Sınıf Öğretmenlerinin Destek Eğitim Odası Uygulamalarına İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Sınıf öğretmenlerinin destek eğitim odaları ile ilgili görüşlerini belirlemek amacıyla yapılan bu araştırmanın çalışma grubu amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme kullanılarak belirlenmiştir. Araştırma, 2022-2023 öğretim yılında Samsun İlindeki çeşitli okullarda destek eğitim odasında görev alan 45 sınıf öğretmeni üzerinde gerçekleştirilmiştir. Durum çalışması formatında gerçekleştirilen bu çalışmada verilerin toplanmasında yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi tercih edilmiştir. Araştırma sonucunda, destek eğitim odalarının gerekli olduğu ve bu odalarda öğretmenlerin öğrencilerle birebir ilgilenmeleri nedeniyle, başarılarının arttığı ve okula severek geldikleri tespit edilmiştir. Ancak, bazı öğrencilerin destek eğitim odalarında yapılan eğitime yeterince uyum sağlayamadıkları vurgulanmıştır. Diğer yandan bazı okullarda destek eğitim odasının bulunmadığı; mevcutların da araç gereç ve donanım bakımından yetersiz olduğu; bu odalarda görev alan öğretmenlerin birçoğunun hizmete uygun nitelikte olmadıkları gibi tespitlerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Sınıf öğretmeni
• destek eğitim odası
• görüş

Analysıng the Opınıons of Primary School Teachers on Support Education Room Applications

Öz

The study aims to investigate the opinions of elementary school teachers regarding resource rooms. The study group was selected using criterion sampling, one of the purposive sampling methods. The research was conducted during the 2022-2023 academic year with 45 elementary school teachers working in resource rooms at various schools in Samsun. With a case study design, this research employed a semi-structured interview form for data collection. The data were analyzed using content analysis. The results revealed that resource rooms are considered necessary and students’ academic performance improves and they attend school more willingly because teachers can provide one-on-one attention to students in these settings. However, it was emphasized that some students fail to adequately adapt to the instruction provided in these rooms. In addition, it was determined that some schools do not have any resource room, whereas those with one often lack sufficient materials and equipment. Moreover, it was found that many teachers assigned to these rooms do not have qualifications required by the position.

Anahtar Kelimeler

• Primary school teachers
• support education room
• opinion

Kaynakça

1. Akay, E. & Gürgür, H. (2018). Kaynaştırma uygulamalarında destek özel eğitim hizmeti sunan öğretmenin mesleki gelişimi. Journal of Qualitative Research in Education, 6(1), 9-36. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.6c1s1m
2. Akay, E., Uzuner, Y., & Girgin, Ü. (2014). Kaynaştırmadaki işitme engelli öğrencilerle gerçekleştirilen destek eğitim odası uygulamasındaki sorunlar ve çözüm gayretleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 2(2), 42-67 https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.3s3m
3. Akgül, S., Kumaş, V. & Gökçeer, G. (2020). Özel yetenekli öğrencilerin destek eğitim odalarında aldıkları eğitimin etkililiği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 53(3), 993-1022. https://doi.org/10.30964/auebfd.702182
4. Al Mamari, K. H. (2017). Resource rooms as one of the alternatives in supportingchildren with learning difficulties in first cycle in the basic education in the Sultanate of Oman. (Unpublished Doctoral Thesis). University of Southampton.
5. Al-Zoubi, S. M., & Rahman, M. S. (2012). The effect of resource room on ımproving reading and arithmetic skills for learners with learning disabilities. International Journal of Scientific Researchin Education, 5(4), 269-277.
6. Aslan, S. T. (2019). Kaynaştırma eğitimine devam eden işitme yetersizliği olan öğrencilere verilen destek eğitim hizmetlerinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
7. Aslan, S.T. ve Çıkılı, Y. (2021). İşitme yetersizliği olan öğrencilere verilen destek eğitim hizmetlerinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 8(71), 1535-1548. http://dx.doi.org/10.26450/jshsr.2505
8. Arslan, Ş. (2016). İlkokula devam eden üstün yetenekli çocukların sosyal davranış özellikleri ile benlik algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Bahçelievler İlçesi Örneği) [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.

