Robotik Kodlama Eğitiminin Üstün Yetenekli Öğrencilere Katkısı

Öz

Bu araştırmanın amacı robotik kodlama eğitiminin ilkokul düzeyinde üstün yetenekli öğrencilerin problem çözme becerilerine ve blok temelli kodlamaya ilişkin öz yeterliliklerine etkisini belirlemektir. Araştırma durum çalışması niteliğinde kontrol grupsuz ön test-son test yarı deneysel desende yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu her biri genel yetenek alanında tanılanmış 6 özel yetenekli ilkokul öğrencisi oluşturmaktadır. Uygulama sürecinde veri toplama araçları olarak; Blok Temelli Kodlama Özyeterlik Ölçeği (α = 0.893), İlköğretim Düzeyindeki Çocuklar İçin Problem Çözme Envanteri (α = 0.80) ve Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans ve parametrik olmayan testlerden Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi analizleri kullanılmıştır. Sonuç olarak: Robotik kodlama eğitimi sonrasında özel yetenekli öğrencilerin problem çözme becerilerinde ve robotik kodlamaya dönük öz yeterliliklerinde artış görülmekle birlikte bu fark istatistiki olarak ta anlamlı düzeydedir. Yapılan öğrenci görüşmeleri sonucunda, robotik kodlama eğitiminin özel yetenekli öğrencileri olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir. Bulgular doğrultusunda, özel yetenekli öğrencilerin eğitiminde robotik kodlama derslerine daha fazla yer verilmesi ve robotik kodlama etkinlik içeriklerinin ders kazanımları ile ilişkilendirilmesi önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Problem çözme becerisi,kodlamaya dönük özyeterlilik,üstün yetenekli öğrencileri

Contribution of Robotic Coding Education to Gifted Students

Öz

The aim of this research is to determine the impact of robotic coding education on the problem-solving skills and their self-sufficiency in block-based coding of gifted students at the elementary school level. In the nature of research case study pre-test-posttest without control group semi-experimental pattern was conducted. The study group consists of 6 students each of whom is recognized in the field of general ability. Block-based coding self-efficacy scale (α = 0.893), problem-solving inventory (α= 0.80) and semi-structured interview form was used as data collection tools during the implementation process. Wilcoxon signed-rank test analyses from frequency and non-parametric tests were used in the analysis of the data. As a result, after training in robotic coding, there was an increase in the problem-solving skills and self-sufficiency of students with special skills in robotic coding, but this difference was statistically significant. As a result of the student interviews, it was determined that robotic coding training positively affects the students with special abilities.

Anahtar Kelimeler

• Problem solving skills,self-efficacy for coding,gifted students

Kaynakça

1. Akgün, M., & Akgün, İ. H. (2011). Dünyada ve Türkiye'de bilgisayar destekli öğretimin tarihi gelişimi. 2. International Conference on New Trends in Education and Their Implications, (151-158)
2. Akkanat, H. (2004). Üstün Veya Özel Yetenekliler, (Ed.) Şirin M., Kulaksızoğlu A., Bilgili A., Üstün Yetenekli Çocuklar Seçilmiş Makaleler Kitabı, İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları, s. 169–193.
3. Akpınar, Y. & Altun, A. (2014). Bilgi toplumu okullarında programlama eğitimi gereksinimi. Elementary Education Online, 13(1), 1-4
4. Altun, A., & Kasalak, İ. (2018). Blok temelli programlamaya ilişkin öz-yeterlik algısı ölçeği geliştirme çalışması: Scratch örneği. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 209-225.
5. Ataman, A. (2007). Üstün Yetenekli Çocuklar ve Zenginleştirme, (Ed.) Ataman A., Aydoğan Y., Bilgiç N.), Bilim ve Sanat Merkezlerinde Görevli Öğretmenlerin Mesleki Niteliklerinin Artırılması, Ankara: Sentez Matbaacılık, s. 13–60.
6. Bildiren, A. (2011). Üstün Yetenekli Çocuklar. İstanbul: Doğan Kitap.
7. Bogdan, R. C. & Biklen, S. K. (1998). Qualitative Research for Education: An İntroduction to Theory and Methods. Boston: Allyn and Bacon.
8. Büyüköztürk, Ş. Çakmak, E., Akgün, Ö.,Karadeniz,Ş.,Demirel, F. (2017). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık

