LENTILS IN ANATOLIAN TURKISH FOLK CULTURE IN THE CONTEXT OF SYMBOLIC INTERACTIONISM

Öz

Symbolic interactionism, one of the fundamental approaches of sociology, places symbols at the center of social relations and accepts that true communication occurs through symbols. According to advocates of symbolic interactionism, humans are symbolizing beings and moreover, this is one of it is distinguishing features. Therefore, human production symbols are considered as indicators of folk culture. In other words, talking about symbols means talking about the cultural phenomenon that is unique to humans. In this context, socially shared symbolic meanings contribute to the formation of national culture and identity. Considering the ancient past of the Turkish nation and the interactive processes in this past, it is possible to say that symbolic meanings occupy an important place in folk culture. Food products, which are essentially a physiological need, also attract attention with their symbolic meanings. In this context, the aim of this research is to reveal the symbolic meaning of lentil, one of the oldest domesticated plants in the world, in Anatolian Turkish folk culture. For this purpose, the symbolic presence of lentils in folk culture elements was scanned through secondary sources. The evaluations were carried out within the framework of fairy tales, quatrains, narratives, rituals, folk songs, songs, poems, idioms and folk medicine. In addition, based on the idea that religious beliefs have an impact on folk culture, within this framework practices and rituals were also included in the evaluation. Ultimately, it has been revealed that lentils have much more meaning than just a food in Anatolian Turkish folk culture. The symbolic meanings of lentils are classified under the headings of reproduction, fertility, defenselessness and analogy. The richness of symbolic meaning of lentils reveals itself in the phenomenon of reproduction. In fairy tales and especially in Alevi-Bektashi narratives, the use of lentils as a symbol of reproduction is common. The rituals in which lentils are placed at the center continue to be performed at the points indicated by these narratives.

Anahtar Kelimeler

• Sociology
• Symbol
• Symbolic Interactionism
• Lentils
• Turkish Folk Culture

SEMBOLİK ETKİLEŞİMCİLİK BAĞLAMINDA ANADOLU TÜRK HALK KÜLTÜRÜNDE MERCİMEK

Öz

Sosyolojinin temel yaklaşımlarından birisi olan sembolik etkileşimcilik, toplumsal ilişkilerin merkezine sembolleri yerleştirmektedir ve doğru iletişimin semboller üzerinden gerçekleştiğini kabul etmektedir. Sembolik etkileşimcilik savunucularına göre, insanlar sembolleştiren varlıklardır ve dahası bu onun ayırt edici özelliklerinden birisidir. Dolayısıyla insan üretimi semboller halk kültürünün göstergeleri olarak nitelendirilmektedir. Bir diğer ifadeyle sembolden bahsetmek insana has olan kültür olgusundan bahsetmek anlamına gelmektedir. Bu bağlamda toplumsal olarak paylaşılan sembolik anlamlar, millî kültürün ve kimliğin oluşmasına katkıda bulunmaktadır. Türk milletinin kadim geçmişi ve bu geçmişteki etkileşimli süreçler düşünüldüğünde halk kültürü içerisinde sembolik anlamların önemli bir yer kapladığını ifade etmek mümkündür. Esasen fizyolojik bir ihtiyaç olan gıda ürünleri sembolik anlamlarıyla da dikkat çekicidir. Bu bağlamda bu araştırmanın amacı, dünyanın evcilleştirilen en eski bitkilerinden birisi olan mercimeğin Anadolu Türk halk kültüründeki sembolik anlamının ortaya çıkarılmasıdır. Bu amaç doğrultusunda ikincil kaynaklar vasıtasıyla halk kültürü öğelerinde mercimeğin sembolik varlığı taranmıştır. Değerlendirmeler masallar, maniler, rivayetler, ritüeller, türküler, şarkılar, şiirler, deyimler ve halk hekimliği çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Ayrıca dini inanışların halk kültürüne etkisi olduğu düşüncesinden hareketle bu çerçevede uygulamalar ve ritüeller de değerlendirmeye dahil edilmiştir. Nihai olarak mercimeğin Anadolu Türk halk kültüründe bir gıdadan çok daha fazla anlam barındırdığı ortaya koyulmuştur. Mercimeğin sembolik anlamları; üreme, bereket, savunmasızlık ve analoji başlıkları altında tasniflenmiştir. Mercimeğin sembolik anlam zenginliği ise üreme olgusunda kendini göstermektedir. Masallarda ve özellikle Alevi-Bektaşi rivayetlerinde mercimeğin üreme sembolü olarak kullanımı yaygındır. Bu rivayetlerin işaret ettiği noktalarda mercimeğin merkeze yerleştirildiği ritüeller gerçekleştirilmeye devam etmektedir

