Kimya Öğretmen Adaylarının Değerlendirmeye Bakış Açılarındaki Değişimin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, kimya öğretmen adaylarının değerlendirmeye ilişkin bakış açılarını tespit etmek ve bu bakış açılarının özel öğretim yöntemleri-II dersi sonucundaki değişimini incelemektir. Çalışma 13 kimya öğretmen adayı ile yürütüldü. Öğretmen adaylarının değerlendirmeye ilişkin bakış açılarını belirlemek için yedi adet açık uçlu sorudan oluşan bir test veri toplama aracı olarak kullanıldı. Çalışmanın bulgularına göre özel öğretim yöntemleri-II dersi sonucunda kimya öğretmen adaylarının değerlendirmeye ilişkin bakış açılarında değişimler ve çeşitlilikler tespit edildi. Araştırmada; çalışma başlangıcında “hangi amaçlarla değerlendirme yapılmalıdır?” sorusuna katılımcıların neredeyse tamamından değerlendirme, anlama ve performans düzeyini belirlemek için “sonuç değerlendirme” amacıyla yapılmalı cevabı alınırken çalışma sonucunda “sonuç değerlendirme” yanında “teşhis değerlendirme” ve “süreç değerlendirme” amacıyla da değerlendirme yapılabileceği fikirlerine dönüştüğü tespit edildi. Benzer şekilde çalışma başlangıcında “sadece konu sonu ve ders sonunda değerlendirme yapılmalıdır” fikri, “dersin her anında değerlendirme” yapılabileceği fikrine dönüştü. Ayrıca değerlendirmenin sadece bilişsel kazanımları değil ilgi, tutum, motivasyon gibi duyuşsal kazanımları da kapsaması ve öğrencilere verilecek geri bildirimin bireysel ve motive edici olması gerektiğini düşündükleri tespit edildi.

Anahtar Kelimeler

• Kimya eğitimi,kimya öğretmen adayı,değerlendirmeye bakış açıları

Examination of the Changes in the Pre-service Chemistry Teachers’ Perspectives on Assessment

Öz

The aim of this study is to determine pre-service teachers’ perspectives on assessment and to investigate the change in their perspectives after the course, Chemistry Teaching Methods-II. The study was carried out with 13 pre-service chemistry teachers. In order to determine their perspectives on assessment, a test consisting of seven open-ended questions was used to collect data. The results revealed the changes in their perspectives on assessment as a result of the Chemistry Teaching Methods-II course. At the beginning of the study, almost all of the participants, in response to the question, “What is the purpose of assessment?” answered that assessment should be summative to detect the level of understanding and performance. However, they realized that ideas that assessment can also be diagnostic and formative at the end of the study. Similarly, the idea that assessment is done only at the end of a topic or lesson, which was determined at the beginning of the study, transformed into the idea that assessment can be done anytime. The participants realize that assessment should involve not only cognitive objectives, but also affective objectives such as interest, attitude or motivation, and that the feedback provided to students should be individual and motivating.

Anahtar Kelimeler

• Chemistry education,pre-service teacher of chemistry,perspectives on assessment

Kaynakça

1. Bektas, O., Ekiz, B., Tuysuz, M., Kutucu, E. S., Tarkin, A. & Uzuntiryaki-Kondakci, E. (2013). Pre-service chemistry teachers’ pedagogical content knowledge of the nature of science in the particle nature of matter. Chemistry Education Research and Practice, 14, 201-213.
2. Case, S. (2007). Reconfiguring and realigning the assessment feedback processes for an undergraduate criminology degree. Assessment & Evaluation in Higher Education, 32(3), 285-299.
3. Creswell, J. W. (2013). Research Design: Qualitative, Quantitative and Mixed Methods Approaches. London: Sage Publications.
4. DeLuca, C., Chavez, T. & Cao, C. (2013). Establishing a foundation for valid teacher judgement on student learning: the role of pre-service assessment education. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 20(1), 107-126.
5. DeLuca, C. & Klinger D. A. (2010). Assessment literacy development: identifying gaps in teacher candidates’ learning. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 17(4), 419-438.
6. Edwards, F. (2013). Quality assessment by science teachers: Five focus areas. Science Education International, 24(2), 212-226.
7. Ferguson, P. (2011). Student perceptions of quality feedback in teacher education. Assessment & Evaluation in Higher Education, 36(1), 51-62.
8. Fraenkel, J. R. & Wallen, N. E. (2006). How to design and evaluate in education. (6th ed.). New York: McGraw-Hill.

