Erasmus+ KA103 Hareketlilik Programının Öğrenci ve Koordinatör Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi

Öz

Başlangıçta ekonomik bir topluluk olarak kurulan Avrupa Birliği, bugün Avrupa Birliği vatandaşlarının yaşamlarını iyileştirmek ve onlar için daha iyi bir dünya yaratmak için farklı politika alanlarında birçok hizmet sunmaktadır. Eğitim aynı zamanda Avrupa Birliği politikalarının merkezinde yer alan ve diğer kilit politika alanları ile yakından ilişkili olan bu alanlardan biridir. Bugün, Avrupa Birliği'nin eğitim ve öğretim hedeflerine ulaşmak için büyük çaba sarf edilmektedir. Bu çalışmada, Avrupa Birliği'nin eğitim ve öğretim politikalarının bir boyutu ele alınacak ve 2020 eğitim hedeflerinden biri olan öğrenci hareketliliği gerçeğine odaklanılacaktır. Erasmus programı, öğrenci hareketliliği söz konusu olduğunda akla gelen ilk programdır. 1987 yılında kuruluşundan bu yana, Erasmus Programı birkaç değişiklik geçirmiştir. Son olarak, 2014 yılında bu hareketlilik programı Erasmus + olarak adlandırılmıştır. Erasmus + ve onun öncü hareketlilik programları katılımcılara eğitim, beceri ve yeterlilikler sağlamıştır. Erasmus + uluslararası işbirliğini güçlendirmek ve öğrencilerin deneyimlerini desteklemenin yanı sıra insanlara bir topluluğa ait olma duygusu da vermiştir. Otuz yılı aşan bu süreçte pek çok araştırmacı tarafından bu hareketlilik programının çeşitli değerlendirmeleri yapılmıştır. Ek olarak, orta vadeli değerlendirmeler ve etki çalışmaları Avrupa Konseyi tarafından yayınlanmıştır. Tüm bu değerlendirme ve etki çalışmaları, hareketlilik programlarının değerini ortaya çıkarmıştır. Hareketlilik programlarının önemini göz önünde bulundurarak, bu çalışmada, uluslararasılaşmada öncü üniversiteler arasında yer alan Sakarya Üniversitesi ve Yıldız Teknik Üniversitesi'nde gerçekleştirilen Yüksek Öğretimdeki Öğrenci ve Personel Hareketliliğinin Erasmus + Programını (KA103) değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu çalışmada, nitel araştırma desenlerinden biri olan durum çalışması kullanılmıştır ve veriler, mülakatlar ve değerlendirme raporlarının doküman analizi yoluyla toplanmıştır. 2016-2017 öğretim yılında Erasmus+ KA103 hareketlilik programına katılan öğrenciler, 2017-2018 eğitim-öğretim yılı ikinci döneminde bu programa katılacak öğrenciler ve Erasmus + bölüm koordinatörleri çalışmanın katılımcıları olarak belirlenmiştir. Çalışma, katılımcıların ve koordinatörlerin Erasmus + KA103 hareketlilik programının belirli ve genel hedeflerinin, programdan beklentilerinin ve program için önerilerinin farkında olduklarını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Erasmus + programı,Avrupa Birliği,Hareketlilik programları,Yükseköğretim

Kaynakça

1. Altay, A. (2016). Influence of the Erasmus Student Mobility Programme on competence development of students (Unpublished Master’s Thesis). Akdeniz University, Antalya.
2. Avrupa Birliği Bakanlığı. (2017). National Report of TURKEY on the implementation and the impact of Erasmus+ and Predecessor Programmes: Lifelong Learning, Youth in Action. http://ec.europa.eu/programmes/erasmus-plus/sites/erasmusplus2/files/el_national_report/TR_National%20Report.pdf adresinden 16.04.2018 tarihinde erişilmiştir.
3. Avrupa Birliği Bakanlığı. (2014). Eğitim ve öğretim 2020 bilgi notu. https://www.ab.gov.tr/files/SBYPB/Egitim%20ve%20Kultur/web_egitim_ve_ogretim_2020__3_.pdf adresinden 01.11.2017 tarihinde erişilmiştir.
4. Berg, V. (2014). Evaluation of the outcome of European students-teachers’ participation in the Erasmus Exchange Programme (2008-2011): A survey of students’ knowledge, thoughts and feelings before and after their Erasmus exchange. Journal of the European Teacher Education Network , 9, 33-45.
5. Bilici, N. (2016). Erasmus Programı çerçevesinde Türkiye'den yurtdışına giden ve yurtdışından Türkiye'ye gelen yabancı öğrencilerin sosyal uyumlarının karşılaştırmalı incelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Haliç Üniversitesi, İstanbul.
6. Boyacı, A. (2011). Erasmus değişim programı öğrencilerinin geldikleri ve Türkiye’de öğrenim gördükleri üniversitedeki sınıf yönetimine ilişkin karşılaştırmalı görüşleri (Anadolu Üniversitesi Örneği). Eğitim ve Bilim, 36(159), 270-282.
7. Creswell, J. W. (2002). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. Upper Saddle River. New Jersey: Merrill.
8. Demir, A., & Demir, S. (2009). Erasmus programının kültürlerarası diyalog ve etkileşim açısından değerlendirilmesi (Öğretmen adaylarıyla nitel bir çalışma). Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(9), 95-105.