9. Avramidis, E. & Norwich, B. (2002). Teachers‟ attitudes towards integration inclusion: A review of the literature. European Journal of Special Needs Education,17 (2), 129–147.
10. Aydın Dalga, R. (2019). Destek eğitim odasında görev alan öğretmenlerin özel öğrenme güçlüğü olan öğrencilerle yaptıkları eğitim öğretime ilişkin görüş ve önerileri [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
11. Bentum, K. E. & Aaron P. G. (2003). Does reading instruction in learning disability resource rooms really work?: A longitudinal study. Reading Psychology, 24(3-4), 361-382.
12. Bozak, B., & Çay, E. (2023). Destek eğitim odalarının kaynaştırma uygulamasındaki yeri ve önemine ilişkin öğretmen görüşleri. Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,7(11),1-18. https://doi.org/10.56677/mkuefder.1321255
13. Cin, H. Aydın, S., Aslan, A., & Aydın, M. (2023). Kaynaştırma eğitimi ve destek eğitim odaları: Bibliyometrik bir analiz. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(2), 339-350, https://doi.org/10.33437/ksusbd.1191702
14. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research methods in education (6th ed.). Routledge/Taylor & Francis Group.
15. Creswell, J. W. (2023). Nitel araştırma yöntemleri (Çev. S. B. Demir & Mesut Bütün). Siyasal Kitabevi.
16. Çağlar Karaca, N., &Kurt, T. (2023). Okul yöneticileri ve öğretmenlerin kaynaştırma uygulamalarındaki destek eğitim odalarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Uygulamada Eğitim ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(1), 35-52.
17. Çankaya, Ö., & Korkmaz, İ. (2012). İlköğretim I. kademede kaynaştırma eğitimi uygulamalarının sınıf öğretmenlerinin görüşlerine göre değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 1-16.
18. Çevik, M., & & Yağcı, A. (2017). Destek eğitim odalarına ilişkin idareci ve sınıf öğretmenlerinin görüşleri: Karaman ili örneği. The Journal of Academic Social Science Studies, 58(2), 65-79. http://dx.doi.org/10.9761/JASSS7096
19. Çulha, S. (2010). Zihinsel yetersizliği olan ilköğretim kaynaştırma öğrencilerine yabancı dil öğretiminde eşzamanlı ipucuyla sunulan bireysel destek eğitimin etkililiği [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Anadolu Üniversitesi.
20. Demir, M. K., & Açar, S. (2011). Kaynaştırma eğitimi konusunda tecrübeli sınıf öğretmenlerinin görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(3), 719-732.
21. Demirezen, S., & ve Akhan, N. E. (2016). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamalarına ilişkin görüşleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, (USBES Özel Sayı II), 1206-1223.
22. Deniz, E. & Çoban, A. (2019). Kaynaştırma eğitimine ilişkin öğretmen görüşleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 18-70, 734-761. http://dx.doi.org/10.17755/esosder.448379
23. Eripek, S. (2004). Türkiye’de zihin engelli çocukların kaynaştırılmalarına ilişkin olarak yapılan araştırmaların gözden geçirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5(2), 25-32. https://doi.org/10.1501/Ozlegt_0000000084
24. Filik, R. (2019). Sınıf öğretmenlerinin destek eğitim odaları hakkındaki görüşlerinin belirlenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
25. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2006). How to design and evaluate research in education. mcgraw-hill.
26. Glomb, N. K., & Morgan, D. P. (1991). Resource room teachers’ use of strategies that promote the succes of handicapped students ın regular classrooms. The Journal Of Special Education, 25(2), 221-2235.
27. Gubbins, E. J. (2013). Cognitive and affective outcomes of pull-out programs: Knowns and unknows. In C. M. Callahan & H. L. Hertberg-Davis (Eds.), Fundamentals of gifted education: Considering multiple perspectives (pp. 176-188). New York, NY: Routledge.
28. Gürgür, H. Kış, A., & Akçamete, G. (2012). Kaynaştırma öğrencilerine sunulan bireysel destek hizmetlere ilişkin öğretmen adaylarının görüşlerinin incelenmesi. İlköğretim Online, 11(3), 689-701.