9. Friedrichsen, P., Lankford, D., Brown, P., Pareja, E., Volkmann, M. & Abell, S. (2007). The PCK of future science teachers in an alternative certification program, National Association for Research in Science Teaching Annual Conference, New Orleans, LA.
10. Gelbal, S. ve Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlik algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 135-145.
11. Graham, P. (2005). Classroom-based assessment: Changing knowledge and practice through preservice teacher education. Teaching and Teacher Education, 21, 607-621.
12. Grossman, P., Schoenfeld, A. H. & Lee, C. (2005). Teaching subject matter. In L. Darling-Hammond & J. D. Bransford (Eds.), Preparing teachers for a changing world: What teachers should learn and be able to do (pp. 201-231). San Francisco, CA: Jossey-Bass.
13. Güneş, T., Dilek, N. Ş., Hoplan, M., Çelikoğlu, M. & Demir, E. S. (2010). Öğretmenlerin alternatif değerlendirme konusundaki görüşleri ve yaptıkları uygulamalar. 1st International Conference on New Trends in Education and Their Implications. 11-13 November, Antalya.
14. Hancock, E. & Gallard, A. (2004), Preservice science teachers’ beliefs about teaching and learning: The influence of K-12 field experiences. Journal of Science Teacher Education, 15(4), 281-291.
15. Izci, K. & Caliskan, G. (2017). Development of prospective teachers’ conceptions of assessment and choices of assessment tasks. International Journal of Research in Education and Science (IJRES), 3(2), 464-474.
16. Karaman, P. ve Şahin, Ç. (2017). Öğretmen adaylarının ölçme-değerlendirme okuryazarlıklarının mikro-öğretim yoluyla geliştirilmesi. Turkish Studies-International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 12(4), 255-274. Lew, M. M. & Nelson, R. F. (2016). New teachers’ challenges: How culturally responsive teaching, classroom management, & assessment literacy are intertwined. Multicultural Education, 7-13.
17. Linn, R. L. & Gronlund, N. E. (1995). Measurement and assessment in teaching. (7th ed.) New Jersey: Prentice Hall.
18. Magnusson, S., Krajcik, J. & Borko, H. (1999). Nature, sources and development of pedagogical content knowledge for science teaching. In J. Gess-Newsome and N. G. Lederman (Eds.), Examining pedagogical content knowledge (pp. 95-132). Dordrecht, The Netherlands: Kluwer Academic.
19. McConnell, K. D. & Doolittle, P. E. (2012). Classroom-level assessment: Aligning pedagogical practices to enhance student learning. In C. Secolsky and D. B. Denison (Eds.), Handbook on measurement, assessment, and evaluation in higher education (pp.15-30). New York: Routledge.
20. Mertler, C. A. (2009). Teachers’ assessment knowledge and their perceptions of the impact of classroom assessment professional development. Improving Schools, 12(2), 101-113.
21. Metin, M. ve Özmen, H. (2010). Biçimlendirici değerlendirmeye yönelik öğretmen adaylarının düşünceleri. Milli Eğitim Dergisi, 187, 293-310.
22. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2018). Ortaöğretim Kimya Dersi Öğretim Programı. http://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=350 adresinden alınmıştır.
23. Nazlıçiçek, N. ve Akarsu, F. (2008). Fizik, kimya ve matematik öğretmenlerinin değerlendirme araçlarıyla ilgili yaklaşımları ve uygulamaları. Eğitim ve Bilim, 33(149), 18-29.
24. OECD (2014), “Indicator D4: How much time do teachers spend teaching?”, in Education at a Glance 2014: OECD Indicators, OECD Publishing. http://dx.doi.org/10.1787/888933120005
25. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri (M. Bütün ve S. B. Demir, Çev.). Ankara: Pegem Akademi.
26. Rowntree, D. (2015). Assessing students: How shall we know them?. London: Routledge.
27. Shulman, L. S. (1986). Those who understand: Knowledge growth in teaching. Educational Researcher, 15(2), 4-14.
28. Şad, S. N. ve Göktaş, Ö. (2013). Öğretim elemanlarının geleneksel ve çağdaş ölçme değerlendirme yaklaşımlarının incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 14(2), 79-105.
29. Şen, A. Z. ve Nakiboğlu, C. (2018). Deneyimli kimya öğretmenlerinin alan eğitimi bilgisi temelinde ölçme bilgilerinin fiziksel-kimyasal değişimler konusu kapsamında belirlenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 12(2), 698-726.
30. Tacoshi, M. M. A. & Fernandez, C. (2014). Knowledge of assessment: An important component in the PCK of chemistry teachers. Problems of education in the 21st century, 62, 124-147.
31. Tamir, P. (1988). Subject matter and related pedagogical knowledge in teacher education. Teaching and Teacher Education, 4(2), 99-110.
32. Taşdemir, M. ve Taşdemir, F. (2016). Ölçme ve değerlendirme uygulamaları hakkında öğretmen adayı görüşlerinin metafor yoluyla analizi. Turkish Studies: International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 11(9), 775-802.
33. Tatar, N. and Buldur, S. (2013). Improving preservice science teachers’ self-efficacy about the use of alternative assessment: Implication for theory and practice. Journal of Baltic Science Education, 12(4), 452-464.
34. Tünkler, V. ve Güven, C. (2019). Mikroöğretim uygulamasının öğretmen adaylarının tamamlayıcı ölçme-değerlendirme tekniklerine yönelik okuryazarlık düzeylerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 541-564.
35. Uğurlu, R. ve Akkoç, H. (2011). Matematik öğretmen adaylarının ölçme-değerlendirme bilgilerinin gelişiminin tamamlayıcı-şekillendirici ölçme-değerlendirme bağlamında incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(30), 155-167.
36. Volante, L. & Fazio, X. (2007). Exploring teacher candidates’ assessment literacy: Implications for teacher education reform and professional development. Canadian Journal of Education, 30(3), 749‐770.
37. Zainal, Z. (2007). Case study as a research method. Jurnal Kemanusiaan, 9, 1-6.