9. Dinçer, Ç., Aslan, B. & Bayraktar, A. (2017). Ankara Üniversitesi Erasmus koordinatörlerinin Erasmus programına ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 50(2), 201-225.
10. Elmalı, G. G. (2013). Avrupa Birliği Eğitim ve Gençlik Programları’nın Türkiye uygulamasının Erasmus Programı bağlamında değerlendirilmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyonkarahisar.
11. Ersoy, A. (2013). Türk öğretmen adaylarının kültürlerarası deneyimlerinde karşılaştıkları sorunlar: Erasmus değişim programı örneği. Eğitim ve Bilim, 38(168), 154-166.
12. European Commission, (2018). Report from The Commission to The European Parliament, The Council, The European Economıc and Social Committee and The Committee of the Regıons: Mid-term evaluation of the Erasmus+ Programme (2014-2020). http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:52018DC0050&from=FR adresinden 23.11.2017 tarihinde erişilmiştir.
13. European Commission. (2017a). Erasmus+ programme guide. https://ec.europa.eu/programmes/erasmus-plus/sites/erasmusplus2/files/2017-erasmus-plus-programme-guide-v2_en.pdf adresinden 08.11.2017 tarihinde erişilmiştir.
14. European Commission, (2017b). From Erasmus to Erasmus+: A story of 30 years. http://ec.europa.eu/programmes/erasmus-plus/anniversary/event/erasmus-erasmus-story-30-years_en adresinden 23.11.2017 tarihinde erişilmiştir.
15. European Commission. (2016). The Erasmus impact study regional analysis. http://ec.europa.eu/dgs/education_culture/repository/education/library/study/2016/erasmus-impact_en.pdf adresinden 12.02.2018 tarihinde erişilmiştir.
16. European Commission. (2010). Europe 2020: A European strategy for smart, sustainable and inclusive growth. http://ec.europa.eu/eu2020/pdf/COMPLET%20EN%20BARROSO%20%20%20007%20-%20Europe%202020%20-%20EN%20version.pdf adresinden 12.02.2018 tarihinde erişilmiştir.
17. Gültekin, M., & Anagün, Ş. S. (2006). Avrupa Birliği’nin eğitimde kaliteyi belirleyici alan ve göstergeleri açısından Türk eğitim sisteminin durumu. Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 145-170.
18. Hasdemir, F., & Çalıkoğlu M. R. (2011). Avrupa Birliği Eğitim Programları ve Değişim. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(2), 66-68.
19. Jacobone, V., & Moro, G. (2015). Evaluating the impact of the Erasmus programme: skills and European identity. Assessment & Evaluation in Higher Education, 40(2), 309-328.
20. Kağnıcı, S. (2016). The impact of EU Mobility Programmes on the construction of European identity: A study on Turkish Erasmus Students (Unpublished Master’s Thesis). Yaşar University, İzmir.
21. Kehm, B. M. (2005). The contribution of international student mobility to human development and global understanding. US-China Education Review, 2(1), 18-24.
22. Okur, S. (2016). Representation of European identity in multiparty incoming and outgoing Erasmus students’ discourses (Unpublished Master’s Thesis). Middle East Technical University, Ankara.
23. Özdem, G. (2013). Yükseköğretim kurumlarında ERASMUS Programının değerlendirilmesi (Giresun Üniversitesi Örneği). Educational Administration: Theory and Practice, 19(1), 61-98
24. Papatsiba, V. (2005). Political and individual rationales of student mobility: a case study of Erasmus and a French regional scheme for studies abroad. European Journal of Education, 40 (2), 173-188.
25. Patton, M.Q. (1990). Qualitative evaluation and research methods (2nd ed.). Newbury Park, CA: Sage
26. Psychogyiou, A. (2015). The potential of the Erasmus Programme: Assessing European Identity in Greek Erasmus Students (Unpublished Master Thesis). Linköping University. Sweden.
27. Saban, A., & Ersoy, A. (2017) Eğitimde Nitel Araştırma Desenleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
28. Sağlam, M., Özüdoğru, F. & Çıray, F. (2011). Avrupa Birliği eğitim politikaları ve Türk Eğitim Sistemi’ne etkileri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 87-109.
29. Sancak, A. (2009). Kültürlerarası diyalog açısından öğrenci değişim programları. Erasmus örneği (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
30. Sari, O. E. (2014). Role of common education policies of the European Union in Europeanization process: Erasmus Exchange Programme (Unpublished Master’s Thesis). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
31. Süngü, H., & Bayrakçı, M. (2010). Bolonya süreci sonrası yükseköğretimde akreditasyon çalışmaları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(4), 895-912.
32. Şadioğlu, N. Ç. (2013). Avrupa Birliği müzakere sürecinde Türk Eğitim ve Kültür Sisteminin literatür açısından değerlendirilmesi. Akademik Bakış Dergisi, 37, 1-20.
33. Şahin, E. (2013). Erasmus programına katılan Türk öğrencilerin görüşlerinin değerlendirilmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul.
34. Şimşek, H. ve Yıldırım, A. (2006). Nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık
35. Teichler, U., & Jahr, V. (2001). Mobility during the course of study. European Journal of Education, 36(4), 443–458.
36. Ünal, M. (2016). Öğretim elemanı ve öğrencilerin AB Erasmus+ Programını algılama durumlarının incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 17(3), 581-598
37. Ünal, M. (2011). AB Erasmus Öğrenci Öğrenim Hareketliliği Programı ve bu kapsamda uygulanan öğretim programı bağlam, girdi, süreç, ürün (CIPP) modeline göre değerlendirilmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
38. Ünlü, İ. (2015). Teacher candidates’ opinions on Erasmus Student Exchange Program. Educational Sciences: Theory & Practice, 15(1), 223-237
39. Yağcı, E., Ekinci, C. E., Burgaz, B., Kelecioğlu, H. & Ergene, T. (2007). Yurt dışına giden Hacettepe Üniversitesi Erasmus öğrencilerinin memnuniyet düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33: 229-239.
40. Yücelsin-Taş, Y. T. (2013). Erasmus Programında karşılaşılan sorunlar ve öneriler. Turkish Studies, 10, 763-770.