Anahtar Kelimeler

• Sosyoloji
• Sembol
• Sembolik Etkileşimcilik
• Mercimek
• Türk Halk Kültürü

Kaynakça

1. Abalı, İsmail. “Türk Halk Düşüncesinde Bekaret Sembolü Olarak Bal”. Millî Folklor 17/131 (2021), 62-74.
2. Aday, Erdal. Kütahya İli Türbe ve Yatırları Etrafında Oluşan İnanç ve Uygulamalar. Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2013.
3. Ağirman, Melike. Şırnak Güçlükonak İlçesinde İnanç ve İnanışlar. Sakarya: Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2009.
4. Ahlawat, IPS. Agronomy-Rabi Crops, Lentil, Division of Agronomy. New Delhi: Indian Agricultural Research Institute, 2012
5. Akkaya, Fatih. Ereğli Çevresindeki Ziyaret Yerleri –Zonguldak/Ereğli Örneği. Kayseri: Erciyes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2015.
6. Akyıldız Ercan, Cemile. “Söylencelerde ve Masallarda Elma Sembolü”. Journal of Graduate School of Social Sciences 21/3 (2017), 1043-1060.
7. Alkaya, Hasan Basri. Bursa ve Çevresindeki Ziyaret Yerleri ve Bunların Etrafında Oluşan Dinî İnançlar. Bursa: Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2006.
8. Alptekin, Ali Berat. Taşeli Masalları. Ankara: Akçağ Yayınları, 2002.

