitel araştırma yaklaşımlarından fenomenoloji desenini benimsemiştir. Veriler, görüşmeler yoluyla toplanmış ve nitel verilerin analizi için içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Bu doğrultuda, İstanbul’da bulunan bir devlet üniversitesinde öğrenimlerine devam eden 8 lisansüstü öğrenciyle görüşülmüş ve verilerin çözümlenmesi sonucunda 1 temaya ulaşılmıştır. Bu tema altında ise 3 kategori yer almıştır. Bunlar sırasıyla ‘Yeterli Hissedilen Alanlar’, ‘Yetersiz Hissedilen Alanlar’ ve ‘Öneriler’ olarak belirlenmiştir. Çalışma, akademik yazma konusunda karşılaşılan sorunları tespit ederek, öğrencilerin akademik yazımda kendilerini ne kadar güçlü ya da zayıf algıladıklarını ve bu çalışmadan elde edilen görüşler neticesinde yetersiz görülen alanları güçlendirmek için neler yapılabileceğini gösteren anlamlı bir tablo sunmaya çalışmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Akademik yazma
• öz-yeterlilik
• lisansüstü eğitim

Graduate Students’ Reflections on Their Academic Writing Self-Efficacy

Öz

Academic writing ability affects the performance of individuals at various educational levels, such as exams, assignments, and scientific research skills. Considering the purpose of academic writing in the context of university education, it is often the case that what needs to be explained in terms of content and form is presented in absolute rules and ways. Academic writing skill, a key parameter for academic and professional success, involves not only following rules and codes but also cognitive skills to meet the complex demands of the task. Although students are expected to possess academic writing skills that they need to frequently refer to both in their graduate coursework and in their scientific work, this critical yet challenging skill has not been in the research focus until recently. Aiming to examine graduate students' perceptions of their self-efficacy in academic writing in depth, this study adopted a phenomenological design from qualitative research approaches. Data were collected through interviews and content analysis method was used to analyse qualitative data. In this direction, 8 graduate students continuing their education at a state university in Istanbul were interviewed and 1 theme was reached as a result of the analysis of the data. There were 3 categories under this theme. These were respectively determined as 'Areas felt to be adequate', 'Areas felt to be inadequate' and 'Suggestions'. This study has tried to present a meaningful picture showing how strong or weak students perceive themselves in academic writing by identifying the problems encountered in academic writing and what can be done to strengthen the areas that are considered inadequate.

Anahtar Kelimeler

• Academic writing
• self efficacy
• postgraduate students

Kaynakça

1. Akyol, H. (2000). Yazı öğretimi. Millî Eğitim Dergisi, 146, 37-48.
2. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191-215.
3. Bandura, A. (2002). Exercise of Personal and Collective Efficacy in Changing Societies. Self-Efficacy in Changing Societies (Ed. Albert Bandura), Cambridge/UK: Cambridge University Press.
4. Bandura, A., & Locke, E. A. (2003). Negative self-efficacy and goal effects revisited. Journal of Applied Psychology, 88, 87-99.
5. Büyükduman, F. İ. (2006). İngilizce öğretmen adaylarının, İngilizce ve öğretmen¬lik becerilerine ilişkin özyeterlik inançları arasındaki ilişki. Yayımlanmamış doktora tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
6. Carter, C.& Bishop, J., and Kravits, S. L. (2002). Key to Effective Learning. New Jersey: Printice Hall.
7. Gaskıll, P.J. ve Hoy, A. W. (2002). Self-Efficacy and Self-Regulated Learning: The Dynamic Duo in School Performance. Improving Academic Achievement. USA: Elsevier Science.
8. Güneş, F. (2013). Türkçe öğretimi yaklaşımlar ve modeller. Ankara: Pegem Akademi.

9. İlbeği, A. S. & Çeliköz, M. (2020). İngilizce Hazırlık Programına Devam Eden Üniversite Öğrencilerinin İngilizce Özyeterlik İnançlarının İncelenmesi. IBAD Sosyal bilimler dergisi, (8), 14-34. DOI: 10.21733/ibad.706057.
10. Jinks, J. and Morgan, V. (1999). Children’s perceived academic self-efficacy: An inventory scale. The Clearing House, 72 (4), 224-230.
11. Karagöl, E. (2018). Akademik Yazma Açısından Tezler (Basılmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
12. Linnenbrink, E. A., & Pintrich, P. R. (2003). The role of self-efficacy beliefs in student engagement and learning in the classroom. Reading & Writing Quarterly: Overcoming Learning Difficulties, 19(2), 119–137.
13. Mills, N., Pajares, F., & Herron, C. (2007). Self‐efficacy of college intermediate French students: Relation to achievement and motivation. Language learning, 57(3), 417-442.
14. Pajares, F. (1996). Self-efficacy beliefs in academic settings. Review of Educational Research, 66(4), 543-578.
15. Pajares, F. (2007). Empirical properties of a scale to assess writing self-efficacy in school contexts. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 39(1), 239-249.
16. Pajares, F. ve Johnson, M. J. (1996). Self-Efficacy Belief in Writing Of High School Students: A Path Analysis. Psychology In the Scholls, 33, 163- 175.
17. Schunk, D. H., & Pajares, F. (2002). The development of academic self-efficacy. In Development of achievement motivation (pp. 15-31). Academic Press.
18. Schunk, D. H., & Zimmerman, B. J. (2007). Influencing children’s self-efficacy and self-regulation of reading and writing through modeling. Reading & Writing Quarterly: Overcoming Learning Difficulties, 23(1), 7-25.
19. Zimmerman, B., & Bandura, A. (1994). Impact of self-regulatory influences on writing course attainment. American Educational Research Journal, 31(1), 845-862.