9. Cohen, L. & Manion, L. & Morrison, K. (2000), Research Methods in Education. London: RoutledgeFalmer.
10. Cortina, T. J. (2015). Reaching a broader population of students through unplugged activities. Communications of the ACM, 58(3), 25-27.
11. Creswell, J. W. (2007). Five qualitative approaches to inquiry. Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches, 2, 53-80.
12. Çatlak, Ş , Tekdal, M , Baz, F .(2015). Scratch Yazılımı İle Programlama Öğretiminin Durumu: Bir Doküman İnceleme Çalışması. Journal of Instructional Technologies and Teacher Education, 4 (3), 13-25.
13. Demirer, V., & Sak, N. (2015). Türkiye'de bilişim beknolojileri (bt) eğitimi ve bt öğretmenlerin değişen rolleri. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(5), 434-448.
14. Eguchi, A. (2016). Eğitim robotu ile hesaplamalı düşünme. In Bilgi Teknolojileri ve Öğretmen Eğitimi Uluslararası Konferansı 2016 için Society 'ye (s. 79-84). Bilgisayarda Eğitimin Geliştirilmesi Derneği (AACE).
15. Ersoy, H. , Madran R.O. , Gülbahar, Y. (2011). Programlama Dilleri Öğretimine Bir Model Önerisi: Robot Programlama. Başkent Üniversitesi, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü, Ankara Akademik Bilişim’11 - XIII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri 2 – 4 Subat.
16. Genç, Z., & Karakuş, S. (2011). Learning through design: Using scratch in instructional computer games, design. 5. Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu, 22-24 Eylül 2011, Fırat Üniversitesi, Elazığ.
17. Kafai, Y. B. & Burke, Q. (2014). Connected Code: Why Children Need to Learn Programming. The MIT Press.
18. Kalelioğlu, F., & Gülbahar, Y. (2014). The effects of teaching programming via Scratch on problem solving skills: A discussion from learners’ perspective. Informatics in Education, 13(1), 33–50.
19. Karabak, D., & Güneş, A. (2013). Ortaokul birinci sınıf öğrencileri için yazılım geliştirme alanında müfredat önerisi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(3), 163-169.
20. Karahoca, D., Karahoca, A., & Uzunboylu, H. (2011). Robotics teaching in primary school education by project based learning for supporting science and technology courses. Science Direct, 1425-1431.
21. Kasalak, İ. (2017). Robotik kodlama eğitimlerinin ortaokul öğrencilerinin kodlamaya ilişkin öz yeterlik algılarına etkisi ve etkinliklere ilşikin öğrenci yaşantıları. Hacettepe Üniversitesi Yüksek Lisans Tezi.
22. Korkmaz, Ö. , Altun, H. ,Usta, E. , Özkaya, A. (2014). Robotik Uygulamalardaki Etkinliklerin Öğrencilerin Algının Doğasına Etkisi ve Robot Kavramına İlişkin Öğrenci Metaforları, International Journal on New Trends in Education and Their Implications, 5(2),19
23. MEB. (2007). “Bilim ve Sanat Merkezleri Yönergesi”, Tebliğler Dergisi, 2593.
24. MEB. (2013). T.C. Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim ve Rehberlik Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Üstün Yetenekli Bireyler Strateji ve Uygulama Planı 2013-2017, Ankara.
25. Namlı, N. A., & Şahin, M. C. (2017). Algoritma Eğitiminin Problem Çözme Becerisi Üzerine Etkisi. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(5), 135-153.
26. Oluk, A., Korkmaz, Ö., & Oluk, H. (2018). Scratch’ın 5. Sınıf Öğrencilerinin Algoritma Geliştirme ve Bilgi-İşlemsel Düşünme Becerilerine Etkisi. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education (TURCOMAT), 9(1), 54-71.
27. Özçelik, A., Akgündüz, D. (2018) .Üstün/Özel Yetenekli Öğrencilerle Yapılan Okul Dışı STEM Eğitiminin Değerlendirilmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2) , 334-351.
28. Ozoran, D., Cagiltay, N., & Topalli, D. (2012). Using scratch in introduction to programming course for engineering students. 2. Uluslararası Mühendislik Eğitimi Konferansı, 31 Ekim-2 Kasım 2012, Antalya, Türkiye.
29. Sak, U. (2014). Üstün zekâlılar: Özellikleri, tanılanmaları, eğitimleri (4. bs.) Ankara: Vize Yayıncılık.
30. Saygıner, Ş., & Tüzün, H. (2017). Programlama eğitiminde yaşanan zorluklar ve çözüm önerileri. Uluslararası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu, 78-90. Malatya.
31. Serden, O., Bulut Serden, N. , Saygılı G. (2010). Developing Problem Solving Inventory for Children at the Level of Primary Education (PSIC). Elementary Education Online, 9(2), 446–458
32. Shin, S., Park, P., & Bae, Y. (2013). The Effects of an Information-Technology Gifted Program on Friendship Using Scratch Programming Language and Clutter. International Journal of Computer and Communication Engineering,2(3), 246. [Çevrim-içi:http://www.ijcce.org/papers/181-J028.pdf, Erişim Tarihi: 20.07.2015]
33. Sisk, Dorathy (1996). Creative Teaching for Gifted. McGraw-Hill Book Company. England.
34. Şişman, B., & Küçük, S. (2018). Ortaokul öğrencilerine yönelik türkçe robotik tutum ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 285-299.
35. Taşkoyan, S.N. (2008).Fen ve teknoloji öğretiminde sorgulayıcı öğrenme stratejilerinin öğrencilerin sorgulayıcı öğrenme becerileri, akademik başarıları ve tutumları üzerindeki etkisi. (Çevrimiçi: http://hdl.handle.net/20.500.12397/7350 ).
36. Tezci, E. ve Gürol, A. (2003). Oluşturmacı öğretim tasarımı ve yaratıcılık, The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(1).
37. Uşun, S. & Çetinkaya, L. (2008). Bilgi ve İletişim Teknolojileri Dersi Programının Yapılandırmacı Yaklaşıma Göre Değerlendirilmesi (Çanakkale İli Örneklemi). II. Uluslararası Bilgisayar ve Teknolojileri Sempozyumu, Pegema Yayınevi.
38. Yin, R. K. (2003). Case study research: Design and methods ( baskı). Thousand Oaks, CA: Sage.
39. Yükseltürk, E., & Altıok, S. (2016). An investigation of the effects of programming with scratch. British Journal of Educational Technology. doi:10.1111/bjet.12453