9. Alptekin, Mehmet – Zeynep Dilek Öz. “Kilis Halk Kültüründe Doğum Âdetleri”. Gaziantep University Journal of Social Sciences 23/1 (2024), 91-114.
10. Alver, Köksal. “Emile Durkheim ve Kültür Sosyolojisi”. Sosyoloji Dergisi 3/21 (2010), 199- 2010.
11. Arapkirli, Sevil Seda. “Doğal Bir Nesnenin Dönüşümü: Seramik Sanatında Tohum”. Tykhe 8/15, (2023), 225-247.
12. Arzı, Saadet. On Altıncı Yüzyıl Divan Şiirinde Ulü’l-Azm Peygamberler. Konya: Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2018.
13. Avcıoğlu, İlker – Ülkü Kara. “Giresun Halk Hekimliğinde Çocuk Hastalıkları ve Geleneksel Tedavi Yöntemleri”. Karadeniz Araştırmaları 19/74 (2022), 445-461.
14. Ayaz, Berna – Aykut Günaydın. “Zonguldak Yöresi Türbe, Yatır ve Ziyaret Yerlerinin İşlevleri Üzerine Bir Değerlendirme”. Kültür Araştırmaları Dergisi 1/2 (2019), 134-148.
15. Barthes, Roland. Yazı ve Yorum. çev. Tahsin Yücel. İstanbul: Metis, 2009.
16. Başabaş Dirier, Ayten – Cemil İnan. Reyhanî, Oryantalleşmiş Bir Zeybektir. Mardin: Mardin Artuklu Üniversitesi Yayınları, 2021.
17. Bayram, Yavuz. “Divan Şiirinde Tarımsal Ürünler”. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi Özel Sayı (2007), 81-96.
18. Baysal, Ayşe. “Türk Mutfağında Mercimek ve Nohut Yemekleri”. Herkes İçin Mercimek Sempozyumu. 17-26. Ankara: Toprak Mahsulleri Ofisi, 1989.
19. Baysal, Ayşe. Beslenme Kültürümüz. Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları, 2002.
20. Bearsworth, Alan – Keil Teresa. Yemek Sosyolojisi. çev. Abdulbaki Dede. Ankara: Phoenix Yayınevi, 2011.
21. Ben-Amos, Dan. “Toward a Definition of Folklore in Context”. American Folklore Society 84/331, (1971), 3-15.
22. Blumer, Herbert. Symbolic Interactionism: Perspective and Method. California: University of California Press, 1986.
23. Burke, Kenneth. Language As Symbolic Action: Essays on Life, Literature, And Method. California: Univ of California Press, 1966.
24. Cassirer, Ernst. İnsan Üstüne Bir Deneme: Devlet Efsanesi. çev. Necla Arat. İstanbul: Say Yayınları, 2005a.
25. Cassirer, Ernst. Kültür Bilimlerinin Mantığı Üzerine. çev. Milay Köktürk. Ankara: Hece Yayınları, 2005b.
26. Cassirer, Ernst. Sembolik Formlar Felsefesi-II: Mitik Düşünme. çev. Milay Köktürk. Ankara: Hece Yayınları, 2016.
27. Çağırkan, Barış. “Kültür Sosyolojisinde Metodoloji Tartışmaları: İdeoloji Olarak Kültür ve Eylem Olarak Kültür”. SDÜ Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi 42 (2017), 147-160.
28. Çebi, Murat. «Sembolik/Retoriksel Bir Eylem Olarak Dil’in Anlam İnşasındaki Aracılık İşlevi». Selçuk İletişim 5/2 (2008), 183-198.
29. Çerlek Güven, Betül. Barış Manço Şarkılarında Türk Halk Kültürü Unsurları= Folklore Elements in Barış Manço’s Works. Sakarya: Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2023.
30. Çetinkaya, Gülnaz. «Dede Korkut Hikâyelerinde Kültürel Belleğin Söylem Haritası Olarak Giyim-Kuşam ve Yeme-İçme Sembolleri». Millî Folklor 27/107 (2015), 83-96 . Çifçi, Tekin. «Kürt Halk Hekimliği, Tedavi Yöntemleri ve Ocaklık Kültürü: Adıyaman Örneği». Bingöl Üniversitesi Yaşayan Diller Enstitüsü Dergisi 5/10 (2019), 75-100.
31. Delaney, Carol. Tohum ve Toprak. çev. Selda Somuncuoğlu ve Aksu Bora. İstanbul: İletişim Yayınları, 2022.
32. Diyanet İşleri Başkanlığı. Erişim 24 Temmuz 2024. https://kuran.diyanet.gov.tr/tefsir/Bakarasuresi/ 68/61-ayet-tefsiri. Doğan, Büşra – Seher Oral. “Toplumsal Gerçekliğin İnşasında Etnometodoloji ve Sembolik Etkileşimcilik Kuramlarının Etkisini Kavramak”. Hafıza 2/1 (2020), 39-50.
33. Doğan, Oğuz. Türk Halk Kültüründe Buğday. Ankara: Fenomen Yayınları, 2023.
