Bilgi ve iletişim teknolojilerinin hızla gelişmesi, iş ve özel yaşam arasındaki sınırları belirsizleştirerek çalışanların maruz kaldığı stres faktörlerini artırmaktadır. Bu çalışma, özellikle çağrı merkezleri gibi yüksek teknolojik etkileşimin yaşandığı bir sektörde teknostresin yaşam doyumu üzerindeki etkisini ve psikolojik dayanıklılığın bu etkileşimdeki aracılık rolünü derinlemesine inceleyerek literatürdeki bilgi eksikliğini gidermeyi amaçlamaktadır. Bu doğrultuda, İzmir ve Aydın illerinde görev yapan 325 çağrı merkezi çalışanı üzerinde bir araştırma gerçekleştirilmiştir. İlişkisel tarama modeline dayanan araştırmanın veri toplama süreci, survey yöntemi ve anket tekniği aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların teknostres düzeyleri, Tarafdar (2007) tarafından geliştirilen, Türen ve arkadaşları (2015) tarafından Türkçe’ye uyarlanarak sadeleştirilen, “tekno-iş yükü”, “tekno-belirsizlik” ve “tekno-karmaşıklık” olmak üzere üç alt boyuttan oluşan 14 maddelik "Teknostres Ölçeği" ile ölçülmüştür. Yaşam doyumu, Diener ve arkadaşları (1985) tarafından geliştirilen, Dağlı ve Baysal (2016) tarafından Türkçe’ye kazandırılan 5 maddelik "Yaşam Doyumu Ölçeği" ile değerlendirilmiştir. Katılımcıların psikolojik dayanıklılık seviyeleri ise Smith ve diğerleri (2008) tarafından geliştirilen, tek boyuttan oluşan 6 maddelik "Kısa Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği" kullanılarak belirlenmiştir. Analiz sonuçları, teknostresin yaşam doyumu üzerinde olumsuz bir etki yarattığını ve bu etkinin ortaya çıkışında psikolojik dayanıklılığın kısmi düzeyde aracılık ettiğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler: Teknostres, Yaşam Doyumu, Psikolojik Dayanıklılık, Dijitalleşme
JEL Sınıflandırması: M12, M54, I31, O33
Teknostres Yaşam Doyumu Psikolojik Dayanıklılık Dijitalleşme
The rapid development of information and communication technologies increases the stress factors that employees are exposed to by blurring the boundaries between work and private life. This study aims to overcome the lack of information in the literature by examining the effect of technostress on life satisfaction and the mediating role of psychological resilience in this interaction, especially in a sector with high technological interaction such as call centers. In this direction, a study was conducted on a total of 325 call center employees working in Izmir and Aydın provinces. The data collection process of the research, which is based on the relational survey model, was carried out through survey method and questionnaire technique. Technostress levels of the participants were measured with the 14-item "Technostress Scale" developed by Tarafdar (2007), adapted and simplified into Turkish by Türen et al. (2015) and consisting of three sub-dimensions: "techno-workload", "techno-uncertainty" and "techno-complexity". Life satisfaction was assessed with the 5-item "Life Satisfaction Scale" developed by Diener et al. (1985) and translated into Turkish by Dağlı and Baysal (2016). The psychological resilience levels of the participants were determined using the 6-item "Brief Psychological Resilience Scale" developed by Smith et al (2008). The results of the analysis show that technostress has a negative effect on life satisfaction and that psychological resilience partially mediates the emergence of this effect.
Key Words: Technostress, Life Satisfaction, Psychological Resilience, Digitalization
JEL Classification: M12, M54, I31, O33
Technostress Life Satisfaction Psychological Resilience Digitalization
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Strateji, Yönetim ve Örgütsel Davranış (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 4 Mart 2025 |
| Kabul Tarihi | 14 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 18 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.18657/yonveek.1651113 |
| IZ | https://izlik.org/JA23TS28UD |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 33 Sayı: 1 |