29. Gürgür, H., Akçamete, G., & Vuran, S. (2005). Teachers opinions about implementation of curriculum of elementary schools for children with hearing impaired. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 4(7), 69-91
30. Güven, D. (2021a). Zihin yetersizliği olan öğrencilerin devam ettiği destek eğitim odası hizmetine yönelik bir durum çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 22(4), 895-919. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.731858 Güven, D. (2021b). Resource room service, Inonu University Journal of the Faculty of Education, 22(1), 533-555. https://10.17679/inuefd.741208
31. Herkner-Chasse, P. A. (1993). Bridging the gap between general and special education by redefining the role of the resource specialist program: A collaborative model [Unpublished doctoral thesis]. The University of Southern California.
32. Heward, W. L. (2013). Exceptional children: An introduction to special education. Pearson
33. Johnson, C.E. (2016), “The role of the general educator in the ınclusion classroom”, General and Special Education Inclusion in an Age of Change: Roles of Professionals Involved (Advances in Special Education, Vol. 32), Emerald Group Publishing Limited, Leeds, pp. 21-38. https://doi.org/10.1108/S0270-401320160000032003
34. Kaptan, Ö. (2019). Kaynaştırma okullarındaki özel gereksinimli bireylere destek eğitim odasında eğitim veren öğretmenlerin süreç içerisinde karşılaştıkları güçlüklerin belirlenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
35. Kargın, T. (2004). Kaynaştırma: Tanımı, Gelişimi ve İlkeleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5(2), 1-13.
36. Kethley, C. I. (2005). Case studies of resource room reading ınstruction for middle school students with high-ıncidence disabilities. [Doctor of Philosophy]. The University of Texas at Austin.
37. Kırcaali-İftar, Gönül (1998) Özel Eğitim Eripek (Ed.), Kaynaştırma ve Özel Eğitim Hizmetleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi yayınları, 17-26. http://www.aof.anadolu.edu.tr/kitap/IOLTP/1267/unite02.pdf
38. Merriam, S. B. (2013). Qualitative research: A guide to design and implementation. Wiley.
39. Milli Eğitim Bakanlığı (2015). Destek eğitim odası açılması genelgesi. https://aydincik66.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2015_05/22090640_genelge201515destekeitimodasalmas.pdf adresinden 03.01.2025 tarihinde erişilmiştir.
40. Milli Eğitim Bakanlığı (2018). Özel eğitim hizmetleri yönetmeliği. https://orgm.meb.gov.tr/www/ozel-egitim-hizmetleri-yonetmeligi-yayimlandi/icerik/1089 adresinden 03.01.2025 tarihinde erişilmiştir.
41. Moody, S. W., Vaughn, S., Hughes, M. T., & Fischer, M. (2000). Reading instruction in the resource room: Set up for failure. Exceptional children, 66(3), 305-316.
42. Neihart, M. (2007). The socioaffective impact of acceleration and ability grouping: Recommendations for best practice. Gifted Child Quarterly, 51(4), 330-341. https://doi.org/10.1177/0016986207306319
43. Öpengin, E. (2021). Destek eğitim odası hizmetine ilişkin görüşlere odaklanan lisansüstü tezlerin sistematik incelemesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi (YYU Journal of Education Faculty), 18(2)633-663 https://doi:10.33711/yyuefd.1029106
44. Öztürk, S. (2021). Fen bilimleri öğretmenlerinin ve öğretmen adaylarının farklı değişkenlere göre destek eğitim odasındaki fen öğretimine ilişkin yeterlik inanç düzeyleri [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Bartın Üniversitesi.
45. Patton, M. (2014). Qualitative research & evaluation methods. Sage. Pesen, H. (2019). Destek eğitim odası uygulamalarına ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Siirt Üniversitesi.
46. Roy, C. (2009). Considerations for teaching a student who is deaf or hard of hearing inthe mainstream setting: A manual. Deaf and Hard of Hearing Services.
