I. Temel İlkeler
1. Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları Dergisi, uluslararası nitelikli anlaşmazlıklar, çatışmalar ve krizlere ilişkin disiplinler-arası çalışmalara yer vermektedir.
2. Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları Dergisi, araştırma makaleleri, derleme makaleler, görüş makaleleri ve kitap incelemelerine yer vermektedir.
3. Yazım dili Türkçe ve İngilizce’dir. Dergimize gönderilen tüm makaleler hem Türkçe hem İngilizce Başlık, Özet (150-250 kelime) ve Anahtar Kelimelere (4-5 adet) yer vermelidir. Türkçe yazılmış makalelerin sonuna 750-1000 kelime aralığında İngilizce Yapılandırılmış Özet (Structured Abstract) eklenmelidir.
4. Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları Dergisi’ne gönderilen makaleler daha önce başka bir yerde yayımlanmamış ya da yayımlanmak üzere başka bir dergiye gönderilmemiş olmalıdır.
5. Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları Dergisi’nde daha önce makalesi yayımlanan yazar(lar)ın yeni makale başvuruları, makalelerinin yayımlandığı sayıyı takip eden üç sayı boyunca değerlendirmeye alınmaz.
6. Makaleler Dergipark platformu üzerinden gönderilmeli, makaleye ilişkin bilgiler girilirken yazar(lar)ın iletişim bilgilerine (unvanları, kurumları, kurumsal elektronik posta adresleri, ORCID numaraları) tam olarak yer verilmelidir.
7. Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları Dergisi’ne gönderilen tüm makaleler için başvuru sırasında intihal.net programı üzerinden benzerlik raporu alınmaktadır. Benzerlik raporu Dergipark üzerinden makale gönderimi sürecinde otomatik olarak oluşturulmaktadır. %20’nin üzerinde benzerlik oranına sahip makalelerin başvurusu değerlendirmeye alınmamaktadır.
8. Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları Dergisi’ne gönderilen tüm makaleler Makale Şablonu kullanılarak hazırlanmalıdır. Şekil şartlarına ilişkin detaylı yazım kuralları şablon üzerinde gösterilmiştir. Şablona ulaşmak için tıklayınız.
9. Makalelerin en az 5000 en fazla 8000 kelime olması önerilmektedir.
10. Yayınlanan her türlü çalışmanın yayın hakkı dergiye aittir.
11. Dergide yayınlanan yazılarda ileri sürülen görüşler yazarlarını bağlar. Yazıların bütün hukuki sorumluluğu yazarlarına aittir.
II. Metin İçinde Alıntılar Nasıl Yapılmalı?
A. Doğrudan Alıntı
Başka bir eserden doğrudan yapılan alıntılar herhangi bir değişiklik yapılmadan kelimesi kelimesine aktarılmalıdır. 40 sözcükten kısa alıntılar paragraf içerisinde tırnak içine alınarak verilmelidir. 40 sözcükten fazla alıntılar ise ayrı bir blok olarak 1.25 cm soldan girinti oluşturacak şekilde ve 11 punto ile yazılmalıdır.
Doğrudan alıntı yapılırken alıntılanan metin birebir aktarılmalıdır. Orijinal metindeki hatalar (noktalama hataları, yazım yanlışları vb.) düzeltilmemelidir. Eğer bu hatalar anlam karışıklığı yaratacak düzeydeyse, hatanın orijinal metne ait olduğunu belirtmek için hatadan hemen sonra “sic erat scriptum” (böylece yazılmış) ifadesinin kısaltması olan [sic] köşeli parantez içerisinde ve italik olarak yazılmalıdır.
B. Atıfta Bulunma
1. Tek yazarlı eserler
Bir esere atıfta bulunurken yazarın soyadı ve yayım yılı parantez içerisinde verilir.
Örnek 1:
.......... (Walt, 1987).
Örnek 2:
Walt (1987) .........
Örnek 3:
Walt’a (1987) göre ........
2. Birden fazla yazarlı eserler
İki yazarlı eserlere atıf yapılırken her iki yazarın da soyadları her atıf yapıldığında verilir.
Örnek 1:
(Buzan ve Wæver, 2003, s. 6).
Üç ve daha fazla yazarlı eserlere atıf yapılırken ilk yazarın soyadı verildikten sonra “vd.” yazılmalıdır.
Örnek 2:
(Buzan vd., 1998, s. 21).
3. Yazar olarak kurum isimleri
Yazarı bir şahıs değil de kurum olan (örneğin kuruluşlar, dernekler, devlet daireleri, uluslararası örgütler, çalışma grupları vb.) eserlere atıfta bulunulurken kurum isimlerinin kısaltmaları değil tam isimleri verilmelidir. Ancak tam isimler çok fazla yer kaplıyorsa ya da kısaltma yaygın şekilde kullanılıyor ve biliniyorsa ilk atıfta tam ismi, sonraki atıflarda kısaltması verilebilir. Kaynakçada bu eserler listelenirken kısaltmalar kullanılmaz.
Örnek 1:
(Türk Devletleri Teşkilatı, 2022)
Örnek 2:
İlk atıfta: (Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü [NATO], 2024)
Sonraki atıflarda: (NATO, 2024)
Örnek 2:
İlk atıfta: (Avrupa Birliği [AB] Konseyi, 2023)
Sonraki atıflarda: (AB Konseyi, 2023)
4. Yazarı belirsiz eserler
Yazarı belirtilmemiş olan çalışmalara metin içinde atıf yapılırken “İsimsiz” ifadesi kullanılır. İsimsiz eserlere kaynakçada yer verilirken “İsimsiz” sözcüğü gerçek bir isim gibi alfabetik sıraya konur.