34. Douglas, Mary. “Deciphering a Meal”. Daedalus 101/1 (1972), 61-81.
35. Douglas, Mary. Saflık ve tehlike. çev. Emine Ayhan. İstanbul: Metis Yayınları, 2007.
36. Duit, Reinders. “On The Role of Analogies and Metaphors in Learning Science”. Science Education 75/6 (1991), 649-672.
37. Dundes, Alan. “Halk Kimdir?”. çev.: Metin Ekici. Milli Folklor 37 (1998), 139-153.
38. Dundes, Alan. “What is Folklore”. “ The Study of Folklore, (1965), 1-3.
39. Duyan, Yektanurşin. “Mardin’de Geleneksel Kadınlar Arası Eğlenceler”. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi 13/1 (2023), 53-68.
40. Dündar, Hülya. “Âşık Ali Cemali Repertuvarından Parçaların Performans Teorisi Kapsamında Değerlendirilmesi”. Milli Folklor 7/55 (2002), 81-94.
41. Ekici, Erhan vd. “Fen Bilgisi Derslerinde Benzeşimlerin Analoji Kullanılabilirliğine İlişkin Öğretmen Adaylarının Görüşleri ve Örnekleri”. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi 8/1 (2007), 95-113.
42. Ekici, Metin. “Türk Halk Kültürü Araştırmalarında Dün, Bugün ve Yarın”. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi 1/1 (2008), 11-26.
43. Ekinci, Nuray. Kilis İlindeki Halk Hekimliği Uygulamaları. Kilis: Kilis 7 Aralık Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Lisans Tezi, 2020.
44. Elmacı, Nuran. “Doğum Gelenekleri: Bakacak Köyünün Dünü ve Bugünü”. Folklor Edebiyat Alevilik Özel Sayısı II 30 (2002), 329-346.
45. Erginli, Zafer. “Hayatı Sembollere Yüklemek: Bir Mesnevî Hikâyesinin Anlaşılma Biçimleri Üzerine”. Milel ve Nihal 6/1 (2009), 221-243.
46. Erol, Mehmet. “Kilis Halk Kültürü”. Belgelerle Kilis. ed. Elif Özmen. 317-377. Kilis: Kilis Valiliği Yayınları, 2012.
47. Esir, Hasan Ali. “Şeyhî Divanı’nda Geçen Yiyecek ve İçecek Adları Üzerine”. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi 12/29 (2006), 95-116.
48. Evcin, Erol. “Türk Halk Kültürü Araştırmaları İçin Önemli Bir Kaynak: Halk Kültürü Bilgi ve Belge Merkezi”. Millî Folklor 25/100 (2013), 225- 248.
49. Freedman, Paul. Yemek, Damak Tadının Tarihi. çev. Nurettin Elhüseyni. İstanbul: Oğlak Yayınları, 2008.
50. Goody, Jack. Yemek, Mutfak, Sınıf Karşılaştırmalı Sosyoloji Çalışması. çev. Müge Günay Güran. İstanbul: Pinhan Yayıncılık, 2013.
51. Gökulu, Gökhan. “Sembolik Etkileşimci Teorinin Gündelik Yaşam Sosyolojisine Katkıları”. Ekev Akademi Dergisi 80 (2019), 173-190.
52. Gürhan, Nazife. “Yemek ve Din: Yemeğin Dinî Simgesel Anlamları Üzerine Bir İnceleme”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 6/2 (2017), 1204-1223.
53. Gürsoy, Deniz, ‘’Yemek Üzerine Denemeler’’. Türk Mutfak Kültürü Üzerine Araştırmalar. ed. Kamil Toygar ve N. Berkok Toygar, Ankara: THKATV Yayınları. 2005.
54. Gürsoy, Deniz, Tarihin Süzgecinde Mutfak Kültürümüz, İstanbul: Oğlak Yayıncılık, 2004.
55. Hançerlioğlu, Orhan. İslam İnançları Sözlüğü. Ankara: Remzi Kitabevi, 2000.
56. Helbeck H (1963) Late Cypriote vegetable diet in Apliki. Act. nstit. Athen. Reg. Sueciae. Ser. 4: VIII: 171–186.
57. Heywood, Dave. “The Place of Analogies in Science Education”. Cambridge Journal of Education 32/2 (2002), 233-247.
58. Işık, Neşe. Türk Masallarının Sembolik Açıdan Çözümlenmesi. Elazığ: Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2009.
59. İbn Battûta. İbn Battûta Seyahatnamesi. çev. A. Sait Aykut. İstanbul: Yapı Kredi Yayıncılık, 1333.
60. Jung, Carl Gustav. İnsan ve Sembolleri. çev. Ali Nahit Babaoğlu. İstanbul: Okuyan Us Yayınları, 2022.
