Historical journey of vocational tourism education at the secondary education level
Abstract
Economic gain from tourism is a driving force for developing countries. In the intensely competitive tourism industry, the quality of operations depends mainly on the quality of the workforce providing the service. Therefore, increasing the quality of the workforce working in the field of tourism for developing countries constitutes the primary motivation for tourism education. This study analyzed the innovations made in tourism education from 1961, when vocational tourism education started at the secondary education level, to 2020 from a broad perspective. In this context, the framework curricula that emerged with the innovations made in the tourism education process, the Ministry of National Education legislation in force during the implementation of these programs, and some legislative provisions indirectly related to the programs were examined together. The raw data collected from the framework curricula during the examination were shown comparatively with the tables compiled by the researchers. The actual situation, teacher employment status, and the status of graduates that emerged as a result of the innovations made within the scope of the "Cooperation Protocol for the Development of Vocational and Technical Education" signed between the Ministry of National Education and the Ministry of Culture and Tourism in 2018 are shared in detail in the conclusion section of the study.
Keywords
Kaynakça
- Alkan, C., Doğan, H. & Sezgin, İ. (1988). Mesleki ve Teknik Eğitimin Esasları, Gazi Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Matbaası, Ankara.
- Baykul, Y. (1992). Eğitim sisteminde değerlendirme. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 85-94.
- Chang, T.Y. & Hsu, J.M. (2010). Development framework for tourism and hospitality in higher vocational education in Taiwan, Journal of Hospitality, Leisure, Sport & Tourism Education, 9(1), 101-109.
- Donina, A. & Luka, I. (2014). The compliance of tourism education with industry needs in Latvia. Europian Journal of Torism, Hospitality and Recreation, 5(3), 91-120.
- Duman, A. (2003). Bazı eğitim bilimi kavramlarına ilişkin genel bir değerlendirme. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10, 1-13.
- Erginer, A. (2004). Türkiye’de Oniki Yıllık Zorunlu Eğitim İçin Bir Model Önerisi ve Uygulanabilirliği, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı, Eğitim Yönetimi Teftişi Planlaması ve Ekonomisi Bilim Dalı, Ankara.
- Gök, İ. (2011). Projeden uygulamaya mesleki eğitimin güçlendirilmesi projesi MEGEP (Afyonkarahisar ili örneği). Milli Eğitim, 189, 58-70.
- Güçer, E. (2004). Türkiye’deki Turizm Eğitimi ile Avrupa Birliği Üyesi Ülkelerdeki Turizm Eğitiminin Karşılaştırılması ve Sektörün Turizm Eğitiminden Beklentileri, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği Bilim Dalı, Ankara.
- Gürkan, A.S. (2017). Ortaöğretim Öğrencilerinin Lisans Düzeyinde Turizm Eğitimin Tercih Etmelerine Yönelik Karşılaştırmalı Bir Araştırma, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi, sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
- Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğü (e-yaygın), (Kasım, 2023). Kurs Programları, https://e-yaygin.meb.gov.tr/pagePrograms.aspx, Erişim Tarihi: 08/11/2023.