Örnek
(İsimsiz, 2020)
5. Bir kaynağın belirli kısımlarına atıf yapmak
Bir kaynağın bütününe değil belirli bir kısmına (sayfa, bölüm, paragraf vb.) atıf yapıldığında bu bilginin mutlaka verilmesi gerekir. Sayfalar için “s.”, bölümler için “böl.”, parafraglar için “para.” kısaltması kullanılır.
Örnek 1:
(Buzan v.d., 1998, böl. 2)
Örnek 2:
Wendt’e göre (1992, s. 395) ...
Örnek 3:
(Wendt, 1992, s. 395)
C. Dipnot Kullanımı
Dergimizde metin içi atıf sistemi kullanılmaktadır. Zorunlu haller dışında dipnot kullanılmaması tavsiye edilmektedir. Dipnot kullanılması durumunda, Times New Roman yazı karakterinde 10 punto, “1” satır aralığında, paragraf ilk satır girintisi olmadan ve paragraf öncesi ve sonrası boşluk bırakılmadan yazılmalıdır.
III. Kaynakçanın Hazırlanması
1. Kitaplar
a. Tek yazarlı kitaplar
Buzan, B. (1991). People, States, and Fear, 2nd ed.: An Agenda for International Security in the Post-Cold War Era, Harvester Wheatsheaf.
Wendt, A. (1999). Social Theory of International Politics, Cambridge University Press.
b. İki ve daha fazla yazarlı kitaplar
Nayak, M. ve Selbin, E. (2010). Decentering International Relations, Zed Books.
Buzan, B., Wæver, O. ve de Wilde, J. (1998). Security: A New Framework for Analysis, Lynne Reinner Publishers.
c. Çeviri kitaplar
Waltz, K. N. (2015). Uluslararası Politika Teorisi, (O. S. Banatlı, çev.), Phoenix Yayınevi (Orijinal eserin yayım tarihi 1979).
Booth, K. (2012). Dünya Güvenliği Kuramı, (Ç. Üngör, çev.), Küre Yayınları (Orijinal eserin yayım tarihi 2007).
d. Derleme kitapların tamamına atıflar
Esen, B. ve Baysal, B. (Ed.) (2022). Eleştirel Güvenlik ve Türkiye: Uluslararası İlişkilerde Eleştirel Yaklaşımlar, İletişim Yayınları.
Smith, S. ve Booth, K. (Ed.) (2015). Uluslararası İlişkiler Kuramları, (çev. M. Aydın), Uluslararası İlişkiler Kütüphanesi (Orijinal eserin yayım tarihi 1995).
e. Derleme kitaplarda bölümler
Özerdem, A. (2022). Önemli Bir Küresel İnsani ve Barış İnşası Aktörü Olarak Türkiye. İçinde: B. Esen ve B. Baysal (Ed.), Eleştirel Güvenlik ve Türkiye: Uluslararası İlişkilerde Eleştirel Yaklaşımlar (s. 109-128). İletişim Yayınları.
Little, R. (2015). Uluslararası İlişkiler ve Kapitalizmin Zaferi. İçinde: S. Smith ve K. Booth (Ed.), Uluslararası İlişkiler Kuramları (s. 62-89), (çev. M. Aydın). Uluslararası İlişkiler Kütüphanesi (Orijinal eserin yayım tarihi 1995).
2. Makaleler
a. Tek yazarlı makaleler
Erol, M. S. (2007). 11 Eylül Sonrası Türk Dış Politikasında Vizyon Arayışları ve ‘Dört Tarz-ı Siyaset’. Gazi Akademik Bakış, 1(1), 33-55.
Cohen, R. (1978). Threat Perception in International Crisis. Political Science Quarterly, 93(1), 93–107. https://doi.org/10.2307/2149052.
b. İki ve daha fazla yazarlı makaleler
Gelpi, C. F., ve Griesdorf, M. (2001). Winners or Losers? Democracies in International Crisis, 1918–94. American Political Science Review, 95(3), 633–647. doi:10.1017/S0003055401003148
Falkner, R., Stephan, H. veVogler, J. (2010). International Climate Policy after Copenhagen: Towards a ‘Building Blocks’ Approach. Global Policy, 1(3), 252-262. https://doi.org/10.1111/j.1758-5899.2010.00045.x.
c. Çeviri makaleler
Wendt, A. (2013). Anarşi Devletler Ne Anlıyorsa Odur: Güç Politikalarının Sosyal İnşası (çev. Ş. G. Gezer). Uluslararası İlişkiler, 10(39), 3-43 (Orijinal eserim yayım tarihi 1992).
Baldwin, D. A. (2003). Güvenlik Kavramı (çev. Ç. Şahin). Avrasya Dosyası, 9(2), 5-35 (Orijinal eserin yayım tarihi 1997).
3. Diğer Süreli Yayın Makaleleri
a. Basılı Haber Dergilerinde Makaleler
Warrick, J. (2021, 12 Mart). The Arrow’s Path: Behind Syria’s Worst Chemical Weapons Strike, Newsweek International, 176(8), 10-15.
Uyehara, M. (2021, 23-30 Ağustos). The Western Strategy, The Nation, 313(4), 14-19.