61. Kapucuoğlu, Mustafa İnanç vd. “Ramazan Ayında Sunulan İftar Menülerinin İçerikleri Üzerine Bir Değerlendirme”. 4. Uluslararası Gastronomi Turizmi Araştırmaları Kongresi (19-21 Eylül 2019). ed. Şule Aydın vd. 491- 503. Nevşehir: Nevşehir Hbv Üniversitesi Turizm Fakültesi, 2019.
62. Kaya, Fatih – Erdal Akpınar. “Kutadgu Bilig’de Türk Yemek Adabı ve Kültürü”. Turkish Studies 12/21 (2017), 335-348.
63. Kılıç, Zeynep. “Yemek Sosyolojisi ve Sosyal Teori”. Yemek Sosyolojisi. ed. Erhan Akarçay.1-33. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, 2020.
64. Kızıltaşoğlu Türközü, Rahime. “Devlet Parasız Yatılı”. KEBİKEÇ İnsan Bilimleri İçin Kaynak Araştırmaları Dergisi, 0/37 (2014), 161-166.
65. Koca, Selçuk Kürşad. “Genel Hatları İle Kültür ve Sembol İlişkisi”. SAÜ Fen Edebiyat Dergisi 2 (2010), 87-94.
66. Koca, Selçuk Kürşad. “Türk Kültürünün Gelecek Kuşaklara Aktarılmasında Sembollerin Önemi (Doğum Geçiş Dönemi Örneği)”. Türük Uluslararası Dil Edebiyat ve Halk Bilimi Araştırmaları Dergisi 1/11 (2017), 530-554.
67. Koç, Halimenur. Balıkesir’de Sağaltıcı Ocaklar ve Halk Hekimliği Uygulamaları. Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.
68. Koçak Turhanoğlu, Feryal Ayşın. “Sembolik Etkileşimcilik”. Modern Sosyoloji Tarihi. ed. Serap Suğur. 89-114. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, 2013.
69. Közleme, Olgun. Türk Mutfak Kültürü ve Din. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2012.
70. Kurt, Begüm. “Öksüz Kız Masalının Max Lüthi’nin Stil Analizi Yöntemine Göre Değerlendirilmesi”. Akademi Sosyal Bilimler Dergisi 8/24 (2021), 434-448.
71. Küzeci, Uğur vd. “Türkiye’de Mercimek Piyasasının Ekonomik Analizi ve Pazarlama Marjları”. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi 34/3 (2019), 279-288.
72. Menemencioğlu, Belkıs. “Bektaşi ve Alevi Kültüründe Kadın”. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi 60 (2011), 129-140. Nene, Y. L. Indian Pulses through the Millennia. Asian Agri-History 10/3 (2006), 179-202.
73. Oğuz, Mehmet Öcal. Türk Dünyası Halk Biliminde Yöntem Sorunları. Ankara: Akçağ Yayınevi, 2013.
74. Oymak, İskender. “Hünkâr Hacı Bektaş Veli’nin Kerametleri”. Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi Türk Kültürünü Mayalayanlar Özel Sayısı (2021), 463-490.
75. Ölmez, Emin. Domaniç Masallarının Propp Metoduna Göre İncelenmesi. İstanbul: Fatih Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2014.
76. Önal, Gülden Filiz. «Sembolik Etkileşim Bağlamında Müzik: Barış Manço Örneği». Millî Folklor 18/140 (2023), 143-154.
77. Özalp, Ahmet – Ayşe Akkuş. «Weber’den Mead’e Sembolik Etkileşim: Dinî Hayatın Anlamlandırılması”. Electronic Turkish Studies 12/2 (2017), 155-166.
78. Özcan, Derya – Yeliz Bahadur. «Uşak Masallarında Olağanüstülükler Motifi». Uluslararası Halkbilimi Araştırmaları Dergisi 3/4 (2020), 268-285.
79. Öztürk, Mustafa. «Folklorik Bir Ritüel Olarak Mardin’deki Mevlit Merasimleri ve Çeşitli Özellikleri». Journal of International Social Research 11/56 (2018), 81-90.
80. Polama, Margaret M. Çağdaş sosyoloji kuramları. çev. Hayriye Erbaş. İstanbul: Gündoğan Yayınları, 1993.
81. Raghuvanshi, Rita. S. – Dhirendra Pal Singh. “Food Preparation and Use”. The Lentil: Botany, Production and Uses. Ed. William Erskine, Fred Muehlbauer, Ashutosh Sarker & Balram Sharma. 408-424. Cabi, 2009.
82. Rahman, Süheyla vd. “Manisa İli Karaağaçlı Beldesinde Çocuk Bakımına Yönelik Yöresel Uygulamalar”. Lokman Hekim Journal 3/1 (2013), 15-33.
83. Ritzer, George – Jeffery Stepnisky. Modern Sosyoloji Kuramları. çev. Hikmet Hülür. Ankara: De Ki Yayınları Ltd. Şti., 2012.
84. Sağ, Mehmet – Mine Yıldıran. “Türk Kültürü’nde Merdiven Sembolü’nün Yorumlanması”. Túrkologıa 2/94 (2019), 183-199.