47. Royce, M. (2008). A step beyond inclusion: A case study of what one principal did to improve achievement for students with disabilities (Unpublished doctoral dissertation). The State University of New York.
48. Sadioğlu, Ö., Bilgin, A., Batu, S., & Oksal, A. (2013). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırmaya ilişkin sorunları, beklentileri ve önerileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1743-1765.
49. Saraç, T., & Çolak, A. (2012). Kaynaştırma uygulamaları sürecinde ilköğretim sınıf öğretmenlerinin karşılaştıkları sorunlara ilişkin görüş ve önerileri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8, 13-28.
50. Semiz, N. (2018). Özel gereksinimli öğrencilere yönelik destek eğitim odası uygulamalarına ilişkin öğretmen ve aile görüşlerinin belirlenmesi. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
51. Shadish, W. R., Cook, T. D., & Campbell, D. T. (2002). Experimental and Quasi-Experimental Designs for Generalized Causal Inference. Houghton Mifflin.
52. Shields, C. M. (2002). A comparison study of student attitudes and perceptions in homogeneous and heterogeneous classrooms. Roeper Review, 24(3), 115-119. https://doi.org/10.1080/02783190209554146
53. Smith, D. D., & Tyler, N. C. (2011). Effective inclusive education: equipping education professional with necessary skills and knowledge. Prospect, 41, 323-339.
54. Sucuoğlu, B. (2004). Türkiye’de kaynaştırma uygulamaları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5(2), 15-23.
55. Şahin, A. (2010). Kaynaştırma yoluyla eğitim gören öğrencilerin sosyalleşme sürecinde karşılaştığı sorunların öğretmen görüşlerine göre incelenmesi (Erzurum ili örneği). [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
56. Talas, S., & diğerleri (2016). Destek eğitim odaları ve öğretmenler üzerine betimsel bir çalışma. Journal of European Education. 3(6), 31-52.
57. Tasci, A., Wei. W., & Milman, A. (2020). Uses and misuses of the case study method. Annals of Tourism Research, 82, 1-7. http://doi.org/10.1016/j.annals.2019.102815
58. Vaughn, S., & Klingner, J.K. (1998). Students’ perception of inclusion and resource room setting. The Journal of Special Education, 32(2), 79-88.
59. Yazarkan, K. (2020). İlkokullardaki destek eğitim odası uygulamasına ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşleri hakkında bir araştırma. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 10(3), 776-790.
60. Yazçayır, G. (2020). Özel gereksinimli öğrencilere yönelik destek eğitim odası uygulamalarının incelenmesi (Doctoral dissertation, Anadolu University (Turkey).
61. Yazıcıoğlu, T. (2018). Kaynaştırma uygulamalarının tarihsel süreci ve Türkiye’de uygulanan kaynaştırma modelleri. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 8(1), 92- 110. Yazıcıoğlu, T. (2020). Destek eğitim odalarında görev yapan öğretmenlerin destek eğitim odalarının işleyişine ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 21(2) 299-327. http://dx.doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.584392
62. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınları.
63. Yılmaz, E., & Batu, E. S. (2016). Farklı branştan ilkokul öğretmenlerinin bireyselleştirilmiş eğitim programı, yasal düzenlemeler ve kaynaştırma uygulamaları hakkındaki görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 17(3), 247-268. Yılmaz, G., &Yılmaz, S. (2022). Sınıf öğretmenleri ve velilerin destek eğitim odası uygulamalarına ilişkin görüşleri, Trakya Eğitim Dergisi, 12(3), 1175-1197
64. Yiğit, M. (2023). İlkokullarda destek eğitim odası uygulamasının etkililiğinin paydaş görüşlerine göre değerlendirilmesi: Yönetici, öğretmen ve veli görüşleri. International Social Sciences Studies Journal, 9(108),5482-5495. http://dx.doi.org/10.29228/sssj.67870
65. Yin, R. K. (2018). Case study research and applications: Design and methods. Sage Publications.
66. Yücelkan, C. (2022). Kaynaştırma uygulamalarını başarıya ulaştıran etmenler. Marmara Sosyal Araştırmalar Dergisi, 17, 26-38.