85. Sahlins, Marshall. “Simgesel Bir Kod Olarak Gıda”. Alexander, Jeffrey – Steven Seidman (Dü) içinde, Kültür ve Toplum- Güncel Tartışmalar. çev. N. Yavuz. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi, 2017.
86. Salman, Meral. “Tohum ve Toprak Metaforu Üzerinden Bir Olağanüstü Doğum Ritüeli: Buğday Oğullar, Mercimek Kızlar”. Folklor/Edebiyat 19/74 (2013), 47-59.
87. Sandhu, Jeet Singh – Sarvjeet Singh. “History and Origin”. Lentil: An Ancient Crop for Modern Times. ed. Shyam S. Yadav, David McNeil & Philip C. Stevenson. 1-9. Springer, 2007.
88. Slattery, Martin. Key İdeas in Sociology. Gloucestershire: Nelson Thornes, 2003.
89. Soydan, Başak. Türk Yemek Kültüründe Meydana Gelen Değişmeler Üzerine Sosyoljik Bir Araştırma (İstanbul Örneği). İstanbul: İstanbul Gelişim Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2023.
90. Şenesen, Refiye Okuşluk. “Türk Halk Kültüründe Bolluk Ve Bereketle İlgili İnanç Ve Uygulamalarda Eski Türk Kültürü İzleri”. Folklor/Edebiyat 17/66 (2011), 209-228.
91. Şenocak, Ebru. «Halk Anlatı ve İnanışlarında Mitolojik Bir Meyve: Nar». Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi 4/8 (2016), 228-251.
92. Şimşek, Esma. Yukarı Çukurova Masallarında Motif e Tip Araştırması. Elazığ: Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Üniversitesi, Doktora Tezi, 1990.
93. Tanker, Mekin – İkbal Sucu. “Folk Remedies of Aegean Region”. Journal of Faculty of Pharmacy of Ankara University 13/1 (1983), 130-140.
94. Tarçın, Gülsüm. “Kilis Halk Hekimliğinde Tedavi Yöntemleri ve Uygulamaları”. Kültür Araştırmaları Dergisi 6 (2020), 203-224.
95. Tatar, Mustafa. “Aziz Nesin’in ‘‘Bizim Hemşeri’’İsimli Hikayesinin Sembolik Etkileşim Kuramı Açısından Değerlendirilmesi”. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 15/1 (2018), 1419-1433.
96. Tek, Recep. “Anadolu Türk Halk Hekimliği Uygulamalarında Analojik Düşünce”. Uluslararası Uygur Araştırmaları Dergisi. 18 (2021), 15-26.
97. Temel Eğinli – Azra Kardelen Nazlı. “Kültürün Koruyucu Gücü: Kültürel Semboller.” Egemia 2 (2018), 56-74.
98. Teyin, Görkem. “Kültürel Bir Miras; Tören Keşkeği Geleneği”. Gastroia: Journal of Gastronomy and Travel Research 4/2 (2020), 313-321.
99. Tunç, Semra. “Divan Şiirinde Hz. İbrahim ve Ades (Mercimek) Kıssasına Dair”. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi 17 (2005), 123-131.
100. Türkmen, Nilgün. “Bir Tören Ritüeli: İskilip Dolması Geleneği”. Folklor Akademi Dergisi 6/2 (2023), 731-751.
101. Uğurlu, Misra. Adana Mâni Söyleme Geleneği ve Adana’da Söylenen Maniler (Derleme / İnceleme). Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2018.
102. Utanır Karaduman, Ayşen. “Sosyolojik Bir Olgu Olarak Yemek; Yemek ve Toplumsal Anlamı”. Asia Minor Studies 11/1 (2023), 107-115.
103. Uzunçarşılı, İsmail Hakkı. Anadolu Beylikleri ve Akkoyunlu, Karakoyunlu Devletleri. Ankara: TTK Yayınları, 1984
104. Wallace, Ruth. A. – Wolf, Alison. Çağdaş Sosyoloji Kuramları. çev. Leyla Elbruz, M. Rami Ayas. Ankara: Doğu Batı Yayınları, 2013.
105. Yalçın Çelik, Dilek. “Mengen’de Özel Gün Yemekleri”. Millî Folklor, 22/86 (2010), 127-139. Yardımcı, Mehmet. “Geleneksel Kültürümüzde Taş ve Zile’de Taşlarla İlgili İnanmalar, Uygulamalar ve Oyunlar.” Tarih ve Kültürü ile Zile Sempozyumu (2008), 1-16.
106. Zhao, Liu. “The Sense Of Place For Tourists: Place-Making Under The Perspectives Of Symbolic İnteraction And Phenomenology”. 2nd International Conference on Economy, Management and Entrepreneurship (ICOEME 2019). Amsterdam: Atlantis Press, 2019.